Κατεπείγουσα συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου Πελοποννήσου, την Παρασκευή 12-3-2021 (Περιφέρεια Πελοποννήσου, 2021)
: Υπότιτλοι AUTHORWAVE Υπότιτλοι AUTHORWAVE Υπότιτλοι AUTHORWAVE Υπότιτλοι AUTHORWAVE Υπότιτλοι AUTHORWAVE Υπότιτλοι AUTHORWAVE Υπότιτλοι AUTHORWAVE Υπότιτλοι AUTHORWAVE Υπότιτλοι AUTHORWAVE Υπότιτλοι AUTHORWAVE Υπότιτλοι AUTHORWAVE Υπότιτλοι AUTHORWAVE Υπότιτλοι AUTHORWAVE Υπότιτλοι AUTHORWAVE Υπότιτλοι AUTHORWAVE Υπότιτλοι AUTHORWAVE Υπότιτλοι AUTHORWAVE Υπότιτλοι AUTHORWAVE Υπότιτλοι AUTHORWAVE Υπότιτλοι AUTHORWAVE Υπότιτλοι AUTHORWAVE Υπότιτλοι AUTHORWAVE Υπότιτλοι AUTHORWAVE Υπότιτλοι AUTHORWAVE Υπότιτλοι AUTHORWAVE Υπότιτλοι AUTHORWAVE responsibility responsibility responsibility responsibility responsibility responsibility responsibility responsibility responsibility responsibility responsibility responsibility responsibility responsibility responsibility με τηλεδιάσκεψη σήμερα 12 Μαρτίου του 2021 με δύο θέματα. Το πρώτο θέμα είναι επί ετοίματος του Περιφερειακού Συμβούλου κυρίου Γιώργου Πουλοκέφαλου και το δεύτερο η θέση του Περιφερειακού Συμβουλίου για τον νέο εκλογικό νόμο που αφορά στην αυτοδιοίκηση. Κύριε Πρόεδρε. Ναι. Τι μόνο μας ακούτε κύριε Πρόεδρε. Ναι βεβαίως, βεβαίως. Καταθύν καλησπέρα σε όλους. Σε ποιο στάδιο έχουμε... Κυρία Νικολάκου, μισό λεπτό, μισό λεπτό. Είναι ο κύριος Δέδες. Έχει ζητήσει το λόγο. Ναι, μίζο κάνει τώρα. Σε ποιο στάδιο είμαστε. Δεν έχουμε ζητήσει το λόγο. Δεν κατάλαβα τι είπε κυρία Νικολάκου. Συγγνώμη, έχουμε ξεκινήσει τη διαδικασία τώρα. Αφού είπα ανακοίνουσα τα θέματα. Πού έχουνε. Κύριε Πρόεδρε, επί της διαδικασίας θέλω κι εγώ το λόγο. Ναι, ναι. Μετά ο κύριος Δέδες πρώτα. Λοιπόν, να κλείσουν τα μικρόφωνα. Να είμαστε τυπικοί τώρα. Κλείνουν τα μικρόφωνα και ο κατέρας θα ζητάει το λόγο. Πάμε κύριε Δέδες, έχετε το λόγο. Κύριε Πρόεδρε, με βάση και την προτεραιότητα της συγκύριας. Δηλαδή το γεγονός ότι δευτέρα λύγει η διαβούλευση του εσωτερικού που αφορά τον εκλογικό νόμο για την αυτοδιοίκηση. Και δεύτερον, την προφορική δέσμευση που αναλάβαμε στο προηγούμενο περιφερειακό συμβούλιο. Δηλαδή, να συντηθεί ως πρώτο θέμα, το θέμα του εκλογικού νόμου και των νομοσχεύης μηχωρίδη. Προτείνω σε εσάς και το σώμα να συντηθεί πρώτα η θέση του περιφερειακού συμβουλίου για τον νέο εκλογικό νόμο και συνέχεια το επόμενο θέμα ή όποια άλλα θέματα υπήρχε σε διάταξη. Ακούστηκα κύριε Πρόεδρε? Ναι, ναι, άκουσα. Εντάξει, αυτό, από αυτή την πρόταση έχω. Ο περιφερειάρχης λέει να το βάλουμε σε ψηφοφορία, άμα είναι να μην καθυστερούμε, όμως. Αν δεν υπάρχει αντίρρηση από άλλες παρατάξεις, βέβαιος. Ωραία, ένα σύντομο σχόλιο, σας παρακαλώ. Κύριε Νικολάκου, κύριε Νικολάκου. Λοιπόν, κύριε Πρόεδρε, θέλω το λόγο. Ναι, ναι, ναι, μισό λεπτό κύριε Νικολάκου, τώρα γιατί θέλει ο περιφερειάρχης το λόγο και μετά. Αφού έχεις εσύ τον λόγο. Λοιπόν, έχω να σας πω για το θέμα αυτό τα εξής. Λοιπόν, τα δύο θέματα αυτά τα έχετε φέρει ως αντιπολίτευση. Είναι δικά σας θέματα. Εμάς μη μας ανακατεύετε. Ψηφίστε ποιο θέλετε πρώτο και ποιο θέλετε δεύτερο εσείς. Εμείς αισθανόμαστε ότι και τα δύο θέματα αυτά δεν είναι για το Περιφερειακό Συμβούλιο. Και θα το δείτε στο τέλος. Είμαστε λοιπόν παρόντες ως συνάδελφοι να κουβεντιάσουμε τα θέματα τα οποία φέρατε για να κουβεντιάσουμε στο Περιφερειακό Συμβούλιο. Όποιο θέλετε πρώτο, όποιο θέλετε δεύτερο. Μη μας ανακατεύετε σε αυτό. Δεν μπερδευόμαστε. Θα εκφράσουμε άποψη και για τα δύο. Όταν έρθει η ώρα. Πέστε μας ποιο θέλετε πρώτο και ποιο δεύτερο. Κυρία Νικολάκου. Με ακούτε? Ναι. Καταρχήν προς δηλητικό τον άκουσα το λόγο του κ. Περιφερειακή για το Σύνολο του Περιφερειακού Συμβουλίου. Δεν είναι εδώ πληβή και πατρίκη. Εδώ είμαστε ένα σώμα και έχουμε εκ του νόμου τη δυνατότητα να θέλουμε προσυζήτηση το θέμα και βέβαια θέλουμε να ακούσουμε και την άποψη όλων των παρατάξεων, όπως η παράταξη του κ. Μίκα. Αλλά δεν είναι δικό μας θέμα. Ζητάμε λοιπόν και εμείς και υπερψηφίζουμε την πρόταση του κ. Μπέβερ να είναι πρώτο το θέμα το οποίο αφορά τον εκλογικό νόμο θεωρώντας και ότι είναι το μοναδικό το οποίο είναι κατεπίγον από αυτά τα δυο θέματα. Μισό λεπτό κ. Σκούρο θα σας δώσω λόγο μετά. Ο κ. Πετράκος. Κ. Πετράκο. Συμφωνώ με τον κ. Δέβερ. Να έχει πρώτος εκλογικός νόμος. Ναι, ο κ. Γόντικας. Ναι, μ' ακούτε, μ' ακούτε. Ναι, ναι, ναι. Κοιτάξτε, κατά πλειοψεφία την προηγούμενη φορά κουβεντιάσαμε να κουβεντιάσει το Περιφερειακό Συμβούλιο το θέμα δίωξη του Τατούλη στον επικεφαλής της λαϊκής εισπίρωσης. Σήμερα βλέπω αναδιπλώσεις. Με γεια σας, με χαρά σας. Κανένα πρόβλημα. Η αστυνομία περιμένει όμως. Είναι σίγουρο βέβαιο ότι δεν πρόκειται να κουβεντιαστεί σήμερα αυτό. Καλά κάνεις και δίνεις πολιτική χείρα βοηθείας στον κ. Τατούλη. Δεν πειράζει. Με γεια σας, με χαρά σας. Εμείς διαφωνούμε. Μπορούσαμε αυτό σε μισή ώρα να το τελειώσουμε. Ευχαριστώ. Πάει το λόγο επίμονα. Παρακαλώ κύριε Σκούρο. Σας είπα να σας το δώσει το τέλος. Κύριε Πρόεδρε, ακούγομαι? Ναι, ναι. Θα ήθελα δυο ζητηματάκια να βάλω επί της διαδικασίας. Όπως ξέρετε προβλέπεται από τον κανονισμό η σύγκλιση κατεβίγουσα συνεδρίας του Περιφερειακού Συμβουλίου από τον Πρόεδρο, η οποία αποστέλεται στους συμβούλους με πρόσκληση αιτιολογημένη για το κατεπίγωτο. Στη συνέχεια θα πρέπει το Περιφερειακό Συμβούλιο να αποφασίσει για το κατεπίγωτο του θέματος για να έχει νομιμότητα και συνεδρίαση. Θα πρέπει λοιπόν να προχωρήσετε στην αιτιολόγηση του κατεπίγωτος. Για το δεύτερο θέμα φαίνεται καθαρά και λόγω χρονικής διάρκειας ότι θα πρέπει να συνηθιθεί σήμερα κατεπίγωτος. Όσον αφορά το πρώτο θέμα όμως παίρνει λίγο συζήτηση κατά πόσο είναι επίγουσα, επίγων αυτό το θέμα και χαρακτηρίζεται κατεπίγων διασύγκλησης του Περιφερειακού Συμβουλίου τη στιγμή που και στην πρόσκληση δεν διάβασα κάποια αιτιολόγηση του κατεπίγωτος αλλά και στην ισήγηση που διάβασα δεν φαίνεται κάπου να αιτιολογείται το κατεπίγωτο. Παρ' όλα αυτά θα πρέπει να ζητήσετε από το Περιφερειακό Συμβούλιο σύμφωνα με τον κανονισμό, την έγκριση του κατεπίγωτος της συνεδρίας σας για να προχωρήσουμε στη συζήτηση των θεμάτων. Κύριε Σκούρο η συνενόηση έχει γίνει με τις παρατάξεις. Δεν την έκανα εγώ μόνος μου. Παρ' όλα αυτά θα πρέπει να... Ωραία, δεν διαφωνώ. Το Συμβούλιο θα πρέπει να αποφασιστεί. Το είπα, το ανέφερα στην αρχή πάντως. Το άκουσα, αλλά τίποτα θα πρέπει να αποφασίσει το Συμβούλιο. Είναι το τυπικό. Ο κύριος Τζεμπετζής αν συμφωνεί με το... το να αλλάξουμε τη θέση, πήγε ο κύριος Τζεμπετζής. Α, ωραία, η κυρία Λιμπεροπούλου. Ο κύριος Κάτσαρης και μετά η κυρία Λιμπεροπούλου. Σου ευχαριστώ κύριε Πρόεδρε, καλησπέρα σε όλους τους συναδέλφους. Εγώ πιστεύω ότι έχουμε επαρκή χρόνο να τα συζητήσουμε και τα δύο. Δεν μπορώ να καταλάβω για ποιον λόγο πρέπει να αλλάξουμε τη σειρά. Πολύ λίγο χρόνο θα μας πάρει να βγάλουμε μια απόφαση, ένα ψήφιμα. Δεν νομίζω ότι υπάρχει λόγος να αλλάξουμε τη σειρά. Και τα δύο θέματα θα απορρολάβουμε να τα συζητήσουμε, πιστεύω. Λοιπόν, να αποφασίσουμε μετά για να μην χάνουμε χρόνο γιατί είναι κρίμα. Τελικά πάλι φτάνουμε στο μισάωρο και δεν έχουμε ξεκινήσει. Πιστεύω κατά πλειοψηφία, λοιπόν, το περιφερειακό συμβούλιο αποφασίζει για το κατεπίγον των δύο αυτών θεμάτων, εκτός αν υπάρχει αντίρρηση να το πείτε τώρα. Και προχωράμε με τη σειρά δύο και ένα. Είναι σαφές αυτό, έτσι. Το δεύτερο θέμα γίνεται πρώτο και το πρώτο πάει δεύτερο. Η κυρία Νικολάκου. Με ακούτε. Ναι. Εμείς τυφίσουμε ως κατεπίγον μόνο το θέμα που αφορά τον εγκλητικό νόμο με δεδομένου τις διεσμεκτικές ημερομηνίες της διαβούλευσης όπως προκύπτουν από την ανάπτυξη του Υπουργείου. Και φυσικά το δεύτερο θέμα όχι απλώς δεν είναι κατεπίγον. Δεν θεωρούμε ότι η αστυνομία περιμένει τίποτα. Και λυπάμαι που το άκουσα αυτό. Είναι ένα θέμα άλλο σε που δεν θεωρούμε ότι έχει νέα στην αρμοδιότητα του περιφερειακού συμβουλίου. Γι' αυτό και δεν ξηφίσαμε στην προηγούμενη συνεργία. Συμφωνούμε όμως κατά πλειοψηφία όμως κυρία Νικολάκου. Δεν πιστεύω να θέλετε να κάνουμε ψηφοφορία τώρα. Κατά πλειοψηφία λοιπόν το δεύτερο θέμα μπαίνει πρώτο και στα δύο συμφωνούμε κατά πλειοψηφία και το δεύτερο μπαίνει πρώτο. Άρα λοιπόν ξεκινάμε με το θέμα η θέση του Περιφερειακού Συμβουλίου για τον νέο εκλογικό νόμο που αφορά στην αυτοδιοίκηση. Ο εκπρόσωπος της αντιπολίτευσης. Ποιος η κυρία Δημητρακοπούλου? Επί της διαδικασίας κυρία Δημητρακοπούλου. Ναι, επί της διαδικασίας. Δεν ξέρω αν θα μπορούσαμε να συζητήσουμε την επερώτηση που έχω καταθέσει από το 16 Φλεβάρη σχετικά με την Επιτροπή του 21. Κυρία Δημητρακοπούλου, μόλις συμφωνήσαμε, μόλις ψήφισε το Περιφερειακό Συμβουλίο και μπορείτε να βάλουμε τώρα αδέμα επερώτησης. Την επερώτηση. Δεν καλέτε αν θα την πάρει να μας απαντήσει στην περιφερειακή μας. Μη σ' αναχωριόμαστε τώρα. Πάμε στο επόμενο Συμβούλιο. Αυτό εκεί θα έχει τη θέση η επερώτηση. Τουλάχιστον να ορίσουμε, γιατί στο τέλος της επερώτησης αναγράφω ότι θέλουμε ιδιωτικό πρόγραμμα. Να δεσμευτούμε ότι στο επόμενο Περιφερειακό Συμβούλιο θα υπάρχει το θέμα πρώτο. Η ιδιωτική συνεδρίαση γίνεται, κυρία Δημητρακοπούλου, με 17 ψήφους. Είναι ξεκάθαρο. Ξέρετε το κανονισμό, δεν το λέτε. Ξέρω το κανονισμό, αλλά θα μπορούσα να το πω. Πάμε. Άρα, λοιπόν, μη το λέτε να αποφασίσουμε σήμερα. Δεν μπορούμε να το κάνουμε αυτό. Δηλαδή, μας λέτε ότι πρέπει να φέρουμε μόνοι μας το θέμα με 17 υπογραφές. Κυρία Δημητρακοπούλου, τι θέλετε να σας πω τώρα, ειλικρινά, δηλαδή. Είμαστε σε ένα συμβούλιο κατεπίγωνο χαρακτήρα. Την απόφαση την πήραμε πριν ένα λεπτό. Και τώρα βάζετε ένα άλλο θέμα που δεν είναι του παρόντως, δεν είναι σήμερα. Πώς δεν είναι του παρόντως, όταν έχει παρετηθεί η κυρία Συμβουλιάκης. Είναι για εσάς, δεν είναι όμως για το Συμβούλιο που πήρε απόφαση. Είναι για το Συμβούλιο και είναι και για τους Φελοποννήσιους. Εντάξει, μιλάμε ελληνικά, μιλάμε κυρία Δημητρακοπούλου, ή μιλάμε άλλη γλώσσα, για να καταλαβαίνουμε ότι είμαστε. Κύριε Σκατζέ, εγώ σας μιλάω πάρα πολύ πρόεδρε, σας μιλάω πάρα πολύ ευγενικά. Όχι, δεν μου μιλάτε ευγενικά, αν με προκαλείτε με αυτόν τον τρόπο τη νοήμοσύνη μου. Όταν πριν ένα λεπτό πήραμε απόφαση για το κατεπίγον του θέματος, γιατί έτσι συγκαλείται αυτό το Συμβούλιο σήμερα, με συνενόηση των πολιτικών πατάξεων όλων. Και μόλις πήραμε την απόφαση. Ναι, αλλά μας προλάβατε λίγο νότα. Εγώ δηλαδή τι θέλετε να πω. Δεν μπορούμε να το κάνουμε το καθέναν τώρα όποτε θέλει να βάνει ένα θέμα να γίνεται έτσι. Έτσι δεν γίνεται Συμβούλιο, το καταλαβαίνετε. Τώρα, Τζένι μου, το καταλαβαίνεις αυτό. Ούτε να τσακωθούμε, δεν θέλω τίποτα. Όχι, δεν θεκονόμαστε. Ας το θέμα. Αυτό το θέμα θα μπει στην ώρα του. Θα μπει άμεσα, γιατί εφτάσαμε στην 25η Μαρτιού του 21. Πρέπει να δεσμευτεί η Περιφερειακή Αρχή ότι θα μπει άμεσα στο επόμενο. Αυτό ζητάμε. Λοιπόν, η Περιφερειακή Αρχή για την 25η Μαρτιού... Λοιπόν, για στιγμή, Προεδρέ. Όχι, δεν θεσμευόμαστε. Να φέρετε όποιο θέμα θέλετε, να το συζητήσουμε. Δεν μπορείτε να μας επιβάλετε οτιδήποτε. Υπογράψτε το και φέρετε το ως θέμα. Εγώ σας διαβεβαιώνω την Επιτροπή την οποία ψηφίσατε, δεν την έχω πειράξει. Αυτή είναι η Επιτροπή, εκεί, όποτε θέλετε το θέμα. Εντάξει. Λοιπόν, εμείς ποτέ δεν σας δημιουργούμε εσωτερικά προβλήματα, να το φέρετε. Αλλά με τέτοιο τόνο και με τέτοια λογική την οποία ανέχετε, προφανώς δεν μπορούμε να συμπορευτούμε. Εδώ είμαστε να το φέρετε το θέμα, όποτε θέλετε. Τελείωσε. Ακόμα και σήμερα. Και ερωτήσεις και σήμερα. Και επερωτήσεις και σήμερα. Όποτε θέλετε. Είμαστε εδώ. Επιτέλους. Κύριε Πετράκος να κάνει εισήγηση για το δεύτερο θέμα, για το πρώτο θέμα. Μ' ακούτε, κύριε Πετράκο. Βεβαίως, κύριε Πρόεδρε, ευχαριστώ πολύ. Ήταν κλειστό το μικρόφωνο, τώρα άνοιξε. Λοιπόν, το θέμα του εκλογικού συστήματος, γενικότερα και ειδικά στην αυτοδιοίκηση, δεν είναι ένα απλό ζητήμα κατά τη γνώμη μας. Είναι ένα θέμα όπου πρέπει να πάρουμε θέση στο βασικό ερώτημα. Οι ψήφοι όλων των πολιτών είναι ισότιμοι. Όταν ψηφίζει ένας πολίτης μία α' παράταξη και αυτή η παράταξη στη συνέχεια γίνεται παράταξη του δημάρχου ή του περιφερειάρχου και η άλλη παράταξη δεν γίνεται παράταξη. Δεν είναι παράταξη του περιφερειάρχου ή του δημάρχου, αν και οι δύο ψήφοι είναι ένα, έχουν αβάριθμο ένα. Αυτό είναι το ουσιώδες ερώτημα στο εκλογικό σύστημα. Δηλαδή η ανισοτιμία της ψήφου αποτελεί κατά τη γνώμη μας σε ευθεία παραβία στις αρχές της δημοκρατικής ισότητας της ψήφου των πολιτών. Σε αυτό το ζήτημα θεωρούμε ότι πρέπει να πάρει θέση το Περιφερειακό Συμβούλιο. Είναι θέμα δημοκρατίας, δεν είναι θέμα αριστεράς, δεξιάς γενικότερα, αυτό, ό,τι άλλο. Λοιπόν, είναι θέμα, ο βασικότερος πυρήνας της δημοκρατίας είναι η ισοτιμία της ψήφου. Και γι' αυτόν τον λόγο προσωπικά θα περίμενα, από τον κύριο Περιφεριάρχη, ο οποίος, αλλά και από όλους τους Μεσσίνιους, οι οποίοι είμαστε στο παρελθόν συνάδελτος, στην Ομαρχία Μεσσινιάς, στον Ομαρχιακό Συμβούλιο Μεσσινιάς, όπου ένας εμπλεσμένος άνθρωπος της παράταξής σας και ο πρώτος ερετός Νομάχης Μεσσινιάς, ο αίμνηστος Παναγιώτης Φωταίας, τόνιζε ότι η απλή αναλογική στην αυτοδίκηση πρέπει να αποτελεί πάγιο εκκλησία και η απλή αναλογική στην αυτοδίκηση πρέπει να αποτελεί πάγιο εκλογικό σύστημα. Περίμενα λοιπόν να είναι σύμφωνοι κανονικά, αφού λέμε ότι είναι και μάλιστα ο κύριος Περιφεριάρχης, ότι είναι ένας άνθρωπος ο οποίος είναι στο πνεύμα του αίμνηστο Παναγιώτη Φωταία, ότι θα ήτανε αυτό πραγματικά θα ακολουθούσε τη γραμμή του και όχι τη γραμμή της κυβέρνησης. Δεύτερο ζήτημα, θέλω να τονίσω, είναι ότι αν δούμε σε όλη την Ευρώπη, έκανα μια καταγραφή, 14 χώρες της Ευρωπαϊκής της Ευρώπης έχουν απλή αναλογική και έμεση εκλογή του δημάρχου και του Περιφεριάρχη. 