Χρόνια λεμφοκυτταρική λευχαιμία (Κ.Ε.Φ.Ι. (Σύλλογος Καρκινοπαθών, Εθελοντών, Φίλων, Ιατρών Αθηνών), 2019)
: Είδαμε να ευχαριστήσω την Πρόεδρο για την πρόσκληση και την τιμή που μας έκανε να εκπροσωπίσω και τον σύλλογό μας εδώ σήμερα και να συγχαρώ όλους τους ομιλητές, συναδέρφους, αιματολόγους και συμβάσκοντες για τις ομιλίες τους που ήταν ιδιαίτερα ενημερωτικές σήμερα. Εγώ σήμερα το καπέλο του γιατρού θα το βγάλω, δεν θα το χρειαστώ, θα μιλήσω μόνος αν ασθενείς. Θα σας πω περιληπτικά λίγο τι βίωσα μέσα από την χρόνια λιμφοκυτερική λευθιαμία, η οποία μου παρουσιάστηκε, διαγνώστηκε μάλλον τον Απρίλιο του 2012. Από το φθινόπωρο του 2011 ξαφνικά άρχισαν να έχω έτσι παραλαμβανόμενες λιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού, δεν μπορούσα να τις αποδώσω κάπου, δεν υπήρξε κάποια αλλαγή στον τρόπο ζωής μου και μετά από λίγο και ώρα άρχισα και ψηλαφούσα κάποιους δυογκωμένους λιμφανδένες μασχαλιέους επάνω από τις κλείδες τραχηλικούς, αυτό ήταν οι αφορμοί να γίνουν εξετάσεις, διαγνώστηκε η νόσος και ξεκίνησα εκείνη την εποχή με το θεραπευτικό σχήμα που εφαρμόζονταν τότε, το FCR, το οποίο ήταν μια ενδοφλεύεια θεραπεία, η οποία έγινε για έξι μήνες, επί έξι μήνες κάθε μήνα για τρεις ημέρες πήγαινα στο νοσοκομείο και έκανα αυτή τη θεραπεία. Με τη θεραπεία αυτή επανήλθαν τα αιματολογικά ευρήματα, σχεδόν στα φυσιολογικά, τα λευκά έπεσαν λίγο παραπάνω από ότι θα έπρεπε σε κάποια φάση και για περίπου τέσσερα χρόνια ήμουν καλά. Μετά σιγά σιγά άρχισε πάλι να υποτροπιάζει η νόσος, οπότε με βάση τα νέα δεδομένα μπήκα σε καινούριο θεραπευτικό σχήμα της νέας εποχής. Το θεραπευτικό σχήμα με το Imbrutini, τα χαπάκια τα οποία κάθε πρωί παίρνω τρία χαπάκια, το εφαρμόζω εδώ και δύο χρόνια και δόξα του Θεού σήμερα μπορώ να πω ότι όλα τα αιμοτολογικά μου ευρήματα είναι φυσιολογικά. Εκτός από το καθαρό θέμα της πορείας της νόσου, βέβαια χρειάστηκε και κάποια παραπάνω υποστήριξη παρόλο που είμαι γιατρός, δεν είμαι πάβο να είμαι και άνθρωπος και ασθενής, πρέπει να ομολογήσω ότι πάρα πολύ με υποήθησε η συμπαράσταση από τους γιατρούς μου, οι οποίοι και με ενημέρωναν και με υποηθούσαν στο να κατανοήσω το τι συμβαίνει από την οικογένειά μου και τα πράγματα ευτυχώς εξελίχθηκαν καλά. Πιστεύω ότι η χρόνια λεμφοκεταρική λευχαιμία στους περισσότερους θεστανείς είναι μια λάιτ μορφή λευχαιμίας, δεν είναι κάτι το βαρύ και με τον τρόπο με τον οποίο και εξελιχθεί η θεραπευτική αντιμετώπιση της τα αποτελέσματα είναι καλά. Μέσα από την πορεία αυτή σαν ασθενείς και με όλα όσα το οποία βίωσα και μετά από προτροπή και των γιατρών μου, ιδρύσαμε οι ασθενείς από τη Θεσσαλονίκη έναν σύλλογο ασθενών μικρών λεμφοκεταρική λευχαιμίας, διότι είδαμε ότι υπάρχει ανάγκη να οργανωθούμε, να έρθουμε σε επαφή μεταξύ μας όλοι οι ασθενείς με τη νόση αυτή, να ανταλλάξουμε απόψεις και με τη σειρά μας και εμείς όπως μας βοηθούν οι γιατροί μας να βοηθήσουμε και εμείς τους γιατρούς μας. Διότι και εκείνοι για να εφαρμόσουν την ιατρική όπως πρέπει στον τομέα τους χρειάζονται και τη δική μας υποστήριξη. Και επειδή υπάρχουν πάρα πολλές δυσκολίες και από την πλευρά των ασθενών αλλά και από την πλευρά των γιατρών, η αλλολιποστήριξη είναι κάτι το οποίο είναι πάρα πολύ σημαντικό. Ο σύλλογος ιδρύθηκε σαν μια ελληνική ομάδα ασθενών με χρόνια λεμφοκεταρική λευχαιμία, με φιλουδοξία να καλύψουμε σιγά σιγά σταδιακά ασθενείς από όλη την Ελλάδα, που μπορούν να αποτανθούν στο σύλλογό μας. Βοηθάει πάρα πολύ το διαδίκτυο ώστε να έρθουμε σε επικοινωνία και με τη σειρά μας και εμείς να τους βοηθήσουμε. Στόγος μας είναι κατ' αρχήν η ενημέρωση, η οποία είναι πάρα πολύ βασικό πράγμα για τους ασθενείς. Να ξέρουν τι είναι η αρρώστια τους, πώς θεραπεύεται, ποια είναι η προοπτική τους, αν επηρεάζει και πόσο επηρεάζει τον τρόπο ζωής τους. Και οπωσδήποτε όταν και αν ήθελαν να παρουσιαστούν κάποια προβλήματα, οπωσδήποτε μια συλλογική φωνή είναι πολύ πιο ισχυρή από τις ατομικές φορές κάθε ασθενός χωριστά. Έτσι και σήμερα, με την πρόσκληση που είχα από το κέφι να έρθω να σας πω αυτά τα λίγα λόγια, θα ήθελα να σας παρακαλέσω όλους σας, εάν έχετε κάποιους γνωστούς οι οποίοι πάσχονται από χρόνια λιποκυτερική λευκαιμία, να τους ενημερώσετε ότι μπορούν να απευθυνθούν στην ομάδα αυτοί, να τους βοηθήσουμε και εμείς στην πλευρά μας με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Δεν θα πω τίποτα παραπάνω γιατί πέρασε εκεί η ώρα. Ευχαριστώ πάρα πολύ.