"Μεταλήθεια και Ψευτοειδήσεις" (19/03/2019). Μέρος Β': Ομιλία του Χρήστου Φραγκονικολόπουλου (Ίδρυμα Μελετών Χερσονήσου του Αίμου, 2019)
: Υπότιτλοι AUTHORWAVE Υπότιτλοι AUTHORWAVE Υπότιτλοι AUTHORWAVE Υπότιτλοι AUTHORWAVE Υπότιτλοι AUTHORWAVE Υπότιτλοι AUTHORWAVE Υπότιτλοι AUTHORWAVE Υπότιτλοι AUTHORWAVE Υπότιτλοι AUTHORWAVE Υπότιτλοι AUTHORWAVE Υπότιτλοι AUTHORWAVE και στην πραγματικότητα δεν είμαστε παρασενειά με τα αμαρτική περίοδο. Για να μην μακρυγορώ, ο λόγος του Χρήστο, ο οποίος νομίζω ότι θα πει ενδιαφέροντα πράγματα. Θα πω αυτά που... Α, ωραία. Επίσης, να εχαίρνουμε να είμαστε δίπλα στο Λίγο Μαρατική, που είναι ένα από τους πιο σημαντικούς δημόσιους διανοούμενους της χώρας. Το προβληθείται εκεί που πρέπει και... αρκετοί από εμάς το έχουν διλήμμα, πρέπει να κάνουμε μας φοβίδες. Δεν καθινόνται, δηλαδή. Βέβαια, στη γειτονιά μας προσπαθώ να στο πω όταν σε βρίσκω, αλλά τρέχει, ο άνθρωπος τρέχει, βέβαια. Δεν μπορείς. Και δεν ξέρεις αν θέλεις να μιλήσεις ή όχι. Θα πούμε και αν θέλει. Δεν δω σπάντων. Λοιπόν, κοιτάξτε, με τα αλήθεια, λαϊκισμός, εθνικισμός, νιού, φέιν κρουζ, πολύ σηκέναι αυτές οι έννοιες. Αν τις πιάσεις, καίγεσαι. Αλλά κοιτάξτε, ναι, εμείς βρούμε σε μια εποχή όπου υπάρχουν διαστρεβρουμένες πυροκόρδιες, διαστρεβρουμένη κατανόηση των πολιτικών πραγμάτων. Αυτή είναι μια αλήθεια, έτσι, και όλα τα βρούμε μέσα από πολύ απλές και συναισθηματικές αφηγήσεις. Αυτό πολλές φορές κρύβει, την κατασκευή, κατασκευάζουν θεωρώμενες αλήθειες πίσω από τα γεγονότα, πίσω από την πραγματικότητα, δηλαδή, και λένε ότι τα γεγονότα δεν πρέπει να καθοδηγούν τις πράξεις, την πολιτική. Αν θυμάσαι, ο υπουργός του Συντερικού της Αγγλίας, όταν πήγαιναν προς τον Μπρέιξ, είπαν ότι τα θύμιζαν, λένε ότι η οικονομική κατάσταση της Αγγλίας ήταν χάλια μετά τώρα. Το Μπρέιξ λέει, I have stopped listening to things, to scientists. Είναι ενδεικτικό. Δηλαδή, η επειρική αλήθεια, δεν είναι δεδομένη στη μεταλήθεια. Αντιμετωπίζεται, όμως, ως κάτι σχετικό και πίσω από αυτό πάντα κάτι κρύβεται. Τα συμφέροντα των ισχυρών, των πολιτικών, των οικονομικών, των παραγών. Και αυτό έχει προκαλέσει πολύ μεγάλη αλλαγή και στον τρόπο με τον οποίο συζητούμε σήμερα και στη πολιτική και στη δημοσιογραφία. Γιατί συμβαίνει αυτό? Συμβαίνει επειδή υπάρχει η αυθονία του ιαδικτήου. Συμβαίνει επειδή οι πολιτικοί χρησιμοποιούν το Twitter μέσα από 240-240 ράμματα, όσο είναι τώρα, προσπαθούν να πούν πράγματα. Συμβαίνει επειδή τα παραδοσιακά μέσα μαζικής εντημέρωσης έχουν μπει και αυτά στην λογική των κλικ και των πάιρ-αγοστόρις. Δεν υπάρχει, δηλαδή, η λευκόμενη εκτυπταμένη έργα σε αυτά που παρουσιάζουν. Δεν υπάρχει επιστράθμιση επιχειρημάτων. Και αν τα εμπορικότητα και όσα λέμε, δεν στηρίζονται στην εμπειρογονωσία, δεν