7 χώρες, 8 χώρες έχουν απλή αναλογική και άμεση εκλογή του δημάρχου ή του Περιφεριάρχη, νομάρχη ανάλογα απλώς τον λένε. Και 6 χώρες έχουν πλειοψηφικά συστήματα. Μες στα πλειοψηφικά συστήματα πάει να γίνει, τώρα με το νομοσχέδιο, το οποίο φέρνει η κυβέρνηση, είναι και η Ελλάδα. Είχαμε βέβαια ένα μπαράζ αντιδημοκρατικών νόμων, κατά τη γνώμη μας, αμέσως μετά τις εκλογές. Η κυβέρνηση κατήργησε ουσιαστικά τη λαϊκή ατιμηγορία και αποφάσισε ότι τα περιφερειακά και τα δημοτικά συμβούλια δεν έχουν βασική αρμοδιότητα. Τη βασική αρμοδιότητα τη δίνουμε στις οικονομικές επιτροπές και στις οικονομικές επιτροπές, κατά παράβαση των αποφάσεων του ευλογικού σώματος, δίνουμε 60% στην παράταξη του δημάρχου και του περιφερειακού. Τρίτον, μεγαλώνουμε τις αρμοδιότητες στις οικονομικές επιτροπές. Έχετε τώρα λοιπόν με αυτόν τον αντιδημοκρατικό κατά τη γνώμα μας και καλπονοθευτικό ευλογικό νόμο, το οποίο ουσιαστικά τι κάνει, κλέβει την ψήφο, κλέβει κυριολεκτικά η ψήφος του, αυτού που θα εκλεγεί δήμαρχος και περιφεριάρχης, την ψήφο των υπόλοιπων πολιτών. Δηλαδή δεν μετράει ένα όλη ψήφος του κάθε πολίτη. Κάποιου μετράει 1,6, κάποιου μετράει 0,8, κάποιου μετράει 0,4. Κατά μέσον όρο ένας σύμβουλος αν ανοίγει στην παράταξη αυτού που θα εκλεγεί δήμαρχος, περιφεριάρχης, θέλει τους μισούς ψήφους για να εκλεγεί ένας άλλος άνθρωπος, ο οποίος είναι σε μια άλλη παράταξη, η οποία θα εκλεγεί. Δεύτερον, τι άλλο κάνει, δίνει αρκεί και με 43% του δίνει δηλαδή 60% στο Δημοτικό Συμβούλιο, όσο και να έχει πάρει στον Πρωθογυρώ. Επίσης του δίνει 60% στο Δημοτικό Συμβούλιο αν πάρει 43% και εκλέγεται αυτό δικαίος δήμαρχος. Βάζει και όριο εισόδου στα Δημοτικά και Περιφερειακά Συμβούλια 30%, μειώνει τον αριθμό των Συμβούλων, άρα ουσιαστικά το όριο και το δευλογικό μέτρο δεν είναι 30%, είναι πολύ παραπάνω και καταργεί τις αρμοδιώτες και τον ρόλο των τοπικών κοινοτήτων και καταργεί τους ανεξάρτους συνδυασμούς και τη χωριστή κάλπη για την εκλογή κοινωνικών συμβουλιών υποχρεώνοντας τους ενεργούς πολίτες σε οποιαδήποτε κομμόπολη να στοιχηθούν πίσω από δημοτικά ψηφοδέλητα με σκοπό να κομματικοποιήσει ακόμα περιπέρον την αυτοδίκηση και να εμποδίσει τη συμμετοχή ενεργών πολιτών στις υποθέσεις που τους αφορούν. Και δεν έφταναν μόνο αυτό, κάνει και ένα μια αυλεψία πρώτη φορά στην ιστορία των εκλογικών συστημάτων. Όλα τα εκλογικά συστήματα λέγανε ότι οι συνδυασμοί δεν μπορούν να έχουν το έμπλημα ενός κόμματος το οποίο κατέβηκε στις εκλογές, το σήμα του, το όνομά του. Τώρα αυτό το ξεχνάει, άρα ουσιαστικά επιδιώκει να κομματικοποιήσει σκληρά προσόφελος ας πούμε προφανώς του κυβερνητικού κόμματος λοιπόν τις αυτοδικητικές εκλογές. Άρα είναι ένα δημοκρατικό θεσμικό έκπρωμα κατά τη γνώμη μας. Λοιπόν, στοχεύει να εγκατρυφθεί σε ένα ακόμα πιο συγκεντρωτικό και αυτατικό τρόπο η διοίκησης. Ενισχύει ακόμα περισσότερο την αρχή του ενός ανθρώπου, δηλαδή του ρόλου και της αρμοδιώτης του. Αυτή είναι η αρχή του ενός ανθρώπου. Αυτή είναι η αρχή του ενός ανθρώπου. Αυτή είναι η αρχή του ενός ανθρώπου. Αυτή είναι η αρχή του ενός ανθρώπου. Αυτή είναι η αρχή του ενός ανθρώπου. Αυτή είναι η αρχή του ενός ανθρώπου. Αυτή είναι η αρχή του ενός ανθρώπου. Αυτή είναι η αρχή του ενός ανθρώπου. Αυτή είναι η αρχή του ενόςığını. Αυτή είναι η αρχή του ενός αρχαιού. Παραδείγματος χάρη έχουνε, και δεν νομίζω ότι υπάρχει θέμα σαν τη Γαλλία με αυτοδίκηση άλλη χώρα ή σαν την Αυστρία, οι οποίοι και σαν την Ισπανία έχουν έμμεση εκλογή του δημάρχου, του νομάρχη, του περιφερειάρχη, όλες αυτές. Και μάλιστα και στην Ιρλανδία εκλέγεται για ένα χρόνο ο δήμαρχος και ο περιφερειάρχης. Κάθε χρόνο το Συμβούλιο μπορεί να ψηφίσει πάλι τον ίδιο, αλλά μπορεί να τον αλλάξει κιόλας. Άρα λοιπόν, δεν είναι ότι δεν ανακάλυψαν στην Ελλάδα την κυβερνησιμότητα, δεν είναι δυνατόν δηλαδή, όταν οι περισσότερες χώρες στην Ήπειρο που ζούμε λειτουργούν με απλή αναλογική. Λοιπόν, για ποιο λόγο εμείς πρέπει να κλέβουμε, να κλέβει με έναν εκλογικό σύστημα την ψήφο των πολιτών. Είναι καθαρά εκλοπή, γι' αυτό λοιπόν νομίζουμε ότι πρέπει να υπάρξει απλή να πούμε ότι είμαστε εναντίον αυτού του εκλογικού συστήματος και υπέρ της απλής και ανώθεκτης αναλογικής και ενός γύρω και έμμεση εκλογή, γιατί με αυτόν τον τρόπο δεν αποκτάει ο Περιφερειάρχης και αντίστοιχα ο Δήμαρχος είναι πρώτος μεταξύ ίσον και όχι αυτοκράτορας. Δεν θέλουμε αυτοκράτορες, θέλουμε συλλογικές λειτουργίες και πολλές προοδευμένες χώρες που έχουν πολύ προχωρημένη αυτοδιοίκηση έχουν εκτελεστικές. Ο Δήμαρχος εκεί ή ο Περιφερειάρχης είναι ο πρόεδρος της εκτελεστικής επιτροπής που στην εκτελεστική επιτροπή είναι αναλογικά συμμετέχουν οι παρατάξεις. Οι οποίες ανάλογα με την εκλογή τους δεν είναι μόνο παραταξιακή μόνο κομματική η εκτελεστική επιτροπή όπως συμβαίνει αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα. Άρα λοιπόν μόνο με απλή αναλογική θεωρούμε ότι μπορεί να πάμε σε βάθημα της δημοκρατίας και σε ουσιαστικοί αποφάσεις προς όφελος των πολιτών. Το θέμα μας είναι οι απλοί πολίτες, οι άνθρωποι, τα λαϊκά στρώματα που τίχονται, τι τους συμφέρει να κάνει η κυβερνήση σκουμάντο οι οποίες να στρέφονται ή να υποχρεούνται η κάθε παράταξη να έρχεται να γίνεται μια συζήτηση και μέσα από τη συζήτηση να γίνεται μια σύνθεση προς όφελος των πολιτών. Εμείς νομίζουμε ότι η συζήτηση και η απλή αναλογική βοηθάει τον απλό πολίτη, βοηθάει τους λαϊκούς ανθρώπους, τα συμφέροντά τους. Γι' αυτό είμαστε υπέρ της απλής αναλογικής. Ευχαριστούμε. Ξεκινάμε με τους επικεφαλείς. Στην ουσία θα μιλήσουν όλες οι παράταξοι, έτσι, οι επικεφαλείς. Κυρία Νικολάκου. Κύριε Πρόεδρε, ελπώς σου πρέπει να προηγηθεί η παράταξη του κοινωνικά. Θα μιλήσω, περιφερειάρχης στο τέλος. Ωραία, εντάξει, απλώς το βάζουμε την επικεφαλείς, λοιπόν. Εμείς, κύριε Πρόεδρε, έχουμε μία πάγκια θέση ως παράταξη, από το 2009, σε όποια φορά την αρχή της... Κυρία Νικολάκου, κάποιος ακούγεται κάτι από... Ναι, ναι, ναι, ναι, έχετε δίκιο. Θα αρχίσω από την αρχή, κύριε Πρόεδρε, και θα επαναλάβω ότι εμείς, ως παράταξη, έχουμε μία πάγκια θέση σε ό,τι αφορά τον δεύτερο βαθμό της ερετής περιφέρειας. Η άποψη μας είναι ότι η χώρα μας, ως ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος, θα πρέπει επιτέλους να εμπιστευτεί την αυτοδιοίκηση, θα πρέπει να οδηγηθούμε στην περιφερειακή διακυβέρνηση, όπως άλλωσε είχε αποφασίσει, με πολύ μεγάλη πλειοψηφία, η τελευταία γυρική συνέλευση της ΕΜΠΕ. Και αυτή η αναλογική της προηγούμενης κυβέρνησης, έτσι όπως ήρθε, σίγουρα ήταν μία απλή αναλογική, η οποία έδινε τη δυνατότητα πολύ γρήγορης αμφισβήτησης, όπως και έδινε. Το επιχείρημα της κυβερνησιμών σε μία αυτοδιοίκηση, όπου ακόμα δεν έχει οριμάσει η άποψη των συνεργασιών, των συνεργιών και της υπέρβασης, σίγουρα οδήγησε σε μία «εσκεμένη» σε εισαγωνικά άποψη, ότι πώς θα κυβερνηθούν οι περιφέρειες, πώς θα προχωρήσουμε τα έργα μας, αφού υπάρχουν δύο πλέον ηγεσίες. Το Περιφερειακό Συμβούλιο, αλλά και ο Περιφεριάκης, όπου το Περιφερειακό Συμβούλιο δεν έχει την πλειοψηφία του Περιφεριάκη. Αν είχαμε σταματήσει στον πρώτο γύρο, τότε τα πράγματα θα ήταν σίγουρα εντελώς διαφορετικά και τότε θα μπορούσαμε πραγματικά να μιλήσουμε για μία γνήσια απλή αναλογική. Το πρώτο για μας λοιπόν είναι αν όλοι πιστεύουμε ότι ήρθε η ώρα να περάσουμε στην περιφερειακή διακυβέρνηση, σε μία αυτοδιοίκηση ακομάτιστη, σε μία αυτοδιοίκηση ελεύθερη, σε μία αυτοδιοίκηση που δεν θα αποτελεί κέρι της κάθε κυβέρνηση, δηλαδή το μακρύ κέρι της κάθε κυβέρνησης και σίγουρα θα μπορέσουμε σιγά σιγά και να ζημοθούμε και να είμαστε αποτελεσματικοί ενώνοντας, συσπειρώνοντας, όλες τις υγείας δυνάμεις του τόπου μας. Είναι γεγονός ότι όσοι ασχολούμαστε με την αυτοδιοίκηση, η ερετή της αυτοδιοικησης, νοιαζόμενοι για τον τόπο μας είναι πολύ περισσότερα αυτά που μας ενόμουν από αυτά που μας χωρίζουν. Η διαδικασία όμως που ακολουθείτε, ένας κομματισμός ανεφόρων, έτσι όπως το ζήσαμε εμείς βέβαια στις τελευταίες εκλογές και η δυνατότητα που δίνεται να αναπτυχθούν μέσα στις ερετές περιφέρειες αλλά και στους δίπους. Οι προϋποθέσεις για να αναδειχτούν τα νέα που λένε των κομμάτων δημιουργεί πάρα πολλά προβλήματα γιατί σταματάμε πια να δουλεύουμε για το κοινό καλό και ο καθένας κοιτάει το προσωπικό του πολιτικό όφελος. Εμείς εδώ στην Πελοκόνωση αυτά τα έχουμε ζήσει. Το πιο σημαντικό λοιπόν είναι να αντιληφθούμε ότι αυτή τη στιγμή η κυβέρνηση με τον προτεινόμενο εκλογικό νόμο που βρίσκεται και σε διαβούλευση και είναι πολύ θετικό όχι το Περιφερικό Συμβούλιο Πελοποννήσου που θα πάει μέρος σε αυτή τη διαβούλευση κάνει πολλά πράγματα, πολλά βήματα πίσω. Είναι πολύ σημαντικό να δούμε αγαπητοί συνάδελφοι ανεξαρτήτως σε ποια παράταξη είμαστε γιατί σήμερα είναι μια παράταξη, αύριο θα είναι άλλη παράταξη, αυτές είναι οι εκλογές και έτσι πρέπει να γίνεται. Ανεξαρτήτως λοιπόν πού είμαστε έρχεται ένας εκλογικός νόμος ο οποίος αν τον διαβάσετε σε όλα τα σημεία θα δείτε ότι σχεδόν πηγαίνει στο βιορισμό του Περιφερειακή. Για πρώτη φορά, θέλω να το τονίσω αυτό, υπάρχει κενό στο σημείο εάν θα υπάρχει δυνατότητα στο ψηφομέτειο να υπάρχει το σήμα ή το έμβλημα κόμματος. Και στον Γκλιστένη και στον Καλλικράτη νομίζω και στον Καποδίστρια δεν υπήρχε η δυνατότητα σε παραταξιακό ψηφομέτειο να έχει επάνω το σήμα του κόμματος και το σήμα της παράταξης. Είναι αδιανόητο ενώ μιλάμε για ακομμάτιστη αυτοδιοικησία να προχωράμε σε τέτοιες λύσεις, σε τέτοιες προτάσεις. Ελπίζω και εύχομαι αυτό ποτέ να μην περάσει κυσικά. Ένα άλλο θέμα που είναι πάρα πολύ σοβαρό έχει να κάνει όχι μόνο με την πρόταση του εκλογικού λόγου αλλά με το τι στείνεται αυτή τη στιγμή σε σχέση με τη διοίκηση των περιφεριών και των δήμων. Εγώ θα μιλήσω για τις περιφέρειες. Με δεδομένου ότι από το 2019 μετά την ανάλογη των νέων εθνικών των νέων αρχών αλλά και της κυβέρνησης έχουν έρθει τα πάνω κάτω στο θέμα της αυτοδιοίκησης. Πλέον μπορούν οι περιφεριάκες να κάνουν ό,τι θέλουν. Να αναφέρουν ό,τι θέλουν. Να μην ελέγχονται από κουφενά αφήνους και από όμαση. Να καταβγηθούν σχεδόν το σύνολο των σημαντικών αρμοδιοτήτων του περιφερειακού συμβουλίου δηλαδή του συλλογικού οργάνου των ανθρώπων και των ερετών που ψήφισαν οι πολίτες και να αποφασίσουν οικονομική επιτροπή όπου εξ αρχής ορίζονται μέλη έτσι