Work Ethic = Trust | Vasileios Nasis | TEDxPatras (TEDx Patras, 2019)
: [♪ Μουσική Μια συμφωνία είναι όσο καλή όσο και αυτή που την υπογράφουν. Αυτή ήταν η συμβουλή που μου έδωσε κάποιος στην αρχή της επαγγελματικής μου καριέρας. Έχει να κάνει με την ηθική των ανθρώπων και πέρα από οποιαδήποτε άλλη νομικούς παράγοντες που μπορεί να περιέχει. Αυτό έχει να κάνει με την ηθική και τον πολιτισμό του κάθε ανθρώπου που την υπογράφει. Και ο πολιτισμός και η ηθική δεν γνωρίζει ούτε σύνορα, ούτε γένος και δεν κάνει φιλτικές διακρίσεις. Είναι μια αρετή, όπως είχε πει ο Αριστοτέλης, όπου οι αρετές τις χώριζε σε διανοητικές και ηθικές. Οι διανοητικές είναι αυτούς που διδάσκονται, οι οποίες σύμφωνα με την διδασκαλία μπορούν να βελτιωθούν, μπορεί και να τελειοποιηθούν. Οι ηθικές όμως, όπως και όλες γενικά οι αρετές σύμφωνα με τον Αριστοτέλη, ήταν κάτι με το οποίο δεν γεννιόμαστε εκφύσιως, είναι κάτι το οποίο το αποκτούμε. Και το αποκτούμε εμείς σύμφωνα με τις εμπειρίες, με τη διδασκαλία. Και το αποκτούμε εμείς σύμφωνα με τις εμπειρίες και τις συνήθειες με τις οποίες μεγαλώνουμε. Οπότε, οι συνήθειες αυτές, το να κάνουμε καλά πράγματα, το να κάνουμε καλές πράξεις, δημιουργούν μια καλύτερη κοινωνία. Και αυτή η κοινωνία είναι που δημιουργεί την ηθική κοινωνία γύρω μας. Όσον αφορά την ηθική των ανθρώπων, έχω να σας πω ότι όλα αυτά τα χρόνια τα οποία ασχολούμαι στο επαγγελματικό τομέα, τα καλά τα νέα είναι ότι οι περισσότεροι άνθρωποι εν τέλει είναι ηθικοί. Όσο και αυτό ακούγεται περίεργο. Η πλειονότητα μάλλον, οι περισσότερες συμφωνίες που έχω κάνει έχουνε γίνει με μια απλή χεραψία. Έχουνε γίνει με ένα απλό ημέρα. Έχουνε γίνει με ένα απλό email. Με ένα απλό τηλεφώνημα. Σε όλες των περιπτώσεων, από τις δύο πλευρές, υπήρξε η ηθική υποχρέωση στο να εκπληρωθεί αυτό που συμφωνήθηκε. Και γι' αυτόν τον λόγο, πάντοτε λέω ότι το να κάνεις business is very simple. You agree on something and you do it. Και αυτό είναι γενικά κάτι το οποίο φαίνεται να αναγνωρίζεται από τους περισσότερους. Πριν από αρκετά χρόνια, όταν μόλις είχα αρχίσει τα πρώτα μου επιχειρηματικά βήματα, βρέθηκα στην συγκυρία όπου έπρεπε να δημιουργήσουμε μια συσκευή, η οποία συσκευή είχαμε μόνο μερικές χιλιάδες δολάρια για να την κάνουμε. Ήταν σχεδόν απίθανο να μπορούσαμε να την κάνουμε σε κάποια εταιρεία είτε Ευρώπη είτε Αμερική. Οπότε η μόνη επιλογή ήταν να προσπαθήσουμε να βρούμε κάποια εταιρεία στην Κίνα. Δεν γνώριζα κανέναν στην Κίνα, δεν υπήρχαν επαφές, οπότε αποφάσισα να κάνω μια σύντομη έρευνα, η οποία δεν νομίζω να κράτησε πάνω από 20 λεπτά. Και το πρώτο link που βλέπω το κάνω κλικ. Και βρίσκω μια εταιρεία πάρα πολύ μικρή, η οποία ήταν σχεδόν του μεγέθος του δικού μας, τριών, τεσσάρων ατόμων τότε. Και αποφασίζω να μιλήσω με τον υπεύθυνο, ο οποίος με πολύ άσχημα αγγλικά, όχι ότι εγώ μιλούσα πολύ καλύτερα τότε. Ερχόμαστε σε επαφή, του