The necessity of Performance | Lia Haraki | TEDxPatras (TEDx Patras, 2019)
: [♪ Μουσική ΗΟΦΕΙΤΟΙΟΚΟΛΟΣΤΗΜΕΘΤΗΜΕΙΣ ΤΟΝ ΕΙΝΕΝΣΥΣΙΤΑΝΗΣΤΗΜΕΙΗΣΪΟΚΟΛΟΥΚΟΛΟΣΤΗΜΕΛΕΣΙΤΗΜΕΝΤΗΜΕΙΣΚΟΛΟΣΤΗΜΕΡΗΣΗΣΗΣΗΜΝΗΣΗΣΗΣΗΣΗΣΗ Ευχαριστούμε. Καλησπέρα. Η Κυπρία, η νησιά που είμαι από, το 2013 πέρασε σε μια πολύ μεγαλύτερη χρήση οικονομικής και οι χρήσεις για τα ίδια παιχνίδια πέρασαν σημαντικά. Όπως παραγωγιστή, αυτό ήταν μια πολύ δύσκολη χρήση οικονομικής για εμένα και μια χρήση όπου θυμίζω εμένα να πηγαίνω πάνω και πάνω στο κουτινό και να σκέφτομαι, τι θα κάνω, τι θα κάνω, δεν ήξερα τι να κάνω. Μετά είπα, ξέρετε τι, θα βγάλω μέσα στην πόλη και θα δώσω τα δουλειά μου ως εργασία στη κοινότητα. Θα έκανα ό,τι ήξερα πως να κάνω καλύτερα. Παιχνίδια. Μετά σκέφτομαι, είναι υπάρχει χρήση για τα παιχνίδια μου, θέλουν να εμπνεύσουν αυτό, είναι παιχνίδια μια χρήση και μια ευκαιρία στη κοινότητα σήμερα, και ακόμα περισσότερο, δεν είναι τα παιχνίδια αρκετά σημαντικά σήμερα? Έτσι, αυτό έδωσε σε ένα πλήρως εργαστικό πρόγραμμα που ήταν ένας πραγματικός ιδιωτικός σκέφτος, που θα παρακολουθούσε να βλέπεις και να σκέφτοσες την αξία της παιχνίδιας σήμερα και αν ήταν σημαντικό. Είπα να δημιουργήσω ένα παιχνίδι. Ήθελα να σκέφτομαι το πραγματικό σκέφτο σήμερα ως μια εξασφαλή και γνωστή στροφή, που μπορεί να γνωρίζει όλοι. Ήταν επίσης πολύ ενδιαφέρον σε αυτό το πραγματικό σκέφτο, γιατί πιστεύω ότι θα μπορούσε να προβλήξει συζητήσεις και να ανοίξει συζητήσεις σχετικά με διαφορετικά προβλήματα, όπως, για παράδειγμα, η παιχνίδια ως κομμότητα ή το σχέδιο μεταξύ παιχνιδιών και χρησιμοποίηση, και θέματα τέτοιου τέτοιου. Ήταν ενδιαφέρον ότι μπορούσαμε, για παράδειγμα, να προβλήξουμε συζητήσεις σχετικά με διαφορετικά προβλήματα από ημέρα μέσα στον μέρος. Ήταν ενδιαφέρον ότι μπορούσαμε να απαντήσουμε αυτές τις ερωτήσεις. Ήταν ενδιαφέρον ότι μπορούσαμε να απαντήσουμε αυτές τις ερωτήσεις. Ήταν ενδιαφέρον ότι μπορούσαμε να απαντήσουμε αυτές τις ερωτήσεις. Ήταν ενδιαφέρον ότι μπορούσαμε να απαντήσουμε αυτές τις ερωτήσεις. Τα κομμάτια πουертουσόια πmême wisdom, που έπησαν και μετά από τη χρήση richii, ναі δηaraohστ Επίσης, είχαμε παρουσιάσεις, όπως μπορείτε να δείτε, από διαφορετικούς εργασμούς, στον παράδειγμα, στον πλαίσιο της κομμάτιας, όπου οι παραδοσιακοί μπορούσαν να εξελίξουν για όσο περισσότερο χρόνο ήθελαν να παρακολουθούν αυτές τις παρουσιάσεις, που ήταν συχνά