Διάλεξη 3 / Διάλεξη 3 / Αμυντική συνεργασία δύο και τριών παικτών - Γαλαζούλας Χρήστος (ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ, 2014)
Αμυντική συνεργασία δύο και τριών παικτών: Καλημέρα σε όλους! Δεύτερη φορά παραγγείς, παίρνα! Καλημέρα σε όλους! Καλημέρα σε όλους! Καλημέρα σε όλους! Καλημέρα σε όλους! Καλημέρα σε όλους! Καλημέρα σε όλους! Καλημέρα σε όλους! Καλημέρα σε όλους! Καλημέρα σε όλους! Καλημέρα σε όλους! Καλημέρα σε όλους! Καλημέρα σε όλους! Καλημέρα σε όλους! Καλημέρα σε όλους! Καλημέρα σε όλους! Καλημέρα σε όλους! Καλημέρα σε όλους! Καλημέρα σε όλους! Καλημέρα σε όλους! Καλημέρα σε όλους! Καλημέρα σε όλους! Καλημέρα σε όλους! Καλημέρα σε όλους! Καλημέρα σε όλους! Καλημέρα σε όλους! Καλημέρα σε όλους! Καλημέρα σε όλους! Καλημέρα σε όλους! Καλημέρα σε όλους! Καλημέρα σε όλους! Καλημέρα σε όλους! Καλημέρα σε όλους! Καλημέρα σε όλους! Καλημέρα σε όλους! Καλημέρα σε όλους! ο αμυνόμενος που τοποθετείτε, ο επιτυθέμενος που μπαίνει και πέφτει, αλλά όλων των μορφών, όλων των θέσεων, όλων των πιθανών συνεργασιών, δεξιά, αριστερά, ψηλά, χαμηλά, με κίνηση ευθεία, με κίνηση κυκλική, από κάτω προς τα κάτω, όλες αυτές τους εκπαιδεύουμε τους παίχτες χωρίς μπάλα και συνήθως, στο ξεκίνημα όπως είπαμε στην μεθοδική διαδικασία, χωρίς επίδεση. Ακολούθως μπαίνει η επίδεση. Λοιπόν, εδώ βλέπετε το δυναμικό πέρασμα που ακολουθεί τον παίχτη. Εδώ είναι η πρώτη στιγμή που επισημαίνουμε. Αυτός εδώ ο αμυντικός, τι έχει φωνάξει το συμπαίχτη του, εν προκειμένου? Σκρίν αριστερά. Εδώ διορθώνει την κίνησή του έτσι ώστε να μην δεχθεί κάθεθα στο νόμο του το σκρίν και προσπαθεί να περάσει δυναμικά πάνω από το σκρίν. Εδώ. Αυτός ο τρόπος δεν δημιουργεί καμία παρενέργεια στην άμυνα. Γιατί δεν δημιουργεί καμία παρενέργεια? Δεν έχουμε αλλάξει τίποτα. Όλοι οι παίχτες είναι στους παίχτες τους. Δεν αναγκάζεται να κάνει τίποτε. Δεν είναι ελεύθερος ο παίχτης που έχει την μπάλα γιατί αυτός ο παίχτης έχει την μπάλα εδώ πέρα. Άρα λοιπόν συνεχίζουμε κανονικά το παιχνίδι μας. Η άμυνα είναι πετυχημένη. Είδατε αναλυτικά τον πρώτο. Ο δεύτερος τρόπος είπαμε ότι είναι αποφυγή με χώρο. Όπως είδατε στο σχήμα που σας εποτυπώνουν εδώ πέρα. Ο πρώτος αμυντικός που μαρκάρει το screener φώναξε πάλι screen αριστερά. Και ο δεύτερος αμυντικός επειδή είδε ότι δεν μπορεί να αποφύγει το screener φώναξε χώρο. Τότε αυτός έκανε ένα βήμα πίσω. Θα το δούμε αναλυτικότερα. Εκτός από το σχήμα δηλαδή. Screen