Διαχείριση ασθένειας από τον ίδιο τον ασθενή και το περιβάλλον του (Κ.Ε.Φ.Ι. (Σύλλογος Καρκινοπαθών, Εθελοντών, Φίλων, Ιατρών Αθηνών), 2019)
: Παρακαλώ! Παρακαλώ! Παρακαλώ! Παρακαλώ! Παρακαλώ! Παρακαλώ! Παρακαλώ! Παρακαλώ! Παρακαλώ! Παρακαλώ! Παρακαλώ! Παρακαλώ! Παρακαλώ! Παρακαλώ! Παρακαλώ! Παρακαλώ! Παρακαλώ! Παρακαλώ! Παρακαλώ! Παρακαλώ! Παρακαλώ! Παρακαλώ! Παρακαλώ! Παρακαλώ! Παρακαλώ! Παρακαλώ! Παρακαλώ! Παρακαλώ! Παρακαλώ! Παρακαλώ! Παρακαλώ! Παρακαλώ! Παρακαλώ! Παρακαλώ! Παρακαλώ! Παρακαλώ! Παρακαλώ! Παρακαλώ! Παρακαλώ! Παρακαλώ! Παρακαλώ! Παρακαλώ! Παρακαλώ! Παρακαλώ! που κάτι πήγε στραβά και εσείς το αντιπαρρύθατε. Πώς σας κάνει να νιώθετε η αρχική σας δίωση, το αν αρρώστηνα δεν θα τα κατάφερνα. Δ, πολύ σημαντική ερώτηση, ποιος θα ήσασταν χωρίς αυτή τη σκέψη. Τι θα κάνατε χωρίς αυτόν τον φόβο. Θα ήσασταν πιο χαρούμενοι, θα παίρνετε άλλα ρίσκα. Θέλω λοιπόν στο τελευταίο στάδιο να μείνετε στην ερώτηση Δ και να μετατρέψετε την αρχική σας δίωση, η οποία πια ήταν «Αν αρρωστήσω δεν θα τα καταφέρω». Τώρα, έχοντας κάνει αυτές τις ερωτήσεις, έχοντας απαντήσει στο ενδιάμεσο, θέλω να αλλάξει την αρχική σας δίωση και να τη μετατρέψετε σε κάτι πιο θετικό. Αν αρρωστήσω θα το πολεμήσω. Αν αρρωστήσω θα το παλέψω. Αν αρρωστήσω έχω τις δυνάμεις και το περιβάλλον να δω τι μπορώ να κάνω. Αυτό που προσπαθούμε να κάνουμε είναι μια αλλαγή προοπτικής. Να μεταφέρουμε το ενδιαφέρον μας από το τι συμβαίνει σε εμάς, στο τι είναι σημαντικό για εμάς. Πώς μπορούμε να εξελιχθούμε μέσα σε αυτό. Πώς θα το κάνουμε αυτό? Με σωστές και αποταγισματικές ερωτήσεις. Ερωτήσεις που είναι εστιασμένες στο πως και όχι στο γιατί. Είναι πολύ πιο χρήσιμο να πούμε πώς θα αντιμετωπίσω αυτό που μου συμβαίνει, παρά να πούμε γιατί συνέβη σε εμένα. Αυτό που θέλουμε να κάνουμε είναι να βρούμε τρόπους, να δούμε ξανά το πρόβλημα από άλλη δική γωνία. Και μέσα σε αυτό να εξελιχθούμε. Παραδείγματα ερωτήσεων. Τι θέλω? Από ποιον μπορώ να ζητήσω βοήθεια? Πώς μπορώ να το διαχειριστώ? Τι αποτελέσματα θα είδε να πετύχετε? Ποιος είναι ο ύψος στο σόχο σας? Ποιο είναι το επόμενο βήμα? Μια πάρα πολύ σημαντική ερώτηση είναι πώς τα καταφέρατε έως τώρα σε δύσκολες καταστάσεις. Φαντάζομαι έχετε πέσει και έχετε ξανασυκωθεί. Έχετε τις δυνάμεις και τις λύσεις μέσα σας. Σημασία έχει να ψάξετε να τις βρείτε. Τα λιευτέα και πάρα πολύ σημαντική ερώτηση είναι ποια είναι η δική σας ευθύνη. Ποιος είναι ο ρόλος σας μέσα σε αυτό. Τι αισθάνεστε ότι είναι έξω από τον έλεγχό σας. Για ποιο θέμα είστε υπεύθυνος. Δεν γίνεται να αναθέσουμε στους άλλους την ευθύνη της ζωής μας και των αποφάσεων μας και ούτε να αναλάβουμε την ευθύνη για τη ζωή των άλλων. Αυτό που θα ήρθα για να πάρετε σπίτι σας φεύγοντας από εδώ είναι ότι το μυαλό σας έχει τη δύναμη να προγραμματίζει και να προγραμματίζεται. Δεν πρέπει να αναλαμβάνετε τη μέρα περισσότερο από το βάρος που σας αναλογεί. Βήμα-βήμα, ένα-ένα μπορείτε να επικεντρωθείτε στο εδώ και στο τώρα. Δεν χρειάζεται, αν ένα στόχος φαντάζει πολύ μακρινός και πολύ δύσκολος, δεν χρειάζεται να τον σκεφτείτε τώρα. Δεν χρειάζεται να λύσετε όλο το πρόβλημα σήμερα. Και μην ξεχνάτε ότι μπορεί να μην έχετε τον έλεγχο σε αυτό που σας συμβαίνει, έχετε όμως τον έλεγχο στο πώς θα το αντιμετωπίσετε, ποιοι άνθρωποι θα έχετε να είστε σε αυτό, στο πώς θα είτε να διαχειριστείτε τους οικείους σας. Πρώτα-γευτέω, οι σκέψεις δεν είναι πάντα η αλήθεια. Οι σκέψεις μας όμως δημιουργούν συναισθήματα. Αν σιγά-σιγά καταφέρουμε βήμα-βήμα και προσαρμόσουμε τις σκέψεις μας ώστε να στραφεί στο θετικό του πράγματος, ώστε να δούμε στο πώς μπορεί να το διαχειριστούμε και ό,τι στο τότε μας συμβαίνει, σιγά-σιγά θα αλλάξει απέναντι στην ασθένεια και στη ζωή μας. Ο φόβος είναι μια ανησυχία για κάτι που δεν έχει συμβεί. Μπορεί να συμβεί κάποτε, μπορεί να μην συμβεί και ποτέ. Όμως, στο εδώ και τώρα δεν έχει συμβεί. Μην φοβάστε, λοιπόν, προκαταβολικά και μην ανησυχείτε προκαταβολικά. Όταν έρθει ή όταν δημιουργηθεί κάποιο πρόβλημα, θα το αντιμετωπίσετε τότε και εκείνη τη στιγμή θα βρείτε τις ζητήσεις που σας χρειάζονται. Σας ευχαριστούμε.