λιγότεροι. Δεν ήταν σαν ένα θέατρο, όπου έπαιξαν να παρακολουθούν την παρουσιάση, οπότε ήταν ελεύθεροι να ξεκίνησαν. Επίσης, είχαμε παρουσιάσεις να εξελίξουν στο σπίτι μας ή στο σπίτι μας, και είχαμε παρουσιάσεις να συμμετέχουν για ένας παραδοσιακός ή δύο παραδοσιακούς ή περισσότεροι. Υπήρχε μια υπέροχη αίσθηση, γιατί οι άνθρωποι σκέφτηκαν, τι είναι αυτές τις εξαιρετικές πράγματα που συμβαίνουν στο μέρος της ελεύθερης. Όπως μπορείτε να δείτε εδώ, η όμορφη Ευρύπτιστα Λασκαρίδη είναι στο μέρος της δύναμης, η δύναμη δεν είναι πολύ ανοιχτή. Οι άνθρωποι παρακολουθούσαν στο μέρος, παρακολουθούσαν από μέσα, τις διαφορετικές παραδοσιακές, παρακολουθούσαν, παρακολουθούσαν και παρακολουθούσαν γενικά, καθώς συμμετέχουν, πολλά συμμετέχουν, μερικές φορές πολύ. Αυτή η κραυγή, γενικά, δεν ήταν η κραυγή που συχνά έχετε σε μια ελληνική γαλλαρία ή σε ένα θέατρο. Ήταν υπέροχο, γιατί κάποιοι δεν ήξεραν τι είναι η παρακολουθία, οπότε για εμείς να δούμε, να εμφανίσουμε, να δείξουμε όλο το κόσμο που τους εμφανίζεται, να δούμε όλα αυτά τα πραγματικά πρακτικά, ήταν υπέροχο. Ωστόσο, υπέροχα μια ευκαιρία, αλλά υπέροχης παράδοξης. Δημιουργήσαμε πραγματικές παρακολούθια ως έργο και κανείς δεν έδινε τίποτα στους εμφανίσεις. Με ποιο έργο δημιουργήσαμε και πάντε υπέροχο ή βαρύ τίποτα? Θα σας δείξω πράγματα από τις παρακολουθίες μας που μπορούσαν να απαντήσουν αυτήν την ερώτηση. Για παράδειγμα, αυτή η παρουσία ήταν για ένας δημοσιογραφός, ο οποίος ονομάζεται χέρος, θα έπαιξε σε ένα σπίτι, υπήρχε ένα χώρο, και θα περάστησε τη χέρα του μέσα στο χώρο και θα έρθει σε ένα άλλο σώμα, το σώμα του παρουσιά. Τώρα, ο παρουσιάς θα πάρει αυτή τη χέρα σε μια πραγματική επίσκεψη, αφήσοντας τους συμμετέχους να εμπνεύσουν διαφορετικές τέτοιες σώματες, και στο τέλος, ο παρουσιάς θα χάσει πραγματικά, όπως ποιο είναι το σώμα του, ποιο είναι το σώμα του, και θα αφήσει σε αυτές τις εμπνεύσεις που έρχονται από τον παρουσιά στο χώρο. Τώρα, οι παρουσιάς που έρχονται από αυτή τη παρουσία ήταν πραγματικά και αισχολικά επίσκεψοι, και ένα από αυτού, ακόμα και μας συμμετέχει, ότι δεν είχε τόσο πολύ συγκεκριμένη επίσκεψη που του έδωσε πριν κάποια ώρα. Υπάρχει ένα άλλο. Αυτή η παρουσία, το σώμα, ήταν μια εξελίξη από τη χέρια. Επίσης, ο παρουσιάς ήταν εμπνευσμένος και έκανε μια πρόσκληση, αυτή τη φορά, από τρεις παρουσιάς του τέτοιου και του ήχου. Τα πράγματα, όπως το χώρο κάτω