λέω για την ιδέα και συμφωνεί να την υλοποιήσει μέσω στον χρονικό περιθώριο, το οποίο είχαμε ορίσει, και με το budget, το οποίο ήταν διαθέσιμο. Ήταν πολύ καλό για να είναι αληθινό, αλλά δεν υπήρχαν άλλες επιλογές. Αυτό όμως που του είπα ήταν το εξής, ότι αυτό το project ήταν ζωτικής σημασίας για την εταιρεία. Ότι αν δεν πετύχαινε, τότε δεν θα υπήρχε μέλλον. Οπότε, εναπόθεσα όλες τις ελπίδες μου στην επαγγελματική ηθική αυτού του ανθρώπου, που μου υποσχέθηκε ότι μπορεί να φέρει εις πέρας το project αυτό. Σαν αποτέλεσμα, πώς μπορεί κανείς να είναι αποθέσει τόσες ελπίδες σε κάποιον που δεν γνωρίζει, σε κάποιον που δεν έχει δει, σε κάποιον για τον οποίο δεν μπορεί να μάθει τίποτα γύρω από αυτόν. Στηρίζεσαι μόνο στην επαγγελματική ηθική και διοδεολογία αυτού του ανθρώπου. Το έργο όχι μόνο έγινε στο χρονικό περιθώριο το οποίο είχαμε συμφωνήσει, όχι μόνο τηρήθηκε το budget, αλλά έγινε και πολύ καλύτερο από ό,τι είχαμε αρχικά σκεφθεί. Η εμπιστοσύνη που έδειξα εγώ στον Κινέζο κατασκευαστή, ήταν αυτή η οποία οδήγησε εκείνον μετά από μερικά χρόνια, καθώς πλέον η εταιρεία του είχε μεγαλώσει αρκετά, να επενδύσει στην εταιρεία μου. Και στηρίχθηκε στην επαγγελματική ηθική τη δική μου, ότι τα χρήματα του θα χρησιμοποιηθούν με τον καλύτερο τρόπο. Σε μία άλλη χρονική περίοδο, καθώς έφτιαχνα την ομάδα μου των προγραμματιστών, αποφάσισα να μην βάλω σύνορα, να προσπαθήσω να βρω τους καλύτερους όπου και αυτοί βρισκόταν. Το δίλημα πάλι το ίδιο. Πώς μπορείς να στηριχθείς ότι κάποιος ο οποίος δεν στεγάζεται στον ίδιο χώρο μαζί σου, κάποιον στον οποίο δεν έχεις γνωρίσει, ότι θα μπορέσεις να φέρει εις πέρας ένα έργο, το οποίο επίσης ζωτική σημασία και όχι μόνο να το φέρει εις πέρας, αλλά να μπορεί να λειτουργήσει ως μέρος μιας ομάδας. Προσέλαβα το πρώτο άτομο, ο πρώτος προγραμματιστής έγιναν δύο, έγιναν τρεις. Αυτή τη στιγμή, αυτή η ομάδα αποτελείται από περίπου 20 άτομα, όπου όλοι τους δουλεύουν εναρμονισμένα και με πλήρη συγχρονισμό, σε ό,τι σ'αναφορά τις υποχρεώσεις της εταιρείας. Το εργασιακό μέλλον αλλάζει. Στα επόμενα χρόνια, ως αποτέλεσμα της τέταρτης βιομηχανικής επανάστασης, περισσότερος των μελετών δείχνουν ότι σχεδόν το 40% των θέσεων της εργασίας θα είναι απομακρυσμένες. Που θέτει πάλι το ερώτημα, πώς μπορείς να εμπιστευθείς, πώς μπορείς να εμπιστευθείς ανθρώπους που δεν γνώρισες ποτέ. Πώς μπορείς να εμπιστευθείς ως εργαζόμενος μία εταιρεία την οποία δεν γνώρισες ποτέ. Από τα ταξίδια που έχω κάνει σε όλον τον κόσμο, και είναι πολλά, αυτό που μπορώ να σας πω είναι το εξής, ότι εν τέλει όλοι οι άνθρωποι το ίδιο πράγμα θέλουν. Ηρήνη, υγεία, καλή δουλειά και ευκαιρίες για να μπορέσω να αποδώσω το καλύτερο εαυτό τους. Το βάρος συνήθως, όταν λέμε για επαγγελματική διορτωλογία ή ηθική, πέφτει συνήθως στον εργαζόμενο και όχι στον εργοδότη. Ο εργοδότης, αμήτι άλλο, έχει μεγαλύτερη ευθύνη γι' αυτό. Σε