αριστερά, χώρο, μισό βήμα πίσω. Εδώ για να μπορέσει να περάσει ανάμεσα στο screener ο οποίος δεν επιτρέπεται να κινηθεί ή να μετακινηθεί και στον συμπαίχτη του. Παρακαλώ. Θέλω να μου πει κάποιος ή κάποια τι αυτόν τον τρόπο αποφυγής με χώρο θα έχετε και στην εφαρμογή για την εξέταση. Δηλαδή από τους τρεις τρόπους αυτόν θα εξεταστείτε στο τέλος του εξαμήνου. Πέστε μου με βάση τη λογική και όχι τη γνώση την ευρύτερη που ίσως δεν έχετε ή περισσότερη. Ποιο είναι το μειονέκτημα που δημιουργείτε εδώ πέρα στον τρόπο αποφυγής αυτόν. Παίσουμε ένα μήνα. Ο παίστης που παίρνει στο screen μπορεί να πάει κάτω, να μην το πάρει. Να μην το πάρει, όχι να πάει κάτω όμως. Τι είναι αυτός είναι ο screener. Να μην το πάρει το screener. Δεν θα κερδίσουμε τότε. Αυτό είναι κέρδος της άμυνας. Παναγιώτη. Αυτό είναι το μεγαλύτερο μειονέκτημα της άμυνας αυτής της αποφυγής. Δηλαδή αυτός ο παίστης μπορεί να σταματήσει εκεί και να σουτάρει. Εδώ. Άρα είναι ελεύθερος. Ο συμπαίχτης του είναι μόνο μπροστά του. Ένας αμυντικός, δύο αμυντικοί. Άρα μπορεί να σταματήσει και να σουτάρει. Άρα αυτόν τον τρόπο αποφυγής δεν τον κάνουμε ποτέ όταν έχουμε να αντιμετωπίσουμε έναν καλό σουτέρα. Αυτό είναι το θέμα. Μπορείτε να διαπιστώσετε και να βλέπετε και να αναγνωρίζετε καταστάσεις τέτοιες πλέον και όταν βλέπετε έναν αγώνα. Διαπιστώνετε παράδειγμα ότι όταν γίνεται, σας λέω και φέρνω παράδειγμα δυο ελληνικές ομάδες, όταν γίνεται σκρίν στο Σπανούλη ποτέ κανένας παίχτης δεν περνάει από κάτω. Απέναντίας όταν γίνεται σκρίν στο Νούκιτς πολλοί παίχτες περνάνε από πίσω γιατί ο ένας είναι πολύ καλός σουτέρα και σίγουρα θα σταματήσει και να σουτάρει ο άλλος δεν είναι τόσο καλός σουτέρα, τόσο αποτελεσματικός, τόσο έυστοχος. Με αυτή την έννοια το λέμε το καλός σουτέρα. Και ο τρίτος τρόπος, βλέπουμε ξανά την αποφυγή με χώρο, είναι η αλλαγή. Όπου με το που δέχεται το σκρίν ο παίχτης φωνάζει αλλαγή και έχουμε αλλαγή στα μαρκαρίσματα. Δηλαδή ο αμυντικός του σκρίνερ ακολουθεί τον άλλο παίχτη και ο άλλος κατευθείαν περνάει όμως με το που δέχεται το σκρίν πρέπει να περάσει κατευθείαν από μπροστά. Ας δούμε λίγο πιο αναλυτικά. Υπάρχουν και άλλες αλλαγές που δεν είναι όμως για το επίπεδο των αρχαρίων και του βασικό κύκλου. Λοιπόν η αποφυγή με χώρο προϋποθέτει ποια βασική αρχή της άμυνας είναι κυρίαρχη στην αποφυγή εδώ πέρα με χώρο. Βλέπετε πολύ ξεκάθαρα ότι έχουμε σκρίν μισό βήμα πίσω ο συμπαίχτης κάνει το βήμαδάκι και ακολουθεί