από τα πόδια του, θα αλλάξουν τη τέξη και θα εμπνεύσουν σε εμπνεύσεις και τη χαρά του να γεγονίζει, και άλλα πράγματα. Και όταν έρχονταν έξω, ήρθαν σαν να γνωρίζουν τους παρουσιάς, γιατί έφυγαν, συμφωνούσαν όλη αυτή την πρόσκληση. Αλλά μας είπαν, όχι, δεν θα τους γνωρίζεις, αν θέλεις, μπορείς να δώσεις γραμμές για τους. Και εδώ είναι ένα. Ήταν χαρούμενο, εντύπωστο, το χρόνο φύγηκε γρήγορα και ακόμα και το χρόνο κατέβηκε. Ή αυτό. Ευχαριστούμε, έρχομαι εντύπωστο και ζω χαρά και εντυπωσμένο. Ή αυτό. Οικογένειο eternity ζητήθηκε ακριβώς. Παρακαλώ, έγινε κάτι αρκετά δύσκολο, τον οποίοеловционα μπした, με χρόνο και χώρο για τους εαυτούς. Είχαμε να τους δώσουμε τον χρόνο και χώρο που τους είχαν χωρίσει από την πρωτοβουλία της καθημερινής ζωής. Όλες οι παρουσιακές παρουσιακές δημιουργούσαν μια ατμόσφαιρα, ένα σωστό περιβάλλον, όπου οι άνθρωποι μπορούσαν να πηγαίνουν πιο βαρύ σε εμπνευσμένες πραγματικές πράγματα, όπως την αρνητικότητα τους ή την αρνητικότητα τους, σε μια προστατευμένη και διαδικασμένη τρόπο. Επίσης, αυτή η όμορφη εμπνευσμένη τρόπο είναι σχετικά με την επικοινωνία. Είναι σχετικά με την επικοινωνία. Είναι η επικοινωνία του εαυτού, της φυσικούς, της διεθνικής επικοινωνίας μεταξύ του διεθνικού και του εργασμού, ή του διεθνικού και του εργασμού. Μπορούσαν να δεν έχουν πάρει τίποτα σχετικό με τους, αλλά θα είχαν πάρει όλες αυτές τις αξιότητες, που είναι πολύ δύσκολα στη στιγμή της ζωής σήμερας. Αν δούμε πίσω, η παρουσία, στις αρχές αρχές, ήταν όλα σχετικά με τους διεθνικούς, όπου οι κοινότητες έρχονταν και συνεχίζονταν τη ζωή στη φυσική. Ήταν μέρος της καθημερινής τους, που έρχονταν να συνεχίσουν, να σκέφτονται, να μπουν και να εμπνεύσουν την εκστασία μέσω του ρυθμού και της μουσικής. Αυτό που ξέρουμε όλοι εδώ, έρχεται από το ελληνικό, η εκστασία, που σημαίνει να βρίσκονται πίσω από εσένα, και πίσω από εσένα, να εμπνεύσουν, να εμπνεύσουν, να βρουν μια νέα εμπορία από εσένα. Στην αρχαία, στην αρχαία εποχή, η αρχαία ήταν όλα για την συνεχιστική συνδυασμή και το προετοιμασμό. Το βιβλίο του, «ΑΤΑΣ ΠΟΛΟΥΤΟΥ» του, «ΑΤΑΣ ΠΟΛΟΥΤΟΥ» λέει «ΑΤΑΣ ΠΟΛΟΥΤΟΥ» έρχεται από την εφερμογή της ημέρας και πρέπει ακόμα να είναι μέρος από αυτή την εμπειρία. Τα ημέρα, η αρχαία έχει κατασκευαστεί από τη ζωή και έχει εφαρμοστεί σε ειδικά μέρη, όπως μουζένες, γαλλαρίες, και υπηρετεί στις αρχαικές εργασίες που αυτοκτονικά καταφέρουν την