Εθελοντικό Ταξίδι στην Ινδία 2016 (ActionAid Hellas, 2017)
: Ήρθαμε σαράντα εντελώς άγνωστοι μεταξύ μας, γιατί δεν γνωριζόμαστε. Και αυτοί μας έδωσαν την ευκαιρία να γίνουμε αυτό που δεν ήμασταν. Αγαπηθήκαμε, ζήσαμε τόσο έντενα πράγματα. Πραγματικά είναι σαν μαγικό, ένα θαύμα αυτό που έγινε. Ινδία. Μια χώρα 25 φορές μεγαλύτερη από την Ελλάδα, δεύτερη σε πληθυσμό στη Γη, με σχεδόν 1,3 δισεκατομμύρια κατοίκους, που υπήρξε σταυροδρόμι πολιτισμών και θρησκείων. Σήμερα, η Ινδία είναι μία από τις πιο γρήγορα αναπτυσσόμενες οικονομίες στον κόσμο. Παρ' όλα αυτά, η φτώχεια παραμένει ένα από τα κύρια προβλήματα μεγάλου μέρους των κατοίκων. Περισσότερο από το 20% του Ινδικού πληθυσμού, σχεδόν 266 εκατομμύρια άνθρωποι δηλαδή, ζει σε συνθήκες ακραίας φτώχειας. Το Νοέμβριο του 2016, 45 ανάδοχοι και θελοντές της Action Aid από Ελλάδα και Κύπρο επισκεφτήκαμε την Ινδία και συγκεκριμένα την κοινότητα Lalitpur για να δούμε με τα μάτια μας το έργο της οργάνωσης, αλλά και για να βοηθήσουμε από κοντά στα έργα που κάνει η Action Aid στην περιοχή. Η Action Aid δραστηριοποιείται στην περιοχή με τους ανθρώπους της φυλής Σαχαρίγια. Πρόκειται για μία από τις πιο περιθορριοποιημένες φυλές της Ινδίας που ζει αποκομμένη από όλους. Υπάρχουν ακόμη αυτές οι συνοτροπίες και αυτή η περιθορριοποίηση είναι πολύ άσχημο. Αυτό και είναι τόσο αξιόλογο το έργο που κάνει η Action Aid. Το έργο της Action Aid κάθε φορά που έρχομαι και επισκέπτομαι κάποια μέρη είναι πάντα πολύ μεθαλύτερο των προσδοκιών μου ή αυτών που φαντάζομαι ή αυτών που έχω διαβάσει ότι είναι, ίσως γιατί βλέπω στην πραγματικότητα τις αλλαγές που φέρνει στις ζωές των ανθρώπων. Η Κινέζικη Παρημία που λέει μάθει στον άλλο να ψαρεύει μη του φέρεις εσύ το ψάρι, να μάθουν να δικδικούν μόνοι τους τα δικαιώματα τους και όταν βλέπουν ότι αδικούνται να πατάνε το πόδι και δικαιούνται κάτι καλύτερο. Ήρθαμε εδώ για ένα σκοπό, για ένα κοινό σκοπό. Ήρθαμε όλοι μαζί να φυτέψουμε, ήρθαμε όλοι μαζί να σκάψουμε, ήρθαμε όλοι μαζί να χτίσουμε. Πάμε να βοηθήσουμε. Χωριστήκαμε σε μικρότερες ομάδες για να βοηθήσουμε όσο περισσότερο μπορούσα με τα μέλη των κοινοτήτων σε όσα χρειάζονταν. Οι δύο πρώτες ομάδες είχαν σκάψιμο. Μέσα από εκπαιδεύσεις μαθαίνουν καινούργιους τρόπους καλλιέργειας, ανθεκτικής καλλιέργειας για να μπορούν να έχουν επηγήσει οδύματος. Η άλλη μισή ομάδα βρισκόταν σε κοντινά χωριά και βοηθούσε στην κατασκευή δύο καλλιβών. Όσο οι μέρες περνούσαν, όλοι είχαμε στο μυαλό μας μια επίσκεψη που περιμέναμε από την πρώτη στιγμή. Είχαμε τη χαρά να βρεθούμε σε μια εκδήλωση στην οποία τα παιδιά που συμμετέχουν στο πρόγραμμα αναδοχής της Action Aid θα έγραφαν γράμματα και θα έφτιαχναν ζωγραφιές για τους αναδόχους τους. Ζωγραφίσαμε μαζί τους, παίξαμε, αγκαλιαστήκαμε και πήραμε ένα πολύτιμο ναμνιστικό. Τις τελευταίες μας μέρες στην Ινδία, όλοι μας προσπαθούσαμε να κρατήσουμε μέσα μας όσο περισσότερες εικόνες και συναισθήματα μπορούσαμε. Ξέραμε ότι αυτό που ζήσαμε είναι πολύ σημαντικό. Δεν έχω ξαναδεί κανέναν να χαίρεται τόσο πολύ που με βλέπει σαν να σε περίμενε καιρό. Και δεν ξέρω τι τον κάνει να το νιώθει αυτό. Μακάρι να μπορούσε να ξέρει πόσο πολύ με γεμίζει εμένα αυτό. Ευχαριστούμε! Ευχαριστούμε! Ευχαριστούμε! Ευχαριστούμε!