PART 3: Αφιέρωμα για τη Μάχη της Ηλεκτρικής στο Πρώτο Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας (Chrysostomos Bakouras, 2018)
: Στο σημείο αυτό θα συνδεθούμε με τον Πρόεδρο και Διευθύνοντα Σύμβουλο της ΔΕΙ, τον κ. Μανώλη Παναγιωτάκη, ο οποίος βρίσκεται στην Αγγλία. Κύριε Παναγιωτάκη, μας ακούτε. Καλημέρα σας. Σας ευχαριστούμε καταρχήν θερμά για την βοήθεια. Σας ακούμε πολύ καλά κύριε Παναγιωτάκη. Σας ευχαριστούμε θερμά. Νομίζω ότι το ιστορικό φορτίο που κουβαλά η ΔΕΙ είναι βαρύ. Και είναι μια άγνωστη, αν θέλετε, πτυχή και συνιστώσα της ιστορίας, της μακράς ιστορίας της ΔΕΙ. Ναι, έχετε δίκιο. Καταρχάς θέλω να πω ότι άκουσα με πολύ μεγάλη συγκίνηση την κυρία Καλαπαθάκου, την απόγονο του ευλυματικού ηγέτη των εργαζομένων της ΔΕΙ, της ηλεκτρικής, συγγνώμη, εκείνη την εποχή και θύμα της μάχης της ηλεκτρικής. Όπως πολύ ωραία είπατε, πολύ σωστά, η μάχη της ηλεκτρικής, εκτός από κορυφαία μάχη της αντίστασης, είναι και μια κορυφαία στιγμή στην ιστορία του ηλεκτρισμού στην Ελλάδα, η οποία δεν είναι μόνο ιστορία τεχνολογικών εξελίξεων και οικονομικών εξελίξεων, αλλά είναι και ιστορία αγώνων. Και για τη ΔΕΙ, η οποία είναι ο κληρονόμος της ηλεκτρικής, την οποία εξαγόρασε το 1961, είναι μια εμβληματική και ταυτόκρονα μια βαριά κληρονομιά για το σήμερα, για τους αγώνες που έχουμε να κάνουμε εδώ και πέρα. Οι εργαζόμενοι δώσανε τη μάχη τους τότε έχοντας πλήρη συνέστηση ότι περασπίζονται μία βασική υποδομή της χώρας και ιδικότερα της πρωτεύουσας, απαραίτητη για τον εξελεκτρισμό της, η οποία ήταν καθυμαγμένη μετά την κατοχή και τον πόλεμο. Είχαν πλήρη επίγνωση ότι αν καταστρεφόταν το εργοστάσιο, η ζωή των κατοίκων της Αθήνας και του Τυραία θα γινόταν γραμματική. Και αυτό λοιπόν αγώνας τους, εκτός από αγώνας για την υπεράσπιση του ίδιου του εργοστασίου της δουλειάς τους, ήταν αγώνας με κοινωνική και εθνική διάσταση. Και αυτό είναι το μήνυμα πιστεύω για όλους μας και τους εργαζομένους αλλά και εμάς που διοικούμε την επιχείρηση και όλους όσους κατέχουν υπεύθυνες θέσεις για το πως πρέπει να ενεργούν. Και είναι πολύ σημαντικό κύριε Παναγιωτάκη ότι το ιστορικό αρχείο έρχεται στην επιφάνεια και μεταφέρεται η συλλογική μνήμη σε επόμενες γενιές. Ακριβώς. Και πιστεύω ότι αυτή είναι και μια από τις σημαντικότερες τυχές των δράσεων που έχουμε γεννιάσει τα τελευταία τρία χρόνια. Πρέπει να ξέρω ότι τα πρώτα χρόνια μετά την απελευθέρωση όπου η ΕΠΕΤΙΟΣ δεν θα πω εορτάζετο αλλά κατά τη διάρκεια της ΕΠΕΤΙΟΣ έβαναν χώρα διάφορες εκτιλώσεις συγκινητικές, δραματικές από τους συγγενείς των θυμάτων όσους έπαιναν μέρος στη μάχη και στους κατοίκους, στη συνέχεια ξεχάστηκε. Τα μετεμφυλιακά χρόνια, τα χρόνια της δικτατορίας είχε θαυτεί το γεγονός. Για πρώτη φορά ανασύρθηκε στην επιφάνεια, αμέσως μετά τη δικτατορία, στην πρώτη ΕΠΕΤΙΟΣ, όταν τέσσερις-πέντε εργαζόμενοι της ηλεκτρικής ιδέης τότε στο Κερατσίνι, μέλη και φίλοι του ΚΚΕ, κάναμε ένα μνημόσυνο με έναν παπά. Οι εργαζόμενοι φοβόντουσαν, δεν πλησίαζαν, έκτο τότε άρχισαν να πήραν μέρος στα συνδικάτα, έγιναν σοβαρές λαμπρές εκδηλώσεις, όμως για τη διοίκηση της ΔΕΙ, για την ίδια την επιχείρηση, ήταν μια εκκρεμότητα, διότι δεν την εόρταζε επίσημα όπως έπρεπε. Μια εκκρεμότητα κύριε Παναγιωτάκη στη συλλογική μνήμη. Ναι, ήταν μια εκκρεμότητα ακριβώς. Και ένα χρέος. Και ήταν ένα χρέος ανεκπήρωτο. Είμαι εσύ ιδιαίτερα ευτυχής διότι αυτό το χρέος επί των ημερών των δικών μας εκπηρώθηκε. Καθιερώσαμε την 13η Οκτωβρίου ως την επίσημη μέρα αργίας γιορτής της ΔΕΙ, μεταφέραμε εκεί μια άλλη αργία, η οποία δεν είχε κανένα συμβολισμό και έτσι το προσωπικό της ΔΕΙ και όλοι οι πελάτες, οι καταναλωτές της ΔΕΙ θα μαθαίνουν πια ότι εκείνη την ημέρα έγινε αυτό το τόσο σημαντικό γεγονός. Κύριε Παναγιωτάκη σας ευχαριστώ. Δόθηκε η έκθεση και πιστεύω ότι δόθηκε βέβαια φαινόσμενη διάσταση που έπρεπε με την παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας όπως και φέτος με την παρουσία του Προέδρου της Κουλής και άλλων αρχών και υπουργών αλλά πέρα από αυτού πιστεύω ότι έχει ξεκινήσει η έρευνα γιατί πολλές περιευρές της μάχης μεθρικής και εκείνων των χρόνων είναι ακόμα ανεξερεύνητες. Και ακριβώς αυτές τις πλευρές, τις αθέατες πλευρές, προσπαθούμε να αντέξουμε σήμερα. Πιστεύω ότι έχει δοθεί το έναυσμα και στο τέλος όλη η ιστορία αυτής της περιόδου και της μάχης ειδικότερα θα φωτιστεί. Σας ευχαριστώ θερμά κύριε Παναγιωτάκη για τη συμφορά σας στην εκπομπή και εσείς το ίδιο. Στο σημείο αυτό φίλοι ακροατές του πρώτου προγράμματος θα ακούσουμε τη μαρτυρία...