μπορεί η δημόσια επικοινωνία να έχει μια διαβολική κριτική σημασία. Δε καταλαβαίνετε. Και ειδικότερα όταν έχεις, και δεν χρησιμοποιώ τη λέξη λαϊκιστές, δεν έχω καταλάβει τι σημαίνει, θα πω δημαγωγή. Δημαγωγή όταν έχεις δημαγωγή τους πολιτισμικούς δραστηριού. Που μιλούν στο όνομα του λαού. Και κάνουν τον διαχωρισμό εμείς αυτοί. Όλο αυτό καλλιεργεί, αν θέλετε, υπεραπροσθευμένα επιχειρήματα πίσω από πολιτική και οικονομική πραγματικότητα. Θα σας δώσω δύο παραδείγματα. Ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι μια συνομοσία καπιτατιστών, ένας κακόγουλος παράδειγος που επιδιώκει την πολιτισμική σύνθυνση του ναού της. Κάτι άλλο το οποίο ζήσαμε εδώ στη χώρα μας, ότι η Ελλάδα θα μπορούσε να βρει χρήματα από την Κίνα και την Ρωσία, για να αποφύγει τους όλους τους συνόλυπες. Πήγαμε σε δημοσύνθυμα, δεν είναι κακόγουλος. Αλλά στη συνέχεια μας πούλησαν το παραμύθιο ότι υπογράψαμε το αντιμνημονιακό μνημόνιο, μας πόλησαν στον δίχο. Βέβαια, δεν αντιγωρούμε πολιτικούς όπως είναι ο Τσίπρας ή αν θέλετε ακόμα χειρότερα όπως είναι ο Πούππιν, ο Ορμπάν ή ο Τρανπ, ότι αυτοί έφεραν την μεταληθήτη. Οι περισσότεροι έχουν αυτούς στο στόχασμα. Σήμερα βλέπουμε μια εποχή που είναι πολύ συνθετική, πολύ αδερφή. Υπάρχουν κρίσεις παντού, όποια πρέπει να σηκώσεις, θα κρύψει μια κρίση. Ο κόσμος και εγώ, για να μην βγάζω από τον εαυτό μου, από τον κόσμο, ας πούμε, φοβόμαστε. Φοβόμαστε να δούμε το μέρος, ζούμε μόνο στο παρόν και πολλές φορές κοιτάμε πίσω. Αυτό δεν το έχουμε κάνει. Υπάρχει, δηλαδή, αν θέλετε, στον κόσμο, ας πούμε, μια σύγχυση, ένα χάσμα, μεταξύ της πολιτικής του Προσκυνίου, που είναι ο γνώριμος πολιτικός, το εθνικό πολιτικό παιχνίδι, και της πολιτικής του Παρισκυνίου, έτσι, που είναι έξω από το κράτος, σε άλλους θεσμούς, κτλ. Ευρωπαϊκή Ένωση, Νάντο, οι πολίτες αισθανόνται ότι είναι λύπτες πολιτικών, δεν είναι διαμορφωτές πολιτικών στον κόσμο. Και επίσης, ένας ολόκληρος προβλήματος είναι το προσδάσμα αυτού του χαρακτήρα. Γίνεται ένα συμφύγιο στη Συρία, οι άνθρωποι, ας πούμε, έρχονται εδώ. Γίνεται ένας αισμός, ένα τσουνάνι στην Ιαπωνία, έτρεπε την ραδιενέργεια εδώ. Πράγματα που σημαίνουν μακριά από εμάς, έχουν αντίχτυπος εμάς. Είναι κάποτε η οδημιουργία βεβαιωμάτη. Εδώ τώρα οι πολιτικές υγεσίες μας φαίνονται ανήκανες. Τι είναι ανήκανες να αρχιεργηστούν, τις συνέγκες που έχουν προγκύψει από αυτές τις αλλαγές. Τι έγινε, μετά το 89, σε ένα κλίμα υπέρμενας αισιοδοξίας, όλη η πολιτική και όσοι ήμασταν 25-26 χρονών τότε, και εγώ, δοξάσαμε το τέλος του ψυχου πολέμου. Πιστεύσαμε πράγματι στο τέλος της ιστορίας. Δοξάσαμε τη φιλελεύθερη δημοκρατία. Πιστεύαμε ότι η φιλελεύθερη δημοκρατία και οι υπαγκόσμιοι θεσμοί θα θέλουν τις λύσεις. Δεν και έγινε όμως αυτό. Σήμερα όμως οι