Βιβλιοθήκη Νομικής Σχολής: σε ρυθμούς αλλαγών και εξωστρέφειας (1ο μέρος) (Βιβλιοθήκη Νομικής ΕΚΠΑ, 2017)
: Παρακαλώ, παιδιά. Υπόσχομαι ότι δεν θα ξαναβγώ. Θα μπορείς να το ζητήσω. Με τη βοήθεια του κοινού. Σ' άλλες σκηνές, ελπίζω. Λοιπόν... Είμαι εδώ και πάλι, να μοιραστώ μαζί σας... ή μάλλον να μοιραστούμε μαζί σας. Είμαι εδώ και πάλι να μοιραστώ μαζί σας ή μάλλον να μοιραστούμε μαζί σας... ως νομική σχολή και ως προσωπικό της νομικής σχολής... ένα μακρύ ταξίδι που κάναμε προκειμένου ο στόχος... ο μεγάλος στόχος των ανθρώπων της Βιβλιοθήκης... αλλά και του Πανεπιστημίου να ολοκληρωθεί... και να αποχτίσουμε τη μεγάλη μας Βιβλιοθήκη στη νομική σχολή. Είμαστε, λοιπόν, εδώ και χρόνια σε ρυθμούς αλαβών και εξωστρέφειας. Χτίζουμε σιγά-σιγά για να έρθουμε μετά από χρόνια... να απολαύσουμε εμείς, αλλά κυρίως οι χρήστες μας... τους καρπούς αυτής της επίπονης προσπάθειας... οι οποίοι θεωρούν, θεωρήσαμε, ότι ήταν υποχρέωσή μας... και υποχρέωσή μας απάντη στο Πανεπιστημίο. Στο Πανεπιστημίο, το οποίο μας σπούδασε, μας έδωσε την αξιοπρέπειά μας... μας έδωσε δουλειά για μας και τα παιδιά μας. Και φυσικά αυτό οφείλουμε να το ανταποδώσουμε, αυτό θεωρούμε... και να το μοιραστούμε με τις επόμενες γενιές... συνεχίζοντας την ιστορία του Πανεπιστημίου... και την προσφορά του σε όλα τα επίπεδα. Η δημιουργία της ενιαίας βιβλιοθήκης της Νομικής Σχολής... αποτελεί ορόσιμος στην ιστορία της Νομικής Σχολής... και στην εξέλιξη της νομικής έρευνας και επιστήμης. Η βιβλιοθήκη, προκειμένου να επιτύχει τους στόχους της... και να ενεργονιστεί με τις απαιτήσεις διδασκαλίας... ενός σύγχρονου Πανεπιστημίου, αξιοποιεί όλους τους διαθέσιμους πρόσφυγες... που υποχρεωθούν στην ιστορία της Νομικής Σχολής. Απαιτήσει διδασκαλίας ενός σύγχρονου Πανεπιστημίου, αξιοποιεί όλους... τους διαθέσιμους πόρους του ιδρύματος, ενώ παράλληλα αναπτύσσει... εξωστρεφής δράσης, προωθώντας τις ακαδημαϊκές δραστηριότητες... και υποστηρίζοντας το κοινωνικό και πολιτιστικό έργο του ΕΚΠΑ. Άρα, δηλαδή, έχουμε ο στόχος να ικανοποιήσουμε... τρεις βασικούς στόχους του Πανεπιστημίου. Το εκπαιδευτικό, κοινωνικό και πολιτιστικό στόχο. Η βιβλιοθήκη κινείται γύρω το τρίπτικο. Όταν η διοίκηση του ιδρύματος αποφάσισε να δημιουργηθεί... μια βιβλιοθήκη στο κτίρο του Παλαιού Χημείου... το οποίο σχεδιάστηκε ως είναι γνωστό από τον Αρχιτέκτον Τσίλερ... και αποτελεί μηνύο της ιστορίας της πανεπιστημιακής κοινότητας... των φυσικών επιστυμών στη χώρα μας... και συνδέθηκε άμεσα με τους εθνικούς και δημοκρατικούς αγώνες φοιτητέρων και διδασκόντων... εμείς πήραμε όλο αυτό το έργο στην πλάτη μας. Το κτίριο σε συνεργασία με την τεχνική υπηρεσία του Πανεπιστημίου... με το Υπουργείο Πολιτισμού, το Υπουργείο Πολιτισμού... το Βοτανικό Κήπο, το Δήμο Αθηναίων, το Δήμο Ζωγράφου... τη γειτονιά, φυσικά τις πυρτανικές αρχές... όταν αποφασίστηκε λοιπόν αυτό ξεκινήσαμε όλοι μαζί την προσπάθεια... για να