ώστε η παράταξη, όχι του πρώτου, η παράταξη του περιφεριάκη που μπορεί να έχει και δεύτερη όπως την Περοδοκόνησο, είχε τρίτη και τέταρτη όπως το Δήμα Φεσσαλονίκης μέσα στις οικονομικές επιτροπές να έχει πλειοψηφία. Τι δημοκρατία άραγε είναι αυτή, ειδικά με τις τροκοποίησεις τις τελευταίες του ΝΟΒΟΣΤΑΝΑΤΕΣΕΡΑ ΔΕΚΑΡΑΣΗ που με πρόσχημα ότι καθυστερούμε με τους διαγωνισμούς, αντί να με λυμνήσουν να πάμε σε περισσότερη διαφάνεια και φυσικά σε λιγότερη γραφειοκρατία, αν δείτε τι προτείνετε θα καταλάβετε ότι εδώ περνάμε σε νέα καθεστώτα όπου όχι απλώς θα μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν και ό,τι δεν θέλουν χωρίς να δίνουν κανέναν έλεγχο, αλλά πλέον η συμμετοχή ενός ερετού στα συμβούλια τα περιφερειακά θα είναι εντελώς διακοσμητικό στοιχείο. Πιστεύω και είμαι σίγουρη για αυτό, ότι αρκετοί συνάδελφοι είτε έχουν ασχοληθεί, είτε ασχολούνται πρώτη φορά με την ασκοδήτηση όλοι μαζί έχουμε ως καθήκον αλλά και ως όραμα να μπορέσουμε να συνεργαστούμε για τον τόπο μας και να βάλουμε στην άκρη τις αντιπαραθέσεις. Όταν όμως η νονοθεσία σου επιβάλλει αυταρχισμό και αδιαφάνεια αυτό είναι αδύνατον ποτέ να συμβεί. Σε οδηγεί δηλαδή σε μια μεγάλη πόλωση βάση της οπίας αυτός ο οποίος θα είναι με το 43% αδυλαμβάνεσαι τι σας λέω, θα μπορεί να κάνει ό,τι θέλει αν είναι σαν τίτος, τι θα λέει το συλλογικό σου όργανο και το Περιφερειακό Συμβούλιο. Μα θα μου πείτε, έχουν μεριμνήσει γι' αυτό. Με το 43% θα έχουν την πλειοξυχία στο Περιφερειακό Συμβούλιο ενώ ταυτόχρονα όλες οι μικρές παρατάξεις όλες οι μικρές δηλάβεις θα βρίσκονται εκτός των συλλογικών οργάνων. Κυρία Νικολάκου, είμαστε στα εννιά λεπτά, ένα λεπτό ακόμα, έτσι έγινε. Ναι, ναι, ευχαριστώ πάρα πολύ για την άνοχή σας. Για όλους λοιπόν αυτούς τους λόγους, η παράταξή μας η οποία ξεκίνησε το 2010 να συσφυρώσει υγιείς δυνάμεις του τόπου μας πέρα και έξω από κόμματα, η παράταξή μας η οποία μιλάει για μία ακομάτιση αυτοδιοίκηση και πιστεύει πολύ στις δικές μας δυνάμεις, η οποία θεωρεί ότι είναι προς λάθος κατεύθυνση η επιλογή της κυβέρνησης και σε λάθος χρόνο. Σε λάθος χρόνο με βίαιο τρόπο χωρίς να επιτρέψει καν στο προηγούμενο σύστημα της απλής αναλογικής έστω και αν είχε προβλήματα που το αναγνωρίζουμε να ζημοθεί, να βουλευτεί, να αποτελέσει δηλαδή για την αυτοδιοίκηση ένα αφήγημα, ένα ζήτημα για το οποίο θα έπρεπε να μας οδηγήσει πιο μπροστά. Είμαστε, λοιπόν, αντίθετοι. Θεωρούμε ότι είναι πολύ λαμπασμένη αυτή η κίνηση. Νομίζω ότι το περιφερειακό Συμβούλιο Πελοποννήσου μπορεί με μία κοινή απόφαση, όπου ο καθένας μας θα κατανοήσει τη θέση του άλλου. Μπορούμε, όμως, να βάλουμε μπροστά αυτά που μας ενόμουν, να αφήσουμε στην άκρη τις κομματικές μας ή όποιες δείχονται άλλες εντολές εκ το καθένας το μυαλό του και να αποφασίσουμε για ένα διαχωρητικό τρόπο να προχωρήσουμε στην πολιτική διακυβέρνηση, να ζητήσουμε αυτοβιώτητες, να ζητήσουμε χώρους, να ζητήσουμε αυτοδιοίκηση, να παράγει πολιτική και να υλοποιεί πολιτική... Τελειώσαμε. Ευχαριστούμε, κυρία Νικολάκου. Ευχαριστούμε. Κύριε Πρόεδρε! Κύριε Πρόεδρε! Κύριε Πρόεδρε! Κύριε Πρόεδρε! Ναι, σας ακούω! Συγγνώμη, χίλια συγγνώμη. Ναι, επειδή πριν δεν πόνοσαμε να επικοινωνήσουμε, δεν ξέρω γιατί, έχω στείλει στο λιμμέρι του περιφερειακού συμβουλίου και σε όλους τους συμβούλους ένα ψήφισμα σε σχέση με τα τελευταία λεγονόματα της αστυνομικής βίας στη Νέα Σνίπνη. Και παρακαλώ πάρα πολύ στο τέλος της συνεδρίας σας, το έχουν δει, το έχουν οι συνάδελφοι να αποφασίσουμε και επ' αυτό. Και η δική αγωλή, κύριε Αλτονίνα. Ο κύριος Δέδες. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο λόγος που υπάρχει, ο λόγος που εφευρέθηκε, κατασκευάστηκε, δημιουργήθηκε η αυτοδιοίκηση και θεσμή της είναι πολύ συγκεκριμένος. Δύο βασικοί πυλώνες είναι αυτοί που καθορίζουν το πυρήνα της δουλειές των αυτοδιοικητικών θεσμών, όχι μόνο στη χώρα μας, παντού όπου υπάρχει αυτοδιοίκηση. Η δημοκρατία και η συμμετοχή. Δηλαδή η δημιουργία ενός θεσμού αποκεντρωμένης δημοκρατίας, που δεν θα είναι απρόσωπος όπως το κεντρικό κράτος, αλλά θα έχει σχέση, συνάφεια και επαφή με την τοπική ή περιφερειακή κοινωνία και ταυτόχρονα η δυνατότητα στον πολίτη με τρόπο γνήσιο, ανώθευτο, ευκρινή, να εκφράζεται και τα τοπικά, τα περιφερειακά και τα πολιτικά του ζητήματα. Θεωρώ ότι το εγχείρημα της αντιμεταρρύθμισης που επιχειρεί η κυβέρνηση από τις ρυθμίσεις και τις ρομπολογίες θεοδορικά, μέχρι και σήμερα μέχρι το νομοσχέδιο έκθρωμα του Μπορίδη, προσπαθεί να πλήξει κέρια και τους δύο πυλών της αυτοδίκησης, και την δημοκρατία και τη συμμετοχή. Μπορεί να υπάρξει πολύ συζήτηση, όταν μάλιστα η πλειοψηφία του περιφερειακού συμβουλίου, η Περιφερειακή Αρχή, οι πλειοψηφούς απαράταυς του Περιφερειακού Συμβουλίου, η Περιφερειακή Αρχή, έχει δηλώσει πράγματι εμπίμως από την προεκλογική περίοδο, ότι είναι κατά της απλής αναλογικής, κατά πόσο ένα σύστημα είναι δίκαιο ή όχι, κατά πόσο ένα σύστημα βοηθά ή δεν βοηθά στην κυβερνησιμότητα, ή κατά πόσο ένα σύστημα μπορεί να είναι αποτελεσματικός σε σχέση με την λιουργικότητα ενός θεσμού. Εγώ θα πω το εξής, εδώ δεν έχουμε απλά να κάνουμε με την ανατροπή της απλής αναλογικής, τεκμηρίωσαν με επιχειρηματολογία και οι δύο προηγούμενοι συνάδελφοι από μένα, γιατί είναι πιο δίκαιο σύστημα απλή αναλογική, αλλά έχουμε να κάνουμε ένα συνδυασμό μέτρων, που στην ουσία πλήττει την ουσία της δημοκρατίας μέσα στην αυτοδίκηση. Για ένα σύστημα υπερενισχημένης πλειοψηφίας, που οδηγεί σε υπερσυγκεντρωτικούς θεσμούς και μονοπρόσωπες εξουσίες, αφιδατώνοντας τελείως τα συλλογικά όργανα της αυτοδίκησης από αρμοδιότητες. Είναι ο συνδυασμός 43% εκλογής, δηλαδή ηγεσία μοιοψηφίας, με το κατόφλι, το πλαφόν, το κόφτι του 3%, που αποκλεί στην ουσία τις μικρές ανεξάρτητες με μονομένες κινήσεις παρατάξεις να εκφραστούν. Και ταυτόχρονα η αφιδάτοση του περιφερειακού συμβούλου από αρμοδιότητες, οδηγεί στο πιο αντιδημοκρατικό έκτρωμα που κατασκευάστηκε ποτέ στη χώρα μας. Και αν εφαρμοστεί, τέτοιο σύστημα δεν θα έχει εφαρμοστεί ποτέ στα δεδομένα της Ελλάδας και φυσικά και στα δεδομένα της Ευρώπης. Να δούμε την κυβεριεσιμότητα. Αυτό είναι ένα γενικό καφηριμένο μέγεθος, δεν μπορούμε να το μετρήσουμε σήμερα στη χώρα, μετά την πρώτη εφαρμογή εκλογικής-αναλογικής, απλής-αναλογικής, ενός συστήματος έστω απλής-αναλογικής, στις εκλογές της χώρας. Οι 13 περιφέρειες της χώρας δυσλειτουργήσαν ή δυσλειτουργούν λόγω ότι εκλέχτηκαν με απλή-αναλογική περιφερειακές αρχές. Ποιες είναι αυτές? 13 περιφέρειες έχει χώρα. Να μετρήσουμε τα ζητήματα κυβεριεσιμότητας, αν αυτά επικαλείται η κυβέρνηση για το γεγονός ότι οδηγεί σε ένα άλλο σύστημα. Στις πλήστες όσες οι περιφέρειες έχουν ήδη διαμορφωθεί στις εργοθετημένες πλειοψηφίες, κυρίως με τη συμμετοχή των πολιτικών δυνάμεων πρόσωπης της Νέα Δημοκρατία και του Κινάλ, που υποστηρίχθηκαν από αυτά τα δύο σχήματα. Αλλού έχουν διαμορφωθεί πλειοψηφίες ισχυρές και πάγιες. Και αυτή τη στιγμή, αν μετρήσουμε το δίχτυ αν υπήρχε κάτι τέτοιο κυβεριεσιμότητας 13 περιφέρειες, θα δούμε ότι καμία άμα καμία δεν αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα λειτουργίας και αποδοτικότητας του θεσμικού έργου πρέπει να επιτελέσει με τον α ή τον β τρόπο. Μήπως υπάρχει στους δήμους, θέλετε να δούμε τους δήμους των πρωτεμουσών των νομών, στερείται ο κύριος Μπακογιάνιες στην Αθήνα ή ο κύριος Δέρβας στη Θεσσαλονίκη τη δυνατότητα να κυβερνά αυτός και η παράταξή του να αποφασίζουν μιας και να αποφασίζουν να παράγουν έργο ή υπάρχει θεσμικό μπλοκάρισμα και έλλειμμα αποτελεσματικότητας θεσμούς που οφείλεται στο οικλογικό σύστημα που ανέδειξε τα δημοτικά και τα περιφερειακά συμβούλια. Η κυβερνησιμότητα για μας είναι ένα κατασκεύασμα. Μπορεί το νομοσχέδιο Κλιστένης να ήθελε διορθώσεις, μπορεί ο Καλλικράτης να ήθελε σοβαρότετε συμπληρώσεις με βάση στα ζητούμενα της εποχής, αλλά σίγουρα δεν θέλανε το μεγάλο άλμα προς τα πίσω το οποίο επιχειρεί η κυβέρνηση με αυτό το νομοσχέδιο. Και εγώ ρωτώ τους συναδέρφους της πλειοψηφίας. Οι οποίοι δεν εστεμίζουν την απλή αναλογική. Μα θα αισθάνονται ωραία ή θα νιώσουν ότι αποκτούν κυβερνησιμότητα μεγαλύτερη ενόψεις των επόμενων εκλογών, αν στο επόμενο περιφερειακό συμβούλιο με τον κόφτη του 3% τη μείωση των εδρών του περιφερειακού συμβουλίου και το υπερενισχημένο σύστημα το πλειοψηφικό, λείψει ο Γόντικας, ο Πετράκος, η Λιμπεροπούλου και ο Κάτσαρης και δεν ξέρω εγώ ποιος πιθανός άλλος. Γιατί ακόμα και 3% να συγκεντρώσει κάποιος και παραπάνω ποσοστό με τη μείωση των εδρών. Με την απόδοση των τριών πέμπτων των εδρών του περιφερειακού συμβουλίου στην παράδοξη 43% είναι ζήτημα αν θα μπορέσει να βγαλεί. Αυτό είναι το πρόβλημα της κυβερνησιμότητας των περιφερειών. Η εξαφάνιση των μικρών παρατάξεων, η εξαφάνιση των παρατάξεων που μπορεί να μην πρόσκειται σε κόμματα ή να μην υποστηρίζονται από κόμματα και το να οδηγήσουμε με αυτό το νομοσχέδιο σε μια πολύ πιο έντονη κομματικοποίηση στον χώρο της αυτοδιοίκησης. Που δεν είναι μόνο αυτό που πήγαινε ο Νικολάδος σε σχέση με τα εμβλήματα. Να καταθέτουμε τα ψηφοδέντια τρεις μήνες πριν πρώτων εκλογών. Το αποδέχεσαι αυτό, ως ρύθμιση. Αποδέχεσαι τη μείωση των εδρών του περιφερειακού μας συμβουλίου κατά 20%? Αποδέχεσαι το πλαφόν του 3% συμμετοχή? Εγώ θεωρώ ότι όλο το νομοσχέδιο συνδύθηται από ένα σύστημα αντιδημοκρατικών και αντικοινωνικών εμπολής, μεθοδεύσεων και πρέπει να το δούμε συνολικά μόλις της τάσης της κυβέρνησης από την εποχή προ της ανάληψης των νέων περιφερειακών και δημοτικών αρχών δηλαδή από την εποχή του Αυγούστρου του 2019 και του τροπολογιών Θεογορικάκου που εκεί προειδοποιήσαμε έγκαιρα και αυτό σήμερα νομίζω γίνεται αντιληπτός σε όλη του την έκταση ότι έχουμε να κάνουμε με ένα σχέδιο αντιμεταρρύθμισης το οποίο αντί να επικεντρωθεί στα βασικά που αφορούν τις πόρους και τις αρμοδιότητες της αφροδιοίκησης και πως αυτό το σύστημα θα μπορέσει να λειτουργήσει μέσα στη δική της κρίσης που παρέτηνε η πανδημία επικεντρώνεται στο πως με εκλογικές αλχημείες, με εκλογικά τελτρίπια και με περίεργους εκλογικούς αλγόριθμους θα μπορέσουμε να αποκλείσουμε κάποιους από να έχουν τη δυνατότητα να διεκδικήσουν την είσοδό τους στο περιφερειακό συμβούλιο ή να διεκδικήσουν την περιφερειακή αρχή προτείνοντας και προκρίνοντας ένα σύστημα ονοπρόσωπης εξουσίας κομματικά ελεγχόμενο και καθοδηγούμενο και περιφερειακά συμβούλια και όργανα και γενικά συλλογικά τα οποία θα είναι αφιδατωμένα από αρμοδιότητες για να ασκούνται αυτές μόνο αποκλειστά ολιγομελή και πολλές φορές διοριζόμενα όργανα της αρεσίας μας Από τη μια μεριά αφαιρούμε από το περιφερειακό συμβούλιο αρμοδιότητες, μεταφέρουμε αρμοδιότητες σε παραθεσμικά όργανα και αυξάνουμε την αριθμότητα των περιφερειακών. Σας ικανοποιεί εσάς αυτό? Ακόμα και εσάς, όπως είπα πριν, δεν είστε υπέτης αυτής αναλογικής και θέλετε ένα σύστημα για τον αυί λόγο ενισχυμένης αναλογικής. Η εξουσία, η περιφερειακή, δεν είναι τιμάριο. Δεν είναι οι ρυθμίσεις που πρέπει να κάνουμε για να ρυθμίσουμε το πώς θα μπορέσουν οι ευνοούμενοι να μοιράσουν καλύτερα τις θέσεις και να έχουμε ένα σύστημα που όλα θα είναι καλά και όλα θα είναι ήσυχα. Είπηκα Θανάης ο Πετράκος ότι αυτή η αναλογική είναι μια άσκηση δημοκρατίας, είναι μια άσκηση συμμετοχής. Εμείς ήμασταν και είμαστε διατεθειμένοι να μπούμε σε αυτή την άσκηση γιατί πιστεύουμε ότι οι σύγχρονες λογικές, οι λογικές που αντιμετωπίζονται σήμερα θετικά σε όλη την Ευρώπη και πρέπει επιτέλους να αντιμετωπιστούν θετικά στην χώρα μας, ειδικά στο επίπεδο της αυτοδιοίκησης, της εγκύτερης εξουσίας στον πολίτη, είναι αυτές που θέλουν τις συνενέσεις, τις συνθέσεις, τις συμφωνίες τις οποίες μόνο η απλή αναλογική μπορεί να καθορίσει. Συνολικά θεωρούμε ότι έχουμε να κάνουμε με ένα νομοσχέδιο, με ένα σχέδιο νόμου, το οποίο πλήττει τους δυο βασικούς πυλώνες της αυτοδιοίκησης, τη συμμετοχή και τη δημοκρατία, ψευδεπίγραφο το δίλημα της κυβερνησιμότητας και νομίζουμε ότι πρέπει να πούμε ένα μεγάλο όχι ώστε να