πολλές εταιρείες σήμερα ο εργαζόμενος χρειάζεται να υπογράψει συμβόλια όσον αφορά την ηθική του και τις υποχρεώσεις που έχει προς τον εργοδότη. Και όχι το αντίθετο. Μία από τις δυσκολότερες στιγμές τις οποίες βίωσα καθώς στην επαγγελματική μου καριέρα, την επιχειρηματική μάλλον, ήταν η στιγμή που έπρεπε να προσλάβω ένας συναργάτης μου ο οποίος μόλις είχε αποκτήσει οικογένεια. Διότι πλέον οι αποφάσεις που έπαιρνα δεν είχαν αντίκτυπο σε αυτό, αλλά επίσης και στο μέλλον των παιδιών του και της υπόλοιπης οικογένειας. Δεν είναι κοινωνική προσφορά το να προσφέρεις εργασίες και μισθούς πίνας. Το τονίζω αυτό. Δεν είναι κάποια σοσιαλιστική θεωρία, είναι απλώς ανθρωπιά. Δεν υπάρχουν αδιέξοδες σε εταιρείες όταν αποτελείται από άτομα τα οποία έχουν ιδέες, τα οποία ξέρουν ότι η εταιρεία μπορεί να τους δώσει ένα vision και καλές αποδοχές, γιατί όλα αυτά τα άτομα εν τέλει στο καταβάθος έχουν μια σωστή επαγγελματική διαιτωλογία. Ίσως η τεχνολογία εν τέλει, αν και νομίζω ότι μας απομακρύνει, να μας φέρνει πιο κοντά. Να μας φέρνει πιο κοντά με έναν διαφορετικό τρόπο. Αλλάζοντας πρώτα, όχι μόνο το τρόπο που επικοινωνούμε, αλλά αλλάζοντας και το εργασιακό χώρο. Το εργασιακό μέλλον της Ελλάδας χρειάζεται αλλαγή. Και η αλλαγή δεν είναι μόνο νομοθετική. Η αλλαγή μπορεί να γίνει από εμάς τους ίδιους. Μια χώρα σαν και την Ελλάδα της κρίσης, μια χώρα σαν και την Ελλάδα με μεγάλο αριθμό, με τεράστιο αριθμό ανεργίας, ιδιαίτερα στους νέους, έχει την ανάγκη της απομακρυσμένης απασχόλησης. Τα πρέπει να βαδίζουμε με τεχνολογία και την εποχή. Τα περισσότερα επαγγέλματα έχουν θέσης εργασίας, όσο αναφορά την απομακρυσμένη απασχόληση. Οπότε μπορεί η επόμενη απασχόληση κάποιου να μην είναι σε ένα γραφείο στον τέταρτο, πέμπτο ή δέκατο όροφο, αλλά από το καφενείο της γειτονιάς ή από την παραλία, όπου μέσω του υπολογιστή μπορείς να παρέχεις τις υπηρεσίες σου για μία άλλη εταιρεία σε κάποιο άλλο μέρος του κόσμου. Και θα πρέπει και εσύ να δείξεις την εμπιστοσύνη ότι δεν σε εκμεταλλεύονται, αλλά θα πρέπει και αυτοί να δείξουν την εμπιστοσύνη σε εσένα μέσω της ηθικής σου ότι ουσιαστικά δεν τους εκμεταλλεύεσαι. Η ηθική είναι κάτι το οποίο, ακόμα και στις ημέρες μας, με όλη αυτή την τεχνολογία γύρω μας, είναι κάτι το οποίο γίνεται πλέον η ταυτότητά μας. Είτε ένας επενδυτικός σύκος, είτε για την πιο απλή δουλειά, αυτό που κοιτάνε πάντως ή πάντοτε είναι να δουν το ήθος αυτού του ανθρώπου ή αυτής της εταιρείας. Γιατί η μία εταιρεία αποτελείται από ανθρώπους και το ήθος αυτών των ανθρώπων γίνεται το ήθος μιας εταιρείας. Ο Αρχημίδης είπε, δώσε μου ένα σημείο να σταθώ και τη γη μπορώ να κινήσω. Αυτό το ρητό στις ημέρες μας θα μπορούσε να ήταν, δώσε μου έναν υπολογιστή και πρόσβαση στο ίντερνετ για το κόσμο που μπορώ να αλλάξω. Και ίσως αυτό είναι ένα μήνυμα το οποίο μπορεί να μεταδοθεί. Σας ευχαριστώ. Ευχαριστώ. Υπότιτλοι AUTHORWAVE