ανοίξουν οι πύλες τους και φτάσαμε το 2017, το 2016... ημέρα ιστορική και για το κτίριο 12 Οκτωβρίου... εκείνη την ημέρα από τις υποδομές του ραδιοφωνικού σταθμού... ο οποίος υπήρχε στο ισόγειο του κτιρίου το 1944. Το 12 Οκτωβρίου ακούστηκε το μήνυμα της απελευθέρωσης της Αθήνας. Έτσι λοιπόν το κτίριο αυτό ανακαινίστηκε πλήρως... και δημιουργήθηκε η βιβλιοθήκη. Το κτίριο αυτό, ως γνωστόν, δεν θα είναι μόνο βιβλιοθήκη... αλλά θα είναι και το Μουσείο των Φυσικών Επιστημών... και θα έχει και χώρους εκδηλώσεων. Συνεπώς μετά τη δημιουργία της βιβλιοθήκης... το στόχο της δίκης του ιδρύματος είναι η εγκατάσταση του Μουσείου Φυσικών Επιστημών... και Τεχνολογίας, η μετακόνηση του υλικού... το οποίο χρονολογείται από το 1837. Τα όργανα του, δηλαδή από το Πανεπιστήμιο, ως μήνυς... έχουν ήδη μεταφερθεί με την αγάπη, την επιμονή... και τη σκληρή δουλειά του κυρίου Χρυσολέοντα Σημεωνίδη... και της ομάδας του. Έχουν ήδη κατασταθεί σε χώρος του Σημείου και του Μουσείου... και σιγά-σιγά θα στηθεί και το Μουσείο. Με την ολοκλήρωση αυτού του έργου το κτίριο θα αποτελέσει... ένα χώρο πολιτισμού και συνομιλίας των θετικών και νομικών επιστημών. Ένα τόπο διαφύλαξης και ανάδειξης του πολιτιστικού πλούτου... και της μήμης της ιστορίας του Πανεπιστήμιου. Ένα έργο που δίνει πνοή στη νομική σχολή, στη γειτονιά και στην πόλη της Αθήνας. Το οποίο σημειωτέων ότι έγινε παράλληλα με τη λειτουργία των σπουδαστήριων... δηλαδή από τη μια τρέχαν τα 10 σπουδαστήρια... και δουλεύαν κανονικά παρέχοντας όλες τις υπηρεσίες... αναπτύσσοντας ψηφιακές συλλογές, αναπτύσσοντας υπηρεσίες δανεισμού... διαδανεισμού και όλα αυτά τα σύγχρονα που κάνουμε. Παράλληλα έτρεχε και το έργο της μετεγκατάστασης... και της αποπεράδουσης του κτιρίου. Είμασταν εκεί επί παντός του επιστητού. Προσωπικά δούλευα στο σχεδιασμό, στην επιλογή των επίπλων... στο που θα μπούν τα δίκτυα και κάθε μέρα διεκδικώντας... και χτίζοντας ένα λιθαράκι. Οι συναδερφοί μου πίσω έφτιαχναν τις συλλογές, αλλάζαν επισήματα... διαμορφώναμε άλλους χώρους για να πάνε τα βιβλιοστάσια δεύτερης χρήσης. Γενικώς μια αένα η προσπάθεια να αδειάσουμε τα σπουδαστήρια... να συμμετέχουμε, να οργανώσουμε πάρα πολύ καλά τον εγκληβωτισμό... των σπουδαστήριων, να μοιραστούμε όλα αυτά τα παλά έπιπλα... με άλλες δομές του πανεπιστημίου. Πρώτη φορά έγινε αυτό, καταγράφηκαν όλα τα έπιπλα... και μοιράστηκαν σε αντίστοιχες δομές. Υπήρχαν χώροι, επειδή έπρεπε κάπου να βάλουμε τα δεύτερα αντίτυπα... υπήρχαν χώροι σε αυτή την κατάσταση. Και σε ακόμα χειρότερα, σε υπόγεια της νομικής. Και κοιτάξτε πώς έγιναν. Και εμείς ήμασταν εκεί, ακόμα και με τη σκούπα και το φαράσι. Δεν τρέπομαι γι' αυτό, αλλά δεν θα γινόταν. Δεν θα γινόταν αλλιώς. Πολλές φορές βρέθηκα σε αυτή την κατάσταση. Αλλά είπα, όχι, δεν πρέπει. Αυτό το έργο θα γίνει. Και το είπαμε όλοι μαζί. Γιατί πολλές φορές καθίσαμε και συζητήσαμε όλοι μαζί. Ανεδίκαμε πάνω.