αρχαία στις αρχαικές αρχαίες, σχέσεις και εμπνεύσεις του κοινού. Σε μια εποχή της εφαρμογής και της γνώσης, η αρχαία είναι επίσης σχετική σχέση για τους λίγους που το καταλάβουν. Αλλά τι για τα άλλα? Αυτή η σχέση και η εμπνεύσεις διαβάζουν τους άλλους, κάνοντας τους να αισθάνονται ότι δεν είναι αξιωμένοι από την αρχαία σχέση. Λοιπόν, τι για να κάνουμε σχέσεις αντί σχέσεις και να αφαιρέσουμε την αρχαία να επικοινωνήσει σε καθημερινά, ή την αρχαία να επικοινωνήσει σε σχέσεις, ή την αρχαία να επικοινωνήσει σε όλους τους αρχαίους. Γιατί έχουμε έναν αρχαίος σε όλους, είτε ως δημιουργό, είτε ως αξιωμένος. Αυτή η σχέση χρειάζεται από δύο πράγματα, εμπνεύσεις και δραστηριότητα. Στην «Ακτιβιστική σκέψη» είχαμε μια υπέροχη παρουσία στη σκέψη, με 12 σκέψης και ένας παραδοσιακός, ο Μάριος Ιωάννου. Ο Μάριος θα προστατευόταν στις σκέψεις διαφορετικές χαρακτηριότητες, στις οποίες δημιουργούσαν φυσιολογικά. Για παράδειγμα, θα μιλούσαν, «Γεια, παιδιά! Έχετε τελειώσει από τη σκέψη σας? Τι έκανατε για το φαγητό σήμερα?» Έτσι, φυσιολογικά, έπρεπε να δημιουργούσαν ως παιδιά. Υπήρχαν τέσσερα από αυτές τις διαφορετικές διαφορετικές χαρακτηριότητες, και οι άνθρωποι έγιναν από τη σκέψη «Εντρανς», «Εντρανσφόρντ», και μέσα σε διαφορετικές εμποριμμύσεις, που τους έκανε να δημιουργήσουν τα σκέψη τους, φυσιολογικά, αυτοκίνητα και εμπορικά. Και το τραγούδι, η παρουσία, μπορεί να το κάνει. Μπορεί να το κάνει έκτο, επειδή πολύ συχνά είμαστε πιο γρήγοροι σε σύστημα, που δημιουργούν τη δουλειά τους, όχι για να ανοίξουν το δημιουργικό μας πιθανό, επειδή αυτό είναι συχνά ένα πολύ μεγάλο σκέψος. Το δημιουργικό μας πιθανό είναι επίσης να κάνουμε επιχειρήσεις. Άλλα αυτά οι επιχειρήσεις είναι μικρά ή μεγαλύτερα. Το δημιουργικό μας πιθανό μπορεί να το κάνει επίσης, ή να μας βοηθήσει να το κάνει. Στην επεισόδιο είχαμε ένα επεισόδιο, «Το δημιουργικό σου δημιουργεί». Αυτή η παρουσία έρχεται από το δημιουργικό μου πατέρα. Πήγα στο δημιουργικό μου πατέρα και ήμουν πολύ ενθουσιακή για να μιλάω, οπότε αυτός ο άνθρωπος έρχεται και μιλάει για τον πατέρα μου, μόνο όπως δεν ήταν επίσης σχετικός. Και πιστεύω ότι όταν ο πατέρας ήταν εδώ, δεν θα ήταν χαρούμενος γι' αυτό. Ο δημιουργικός μας πιθανό ήταν να συμμετέχει ένας κατασκευασμένος και ένας δημιουργικός, ώστε να μπορεί κάποιος να μπορεί να κάνει έναν παράδειγμα στο τελευταίο δημιουργικό του, το δημιουργικό