πολιτικοί προσδιορίζονται και χαρακτηρίζονται, όπως λέει ο Κράστερ, από μια μυρολατρική παθητικότητα. Δηλαδή, λειτουργούν έως και περιμένουν το αναπόφευμα. Και αυτή η πραγματικότητα είναι αυτή στη βάση μιας ελληνικούς, αν θέλετε, πολιτικής στρατηγικής. Για παράδειγμα, στην Ευρώπη. Οι Ευρωπαίοι, τελικά, έκαναν πράγματα οι ηγέτες των εκατ. Αλλά τα έκαναν πολύ αργά και αυτά που έκαναν και πολύ λίγα. Γιατί είχαν πολιτικές διαφορές, διαφορετικές πολιτικές θεολογίες, διαφορετευότητες κλπ. Αλλά έτσι δεν είναι σε θέση να αντιληφθούν οι πολιτικοί. Και το βλέπουμε και μέσα στην χώρα μας, ή στην Αγγλία, που το παρακολουθούμε πολύ κοντά. Το βάθος των σύγχρονων αναλλαγών και δειλημάτων που δημιουργούν όλες αυτές οι ελλαγές. Και η πολιτική την καταφέμουν στα κλησέας μου και τις αρχολίες των εκάστον πολιτικών διαρέσεων παρακάτων. Και βλέπω στην Ελλάδα, ας πούμε, ακόμα η συζήτηση είναι για το αν είσαι δεξιός, για το αν είσαι προδευτικός, για το αν είσαι τι είσαι, ας πούμε. Έχουν αποτύχει στην επροσώπιση πολιτικηδοστικός, έχουν αποτύχει στην παραγωγή ευέλικτων συμπεριληπτικών. Είναι δογματική στις πολιτικές τους. Έχουν αποτύχει στην συμμετοχή των πολιτών. Και αυτό, πάλι ο πολιωκράστροφ, δεν πιστεύω να το διάβαστε, πιστεύω μαζί σε φάρα. Έχει δημιουργήσει ένα χάσμα μεταξύ των ανθρώπων που είναι παντού και των ανθρώπων που είναι κάπου. Ο παντού είναι ο χώρος μου. Έχω ένα καλό εξόδημα, πιστεύω στην κοσμοποντική δημοκρατία, ξέρω να χειρίσω με την κοινωνιολογία, βλέπω ένα σέμα αεροπλάνα, πάω παντού. Ο κάπου είναι ένας άνθρωπος που δεν έχει τα ίδια προσόδια, είναι θεσσαλονικιός, είναι παουτσις, ή ξέρω πως είναι αγγίτσις αντιφέρον, είναι γιώργο, και δεν μπορεί να δει. Λοιπόν, και όπως λέει ο Σεβαστάκης, ο Νίκος από το δικό μας απαλήπιστο ιδιό, στο κοινό πολιτικό Λιβουστιμό, υπάρχει να χάνεται μεταξύ δύο διαφορετικών κοινωνικών χρόνων. Υπάρχει να χάνεται μεταξύ του ανθρώπου του κόσμου που εγκομιάζει το μέρα και τις δυνατότητες του. Και αυτοί που βλέπουν το άμεσο παρόν, δηλαδή το επίγνωμα της εβδομάδας, που είναι δεκαετζύμερο, πότε θα πληρώσω το λογαριασμό, πότε θα κάνω, θα ράνω, και τα λοιπά. Και συνεχίζει, η βελτίωση της ζωής παραπέμπεται σε έναν άλλο χρόνο, πράγματι. Υπάρχει να χάνεται μεταξύ δύο διαφορετικών κοινωνικών χρόνων. Υπάρχει να χάνεται μεταξύ δύο διαφορετικών κοινωνικών χρόνων. Υπάρχει να χάνεται μεταξύ δύο διαφορετικών χρόνων. Υπάρχει να χάνεται μεταξύ δύο διαφορετικών χρόνων. Υπάρχει να χάνεται μεταξύ δύο διαφορετικών χρόνων. Υπάρχει να χάνεται μεταξύ δύο διαφορετικών χρόνων. Υπάρχει να χάνεται μεταξύ δύο διαφορετικών χρόνων. Υπάρχει να χάνεται μεταξύ δύο διαφορετικών χρόνων. Υπάρχει να χάνεται μεταξύ δύο διαφορετικών χρόνων. Υπάρχει να χάνεται μεταξύ δύο διαφορετικών