ανοίξει ο διάλογος για τα ουσιαστικά ζητήματα που αφορούν την αυτοδιοίκηση και αυτή τη στιγμή τα δοκιμάσαμε και μέσα στον κορωνοϊό, δεν είναι άλλα παρά και νέες βελτιώσεις σε σχέση με το πνιστένι, αλλά ταυτόχρονα ζητήματα πόρων και αρμοδιωτήτων, που θα καθιστήσουν τις περιφέρειες και τους δήμους ουσιαστικά συστήματα θεσμικής τοπικής εξουσίας των πολιτών. Σας ευχαριστώ πολύ. Ο κύριος Μπουτρούκας. Λοιπόν, ο κύριος Γόντικας. Κύριε Πρόεδρε, μ' ακούτε? Ναι. Θα εκφράσει τη θέση μας ο σύντροφος Μοκελάρης, μόλις τελειώσουν οι επικεφαλείς κύριε Πρόεδρε, γιατί πρέπει κάποτε σε αυτό το περιφερειακό συμβούλιο να αρχίσει να τηρείτε ο κανονισμός και να σταματήσετε να αυαντάρετε και να προφυλάσετε τον κύριο Τατούλη, που δεν μιλάει σαν επικεφαλής παράταξης, πρώτον. Και δεύτερον, να τηρούνται και οι χρόνοι. Ένα πεντάλεπτο θέλει ο Κελάρης, γιατί όπως το πάντε, ούτε στο πρώτο θέμα θα πάρετε απόφαση. Ευχαριστώ. Πάμε. Ο κύριος Κελάρης. Όχι, στο τέλος είπα. Στο τέλος είπαμε. Μόλις τελειώσουν οι επικεφαλείς στον παρατάξο. Μετά το κάτσαρι. Πρέπει να τηρούμε τον κανονισμό. Σαν ειδικός αγορητής δηλαδή αυτό λέτε. Σαν όπως θέλεις πέντε λεπτά, είτε είναι τρίτα, είτε δύο δευτερολογία, είτε πέντε κοινόμαστε σαν παράταξη. Ό,τι θέλεις κύριε Πρόεδρε. Ο κύριος Τζεμπετζής. Ναι. Ναι, ναι. Σας ακούμε. Κύριε Πρόεδρε, εμείς είμαστε υπέρ της απλής αναλογικής, γιατί πιστεύουμε ότι όσο μεγαλύτερη είναι η πολυφωνία στο περιφερειακό συμβούλιο, όσο περισσότερες φωνές ακουστούν για τα διάφορα θέματα, τόσο πιο κατασταλλαγμένη απόφαση θα πάρουμε για το κάθε θέμα. Δεν έχουμε να φοβηθούμε τίποτα, είτε είναι απλή αναλογική, είτε μπει το πλαφόν το 30%. Αλλά η μείωση στο νεδρό του περιφερειακού συμβουλίου, νομίζω ότι δεν αποτελεί συν για το κύρος του συμβουλίου. Όσοι περισσότεροι περιφερειακοί συμβουλίοι υπάρχουν, τόσο καλύτερα είναι γιατί ακουστούν όσο το δυνατόν περισσότερες φωνές. Είμαστε υπέρ του πλουραλισμού. Ξέρω ότι η ευρύτερη αριστερά δεν μας θέλει στον περιφερειακό συμβούλιο, αλλά θα αγωνιστούμε με κάθε νόμιμο μέσο μέσα στα πλαίσια της δημοκρατίας, για να μπούμε με όσο το δυνατόν περισσότερους συμβούλους στο νεο περιφερειακό συμβούλιο. Αλλά αυτή τη στιγμή δεν θα είμαι υπέρ του πλαφόν του 30%. Θα είμαι υπέρ της απλής αναλογικής. Ευχαριστώ. Ευχαριστούμε. Η κυρία Αλιμπεροπούλου. Ναι, ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Ακούγω με. Ναι. Εγώ θα προτιμήσω, αγαπητοί συνάδελφοι, να μιλήσω λίγο πιο διαφορετικά σήμερα, μια και τα θέματα ήδη έχουν ακουστεί. Εμείς θεωρώ ότι σήμερα συζητάμε ένα πολύ σοβαρό θέμα, το οποίο θέμα αφορά όχι μόνο την αλλαγή του νόμου περί εκλογών στην τοπική αυτοδίκηση, αλλά αφορά ουσιαστικά την επιστροφή της τοπικής αυτοδίκησης στο πρόσφατο παρελθόν, με ό,τι κι αν αυτό σημαίνει. Το παρελθόν αυτό ξέρετε όλοι ότι έχει χαρακτηριστεί από μεγαλείοδη σκάνδαλα, κυρίως κακοδιαχείρισης, τα οποία είχαν και σαν μακροπρόθεσμα αποτελέσματα την οικονομική κατάρρευση της χώρας. Αν γνωρίζουμε έστω και λίγο ιστορία της πολιτικής, όλοι γνωρίζουμε, πιστεύω, θα διαπιστώσουμε ότι η αυτοδίκηση έχει συνδεθεί με όλους τους αγώνες για πραγματική δημοκρατία και κοινωνική χειραφέτηση. Θα διαπιστώσουμε επίσης ότι ακόμα και οι μετεμφυλιακές κυβερνήσεις διατήρησαν με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο την απλή αναλογική για την εκλογή των δημοτικών και κοινωνικών συμβουλίων. Να θυμηθείτε επίσης εσείς οι πιο παλιοί, παλιοί, ότι με τα δικτατορικά, οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ ενίσχυσαν τις αρμοδιώτες πρωτοβάθμιες αυτοδίκησης και νομοθέτησαν και τη δευτεροβάθμια, αρχικά τις ερετές νομαρχίες και μετά τις ερετές περιφέρειες. Και να μην ξεχνάμε ότι αυτές τις μεταρρυθμίσεις τις πολέμησε τότε η Νέα Δημοκρατία. Στα χρόνια της κυβέρνησης Σαμαρά, η αυτοδίκηση, η πρωτοβάθμια και η δευτεροβάθμια υπέστη δυστυχώς τις συνέπειες των μνημονιακών πολιτικών, ενώ και στο θεσμικό επίπεδο παρουσιάστηκαν σοβαρά προβλήματα, τέτοια προβλήματα που δικαίωσαν τότε το Μανώλη Γλέζο που τότε αν θυμόσατε μιλούσε για ετεροδίκηση. Η προηγούμενη κυβέρνηση τόλμησε την καθιέρωση της απλής αναλογικής για την εκλογή των δημοτικών και περιφερειακών συμβουλίων. Η αλήθεια βέβαια είναι ότι αυτή η μεταρρύθμιση δεν έγινε όπως θα έπρεπε να γίνει και είχε και μία λιθοφανή δικαιολογία ότι η κοινωνία αλλά και η πολιτική κοινωνία της αυτοδίκησης δεν ήταν έτοιμοι να προχωρήσουν στην εφαρμογή αυτού του μοντέλου πολιτικής. Κατά τη δική μας άποψη, ίσως να υπήρχαν και δεύτερες σκέψεις πίσω από αυτή τη θεώρηση που δεν είναι από του παρόντος να αναλυθούν. Το γεγονός όμως είναι ένα. Ήταν μία μεταρρύθμιση η οποία απέβλεπε να ενώσει τις τοπικές κοινωνίες δημιουργώντας μια νέα κουλτούρα συνενέσεων και συνεργασιών. Όμως, αυτή η κουλτούρα δεν μπορεί να ευδοκιμήσει σε μια περίοδο όπου αρχηγοί κομμάτων, δήμαρχοι, περιφεριάρχες ή αρχηγοί παρατάξων των οργάνων της αυτοδίκησης παζαρεύουνε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με στόχο την κατάληψη και την ομή της εξουσίας. Γιατί σε αυτό το παρελθόν θα ξαναγυρίσουμε στο ποιος θα έχει την καρέκλα. Θα παραδεχτώ ότι παρουσιάστηκαν δυσκολίες στην εφαρμογή της απλής αναλογικής. Όμως, οι ισχυρισμοί του κ. Μουτσοτάκη και του κ. Βορήδη περί ακυβερνησίας των δήμων και των περιφεριών δεν στοιχειωθετούνται, και ξέρετε γιατί δεν στοιχειωθετούνται, για τον απλούστατο λόγο ότι στην ιδεολογική τους βάση ο λαϊκισμός και το κομματικό συμφέρον επικρατεί της λογικής. Ενώ φαίνεται να απουσιάζει τελικά η πολιτική σοβαρότητα και περισσότερα από όλα και να απουσιάζει η συνέστηση της ιστορικής ευθύνης. Επιπλέον, έχουμε και το συνέστημα που χρησιμοποιείται εντός των κομμάτων για τη συντήρηση ή την κατασκευή του πολιτικού εχθρού, με τον οποίο δεν μπορείς να συνηπάρξεις. Άρα, συνεργασία και συνένεση με εκείνον που μαθαίνεις να μισείς, είτε γιατί σε γκρέμεις από το θρόνο της εξουσίας, έστω και αν χρησιμοποιείς το ψέμα και την αυταπάτη, είτε γιατί είναι ο ιδεολογικός εχθρός σου παραδοσιακά, με τον οποίο σε χωρίζει άβυσος, φαντάζει λίγο αδύνατη η συνεργασία για κάποιος. Βέβαια, στο δικό μου πολιτικό χώρο της πολιτικής οικολογίας, η κουλτούρα της συνένεσης και της συνεργασίας είναι θεμελιώδης πολιτική αρχή και το έχουμε αποδείξει και στην πράξη, τόσο σε ευρωπαϊκό επίπεδο, όσο και σε εθνικό και σε τοπικό. Και μιας και μιλάμε κυρίες και κύριοι συνάδελφοι για την Ευρώπη, να σας θυμίσω ότι στο χώρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι δύο βαθμοί αυτοδίκησης έχουν και πολλές αρμοδιότητες και πόρους. Έχετε διδαχτεί κάτι από τη συμμετοχή στην Επιτροπή των Περιφεριών ή απλά το μένουμε Ευρώπη, είναι στην ουσία, μένουμε στα λόγια και στα έργα, γυρνάμε σε αυτά που θα μας κρατήσουν λίγο ακόμα στην εξουσία, με ότι και αν αυτό συνεπάγεται. Στην Ευρώπη, λοιπόν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αν και δεν υπάρχει κάποιο ενιαίο σύστημα, το ξέρετε, παρατηρείται αυξανόμενη τάση προς αναλογικά συστήματα. Αλλάζει ο νόμος γιατί, αλλάζει ένας νόμος που βασίζεται σε δύο μεγάλους μύθους. Πρώτον, ότι τα πλειοψευτικά συστήματα δίνουν μεγαλύτερη ισχύ στην αντιμετώπιση προβλημάτων, μύθος νούμερο ένα, και ότι η συνεργασία προϋποθέτει προγραμματική σύγκλιση, προϋπόθεση που δεν φαίνεται να ικανοποιείται αυτή τη στιγμή. Μύθος νούμερο δύο. Σε ποιο βαθμό ισχύουν αυτή οι μύθοι, και θα γυρίσουμε πάλι στην ιστορία και τη βιβλιογραφία. Τα πλειοψηφικά εκλογικά συστήματα είναι λιγότερο αποτελεσματικά στην αντιμετώπιση προβλημάτων και κρίσεων, γιατί εκεί υπάρχει ανάγκη από άμεσες αποφάσεις και κυρίως από αφοσίωση και συνέχεια στην πολιτική των αλλαγών. Η εναλλαγή του μονοκομματισμού στην εξουσία με διαφορετικές ή αντίθετες προτεραιότες, όχι μόνο λαχιστοποιεί την αποτελεσματικότητα των μεταρρυθμίσεων, αλλά συρρικνώνει και τη διαπραγματευτική ισχύ μιας περιφέρειας ενός δήμου. Και αυτό ακυρώνει μεταρρυθμίσεις. Αντίθετα όμως, οι συνενετικές δημοκρατίες θεωρούνται πιο αποτελεσματικές, θεωρούνται κοινωνικά πιο δίκαιες, καθώς επίσης και πιο ανθεκτικές στη διαχείριση των προβλημάτων. Αλλά μήπως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι άστοχο τελικά να μιλάμε για συνενετική δημοκρατία σε μια χώρα που πρόσφατα κατατάχτηκε από το economist ως ελαττωματική δημοκρατία. Ναι, καταταχτήκαμε ως ελαττωματική δημοκρατία, στην 37η θέση, που βαθμολόγησε τη χώρα μας μεταξύ άλλων με 7,5% στην πολιτική κουλτούρα, με 8,5% σε ελευθερίας των πολιτών, με 5,21% στη λειτουργία της κυβέρνησης και 6,11% στην πολιτική συμμετοχή. Να με συγχωρείτε κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αλλά εγώ τρέπομαι για αυτή τη δημοκρατική υποβάθμιση της χώρας, της χώρας που γέννησε τη δημοκρατία, αλλά και της χώρας που κάνει τα πάντα τελικά για να μην την εφαρμόσει. Γιατί η αληθινή δημοκρατία συνδέεται με ένα αυστηρά αναλογικό σύστημα, που εξασφαλίζει και την εκπροσώπηση των μειοψηφιών και ταυτόχρονα επιτυχάνει και στην πράξη, την πάταξη του καθαστοτισμού συγκεκριμένων αυτοδιοικητικών παρατάξεων, όσο και η απαγκίστρωση από στενές κομματικές εξαρτήσεις. Το ερώτημα είναι, το θέλουμε? Για μας, όπως είπα, της πολιτικής οικολογίας, ο συγκεντρωτισμός του κεντρικού πολιτικού συστήματος είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα της χώρας, σε ό,τι αφορά την ανάπτυξη. Και ενώ όλοι μιλάτε για ανάπτυξη και ανάπτυξη και έχετε κάνει τη λέξη καραμέλα, αναρωτιέμαι πραγματικά, γιατί ενώ η Ευρώπη επενδύει στην αυτοδίκηση, εμείς επιλέγουμε να επιμένουμε στο μακρύ χέρι της κεντρικής εξουσίας. Γιατί όλοι γνωρίζουμε πολύ καλά πως η αποκέντρωση δεν είναι απλά ένα έτημα των ερετών για την όποια εξουσία, είναι αναπτυξιακή προϋπόθεση, χωρίς ισχυρούς δήμους και περιφέρειας ανάπτυξη δεν υπάρχει. Κλείνοντας κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, λυπάμαι, αλλά έχω την αίσθηση ότι αυτό το νομοσχέδιο προσπαθεί να παραδώσει την τοπική αυτοδίκη στα κόμματα της εξουσίας. Και όπως όλοι πολύ καλά γνωρίζετε, τα εκλογικά συστήματα δεν είναι ουδέτερα. Τα εκλογικά συστήματα σέβονται και αποτυπώνουν, ινοθεύουν και στρεβλώνουν τη λαϊκή βούληση, επηρεάζουν την εκλογική συμπεριφορά, τα αποτελέσματα, τον τρόπο άσκησης δίκησης, τη συμμετοχή, την ποιότητα της τοπικής δημοκρατίας εν τέλει. Τα εκλογικά συστήματα παράγουν πολιτικό ήθος. Το πολιτικό ήθος συνίσταται στην προαγωγή των τοπικών συνενέσεων, αλλά δεν ευνοεί την αδιαφάνεια και αυθαιρεσία στην άσκηση της εξουσίας και μήπως τελικά ένας απότελος στόχος είναι να αποκλειστούν… Κυρία Λιμπεροπούλου είμαστε στα εννιάμιση λεπτά, τριάντα δεύτερα. Τρεις προτάσεις. Μήπως τελικά απότελος στόχος είναι να αποκλειστούν οι διεκδικητικές, αυτοδιοικητικές φωνές και να μετατραπεί η τοπική αυτοδίκηση σε κυβερνητικό ετέρο της όποιας κυβέρνησης που απλώς θα διακπεραιώνει εντολές. Τελικά είναι η ετεροδίκηση και όχι η αυτοδίκηση. Προβληματιστείτε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Σας ευχαριστώ πολύ. Ο κύριος Κάτσαρης. Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Αγαπητοί συνάδελφοι, άκουσα πάρα πολύ προσεχτικά όλους όσους μπήσαν, αλλά ήθελα να είχα ακούσει και τον κύριο Περιφεριάκη, ο οποίος αγαπάει και όλες τις άλλες φωνές, έτσι τουλάχιστον μας λέει όλα αυτά τα χρόνια και όταν ήταν Δήμαρχος και τώρα που είναι Περιφεριάρχης, ακόμα και αυτές που είναι αντίθετες με αυτόν και σωστά το λέει, ο καθένας μπορεί να αποκομίσει πολλά και από τις φωνές που είναι αντίθετες με τη δικιά του. Και λένε άλλα πράγματα. Όμως, θα πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας, αγαπητοί συνάδελφοι, γιατί πολλοί από τους προηγούμενους ομιλητές μιλήσαν για Δημοκρατία, ότι αυτό που έχουμε και που λέμε σήμερα Δημοκρατία, δεν χαρίστηκε στις κοινωνιές. Κατακτήθηκε και μάλιστα κατακτήθηκε με ποταμούς αίματος. Από το λαό. Κατακτήθηκε ακόμα και η ψήφος με εξεγέρσεις, επαναστάσεις και ανταρσίες από το λαό, όταν υπήρχε ο Μεσαίωνας και η Μοναρχία και η Προοδαρχία. Βέβαια, επίσης πρέπει να γνωρίζουν, και οι αγαπητοί συνάδελφοι μπορεί και να το γνωρίζουν, αλλά και αυτοί που μας βλέπουν, ότι η εξουσία και το σύστημα και φυσικά αυτοί που έχουν τη δύναμη, όχι ως την οικονομική και την επιρροή, ποτέ δεν ήθελαν και ούτε και σήμερα φυσικά θέλουν να δώσουν τη φωνή στο λαό, τη φωνή που πρέπει να έχει, τη φωνή που του αξίζει. Αυτό το λόγο βρήκαν από τις πρώτες και όλας στιγμές το ωραίο αυτό κολπάκι των εκλογικών συστημάτων. Τι λέει αυτό το κολπάκι. Ναι εντάξει ρε παιδιά, σας δώσαμε δικαίωμα ψήφου. Απαραίτητοντος, δεν άκουσα κανένα να λέει ότι οι γυναίκες δικαίωμα ψήφου πήραν πολύ πολύ πιο μετά. Και μέχρι τότε δημοκρατία λέγανε ότι είχαν χωρίς να ψηφίζουν οι γυναίκες, έτσι, για να ξέρουμε και πού βρισκόμαστε. Έτσι μας λέγανε ότι έχουμε δημοκρατικό σύστημα χωρίς να ψηφίζουν οι γυναίκες. Κάποια στιγμή τους δόθηκε και δικαίωμα ψήφου. Στην Ελλάδα, θυμίζω, πρώτη φορά ψήφισαν οι γυναίκες στις εκλογές που έγιναν στην απελευθερωμένη περιοχή της χώρας από τον ΕΛΑΣ. Μέχρι τότε δεν είχαν δικαίωμα ψήφου στην Ελλάδα, στη χώρα που γέννησε τη δημοκρατία. Δεύτερο κρατούμενο. Η Ελλάδα γέννησε τη δημοκρατία αλλά για 10.000 πολίτες που ήταν στην Αθήνα. Οι 150.000 απελεύθεροι ήλωτες κτλ. κτλ. σκλάβοι κτλ. πρώτον υπήρχε και σκλαβιά που αυτό δεν είναι δημοκρατία και δεύτερον δεν είχαν κανένα δικαίωμα ψήφου. Για να λέμε και τα πράγματα με το όνομά τους, όχι να βαβκαλιζόμαστε εδώ πέρα και να δουλευόμαστε μεταξύ μας, εντάξει. Τρίτο δεδομένο. Η τοπική αυτοδιοίκηση από την αρχή δεν είχε κανένα άλλο ιδιαίτερο σκοπό να είναι πιο δημοκρατική, να είναι πιο αντιπροσωπευτική, να είναι πιο κοντά στον πολίτη. Ήταν ένα κομμάτι της εξουσίας μέσα σε αυτό το σύστημα. Μην τρελαθούμε τώρα ότι η τοπική αυτοδιοίκηση ήταν κάτι διαφορετικό, απλά η κεντρική πολιτική εξουσία είδε ότι με αυτόν τον τρόπο μπορούσε κάποιες αντιδράσεις στις τοπικές κοινωνίες έχει πιο καταπιεσμένες, πιο ελεγχόμενες, πιο υποταγμένες, δίνοντας την ψευδέστηση σε ένα μαθμό, ή δίνοντας και κάποιες εξουσίες στην τοπική αυτοδιοίκηση, τη συντηρούσε ότι εντάξει η κεντρική εξουσία την ψηφίσεις μια φορά στα τέσσερα χρόνια. Άλλο φοβερό θέμα δημοκρατίας. Ψήφσα και σε τέσσερα χρόνια τα λέμε. Τώρα θα μας το κάνουν και κάθε πέντε. Σα λίγο θα το κάνουν σαν τον Μπουτιν έξι, οικοσιέξι, δεν θα το κάνουν να ψηφίζουμε μια φορά στη ζωή μας. Και αυτό το λέμε δημοκρατία. Τι είναι και αυτή η παρένθεση. Η τοπική λοιπόν αυτοδιοίκηση έδωσε, έδινε τη ψευδέστηση ότι υπήρχε και μια τοπική εξουσία, την οποία την ελέγχω πολύ πιο άνεστα. Γιατί, γιατί. Ξέρω τον Κάτσαρι, τον ξέρω τον Σκούρο, τον ξέρω τον Χόντικα. Είναι εδώ στη χειτονιά μου, μένει ξέρω, ψήφσα, είναι στην τοπική περιφέρεια, στον τοπικό δήμο, στον δημοτικό συμβούλιο, τον παίρνω και να τηλέφωνο, ωραία τι κάνετε εδώ πέρα και ούτω καθεξής. Που κατέληξε όμως σταδιακά και έχοντας τον κόσμο υποταγμένο σε αυτή τη λογική και τις ψευδέστησες, ότι έχει εξουσία, ας πούμε, γιατί στον τοπικό μικρό κράτος που λέμε εμείς, το δήμο, την περιφέρεια, έχω παρέμαση άμεση, τον ξέρω, τον ψηφίζω, τον βγάζω, εκλέγω και τα λοιπά. Που κατέληξε να γίνει το μακρύ χέρι του κεντρικού κράτους. Το δεύτερο χέρι που έρχεται να πάρει από την άλλη τσέπη. Από την μια τσέπη θα παίρνει το ένα χέρι, που είναι η κεντρική εξουσία, το κράτος, με τους χώρους, ναι, ναι, ναι, από το άλλο θα παίρνει η τοπική αυτοδιοίκηση με τα δημοτικά τέλη τους, δημοτικούς χώρους και ούτω καθεξής. Και τι ανταπόδοση είχε όλα αυτό. Τι ανταπόδοση είχε τα έργα. Και τα έργα. Και αυτά που συζητάμε και λέμε, αχ, τι ωραία κάνουν, να εφαρμόσουν την πολιτική τους σε περιφερειακές αφιές και να κάνουν τα έργα τους. Τα έργα που γίνονται για τους πολίτες, παρεπιπτόντος κάποια μπορεί να εξυπηρετούν για τους πολίτες. Στη συντριπτική τους πληρονότητα, ακόμα και στις τοπικές κοινωνίες, τα περισσότερα έργα που γίνονται για την εξυπηρέτηση των μεγάλων οικονομικών συμφέροντων. Αυτή είναι η ουσία. Και τι έρχεται να κάνει τώρα αυτό το νομοσχέδιο, να ρίξει και μια ταφόπλακα και να πει. Πέστει τις λίγες φωνές, τις μικρές, τις ενοχλητικές, τις αλογόμηγες που έλεγε ο Σοκράτης, θα τις εξαφανίσω τέλος. Είχαν προηγηθεί ένα σωρό προηγούμενες πρωτοβουλίες. Πρώτον, το τεράστιο οικονομικό κόστος που είχανε οποιοςδήποτε ήθελαν να συμμετάσουν στις περιφερειακές εκλογές, γιατί δεν υπήρχε ατέλεια του χαριού, όπως στις βουλευτικές εκλογές και έτσι πολλές χιλιάδες ευρώ χρειάζονταν μόνο και μόνο για να τυπώσεις τα ψηφοδέτη, να τα διανύμεις και να τα στείλεις σε όλες τις περιφερειακές ενότητες. Το κόστος με τα παράβολα για τη συμμετοχή. Όλοι αυτοί οι φραγμοί απέκλυαν αυτούς που δεν είχαν οικονομικές δυνατότητες και δεν είχαν μια στοιχειώδη οργάνωση. Τώρα, επειδή ακόμα και έτσι κάποιοι καταφέρναν, έστω και λίγοι, η ελάχιστη σε όλη τη χώρα να βγουν να εκλεγούν, να παρακολουθούν τα τεκταινόμενα στα δημοτικά και στα περιφερειακά συμβούλια, να παρεμβαίνουν και να λένε κάποια πράγματα για να αφυκνήσουν την τοπική κοινωνία, δεν θέλουμε ούτε αυτό να το ακούμε. Θέλω λοιπόν να ακούσω και τον κ. Περιφερειάρχη, που θα μιλήσει στο τέλος, να μας πει. Θέλει, μας αγαπάει ή δεν θέλει ούτε καν να μας ακούει στο Περιφερειακό Συμβούλιο και να μην υπάρχουν άλλες φωνές εκτός από την κυρίαρχη φωνή που θα εκλέγεται με τη διοψηφία και θα στηρίζεται πολιτικά, οικονομικά, από τα συστήματα εξουσίας, γιατί να μην κρυβόμαστε και πίσω από το δαχτυλό μας. Στην προεκλογική περίοδο, αυτό που βλέπαμε, ανοίγαμε όλες τα τοπικά κανάλια στις τηλεοράσεις και βλέπαμε, νίκα στα τούλις, νίκα στα τούλις. Α, ξεφύγει κι ένας δέδεσης, γιατί είχε ρίξει και το κ. Σίριζα κάποιο χρήμα εκείνη την περίοδο. Τελευταίο που θέλω να σημειώσω, για να μην τα ξεχάσω, γιατί άκουσα πολλά, και διάφορα πουλίς και διάφορους, και δεν προλάβω, θα έπρεπε να μιλάω πάρα πολύ ώρα. Ο Σίριζα δεν μπορεί να μιλάει για απλή αναλογική και να λέει για το πλαφόν εδώ πέρα μέσα. Όταν διατήρησε το πλαφόν, την 3% στις βουλευτικές εκλογές. Δεν κοροϊδευόμαστε εμείς και δεν δουλευόμαστε, είμαστε μικρά παιδάκια, κύριε δέδε. Αν ο Σίριζα ήθελε απλή και ανώθετη αναλογική, θα την έκανε όταν ήταν στη κυβέρνηση, και στις περιφερειακές εκλογές και στις βουλευτικές εκλογές. Αλλά και ο Σίριζα δεν θέλει και θέλει να έχει υποταγμένες τις φωνές ας πούμε, τις εξοθεσμικές, εξοσυστημικές και τα λοιπά που το κατακρίνουν για την πολιτική που ακολουθούσε. Για αυτόν τον λόγο, όσο ήταν στην εξουσία και είχε την εξουσία, δεν έκανε το βήμα το σωστό να καθιερώσει την απλή και ανώθετη αναλογική. Μπορεί τώρα να ψηφίσετε και να ψηφίσουμε και όλοι μαζί ή... Όχι όλοι, δεν ξέρω η ποιοψηφία, δεν θα το ψηφίσεις φαντάζομαι. Θέλει την ενισχυμένη αναλογική, θέλει να μας εξαφανίζει, δεν θέλει να μας βλέπει καν. Μάλιστα κάποιος συνάνθρωπος είπε ότι τον ενοχλεί και ο Τσεγκεβάρα που έχω πίσω μου ας πούμε. 30 δεύτερα είμαστε στα ενιάμιση κύριε Κάτσαρι, ευχαριστούμε. Αλλά να μην κοροϊδευόμαστε και μεταξύ μας, να μην κοροϊδευόμαστε και μεταξύ μας. Απλή αναλογική υπήρχε η δυνατότητα να καθιερωθεί όταν ήταν η κυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ και ο ΣΥΡΙΖΑ δεν το έπραξε. Εντάξει, με αυτό κλείνω. Θα ψηφίσω το ψήφισμα που πιστεύω πρέπει να είναι κοινό από πολλές παρατάξεις που να ζητάει απλή και ανώθευτη, απλή και ανώθευτη σαν να λέω αναλογική, για να μπορέσει να είναι η πλαϊκή βούληση η πραγματική αυτή που πρέπει να είναι μέσα στο Περιφερειακό Συμβούλιο και πιστεύω ότι πρέπει να είναι όχι μόνο στο Περιφερειακό αλλά και στην Κεντική Πολιτική Κοινή. Ευχαριστώ πολύ. Συγνώμη να σας κούρασα. Τελειώσαμε με τις πρωτολογίες. Έχω εδώ τον κ. Κελάρι ως ειδικό αγορητή από την πλευρά του κ. Γόντικα. Την κυρία Μπουζα, ειδική αγορήτρια από την πλευρά του κ. Τατούλη, με ομιλητές τον κ. Ρουμελιώ, τον κ. Κιανακούρα, τον κ. Πετρίτης, τον κ. Τατούλη. Λοιπόν, κ. Δρούκα θέλετε να γραφτείτε ομιλητή. Κύριε Πρόεδρε. Μάλιστα κ. Περιφερειάρχα ακούω. Λυπάμαι που κανένας από την παράταξή μου δεν θέλει να πάρει τον λόγο. Κύριε Περιφερειάρχα, ακόμα τώρα αρχίζω να γράφω ομιλητές. Όχι τώρα, δηλαδή εμείς αν είμαστε παράταξοι, κύριε Πρόεδρε, μας ξεχνάς. Όχι, θα γραφτούμε τώρα ένα σε ένα. Τότε, τότε. Θα τους γράψουμε όλους, μην ανησυχείτε. Όχι, δεν θα γράψουμε όλους. Πρέπει να μιλήσει και η παράταξη, δεν πρέπει. Θέλετε τώρα να μιλήσουμε. Πότε θα μιλήσουμε. Και τώρα και μετά και αύριο και κάθε μέρα. Εγώ γι' αυτό το θέμα μιλάω πέντε χρόνια. Ωραία. Ακούω κύριε, ποιος θέλουμε να μιλήσουμε. Εγώ, θα μιλήσω εγώ. Α, τώρα. Ωραία, εντάξει κύριε Περιφερειάρχα. Μισό λεπτό, αν έχετε την καλοσύνη, να γράψουμε τους ομιλητές για να τελειώσουμε με αυτό. Και μιλάτε μετά κανονικά. Ο κύριος Μαρτέζας ο μιλητής. Ο κύριος Σιδέρης. Η κυρία Κόρκα. Η κυρία Καλογεροπούλου. Μισό λεπτό, μισό λεπτό, να ακούω. Ο κύριος Δέδες δεν μπορεί να μιλήσει, ο μιλητής. Ο κύριος Δρούγκας. Ο κύριος Λαμπρόπουλος. Λαμπρόπουλος Γανώσης. Γιωλής. Ναι, ναι. Τελειώστε γρήγορα το θέμα, να βάλουμε και άλλο. Ο κύριος... κλείστε το περιφέρον. Γινιέρης. Αναστασσόπουλος. Ο κύριος Κούρος. Συγγνώμη, ο κύριος Κούρος είχε γραφτεί πριν, αλλά θεωρήσαμε ότι... Και ο κύριος... Ο κύριος Βερούτης. Βερούτης, από την πλευρά του κυρίου Δέδαι. Κύριε Δέδαι, πείτε μου. Θέλει από εμάς και ο κύριος Καρούζος, εκτός από αυτούς που θα δηλώσει, να είναι εκτός. Θα είναι εντός, είναι εντός σε 10 λεπτά. Οπότε γράψτε και τον κύριο Καρούζος. Καρούζος. Η κυρία Δημητρακοπούλου. Άλλος. Δεν υπάρχει άλλος. Δεν έχω ξεχάσει κανέναν. Ο Δρούγκας έχει γραφτεί. Έχει γραφτεί. Πώς? Καλογεροπούλου. Ωραία. Την έχω γράφει στην κυρία Κόρτα. Λοιπόν, δεν έχω αφήσει κανέναν, το λύνουμε. Το λόγο τώρα έχει ο κύριος Περιφεριάρχης. Έχετε αφήσει τον κύριο Γόντικα. Όχι, ο κύριος Γόντικας έχει δώσει τον κύριο Κελάρη, κύριε Περιφεριάρχα. Παράταξη δεν είναι και αυτή, δεν είναι παράταξη. Ειδικός αγορητής έχουμε συνονοηθεί. Εγώ θα μιλήσω όταν τελειώσουν οι παρατάξεις. Οι παρατάξεις τελειώσαν οι επικεφαλείς, θα μιλήσετε τώρα ή στο τέλος. Όταν τελειώσουν οι παρατάξεις, πρόεδρε μου, να μιλήσω εγώ. Γιατί προφανώς καλά κάνουν και ζητούν όλοι οι πρωτολαλίστατες να έχουν και τη θέση στη δική μας σε παραταξιακό έργο. Ωραία, ο κύριος Κελάρης ως ειδικός αγορητής. Δηλαδή και του κύριου Γόντικα να μιλήσω. Ωραία, ο κύριος Κελάρης. Καλησπέρα, με ακούτε κύριε Πρόεδρε. Οπότε, ευχαριστώ. Αγαπητοί συνάδελφοι, η Κυβέρνηση λοιπόν με πρόσχημα διδαλεισιμότητα στις περιφέρειες και στους δήμους, κατέθεσε αυτό το νομοσχέδιο με το οποίο τι θέλει. Θέλει να εφαρμόσει ένα προφητικό και αντιδραστικό εκλογικό σύστημα που κατηστά την πρώτη δύναμη παντοδύναμη, με ένα ποσοστό 43% συμ 1 ψυχούς. Βλέπετε περιφερειακή ή δημοτική αρχή και μάλιστα να παίρνει τα τρία πέντα των ενδρών του συμβουλίου, όταν την ίδια στιγμή για ένα εργατικό σωματείο είναι απαγορευτικό να κηρύξει απεργία με ένα τέτοιο ποσοστό. Δεύτερο, διατηρεί τον εκδιαστικό δεύτερο γύρο των εκλογών, θέτει αντιδημοκρατικό πλαφόν 3% για να καταφέρει ένας συνδυασμός να εκλέξει ένδραστο περιφερειακό ή δημοτικό συμβούλιο, μειώνει σημαντικά τον αριθμό των ενδρών, των συμβουλιών, περιφεριών, των δήμων και τοπικών κοινοτήτων και μάλιστα, σύμφωνα με το σχεδιασμό, κάτω από πεντακόσους κατοίκους τα καταργεί τα τοπικά συμβούλια και επιβάλλει ταυτόχρονα μεγάλες αυξήσεις στα παράβολα των υποψηφιοτήτων. Εμείς πιστεύουμε, αγαπητοί συνάδελφοι, ότι αυτή η πρωτοβουλία της κυβέρνησης δεν είναι ξεκομένη από τους γενικότερους αντιλαϊκούς σχεδιασμούς και ανατροπές που προωθούνται από όλες τις κυβερνήσεις τα τελευταία χρόνια στο χώρο της τοπικής και της περιφερειακής διοίκησης, κάτι βέβαια που κάνεται γαργάρα και δεν ακούστηκε σχεδόν από κανέναν. Συνδέεται άμεσα με το νέο κύκλο αντιλαϊκών αλλαγών που έχουμε μπροστά μας και ετοιμάζει στο πόναξη περιεδοθούν πιο αποτελεσματικά και ενία οι ανάγκες και οι σχεδιασμοί των μεγάλων επιχειρηματικών ομήλων σε κάθε περιοχή και ταυτόχρονα να προηθουθούν ακόμα περισσότερο οι ανατροπές των