του. Μπορούσαν να δουλεύουν μαζί για τον πατέρα να μιλήσει για την μουσική ή για την ασθέτικη, ή ακόμα να μιλήσει για το δημιουργικό του. Γιατί όχι. Ο δημιουργικός μας είναι επίσης πολύ σε υπέροχο στη κοινωνία, βοηθώντας τους ανθρώπους να βρουν το δημιουργικό τους. Ένας από τους αγαπημένους δημιουργικούς μου, ο Αλαν Μουρ, υπέροχα λέει ότι ο πατέρας του δημιουργικού ήταν ο σάμανας. Και ο σάμανας, ως ένας αρχαίος μαγικός, θα χρησιμοποιούσε δημιουργικούς που θα καλύψουν και θα βοηθούσαν τους ανθρώπους να έχουν εξοπλισμούς και εξοπλισμούς. Λέω ότι σήμερα ο άνθρωπος, όπως ποτέ, είναι ένας υπέροχος άνθρωπος, πολύ σημαντικός, που βοηθεί τη σώνα του για χρησιμοποιήσεις και χρησιμοποιήσεις από άλλους. Συγκεκριμένα, ο πατέρας θα εγχωρήσει το εμπορισμό του κοινωνικού του και θα εγχωρήσει διαφορετικούς εμπορισμούς και χαρακτήρων, που πολύ συχνά είναι αρκετά εμπορισμένοι από άλλους. Αλλά είναι αυτές οι εμπορισμούς που θα εξοπλισμούν, θα εξοπλισμούν, και θα κάνουν τους ανθρώπους να εξοπλισμούν, να εξοπλισμούν, ή ακόμα και να έχουν ευκαιρία να φανταστεί τους ειδικούς δημιουργικούς. Λέω αυτή τη γνώση του άνθρωπου, ναρσικιστική φιλανθρωπία. Γιατί για μένα είναι σχετικά με τους εμπορισμούς, αγαπημένοι από την εξοπλισμή, αλλά και να μοιραστούν αυτό με τον κόσμο για τη δική τους χρήση. Η Δήμητρα Καλίτσι ήταν στη δουλειά μας, και έπρεπε να βάλει το δεύτερο σπίτι στη διάρκεια της δουλειάς, και έφερε να εξοπλισμούν, για τους ανθρώπους να έρθουν και να βρίσκονται μπροστά της. Όπως μπορείτε να δείτε, υπάρχει ένας άνθρωπος εκεί. Η σεξοπλισμία έφερε ότι κάποιο φυσικό επίσκεψο είναι συνδυασμένο με αγώνα, φόβο, και μία κακή χρήση σε ό,τι μπορεί να σημαίνει σεξ. Ήταν πολύ συχνά χρειάζοντας σε άλλες τέτοιες φυσικές επίσκεψες. Εξωτερικά από τη δουλειά μας, υπήρχε ένα ροκ μπαρ, και οι άνθρωποι έκλαιζαν, και μπορείτε να δείτε κάποιους δύσκολους, δύσκολους, παιδιά και γυναίκες, αλλά όταν έφτασαν στη δουλειά, έκλαιζαν στους δύσκολους δύσκολους δύσκολους, δημιουργώντας τη χρήση της αγώνας, εντυπωσιάζοντας να είσαι μαζί, να υπηρετήσεις μαζί, να είσαι δεν μόνος. Αυτή τη χρονιά, πραγματικά, συγγνώμη, πιστεύω πάνω στις φωτογραφίες μου, εμφανίζοντας υπηρετήσεις, values, intimacy, συγκεκριμένη, συγκεκριμένη, εμπορία. Υπηρετήσεις μόνος στις φωτογραφίες σήμερα. Αυτή τη χρονιά, ανοίξαμε την αθήνα μας, στο Ιθανικό Φεστιβάλ. Ακόμα και από τη δουλειά, τη δουλειά