Αγγίζουμε την Ιστορία! - Ριζίτικο «1866» (ΕΘΝΙΚΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΑΘΗΝΑ, 2018)
: Το 1866 πάνω ακούσεται η Ντακάμε η Κρήτη στο Σουλτάνο τον πόλεμο αρχικσάσει στα Τριαβηλαέτια, στο Ρέθεμνο και στα Χάνια και στο Κάστρο μέσα. Την Τρίτη το ξημερώμα τσοχτώ του Νοεμβρίου εμπρέμμα ζωχτή και νητουρικιά στα Αρκαδηγύρου γύρου κι ήρθεν ο Μούσταφ Απάσας με 20 χιλιάδες κι από μακριά φωνιάζανε προδόσετε ραγιάδες. Κι οι Κρήτικοι τον είπανε καλώς ήρθατε αγάδες σήμερα θα ανταλλάξω με αντριστικά τσιμπάλες 259 Κρήτες πολεμούσαν γυναίκες γέροι και παιδιά φούσε και ακουβαλούσαν. Μη να στο ρε Θεμνώπα σας και φέρνουν την Μπουμπάρδα και μάδιγενε τα γένια του πως δε θα κάνει πράμα και του Γουμένου εμίνησε να πανά προσκυνήσει το μάναστειριακάγο αν θέλει να τα αφήσει. Εγώ στο Μούσταφα πάσα ζωντανός δε πάω καλιά θα πάρω θάνατο σαν άντρας να ποθάνω τα άρματα δε τα δούδω με και τα έκεπαρε τέτα μασίστε να μου τίσετε για δε μπεράνατε τρέτα. Άλλοι μόνος σας τύρανοι άδικα τυρανάστε η λευτεριά Θεού πνοή δε πιάνετε πλανάστε χαίρεστε άντρες χαίρεστε χαίρεστε πόλεμα αρχή μα τούτη μέρα θα γράφει και πάντα δόξα θα έχει. Γιατί κι αν αποθάνομαι από τα κοκάλα μας θένα να δώσει λευτεριά και από τα αίματά μας θα ποτιστεί και θα τραφεί σαν λαιμονιά αν θα ανθίσει έτσανε το πεθύμνιο μας κι ας βρέξει κι ας χιονίσει. Ρούσικαν οι Τουρικιά απάνωιστα τυχιάντου και μεταθέκαν τα θρόνια κι ανοίξανε τα κελιάντου τότε φωνιάζει ο Γιαμπούδης ηγουμένε ευλόγα είπε ο Θεός ευλογητός και ανάψεν η φλόγα. Και σέρνει την πιστολά του από το σελακλίκι σαν αστραπή την άδειασε στην παρούτα αποθήκη τρόχαλος έγινε η μόνη κι εσείς τι ο ψιλωρήτης κι οι Τουρκοί ακόμη τρεμούνε όντε γρυκούνε Κρήτη.