χρόνων. Υπάρχει να χάνεται μεταξύ δύο διαφορετικών χρόνων. Υπάρχει να χάνεται μεταξύ δύο διαφορετικών χρόνων. Υπάρχει να χάνεται μεταξύ δύο διαφορετικών χρόνων. Υπάρχει να χάνεται μεταξύ δύο διαφορετικών χρόνων. Υπάρχει να χάνεται μεταξύ δύο διαφορετικών χρόνων. Υπάρχει να χάνεται μεταξύ δύο διαφορετικών χρόνων. Υπάρχει να χάνεται μεταξύ δύο διαφορετικών χρόνων. Υπάρχει να χάνεται μεταξύ δύο διαφορετικών χρόνων. Υπάρχει να χάνεται μεταξύ δύο διαφορετικών χρόνων. Υπάρχει να χάνεται μεταξύ δύο διαφορετικών χρόνων. Υπάρχει να χάνεται μεταξύ δύο διαφορετικών χρόνων. Υπάρχει να χάνεται μεταξύ δύο διαφορετικών χρόνων. Υπάρχει να χάνεται μεταξύ δύο διαφορετικών χρόνων. Υπάρχει να χάνεται μεταξύ δύο διαφορετικών χρόνων. Υπάρχει να χάνεται μεταξύ δύο διαφορετικών χρόνων. Υπάρχει να χάνεται μεταξύ δύο διαφορετικών χρόνων. Υπάρχει να χάνεται μεταξύ δύο διαφορετικών χρόνων. Υπάρχει να χάνεται μεταξύ δύο διαφορετικών χρόνων. Υπάρχει να χάνεται μεταξύ δύο διαφορετικών χρόνων. Υπάρχει να χάνεται μεταξύ δύο διαφορετικών χρόνων. Υπάρχει να χάνεται μεταξύ δύο διαφορετικών χρόνων. Υπάρχει να χάνεται μεταξύ δύο διαφορετικών χρόνων. Υπάρχει να χάνεται μεταξύ δύο διαφορετικών χρόνων. Υπάρχει να χάνεται μεταξύ δύο διαφορετικών χρόνων. Υπάρχει να χάνεται μεταξύ δύο διαφορετικών χρόνων. Υπάρχει να χάνεται μεταξύ δύο διαφορετικών χρόνων. Υπάρχει να χάνεται μεταξύ δύο διαφορετικών χρόνων. Υπάρχει να χάνεται μεταξύ δύο διαφορετικών χρόνων. Υπάρχει να χάνεται μεταξύ δύο διαφορετικών χρόνων. Υπάρχει να χάνεται μεταξύ δύο διαφορετικών χρόνων. Υπάρχει να χάνεται μεταξύ δύο διαφορετικών χρόνων. Υπάρχει να χάνεται μεταξύ δύο διαφορετικών χρόνων. Υπάρχει να χάνεται μεταξύ δύο διαφορετικών χρόνων. Υπάρχει να χάνεται μεταξύ δύο διαφορετικών χρόνων. Υπάρχει να χάνεται μεταξύ δύο διαφορετικών χρόνων. Υπάρχει να χάνεται μεταξύ δύο διαφορετικών χρόνων. Υπάρχει να χάνεται μεταξύ δύο διαφορετικών χρόνων. Υπάρχει να χάνεται μεταξύ δύο διαφορετικών χρόνων. Υπάρχει να χάνεται μεταξύ δύο διαφορετικών χρόνων. Υπάρχει να χάνεται μεταξύ δύο διαφορετικών χρόνων. Υπάρχει να χάνεται μεταξύ δύο διαφορετικών χρόνων. Υπάρχει να χάνεται μεταξύ δύο διαφορετικών χρόνων. Υπάρχει να χάνεται μεταξύ δύο διαφορετικών χρόνων. Υπάρχει να χάνεται μεταξύ δύο διαφορετικών χρόνων. Υπάρχει να χάνεται μεταξύ δύο διαφορετικών χρόνων. Υπάρχει να χάνεται μεταξύ δύο διαφορετικών χρόνων. Υπάρχει να χάνεται μεταξύ δύο διαφορετικών χρόνων. Υπάρχει να χάνεται μεταξύ δύο διαφορετικών χρόνων. Υπάρχει να χάνεται μεταξύ δύο διαφορετικών χρόνων. Υπάρχει να χάνεται μεταξύ δύο διαφορετικών χρόνων. Υπάρχει να χάνεται μεταξύ δύο διαφορετικών χρόνων. Υπάρχει να χάνεται μεταξύ δύο διαφορετικών χρόνων. Υπάρχει να χάνεται μεταξύ δύο διαφορετικών χρόνων.