τον παίχτη του. Που στηρίζεται αυτή η αμυντική συνεργασία κυρίως σε ποια βασική αρχή της άμυνας. Να μιλάει άμυνα δηλαδή στην επικοινωνία σε αυτή τη βασική αρχή και ο ένας και ο άλλος θα πρέπει να συνεργάζονται και να επικοινωνούν. Σκρίν αριστερά, σκρίν δεξιά με το που δέχεται το σκρίν πρέπει να ζητήσει χώρο να κάνει μισό βήμα και να περάσει ανάμεσα. Το ίδιο και στην διαδικασία της αποφυγής με αλλαγή. Όπου έρχεται η μπάλα φωνάζουμε σκρίν δεξιά αλλαγή και κατευθείαν περνάμε όμως ανάμεσα γιατί πρέπει να περάσουμε πάρα πολύ γρήγορα. Θέλω να μου πείτε στο pivot εδώ γιατί αυτός ο παίχτης πρέπει να περάσει γρήγορα από την πλευρά της μπάλας. Για ποιον λόγο επιμένουμε. Τι θέλουμε να αποφύγουμε λέγησα. Αυτός εδώ είναι ο σκρίνερ. Εμείς δεχθήκαμε το σκρίν εδώ και γρήγορα περάσαμε ακριβώς αυτό που λέει για να αποφύγουμε με το ρολάρισμα που θα κάνει αυτός ο παίχτης να μας βάλει στην πλάτη του. Να προλάβουμε να μπούμε δηλαδή μεταξύ της μπάλας και του παίχτη που μαρκάρουμε στην αλλαγή. Ποιος? Όχι. Γιατί είναι ελεύθερος ο σκρίνερ. Μπορεί ναι αλλά εμείς το μαρκάρουμε. Είμαστε ανάμεσα στην μπάλα και στον παίχτη το μαρκάρουμε. Πέστε μου ποιο. Η τελευταία σειρά έχει κάποιο αποθέμα. Σας βλέπω ότι συγκάθεστε συνέχεια. Έχουν κάποιο θέμα με τις καρέκλες. Λοιπόν πέστε μου ποιο είναι το μεγαλύτερο μειονέκτημα της αλλαγής όταν κάνουν αποφυγή με αλλαγή. Πέστε μου ένας από τους δυο σας. Το μισμάτς παράδειγμα πως θα το πούμε στα ελληνικά. Δηλαδή όχι λέω να το πεις με την οραιολογία την ελληνική. Ανισορροπία. Ανισορροπία αμυνδόμενου επιτιθέμενου. Δηλαδή ο κοντός με το ψηλό και είπαμε ότι είναι λίγο αντιφατικό το ψηλός και ο κοντός στο μπάσκετ γιατί μπορεί να εννοούμε έναν δυο μέτρα με έναν δυο δέκα. Ναι αλλά οι θέσεις που παίζουν είναι που λένε ψηλός και κοντός και όχι αυτή κάθε αυτή η σωματική τους δομή. Το ίδιο φυσικά ότι μπορεί να βρεθεί και ένας κοντός αμυντικός με ένα ψηλότερο επιθετικό που πάλι είναι πολύ δύσκολο. Πότε μπορούμε να θέλουμε αυτό το μισμάτς στην αλλαγή. Τι προϋποθέσεις δηλαδή αν έχουμε εμείς μπορούμε να το επιβιώκουμε αυτό. Πες. Η άμυνα. Μη σήμερα μιλάμε για την άμυνα. Μιλάμε δηλαδή μας ενδιαφέρει πως θα πετύχουμε καλύτερη άμυνα. Πες Σάχα. Αυτό είναι μια επιλογή παράδειγμα όταν τελειώνει ο χρόνος της επίθεσης και επειδή δεν θα προλάβουμε να κάνουμε κάτι άλλο επιχειρούμε συνεχείς αλλαγές. Αν υπάρχουν δηλαδή αυτές λέγονται ειδικές συνθήκες στο μπάσκετ. Ειδικές καταστάσεις. Σε άλλη περίπτωση όμως πότε μπορούμε να επιλέξουμε σαν άμυνα να κάνουμε έτσι. Να είναι πολύ γρήγορος ο ψηλός που παίζει ο μητικός. Μπορείτε να το αναγνωρίσετε αυτό στα παιχνίδια. Τα τελευταία, φέτος μάλλον όλη τη χρονιά στα περισσότερα παιχνίδια ο Παναθηναϊκός αντιμετώπιση έχει την αλλαγή. Μέχρι πέρυσι δεν έπαιζε έτσι. Γιατί? Γιατί έχει δύο ψηλούς πολύ γρήγορους που παίζουν. Άρα το επιλέγει αυτό. Δεν είναι ψηλοί αργοί και δυσκίνητοι όπου ο κοντός παίχτης θα τους περάσει με μία τρίπλα και μπορούν να παίξουν την άμυνα. Άρα λοιπόν αν έχουμε μία ομάδα που έχουμε ή μη ψηλούς πέχτες, γρήγορους ψηλούς αν θέλετε, τότε μπορούμε να επιλέξουμε αυτόν τον τρόπο. Θέλω να μου απαντήσετε όμως στο εξής ερώτημα. Γιατί αυτόν τον τρόπο αμυντικής συνεργασίας για αποφυγή του σκριτ δεν τον επιλέγουμε στους αρχάριους και στις αναπτυξιακές ηλικίες. Όχι ότι δεν μπορούμε να τον διδάξουμε, δεν τον επιλέγουμε σαν τρόπο. Ένας είναι τα βασικά πρώτα. Γιατί όμως? Γιατί είναι και σπάνιο ξέρω εγώ να έχουμε ψηλό μέσα. Όχι. Αναφίβολα. Άρα θα μπορούσαμε αφού δεν έχουμε ψηλούς κοντούς και στην αναπτυξιακή ηλικία δεν έχουμε τόσες μεγάλες διαφορές θα μπορούσαμε να έχουμε αυτόν τον τρόπο. Ξέρετε τι κάνουν τα παιδιά τις περισσότερες φορές. Παρατευθείαν φωνάζουν αλλαγή πριν το screen. Και οι αρχάροι είναι η τεμπέλη και άμυνα. Με το που θα δεχθώ screen ζητάω αλλαγή και τελείωσε. Δηλαδή νιώθουν ότι τελειώνει ο ρόλος τους και απαλλάσσονται από την ευθύνη. Αυτό είναι ένας βασικός λόγος που δεν το υιοθετούμε κυρίως σαν κύριε άμυνα. Όπα ακουγείστε πολύ περισσότερο και από μένα δεν θα ανεβάσω εγώ τον τόνο της φωνής. Λοιπόν άρα λοιπόν ο λόγος που δεν υιοθετούμε είναι γιατί παρερμηνεύονται κάποια ζητήματα διαδικασίας της αμυντικής συνεργασίας από τους νεαρούς αθλητές. Όπως ανέφερε και κάποιος συνάδελφός σας πέραν των τριών βασικών τρόπων αποφυγής στο screen υπάρχουν και άλλοι τρόποι. Και με βάση αυτό υπάρχουν δύο απόψεις που κυριαρχούν από τους προπονητές. Η μία άποψη που λέει ότι η ομάδα μας χρησιμοποιεί έναν δύο τρόπους για αποφυγή του screen και η άλλη που λέει ότι χρησιμοποιεί τρεις, τέσσερις, πέντε και έξι τρόπους αποφυγής του screen. Προσωπική μου άποψη είναι ότι έχοντας δύο τρόπους αποφυγής είναι δυνατόν να είμαστε αποτελεσματικότεροι γιατί έχουμε προπονήσει πολύ περισσότερο τους δύο τρόπους από ότι τους πέντε ή τους έξι. Δεύτερον, δεν δημιουργείται σύγχυση στην ομάδα μας όταν αμύνεται επειδή ο ένας