εργασιακών σχέσεων, η διεύρεση της ανταπόδοσης, η εμπορευματοποίηση και συρρήκνωση κοινωνικών και άλλων υπηρεσιών. Γιατί βλέπετε για την αγαπητή συνάδελφη πρέπει να βλέπουμε και τη μεγάλη εικόνα για να μην μπερδεύουμε και τον κόσμο. Πάνω λοιπόν σε αυτή τη βάση σχεδιάζεται και η προσαρμογή του εκλογικού συστήματος σε αντιδραστική κατεύθυνση ώστε τι να γίνει, τι θέλει με αυτό να πετύχει, ποιο είναι το κύριο. Θέλει να ελαχιστοποιηθεί η δυνατότητα ουσιαστικής παρέμβασης μέσα σε αυτά τα όργανα, όπου ανοίγεται κάθε διαφορετική φωνή και άποψη, στοχεύοντας την ενίσχυση του αστικού διπόλου και στον περιορισμό ή αποκτισμό δυνάμιων όπως είναι η λαϊκή συσφύρωση. Εμείς λοιπόν σαν λαϊκή συσφύρωση είμαστε αντίθετοι με το εκλογικό σύστημα που παίρνει η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας όπως ήταν και στο προηγούμενο που είχε, είμαστε και στο προηγούμενο που είχε παίρνει η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ που είναι αυτής της πολογής απλής αναλογικής, η οποία από ό,τι ξέρουμε άφηνε αλόγητο τον εκβιασμό του Δευτέρου Γύρου. Με αρχή, λοιπόν, την ισοπινία της ψήφου, όσο βέβαια αυτό είναι εφικτό στις συνθήκες της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης, υπερασπιζόμαστε σταθερά και χωρίς ναι με ναι αλλά το σύστημα της απλής ανώθετης αναλογικής και στην εκλογή των τοπικών οργάνων. Αυτό το κάνουμε χωρίς καμία αυταπάτη για το ρόλο που έχει η τοπική διοίκηση ως περιφερειακός κρατικός θεσμός που εφυγραμμίζεται με την αντιλαγική πολιτική του κεντρικού κράτους. Και με αυτή την αφετηρία εναδιωνόμαστε καθαρά και στην επαναφορά του ορίου όσον αφορά την εκπροσώπηση των πολιτικών δυνάμιων αλλά και στον εκβιαστικό Δεύτερο Γύρο που εκτός του στόχου της ενσωμάτωσης ενισχύει τον προσωποκεντρικό χαρακτήρα και λειτουργία αυτών των θεσμών αναπαράγοντας και με αυτόν τον τρόπο φαινόμενα, σύψεις, παραγωγισμού που γενικεύονται και σε αυτό το επίπεδο. Και επίσης, θεωρούμε ότι είναι καιρός πλέον να αρθεί το θεσμικό πλαίσιο που απαγορεύει στα χώματα να προβάλλουν εφαίως υποψηφιώντας στα όργανα όλων των βαθμίδων της τοπικής διοίκησης. Ένα βαθιά υποκριτικό δομιμένο σκηνικό που οτροφοδοτεί διψευδεχτή γραφή εικόνα των δίθεν αποδικητικών και υπερκοματικών υποψηφιωτήτων και ένα περιβάλλον που παραπλανά και τελικά εκμηδενίζει την ευθύνη και τη λογοδοσία των πολιτικών κομμάτων ως προς τις υποψηφιώτητες και τα πεθαραγμένα των ερετών τους οποίους έτσι κι αλλιώς υποστηρίζουν. Ένα ζέτημα που όλες οι αστικές δυνάμεις αποφεύγουν ακριβώς γιατί αξιοποιούν την τοπική διοίκηση και ως πεδίο της λαϊκής ενσωμάτωσης αλλά είδαμε και πριν την κυρία Νικολάκου να μυγιάστηκε με τη διατύπωση που δίνει αυτή τη δυνατότητα γιατί απ' ό,τι φαίνεται υπάρχουν ήδη αντιδράσεις αυτοδικητικών που ζορίζονται γιατί θα πρέπει τη φανά να βγάλουν τη μάσκα του αυτοδικητικού συνοψίζοντας αγαπητοί συνάδελτοι. Ως λαϊκής ενσωμάτωσης αγωνιζόμαστε και καλούμε τον περιφερειακό συμβούλιο και να εναντιωθεί η στήση ταυτόχρονα πρώτον, να καταλυθεί το αντιλαϊκό θεσμικό πλαίσιο που διέπει τη λειτουργία της περιφερειακής και ατοπικής διοίκησης που λέγεται Καλλικράτης, λέγεται Κλεισθένης, λέγεται νόμος 46-23 του 19 για τη λεγόμενη κυβερνησία της κυβερνησίας των περιφερειών και των δήμων. Δεύτερον, να μην μεταφέρονται οι αρμοδιώτες της περιφερειάς και στους δήμους που πρέπει να ανήκουν στο κεντρικό κράτος όπως είναι η υγεία, η πρόνοια, η παιδεία που πρέπει να είναι ιέες αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν για όλους. Τρίτον, να μην αφητατώνονται τα εκπληγμένα συμβούλια από τις αρμοδιώτητές τους που μεταφέρονται στην οικονομική επιτροπή και στις άλλες επιτροπές. Να ισχύουν όλες οι ψήφιοι και το λευκό και το κατά για τη λήψη αποφάσεων, αν θέλετε να μιλάμε για πραγματική δημοκρατία. Να έχουν οι παρατάξεις της αντιπολίτευσης τη δυνατότητα να φέρνουν θέματα για συζήτηση και ψήφιση στα συμβούλια. Να έχουν και περισσότερο χρόνο λιγίας όπως βέβαια και οι εκπρόσωποι των μαζικών φορέων. Να καταργηθούν οι ποσοστώσεις στα ψωφοβέλτια, τα χρηματικά παράβολα για να είναι κάποιος υποξύβιος και οι τραπεζικοί λογαριασμοί και τα θυμίδων συνδυασμών. Και τέλος, να υπάρξει νομοθετική, και επιμένουμε σε αυτό και θα επιμένουμε πάντα, να υπάρξει νομοθετική ερίδμηση για την αποκοπή από τα περιφερειακά και δημοτικά συμβούλια όλων των εκπροσώπων της εγκληματικής ναζιστικής χρυσής αυγής που συμμετείχαν στα ψωφοβέλτια, στις περιφέρειες, στους δήμους, ανεξάρτητα αν έχουν μεταπηδήσει σε άλλους φασιστικούς σχεματισμούς. Και με αυτή την τοποθέτηση και τις προτάσεις κατεβάζουμε αυτή την πρόταση απόφαση στο περιφερειακό συμβούλιο. Ευχαριστώ. Το λόγο έχει ο περιφερειάρχης. Λοιπόν, αγαπητοί συνάδελφοι, καλησπέρα σας. Δεν πρέπει να έχετε κανένα παράπονο από εμάς, από εμένα ιδιαίτερα, διότι και κατά την προεκλογική περίοδο και πολύ πριν από την προεκλογική περίοδο, τάχτηκα με σαφήνια κατά του συστήματος εκλογών που ίσχυε, εξακολουθώ να πιστεύω τα ίδια και τώρα. Αυτό για εμάς είναι ένα ιδεολογικό και πολιτικό ζήτημα. Πρέπει να ξέρετε ότι όταν βρίζεται το μητσοτάκι, όσοι το κάνετε, βρίζεται και εμάς προσωπικά. Όσοι επιτήθεσαν στην κυβέρνηση, αισθανόμαστε ότι μας επιτήθεσαν. Και δεν θεωρούμε σε καμία περίπτωση ότι κατέχετε εσείς το αλάνθαστο. Σας σεβόμαστε, σεβόμαστε τις απόψεις σας, τις ιδέες σας και απαιτούμε να σεύεστε τις δικές μας. Το απαιτούμε. Και αυτό αποτελεί από την αλάνθασσή μας. Απαιτούμε και αυτό αποτελεί βασική προϋπόθεση στα πλαίσια της προσωρινής, λεγόμενης απλής αναλογικής, να μπορέσουμε να συμβιώσουμε. Και προφανώς, σας λέω από την αρχή, ότι αναγνωρίζω τις προσπάθειες που έγιναν από κάποιες πλευρές, όχι από τη μίζονα μειοψηφία, ώστε να μπορέσουμε να αποδώσουμε ένα έργο, τουλάχιστον σε ζητήματα τα οποία είναι προφανή. Πρέπει να ξέρετε ότι οι 13 περιφεριάρχες της χώρας είναι υπέρ του νομοσχεδίου. Ότι έχουν γίνει τρεις διαβουλεύσεις για το συγκεκριμένο ζήτημα και εκφράστηκαν και οι 13 περιφεριάρχες. Οι οποίοι έχουν τη δημοκρατική νομιμοποίηση, όπως έχουν και δημοκρατική νομιμοποίηση, ασφαλώς και τα δημοδικά συμβούλια και τα περιφερειακά συμβούλια. Αυτή είναι η θέση των δεκατιών περιφεριερχών. Προφανώς και η δική μου. Και επίσης η πλειοψηφία των δήμων, αλλά και τη σκέδεη απόφαση με αστερίσκους, ναι, με αστερίσκους, είναι υπέρ του νομοθετήματος της κυβέρνησης. Αυτή είναι η έκφραση της αυτοδίκησης αυτή τη στιγμή. Και σε αυτήν εμένομαι και επιμένουμε και ζητούμε γρήγορη ψήφιση από τη Βουλή των Ελλήνων. Αυτά σας θα λέγω ευθέως και χωρίς τσακίσματα. Για να ξέρετε ότι εμείς θα αγωνιστούμε γι' αυτό. Δεν θα κρυφτούμε, θα αγωνιστούμε με τον ίδιο τρόπο και με την ίδια ένταση με την οποία αγωνίζεστε κι εσείς. Είναι πολιτικό ζήτημα, ιδεολογικό ζήτημα και βεβαίως προς αυτήν την κατεύθυνση θα κινηθούμε. Δεν ενδιαφέρει το τι θα αποφασίσει σε ένα ιδεολογικό και πολιτικό ζήτημα το Περιφερειακό Συμβούλιο. Δεν ενδιαφέρει. Εγώ έχω εκφράσει την απόψή μου κατά επανάληψη και συνεχίζω να τη λέγω. Λοιπόν, στις αγορεύσεις απόψε περίσεψε υποκρισία, πρώην βουλευτές, γραμματοί σε βουλευτικά γραφεία, άλλοι με κυβερνητικές θέσεις. Θυμάμαι μια κυρία ακομάτιστη στο γραφείο υπουργού να μου λέει κραβαίνοντας κάποια χαρτιά, τρέχω για την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, πάω τα χαρτιά του υπουργού. Και εδώ φοράμε άλλο πρόσωπο. Αλήθεια δεν έχουμε ταυτότητα πολιτική και ιδεολογική και κομματική όλοι ή σχεδόν. Ποιος δεν έχει. Ποιος δεν έχει. Και γιατί αυτό το αποκρύπτομαι και λέμε εδώ φοράμε το ένα προσωπείο και εκεί φοράμε το άλλο. Αλήθεια οι αυτοδικητικές εκλογές σε όλες τις χώρες του κόσμου αναφέρομαι στις ελεύθερες. Γιατί το Βιετναμ, η Κούβα ή η Κίνα δεν έχουν αυτοδίκηση προφανώς. Συστήματα τα οποία υποστηρίζεται πολλοί από σας δεν έχουν αυτοδίκηση. Λοιπόν υποκρινόμαστε όταν λέμε διάφορα πράγματα ενώ κατά το παρελθόν όλοι ή σχεδόν είχαμε την κομματική μας ταυτότητα με την υπηρεσία σε διάφορα γραφεία. Και μάλιστα και κάποιοι είχαν εκλέγει με την ενισχυμένη αναλογική. Για να μην πω όλοι θα το πω παρακάτω. Δεν υπάρχει λοιπόν κανένας ακομμάτιστος. Όλοι έχουν την ταυτότητά τους και όλοι έχουν εκφραστεί και καλά έχουν κάνει κατά το παρελθόν. Το ΚΚΕ λέει ευθέως συγγνώμητε. Δεν τη λέει ευθέως. Είναι μια παράταξη η οποία δεν έχει κρυβεί πίσω από οποιοδήποτε παραπέτασμα. Λέει αυτή είμαστε, αυτά πιστεύουμε, γι' αυτά αγωνιζόμαστε. Νομίζω ότι αν μιλάγαμε έτσι όλοι με το συγκεκριμένο τρόπο θα μπορούσαμε να συνοηθούμε καλύτερα. Τι κάνουμε? Ψηφοθυρούμε. Κοιτάξτε εμείς είμαστε και λίγο δεξιούλιδες και λίγο αριστερούλιδες και χρησιμοποιούμε τις διάφορες έννοιες που έχουνε καλά ακούσματα στον κόσμο, ότι τις εκφράζομαι εμείς. Είμαστε βέστητοι, είμαστε δημοκρατικοί, είμαστε αγαπησιάριδες, είμαστε το ένα, είμαστε το άλλο. Κι όποιον ψαρέψουμε. Αυτή είναι η κατάσταση. Υποκρισία ήταν και η δύθενα απλή αναλογική του ΣΥΡΙΖΑ. Μια υποκρισία. Τι επιδιώχθηκε δηλαδή, απλή αναλογική ήταν αυτή. Η οποία έβγαζε τον επικεφαλής με αυξημένες αρμοδιότητες, με άμεση εκλογή. Αν ήθελε ο ΣΥΡΙΖΑ, αν ήθελε πράγματι απλή αναλογική, να το πήγαινε κάτω κάτω. Με έμεση εκλογή. Είναι προφανές ότι δεν μπορούμε να λειτουργήσουμε έτσι. Διότι και ο δήμαρχος ή ο περιφερειαρχής έχουν τη δημοκρατική νομιμοποιήσει και προφανώς την έχει και το περιφερειακό και το δημοδικό συμβούλιο. Δεν μου λέτε, η περιφερειακή αρχή, η προηγούμενη, είχε μεγαλύτερη δημοκρατική νομιμοποίηση. Γιατί? Γιατί είχε μεγαλύτερη δημοκρατική νομιμοποίηση? Επειδή πήρε 43-44% και είχε τα 2-3 πέμιτα ή και παραπάνω των περιφερειακών συμβούλων. Έτσι δεν ήτανε. Εσείς που κόπτεστε τώρα για την απλή αναλογική, γιατί δεν μιλάγατε τότε. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν εξελέγει με 36%? Δεν κυβέρνησε με 36%? Αυτό δεν έκανε. Και όταν είδε ότι καταραίει και χάνει την εξουσία, προσπάθησε διά της απλής αναλογικής να διαλυθεί η χώρα κυβερνητικά, διότι περί αυτού πρόκειται. Αυτό δεν είναι μια πραγματικότητα. Γι' αυτό λέγω συνάδελφοι, ας είμαστε λιγότερο υποκριτές, ας μιλάμε ευθέως. Σε όλες τις χώρες οι αυτοδικητικοί κατεβαίνουν με τις πολιτικές και τις ιδεολογικές τους ταυτότητες. Τα κόμματα δεν είναι κάτι κακό, είναι καλό. Κόμματα δεν έχουν αυτά που δεν έχουν δημοκρατίες. Εμείς είμαστε υπέρ της κυβερνησιμότητας και σε επίπεδο πολιτικό και σε επίπεδο αυτοδικητικό. Μα θα μου πείτε, είχατε ποτέ όλοι εσείς 220 δήμαρχοι, δημοτικά συμβούλια και έξι περιφέρειες δυσκολίες. Κοιτάξτε, ξέρετε τι υποχωρήσεις πρέπει να γίνουν. Πόσο δεξιά ή αριστερά ή μπρος πίσω πρέπει να πας. Ποια πολιτική πρέπει να ανοθεύσεις ώστε να μπορέσεις να παράσεις ένας στιχειώδες έργο. Θέλετε να μιλήσουμε για συναλλαγές, για πολιτική χειλού, για ισορροπίες, για διάφορες συναλλαγές, διάφορου τύπου, της οποίας φέρνει ένα σύστημα που δεν δίνει η πλειοψηφία. Όταν μια κυβέρνηση με 43% μπορεί να κυβερνήσει, γιατί να μην μπορεί να κυβερνήσει ένας δήμος ή μια περιφέρεια να κυβερνηθεί. Λέγο και υπερουεγούμενη αρχή, επειδή ακόμα να έχει σηκωθεί η σημαία του αριστερισμού και δεν ξέρω τι, έτσι με τέτοιο ποσοστό κυβέρνηση. Λοιπόν, καλό είναι να μη λέμε στο Περιφερειακό Συμβούλιο, υγιείς και άρρωστες δυνάμεις. Ποιες είναι οι συναλλαγές υγιείς δυνάμεις? Δεν μας λέτε ποιος είναι υγιείς πολιτικά και ποιος είναι άρρωστος πολιτικά. Τι προετοιμάζεται για τον άρρωστο το τε με αι, τι προετοιμάζεται για τον άρρωστο για αυτούς που λένε για υγεία, σε πολιτικό και ιδεολογικό επίπεδο. Τα είδαμε αυτά, τα ξέρωμε αυτά. Περί άρρωστιες και υγείας καλό είναι να μη λέγονται εδώ, σε αυτή την αίθουσα. Λοιπόν, με τον Όμο, εγώ τον έχω συζητήσει τρεις φορές μέχρι τώρα, μαζί με συναδέλφους και με υπουργούς, μας έχουνε καλέσει σε δημόσια διαβούλευση, εκφράσαμε την άποψή μας, το 43% είναι καλό πως σωστό, εγώ έχω εκλεγεί πάντοτε με απόλυτη πλειοψηφία, σας λέω, εκτός από τις τελευταίες εκλογές που εκλεγήκαμε στο δεύτερο γύρο. Αλλά θέλω να σας πω το εξής, σε μια εποχή που οι αριστερά