ως εμπειρία και τη δουλειά ως πραγματικό, η δουλειά ως σπέκτικο ήταν κάτι που πραγματικά προσθέτει στη δουλειά της στιγμής σήμερα. Τα δουλειά της σπέκτικης σύντομα έγιναν πλατφόρμες και πλατφόρμες όπου οι άνθρωποι μπορούσαν να μοιραστούν τους εαυτούς με το κόσμο. Στην πραγματικότητα του Φανάσης Κριτσάκης, ονομάζοντας εμπορία δημοκρατίας, θα σέβαινε στη δουλειά για 24 ώρες ακούγοντας σε άνθρωποι που μπορούσαν να μιλήσουν σε μικρόφωνο που ήταν έξω. Αυτές οι άνθρωποι μιλούσαν και είπαν διαφορετικές πράγματα και εγώ μπορούσα να βλέπω ανθρώπους που ήμουν πραγματικοί επειδή ήσουσαν να μιλήσουν σε εαυτούς, να δημιουργηθούν και να κάνουν διαφορετικές πράγματα και ειδικά να γίνονται ανθρώπους. ΤΑΚ, μια εταιρεία που ονομάζεται ΤΑΚ. Αυτή η πλατφόρμες μπορούσε να μιλήσει σε μικρόφωνο να βλέπει και να βλέπει, να ακούει και να ακούει, να μοιραστούν τους εαυτούς με το κόσμο. Μπορούσε να μοιράζει για 6 ώρες και να το βάλει στο μυαλό της για να δημιουργήσει ένα μάσκο. Μετά πήγε στην πόλη, όπως μπορείτε να δείτε εδώ, στην Αθήνα, και οι άνθρωποι παρακολουθούσαν και την κλαίστησαν και είπαν πράγματα όπως «Όχι, γιατί είναι εκεί, γιατί είναι σαν αυτό» και θέλω να απαντήσω αυτή την ερώτηση με μια άλλη ερώτηση. Γιατί όχι, γιατί όχι, γιατί όχι. Γιατί όχι να χαρακτηρίσουμε πως θέλουμε να μας αρνηθούμε στον κόσμο. Γιατί όχι να χαρακτηρίσουμε όλα μας, είναι το σώμα μας, είναι η υποστηρία μας. Γιατί όχι να χαρακτηρίσουμε τα χαρά μας, γιατί όχι να χαρακτηρίσουμε τα γένδρα μας, γιατί όχι να χαρακτηρίσουμε το περιβάλλον μας, τις ανθρώπους μας, όλα τα περισσότερα μας. Έχουμε αυτό το δικαίωμα. Και πρέπει να πάρουμε αυτό το δικαίωμα πίσω. Και η ερώτηση και η παρουσία μας είναι εκεί για να μας αρνηθούν. Οι παρουσίες είναι σπέκτακτοι, μας έδωσαν την ευκαιρία να δημιουργήσουν ό,τι θέλει να είναι σε κάθε στιγμή και να το μοιραστούν με το κόσμο. Το χαρακτηρισμό της διαφορετικής διαφορετικής και ειδικά της ζωής. Το χώρο να δημιουργήσει κοινωνίες με διαφορετικές αξίες. Και το δικαίωμα, ξανά, για την εξωτερική. Το κόσμο σήμερα σχεδόν χάρησε αυτήν την ευκαιρία για την επιβιώση. Και πιστεύω πως τώρα, πάνω από πάντα, η εκκλησία είναι πραγματικά χρειαστική, επειδή μπορεί να σημαίνει ως εφαρμογή για τους ανθρώπους ότι έχουν μια επιλογή. Μπορούν να σχεδιάσουν δημιουργία πάνω από καταστροφή, και αυτό δεν είναι μια ευκαιρία. Ευχαριστώ που ακούσατε. Καλησπέρα.