παίκτης μπορεί να επιλέγει τον άλφα τρόπο και ο συμπαίχτες του το βήτα τρόπο και να μη συνεργάζονται. Κατά τη γνώμη του να λέει ότι τώρα θα κάνουμε αυτό και κατά τη γνώμη του άλλου να λέει θα κάνουμε με τον άλλο τρόπο. Αυτό δημιουργεί πολλές φορές, είναι η αιτία μάλλον της αποτυχίας της συνεργασίας της αμυντικής. Αναμφίβολα οι δύο τρόποι που σας λέω ότι μπορούμε να επιλέξουμε έχουν να κάνουνε με το υλικό που έχουμε, τους παίχτες που έχουμε, με τον αντίπαλο που αντιμετωπίζουμε, τους αντιπάλους που θα αντιμετωπίσουμε και το που είναι αποτελεσματικότεροι οι παίχτες μας, οι αθλητές μας. Αυτό είναι στοιχεία τα οποία θα μας οδηγήσουν στο να επιλέξουμε τρόπο αντιμετώπισης. Συνήθως, η αποφυγή με χώρο συνίσταται και στις αναπτυξιακές ηλικίες για έναν ακόμα λόγο. Επειδή το βασικότερο μειονέκτημα της αποφυγής με χώρο είναι ότι αυτός που κερδίζει το screen έχει τη δυνατότητα του ελεύθερο shoot στις αναπτυξιακές ηλικίες δεν έχουμε τόσο αποτελεσματικούς shooter. Στην πραθοδική διαδικασία, όπως έχουμε πει για όλες τις τεχνικοτακτικές δεξιότητες, η πρώτη μας ενέργεια είναι επίδειξη της αποτυχής λειτουργίας και της κίνησης ολοκληρωμένα. Έτσι ώστε οι αθλητές μας να έχουν μια πλήρη εικόνα όλης της κίνησης. Με οποιοδήποτε τρόπο και μέσο μπορούμε να το κάνουμε. Επιμερισμό της κίνησης σε όσα κομμάτια χρειάζεται. Εάν είναι πολύ σύνθετη η κίνηση, μπορεί να κάνουμε περισσότερα των δύο κομματιών. Η ανάλυση τους μέρη και η δουλειά μας, στοχευμένες ασκήσεις για κάθε κομμάτι, συνεχίζεται με τη σύνθεση των μερών, είτε μερική σύνθεση είτε ολοκληρωμένη την κίνηση, εφόσον δεν αποτελέται από πολλά μέρη. Εξάσκηση χωρίς επίθεση. Για αμυντική συνεργασία μιλάμε. Εξάσκηση με παθητική επίθεση. Εξάσκηση με ενεργητική την επίθεση, όπου έχουμε βάλει και την μπάλα στους επιθετικούς. Εκτέλεση της ενέργειας με αθλητές συγκεκριμένων θέσεων, με συγκεκριμένους επιθετικούς. Πλέι Μέκερ με τον Ψιλό, ο Δύο με τον Τέσσερα και πάλι Λέγοντας, με όλους αυτούς τους παίχτες. Αυτό το εντάσσουμε πλέον στην ομαδική αμυντική λειτουργία μας, για να φτάσουμε να το παίξουμε σε παιχνίδι. Αυτά τα βήματα, όταν τα ακολουθούμε, όχι μόνο για τη συγκεκριμένη αμυντική συνεργασία που μιλάμε σήμερα, αλλά σε κάθε τεχνικοτακτική δεξιότητα, η διαδικασία της μάθησης είναι αποτελεσματικότερη. Δεν μπορούμε να δείξουμε, έτσι θα κάνετε, αυτή είναι η τοποθέτησή σας και πάμε να το εξασκήσουμε. Σας ευχαριστώ και πάμε ερωτήσεις που έχετε να κάνετε.