συρρικνώνεται, δεν είναι οι αριστερά πριν από 10 και 20 χρόνια, τώρα. Μην νομίζετε ότι δεν ξέρουμε τι γίνεται και δεν το μελετάμε, 4-5.000 άνθρωποι που μεταφέρονται από εδώ και από εκεί. Τα ξέρουμε πάρα πολύ καλά, αυτό πρέπει να το ξέρετε. Αλλά γιατί να μην ενδυναμωθείτε, γιατί να μην ενωθείτε, βλέπω γίνονται και προσπάθειες και μέσα στο Περιφερειακό Συμβούλιο. Γιατί να μην γίνονται βήματα, γιατί να μην υπάρχουν τάσεις μέσα στους πολιτικούς χώρους, ώστε να εκπροσωπούνται όλοι. Το απαγορεύει αυτό το 43%? Βάζουμε ένα στίχημα ότι με το 43%, ενώ πολιτικό σύστημα, στις επόμενες εκλογές η αριστερά θα έχει καλύτερη εκπροσώπηση από αυτήν που εξήμερα. Αυτό λέει το δικό μου πολιτικό, αυτό λέγει το δικό μου πολιτικό αισθητήριο. Αυτό όμως περνάει μέσα από την ενότητα. Δεν μπορεί να έχετε μικροδιαφορές τις οποίες να τις διωγκώνεται και να θέλει ο καθένας λόγο για την παρέα του. Τι να κάνουμε. Δεν θα γινόμασταν ο κάτω για το 1% και το 2%. Προφανώς κάνατε βήματα και ενωθείτε. Πάτε σε ένα μεγαλύτερο κόμμα της αριστεράς, ξέρω τι θα κάνετε, δεν θα σας το υποδείξω εγώ. Λοιπόν, συνάδελφοι, επειδή είπα την αρχή ότι το θέμα είναι πολιτικό και ιδιολογικό και εγώ σας μιλάω με καθαρούς όρους. Λοιπόν, η απλή αναλογική είναι ένα άθλημα, ασφαλώς. Είναι για τον παράδεισο, είναι για τον παράδεισο όχι για ανθρώπους με φανατισμούς και συμφέροντα και συγκρούσεις και το ένα και το άλλο. Η απλή αναλογική απαιτεί ασφαλώς συνενόηση, συνέναιση, αλληλοσεβασμό, κοινό συμφέρον ή πιο πολιτικό κλίμα. Όχι να μας θένε κάθε πρωί οι αστυνόμοι και οι χωροφύλακες να τους καταργήσουμε. Να μην υπάρχουν κάθε μέρα περί αυτού. Λοιπόν, θέλει μία τέτοια κατάσταση, ένα ήπιο κλίμα, μία συνενόηση. Όπως εσείς έχετε τη σημεία και την έχετε πολύ σηκώσει η ψηλά τη σημεία. Μας προκαλείται με διάφορα συρθήματα όταν θα έρθουν οι αντάρτες στην Αθήνα. Μας προκαλείται να καπνήσουν Άλβη και δεν είναι ακραίες οι περιφορές αυτές. Δεν λέω εσείς, δεν λέω εσείς, δεν βάζω πληθυντικό, δεν αναφέρομαι σε εσάς. Λοιπόν, δεν δεχόμαστε τη διδασκαλία σας. Δεν δεχόμαστε αγορεύσεις υποκρισίας. Αυτοδίκηση υπάρχει μόνο στις ανοιχτές κοινωνίες. Όχι σε κοινωνίες τις οποίες ονειρεύεστε κάποιοι από εσάς. Μόνο εκεί υπάρχει αυτοδίκηση, στις ανοιχτές κοινωνίες. Το είπα και στην αρχή. Νομίζω ότι υπάρχει θέμα συνενόησης σε αυτόν τον τόπο, που έχουμε τη μοναδική ικανότητα να διαχωριζόμαστε, να συγκρούμε, να συγκρούμαστε, να κλαίμε όλοι μαζί μετά, μετά να φωνάζουμε ενωθείτε, ενωθείτε, ενωθείτε και όλα τα συναιφθόν. Να προχωρήσουμε, να κλείσουμε τη θρησκεία μας με τον καλύτερο δυνατό τρόπο και εύχομαι και ελπίζω η επόμενη περιφερειακή αρχή να έχει το περιφερειακό συμβούλιο όπως το είχε η προηγούμενη, όχι όμως με τη διαχείριση που έκανε η προηγούμενη περιφερειακή αρχή, ώστε να μπορέσει ο τόπος μας να πάει μπροστά. Και προσέξτε, μην υποτιμάτε τη δική μας τη φωλή και τη δική μας οργανωτική ικανότητα. Μην την υποτιμάτε σε κανένα επίπεδο. Δεν πρόκειται να υποχωρήσουμε σε δέματα πολιτικής και ιδεολογικής φύσεων. Αυτό σας παρακαλώ να το σεβαστείτε. Ξεκινάν οι ομιλητές, η δική αγορήτρια η κυρία Μπουζα. Παρακαλώ τώρα να τηρήσουμε όλοι, έχουν ακουστεί γενικές τοποθετήσεις, να τηρήσουμε τώρα το χρόνο. Κυρία Μπουζα έχει το λόγο. Να ακούτε, να ακούτε, ευχαριστώ. Αγαπητοί συνάδελφοι, συζητούμε ένα σοβαρό θέμα. Πραγματικά από τη θέσπιση της αυτοδίκησης στην Ελλάδα το 1833, παρά τις πολλές αλλαγές, η αυτοδίκηση εδραιώθηκε και πέτυχε στο να αντιμετωπίζει λόγω εγκύτητα στα μικρά και μεγάλα προβλήματα της κοινωνίας και να ενισχύει την καλυτέρευση της ζωής των πολιτών. Δυστυχώς, τον τελευταίο καιρό, με όσα ζούμε, δηλαδή την επαναφορά των αυτοδικητικών παραγόντων στους διαδρόμους των Υπουργείων και τις ατυχείς δηλώσεις πως η αυτοδίκηση πρέπει να είναι το μακρύ χέρι της εκάστοτη κυβέρνησης, πιστεύω ότι διολυσθένει ο θεσμός. Αναρωτιέμαι, κύριε Περιφερειάρχα, που αρέσχεστε να λέτε όλα αυτά για το θεσμό τον οποίο υπηρετούμε, αν ήταν άλλη κυβέρνηση στην εξουσία που δεν θα σας ήταν αρεστεί, θα λέγατε τα ίδια, θα συμφωνούσατε δηλαδή να έχει χαθεί η αυτοτέλεια του θεσμού. Όσοι έχουν αυτοδικητική κουλτούρα, αγαπητοί συνάδελφοι, επιβάλλεται να προνοούν και τον τόπο και να έχουν την ίδια συμπεριφορά προς όλες τις κυβερνήσεις, σημερινές ή μελλοντικές. Είναι παθογένια να κινήσει ανάλογα με το αν σε κυβερνούν κομματικοί σου φίλοι ή όχι. Σήμερα το ότι η αυτοδίκηση πλήτεται επικοιλωτρόπως από αντιδημοκρατικές παρεμβάσεις, κανείς δεν μπορεί να το αντισβητήσει. Και μεγάλο μερίδιο ευθύνης έχουν οι περιφερειακές και δημοτικές αρχές. Διότι πρωτού καν ξεκινήσει να λειτουργεί η κουτσή πράγματι απλή αναλογική, που και αυτή φτιάχτηκε από το ΣΥΡΙΖΑ με άλλο στόχο και όχι το καλό της αυτοδίκησης, τρέξανε όλοι να δηλώσουν κυβερνησία. Όποιος αποζητά να διηγεί με λογική του ενός ανδρός αρχή, φυσικά δεν μπορεί να του ταιριάξει η απλή αναλογική. Προσωπικά, αγαπητοί συνάνδρες, από την πρώτη στιγμή είχα διαφωνήσει στην Ένωση Περιφερέων Ελλάδος με την απλή αναλογική. Είχα τονίσει πως είναι ένα σύστημα συναλλαγής και υπόγειων συμφωνιών. Δυστυχώς δικαιώθηκα. Έτσι βλέπουμε όλος τυχαίως ανεξαρτητοποιήσεις με δώρα στην άκρη του τούνελ. Όλος τυχαίως στηρίξεις σε κέρια ζητήματα από αντίθετες παρατάξεις χωρίς προγραμματικές συμφωνίες. Όλος τυχαίως άτυπες προσχωρήσεις με διάρκειες συμφωνίες, αν όλα γίνονται στα κρυφά. Η απλή αναλογική με τον τρόπο που εφαρμόστηκε, δυστυχώς έγινε ένα νομοθέτημα συναλλαγής και τακτοποίησης κάποιων. Ενώ στην παθογενιά της εντάσσεται και η εκλογή της Δεύτερης Κυριακής. Άραγε, κατά τη δική μου γνώμη, πιστεύω ότι θέλει αλλαγές σίγουρα. Φτάσαμε όμως στο σήμερα. Όσοι σήμερα βρίσκονται στην εξουσία δήμων και περιφεριών, θεωρούν πως τις θέσεις αυτές θα βρίσκονται σαΐ. Και συνυγχωρούν ελαφρά την καρδία στην κακοποίηση του θεσμού που απόδεδειγμένα έχει κρατήσει όρθια την περιφέρεια της χώρας και εμπνέει εμπιστοσύνη, ενώ ενίωτα έχει περισσώσει και την αξιομπιστία της κεντρικής πολιτικής. Σήμερα, ελέω COVID, εγκύκλιμε αντιδημοκρατικές και υποτιμητικές αποφάσεις για το δημοκρατικό θεσμό, αλληλώνουν τη βούληση των πολιτών. Αυτό, δυστυχώς, με συνεχείς τροπολογίες, επιλέγεται η αυθαιρεσία και η δημιουργία σκιών στο θέμα της λογοδοσίας. Ακούσαμε στο προηγούμενο περιφερειακό συμβούλιο διθυραμβικά από τον κύριο περιφεριάρχη την καταδίκη της αποκεντρωμένης δίκησης, διότι δεν τον συμφέρει όταν τον ελέγχει, δεν είναι δηλαδή απαραίτητος ο ελεκτής νομιμότητος στο νοτά, ίσως με τη μορφή που είναι σήμερα να πρέπει να διαφοροποιηθεί. Αν και τον έλεγχο της νομιμότητας έπρεπε να τον αποζητούν όλοι και όχι να τον αφορίζουν. Άλλο μίωση και επικάλυψη αρμοδιωτήτων και άλλο κατάριγηση της αποκεντρωμένης δίκησης, διότι, άλλωστε, ποτέ δεν ελέγχεται η σκοπιμότητα, αλλά η νομιμότητα που πρέπει να είναι ζητούμενο από όλους. Είδαμε και τη χαρά σας, κύριε Περιφερά, σε συνέντευξή σας για την τροποποίηση του νόμου 4412, απεθίας αναθέσεις οριδών και γενικότερα για όλες τις δημόσιας δαπάνες. Δεν μπορεί άραγε να βρεθεί τρόπος όπου θα προθούνται γρήγορα υποθέσεις των πολιτών με αλλαγές μόνο στη δημόσια διοίκηση. Διαβάσαμε, στο νέο νόμο, ακόμα και σκέψεις εκλογής χωρίς σταυρό για Τελεσάντο, δημάρχον της Ευούλων, που ελπίζουμε να μην ευσταθεί. Είμαστε στα τέσσερα λεπτά, κυρία Αμπούζα, με συγχωρείτε. Τελειώνω. Δεν είμαστε στα τέσσερα, είμαστε στα τρία. Αφού είναι στα τέσσερα και δεκάξια, έχουμε χρονόμετρο, μην επιμένετε. Μόνο στη δημετοχή πιστεύω πως αυτή μειώνει τη δική αγορήτρα και έχω πέντε λεπτά. Όχι, τρία λεπτά και μετά έχετε ένα δίλεπτο αν θέλετε στη δευτερολογία. Δεν βγάλω δευτερολογία, το λέω τώρα. Πιστεύω πως αυτή μειώνει τις γυναίκες και δημιουργεί υποψηφίους δύο ταχυτήτων. Διότι όλοι ξέρουμε, αγαπητοί συνάδελφοι, τι λένε οι άντρες είναι υποψηφίοι μας στα χωριά και στα καφενεία για τις γυναίκες υποψήφιες, πως τις βάλαμε έτσι για να σε εμπειρώσουμε το ψηφοδέρτιο λογοποσώστοσης. Αν θέλουν όμως να κάνουν πράγματι τη ρηξική έλευση στην κυβέρνηση, να ορίσουν ποσώστοση στην εκλογή και όχι τη συμμετοχή. Επίσης, όσο αγάφια πιστεύω των παρεμβάσεων του Υπουργείων Σωτερικών που κάνουν κακό στο θεσμό, θεωρώ την ακύρωση της λογοδοσίας, την οικονομική διαχείριση χωρίς κανόνες και την απώλεια της κατέυτης της ψήφου των πολιτών από τις κομματικές καραμπόλες. Κλίνει το μικρόφωνο. Δεύτερος είναι ο κ. Δρούκας. Καλησπέρα. Εγώ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα προσπαθήσω να απαντήσω χωρίς μισόλογα, χωρίς πόντες και χωρίς επενυγμούς, το λόγο για τον οποίο ψηφίζεται αυτός ο εκλογικός νόμος. Τα κυβερνησιμότητες είναι αστιότητες, επιχειρηματολόγησαν, οι προηγούμενοι θα επιχειρηματολογήσουν και άλλο δεν τρώω χρόνο για αυτό. Αλλά το ερώτημα είναι γιατί ψηφίζεται αυτός ο εκλογικός νόμος. Την απάντηση τη δίνουν οι νομοθετικές πρωτοβουλίες της κυβέρνησης από την πρώτη στιγμή που ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας. Προσπάτησε από την πρώτη ώρα να αλλειώσει τη λαϊκή έκφραση στην τοπική αυτοδιοίκηση, να υποβαθμίσει το ρόλο των συμβουλίων. Και ήρθε πρόσφατα, πριν από μια εβδομάδα περίπου, η ψήφιση του λομοσχεδίου εκ τρόματος, το οποίο ψηφίστηκε μέσω πανδημίας, χωρίς να πάρει κανένας χαμπάρι, όπως ψηφίζεται πάρα πολλά πράγματα με αφρονική πανδημία, το οποίο αυξάνει το ποσό των απευθείας αναθέσεων σε υπουργούς, σε περιφεριάρχες, σε δημάρτους, δίνει τη δυνατότητα με οριοδότησης εκλεκτών μεγαλοεργολάδων για το απάνω τα δημόσια έργα, δίνει τη δυνατότητα σε ιδιότητες εργολάδους να παρακολουθούν τα δημόσια έργα, δίνει τη δυνατότητα σε ιδιότητες να εγκρίνουν μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων και τα λοιπά. Για αυτό το λόγο ψηφίζεται αυτό το πράγμα. Αυτή η κυβέρνηση να εκλέξει τους δικούς της ανθρώπους χρησιμοποιώντας το ίδιο εγκατεστημένο στην κοινωνιαπενατιακό κράτος εδώ και χρόνια και να τους εκλέξει πανίσχυρους και ασίδωτους. Πανίσχυρους και ασίδωτους. Αυτές είναι οι δύο λέξεις που είναι η κεντρική ιδέα αυτού του εκλογικού νομοσχεδίου. Ούτως ώστε τι να κάνουν αυτοί οι άνθρωποι να χρησιμοποιήσουν την ασυδοσία που τους παρέχει ο νέος εκλογικός νόμος όχι για το καλό του λαού αλλά για να διευρύνουν το ίδιο εγκατεστημένο πενατιακό κράτος με μόνο στόχο και σκοπό το προσωπικό, το παραταξιακό και το κομματικό τους καλό. Για αυτό τον λόγο ψηφίζεται αυτός ο εκλογικός νόμος. Για να διευρύνει τη διαπλοκή, τη διαφθορά, το πενατιακό κράτος, τη διασπάθηση του δημοσίου χρήματος υπέρ ιδιωτελών σκοπόν. Αυτή είναι η ουσία και αυτό να κρατήσετε. Όλα τα άλλα που λέγονται σκοντάφτουν στη λογική. Δεν έχουν λογική σαν επιχειρήματα. Δεν θα υπάρχει κυβερική συμπότητα, δεν θα τα ανακυβέρνει την τρία τέταρτα της Ευρώπης. Τι είναι αυτά που βλέπετε? Σας έπιασε ο πόνος για την κυβερνησιμότητα. Όχι. Για το πώς θα παραμείνετε στην εξουσία. Με κάθε τρόπο. Αχ, για αυτό μόνο σας έχει πιάσει ο πόνος. Για τίποτα άλλο. Βλέπετε το μπάχαλο που δημιουργείτε γύρω γύρω και προσπαθείτε με νομοθετικές πρωτοβουλίες τέτοιου τύπου να παραμείνετε στην εξουσία. Εντάξει. Λοιπόν, ο Samuel Beckett είχε πει κάτι, το οποίο δεν το έχετε υπόψη σας. Δηλαδή, ό,τι είναι νόμος δεν σημαίνει ότι είναι και καλό. Ό,τι είναι καλό θα πρέπει να είναι νόμος. Αυτό δεν το εφαρμόζει. Γιατί δεν είναι στο διελέησας. Δεν σας αδιαφέρεται το καλό του λαού. Παραξενά δεν σας αδιαφέρεται. Όχι. Το πώς θα είσαστε πάνω να διαχειριστείτε η κατάσταση. Μόνο αυτό σας αδιαφέρεται. Δύο λόγια από την τοποθέτηση του κυρίου Περιφερειάρης. Η επανάληψη για πολλοστή φορά, το ότι δεν τον ενδιαφέρει, η γνώμη και η άποψη του Συμβουλίου πρωτίστως προσβάλλει αυτόν και δευτεροβόλως προσβάλλει το Συμβούλιο και εμένα προσωπικά σας είνω. Πρωτίστως όμως προσβάλλει αυτόν. Γιατί προήσταται του Συμβουλίου. Εντάξει. Και καλό θα ήταν όταν πάει κάπου να διαβουλεύεται, να μην διαβουλεύεται σαν περιφερειάκτης κύριος Νίκας, να διαβουλεύεται σαν νίκας. Σκέφτε. Γιατί όταν βάζει το τίτλο Περιφερειάκτης, εσύ λυπείς ότι είναι ένα Συμβούλιο και τη γνώμη αυτού του Συμβουλίου θα πρέπει να την αμφιβάλλει πολύ σοβαρά υπόψη. Είναι πολλοστή φορά που το λέει αυτό το πράγμα. Πριε Δρούκα επειδή δεν έχετε τεσσερά μισή λεπτά. Έκλυσα, έκλυσα. Δεν μπορώ γιατί μετά η κυρία Μπούσα θα έχει δίκιο για μένα. Τέλος. Θα λέω ότι είναι αδικό. Ευχαριστώ. Ο κ. Μαρτέζος. Ευχαριστώ πολύ κ. Πρόεδρε και οι συναδέλφοι. Πιστεύω ότι αυτό που ακούστηκε πριν για ισοτιμία της ψήφου αποτελεί ένα ψευδό δίλημα. Η ψήφος βεβαίως και είναι ισότιμη στην καταμέτρυσή της, στην καταμέτρυση της βούλησης των πολιτών. Λυν όμως αυτό δεν συνεπάγεται αναγκαστικά το σχηματισμό της πλειοψηφίας με ένα ποσοστό 50% συν ένα. Ουθενά δεν επιβάλλεται κάτι τέτοιο ούτε από το Σύνταγμα ούτε από την κοινοτική νομοθεσία ούτε και από καμία άλλη εσωτερική νομοθεσία. Δεν μπορώ να καταλάβω λοιπόν όλη αυτή την φιλολογία περί ψηφοκλοπής. Δηλαδή ηλικρινά δεν μπορεί να χαρακτηρίζεται ως ψηφοκλοπή το σύστημα της ενισχυμένης αναλογικής, ένα σύστημα που άλλωστε ακολουθείται παγκοσμίως σε πάρα πολλές χώρες και σε πάρα πολλά συστήματα. Η απλή αναλογική, η ενισχυμένη αναλογική καθώς και το πλειοψηφικό σύστημα αποτελούν τρεις διαφορετικές προσεγγίσεις του ίδιου πολιτεύματος, της δημοκρατικής διακυβέρνησης. Η αξιωματική παραδοχή ορισμένων ότι δύθεν η απλή αναλογική αποτελεί την γνησιότερη μορφή δημοκρατικής διακυβέρνησης δεν γίνεται καθόλου έτσι. Δηλαδή, ένας περιφερειάρχης που ψηφίστηκε από το 54% δεν μπορεί να περνά την πολιτική του. Τι είδους άποψη περί δημοκρατίας είναι αυτή. Κοιτάξτε το χάρτη το βράδυ των αυτοδικητικών εκλογών. Όλη η επικράτεια ήταν βαμμένη μπλε. Όλη. Αυτό όμως οδήγησε δυνάμι του εκλογικού νόμου που υπήρχε σε μία μειοψηφία στα περιφερειακά συμβούλια, σε μειοψηφίες στα δημοτικά συμβούλια πρωτευουσών νομών και μεγάλων δήμων. Αν δεν είχαν επισυμβεί νομοθετικές παρεμβάσεις, θα οδηγούμασταν σε μία αυτοδιοίκηση γλάστρα. Φανταστείτε τι θα γινόταν άραγε στην παρούσα τετραετία εάν δεν είχαν παραπεμφθεί συγκεκριμένα θέματα στην Οικονομική Επιτροπή. Θα είχε τώρα που μιλάμε ξεκινήσει η ολοκληρωμένη διαχείριση απορριμάτων. Θα είχαν δημοπρατηθεί όλα αυτά τα έργα που δημοπρατήθηκαν, θα είχαν προχωρήσει οι δράσεις που εγκρίθηκαν τα δελευταία δύο χρόνια. Γιατί δεν καταλαβαίνετε... Γιατί κάνετε ότι δεν καταλαβαίνετε τι εννοούμε. Θα υπήρχε μια ατέρμον συζήτηση άκαρπη και ανούσια και οι μόνες αποφάσεις που θα παίρναμε θα ήταν ψηφίσματα επί παντός του επιστητού επαναλαμβάνοντας κοινοτοπίες και κλεισέ. Για να μην ακούμε το ΣΥΡΙΖΑ που δήθεν κλαίει για τον κίνδυνο να μείνουν έξω από τα περιφερειακά συμβούλια τα μικρά κόμματα. Αυτά είναι υποκρισίες. Η αλήθεια είναι ότι παραδίδοντας ο ΣΥΡΙΖΑ την εξουσία θέλησε να ναρκοθετήσει την αποχώρησή του και πέρασε τον νόμο για την απλή αναλογική συντοπική αυτοδιοίκηση ποιος μια κυβέρνηση η οποία κυβερνούσε με ένα ποσοστό 36%. Η άποψή μας επομένως είναι απολύτως υπέρ του νόμου που έρχεται να αποκαταστήσει κατά τη γνώμη μας την αυτοδιοικητική νομιμότητα. Ευχαριστούμε. Ο κύριος Ιδέρης. Γεια σας κύριε Πρόεδρε. Καλησπέρα. Καλησπέρα. Με ακούτε. Εντάξει, εντάξει, ευχαριστώ. Πώς γνωρίζετε κύριε Πρόεδρο και πώς γνωρίζουν και πολλοί συνάδελφοι, διανύω την τέταρτη θητία μου ανεγιπώς στον βίδα βαθμό αυτοδιοίκησης από το 2006. Έχω υπηρετήσει τόσο ως αντινομάρχης και ως αντιπεριφεράχτης. Αυτό που αποκομίζω και πιστεύω, αποκομίζεται και οι περισσότεροι από εσάς στο Περιφερειακό Συμβούλιο Πελοποννήσου, είναι το μπάχαλο και η αγγυβερνησία που επικρατεί από το Σεμπέμβρο του 2019 με το νόμο της απλής αναλογικής, το νόμο του Σκουρλέτη, το νόμο του ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Ειλικρινά δεν το έχω ξαναζήσει σε αυτά τα 16 χρόνια που υπηρετώ το βαθμό του βίδα βαθμό αυτοδιοίκησης. Όλα αυτά οφείλονται στο νόμο του Πληστένι, όπως γνωρίζουμε. Απαιδείχτηκε ένας νόμος έκθρωμα που οδηγεί σε αγγυβερνησία και αναποδελματικότητα τόσο στις περιφέρειες όσο και στους δήμους. Θα σας φέρω ένα παράδειγμα εδώ για έναν φίλο μου δήμαρχο, το μαύρι της Νωρεστιάδας, το Βασίλη, ο οποίος πήρε 50,26 από την πρώτη Κυριακή και στις 33 έδρες κατάφερε να έχει 16. Μιλάμε για έκθρωμα που έπρεπε να είχε 17. Και ο άνθρωπος 50,26 έχει 16. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να πληγεί η αξιοπιστία της αυτοβιοίκησης και των δύο βαθμών ο νόμος του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό το νόμο, όπως ξέρετε και όπως βλέπουμε το νέο νομοσχέδιο που έρχεται να ψηφίσει μεθαύριο, η Νέα Δημοκρατία ουσιαστικά τον ακείρωσε στο όνομα της Εκυβερνησίας και καλώς έπραξε για μένα. Όταν ψηφιζόταν ο νόμος, επί ΣΥΡΙΖΑ έλεγαν ότι είναι μια ευκαιρία να δοκιμαστούν οι συνεργασίες και οι συγκλήσεις και να αλλάξει η νοοτροπία των στήρων οτιπαραθέσεων. Τα δύο χρόνια, αυτά από το 19 στο 21, δείχνουν τα αντίθετα αποτέλεσματα. Τελικά τα αποτελέσματα στην πράξη έδειξαν πλήρη αποτυχία και ακυβερνησία και ήταν μια πλήρη σταστοχία της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΝΕΛ. Έπρεπε να έρθει ο νόμος, η νόμη του Θεοδωρικάκου, που για μένα τότε ήρθαν για να μπορέσουν να περάσουν κάποια θέματα της περιφέρειας διότι το Περιφερειακό Συμβούλιο είδατε ότι δεν έχει την πιο ψηφιαία να περάσει τα θέματα και έπρεπε να έρθει η Οικονομική Επιτροπή να πάρει μεγαλύτερες αρμονιότητες για να περαστούν κάποια θέματα σοβαρά, τόσο για τους δήμους, όσο για τις περιφέρειες. Στην αρχή κάποιοι δεν συμφωνούσαν με τους νόμους του Θεοδωρικάκου, αλλά τελικά πιστεύω ότι αν δεν υπήρχαν οι νόμοι του Θεοδωρικάκου, τη στιγμή αυτή θα υπήρχε μια κυβερνησία και παρόλο ότι είναι ο νόμος του Θεοδωρικάκου, η νόμη του Θεοδωρικάκου, τη στιγμή αυτή με αυξημένες αρμονιότητες στις Οικονομικές Επιτροπές και με μειωμένες αρμονιότητες στο ΠΣΥ, στο Περιφερειακό Συμβούλιο, που για μένα το ανώτατο όργανο, πραγματικά ήταν ένας νόμος που ήρθε για να εξυπηρετήσει τη λειτουργία των περιφεριών και των δήμων. Να σας πω ότι είναι ένα πολύ θετικό το γεγονός ότι ο νέος εκλογικός νόμος σκοπεύει να λύσει τα προβλήματα, που είπαμε, της κυβερνησιμότητας των περιφεριών και των δήμων. Είναι ο νόμος που δεν οδηγεί στην αγκυβερνησία αλλά απλά οδηγεί στην ιδιοίχηση των περιφεριών και των δήμων. Το σχέδιο του νόμου που έρχεται να θεραπεύσει τις πηγές στην κυβερνησιμότητα των περιφεριών και των δήμων που άνοιξε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και είχαν ως αποτέλεσμα την υπονόμευση του ουσιαστικού τους ρόλου. Στην Ελλάδα που τη θυμόμαστε μετά την μεταπολήτευση, μπήκε μια σταθερά το 50-1. Αυτή τη σταθερά ήρθε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και την κατήρκησε με αποτέλεσμα να φτάσουμε και να έχουμε αυτά που βιώνουμε στο Περιφερειακό Συμβούλιο να μην μπορεί να υπάρχει η λειτουργία του, όπως τα έπρεπε να είναι, όπως ήταν τα προηγούμενα χρόνια που έχω διατηρήσει, όπως σας είπα, και στο Ονομαρχιακό Συμβούλιο και στο Περιφερειακό, να υπάρχει η λειτουργικότητα του Συμβουλίου. Θέλω κλείνοντας να πω ότι συμφωνώ με την πενταετία, συμφωνώ με τη μίληση του αρτιμού των Περιφερειακών Δημοτικών Συμβουλίων να είναι ένα ευέλικτο σχήμα, συμφωνώ με το 43% στις 1%, συμφωνώ με το 3% πλαφών για να μπει ένα συνδυασμός στο Περιφερειακό Συμβούλιο και θα πρέπει να δούμε λίγο και την ποσόστοση, αν είναι στο 33% των γυναικών ή στο 40%, αυτό θα το κυρίως θα αντιδώσει η Κεντρική Κυβέρνηση. Εγώ ψηφίζω θετικά υπέρ του νόμου στην αυτοδιοίκηση, γιατί πρέπει να είμαστε ρεαλιστές, κύριε Πρόεδρε, και να μην πιέχουμε μας πίσω από το δαχτυλό μας. Ο Νέος Δόμος έρχεται να θεραπεύσει τις παθογένειες που προκάλεσε ο προηγούμενος κυβέρνης ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ, να μας απαλλάξει από την τραγωδία που βιώνουν σήμερα οι Περιφέρειες και οι Δήμοι, με την απλή αναλογική. Ευχαριστώ πολύ. Ακούγεστε, ακούγεστε. Ό,τι ασχολούπασε με την αυτοδιοίκηση, γνωρίζουμε ότι αποτελεί πάλι ο έτοιμα όλων των ερωτών της αυτοδιοίκησης, ο εξυγχρονισμός του θερμού και η ενίσχυση των αρμοδιοτήτων της. Δυστυχώς, αφήν να προχωρήσουμε βήματα μπροστά, βλέπουμε σήμερα ότι η κυβέρνηση προσπαθεί να μετατρέψει την αυτοδιοίκηση και να μετατρέψει την αυτοαρχικότητα και την αδιαφάνεια. Είμαστε κάθετα αντίθετοι στους αντιδημοκρατικούς νόμους. Είμαστε κάθετα αντίθετοι στην κομματικοποίηση της αυτοδιοίκησης, όπως εμείς είμαστε κάθετα αντίθετοι στην απαξίωση, στην απαξίωση του Περιφερειακού Συμβουλίου και οφείλουμε όλα τα μέλη του Περιφερειακού Συμβουλίου Περοπονιέσου να ενώσουμε τις δυνάμεις μας. Υπάρχει κομματισμός για την ανάδειξη των δικών μας, των δικών σας, των δικών μας. Έτσι λειτουργεί το σύστημα. Ο πιο άξιο για τον τόπο δεν είναι ο επιλεκτός της καθεκυβέρνησης. Αλλά η απόλυτη και ξεκάθαρη επιλογή των πολιτών. Ο τόπος έχει πλήθος προβλημάτων που πρέπει να αντιμετωπιστούν και χρειάζονται άνθρωποι που και θα γνωρίζουν αλλά και θα έχουν τη στήριξη των πολιτών. Οι πολίτες ψηφίζουν. Και ξέρετε τι σημαίνει αυτό? Ότι αυτοί διοικούν. Δεν μπορεί κανένας να κάνει κουμάτο, δεν μπορεί καμία κυβέρνηση να κάνει κουμάτο. Στους αυτοδικητικούς θεσμούς. Γιατί εκεί πάει δουλειά. Αυτό θέλετε. Ο νέος εχθροικός νόμος είναι γεγονός ότι ενισχύει τη συγκέντρωση εξουσιών και αρμοδιοκύτων σε συγκεκριμένα πρόσωπα. Το γνωρίζουμε όλοι αυτό. Δεν είναι δυνατόν να αποδυναμωθεί ο τόπος ή η κοινωνία στα μέτρα της καθεκυβέρνησης. Δηλαδή να καταγγείται δυνατόν η κοινωνία. Δηλαδή να καταγγείται δυνατότητα επιλογής για τη διαχείριση των τοπικών προβλημάτων. Άκουσα προηγουμένως τον κ. Περιφεριάχη και με στενοχώρησε με λύπηση ιδιαίτερα. Είπε, γνωρίζουμε τι διαχείριση κάνατε εσείς. Τι διαχείριση κάναμε εμείς. Μας είπε, δεν γνωρίζει τι διαχείριση κάναμε εμείς. Γιατί δεν λέει αυτά τα πράγματα. Δεν τον τιμούν και δεν πρέπει να λέει απλώς εγώ θα του πω. Γιατί παίρνει και εμένα η μπάλα. Και με ενοχλεί, με προσβάλλει. Τρεις φορές βγήκαμε πρώτοι. Εγώ επεκλογήθηκα τρεις φορές τον κ. Περιφεριάχη. Τον κ. Περιφεριάχη τον πήρε χεράκι με δημοκρατία και τον έβγαλε. Δεν βγήκε ούτε με το τζαβουκά του ούτε γιατί έπρεπε να βγει. Τέλος πάντων. Από κει και πέρα. Αυτό που έχω να πω. Όσο και αν προσπαθείτε να συνεχίσετε, να μας κοφανείτε και να μας φιλώνετε σαν παράταξη και κυρίως σε θέματα διαχείρισης και διαφάνειας, αυτό που θα σας πω είναι το εξής και βάλτε το στο μυαλό σας. Γιατί εμάς αυτό που κάνετε δεν μας ακείζει. Στο λάκκο που σκάβετε, προσέχτε για να πέσετε μέσα. Δεν ξέρω πώς έχετε πέσει μέσα. Εγώ προσωτικά αλλά και η παράταξή μας νιώθουμε περήφανοι. Νιώθουμε περήφανοι για το έργο και για αυτό που έχουμε προσφέρει στην κοινωνία της παροπονής σου. Και θα συνεχίσουμε να προσφέρουμε. Και να σας πω και κάτι άλλο. Πρέπει λοιπόν όλοι να πούμε ένα μεγάλο όχι στις προτάσεις της κυβέρνησης για το νεκρολογικό νόμο. Η κυρία Κόρκαν. Και Πρόεδρε με ακούτε. Ευχαριστώ κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Λίγη διαβούλευση για το νεκρολογικό νόμο. Και θα πω κι εγώ δυο δικές μου σκέψεις. Έγιναν εκλογές με το νόμο της απλής λεγόμενης αναλογικής. Θεωρητικά. Θα υπήρχαν συνεργασίες, θα υπήρχαν συνέργειες, θα υπήρχαν συνενέσεις, συγκλήσεις για να προχωρήσουν τα θέματα και τα έργα. Την πραγματικότητα συνέβη και αυτό λειτούργησε. Όχι. Ενάμισο χρόνο τώρα και εμείς εδώ στο Περιφερειακό Συμβούλιο Πελοποννήσου αλλά και σε όλους τους τομείς έχει φανεί ότι δεν λειτούργησε. Στους περισσότερους δήμους, στα περισσότερα Περιφερειακά Συμβούλια υπήρχαν προβλήματα και πολλές φορές και τραγελαφικά ζητήματα. Υπόθηκε για το θέμα της κυβερνησιμότητας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι δεν είναι πρόσχημα να μπορεί να κυβερνήσει και να κυβερνηθεί ένας τόπος έστω και από τη μεριά της αυθοδιοίτησης. Θεωρώ ότι ο νέος νόμος αυτός προσπαθεί να δώσει λύσεις και να δώσει διοξόδους σε προβλήματα. Και θα πρέπει να θυμηθούμε, αν δεν υπήρχαν νομοθετήματα και ρυθμίσεις που να μεταβιβάσθουν οι αρμοδιώτητες στην Οικονομική Επιτροπή τότε θα είχαμε πολλά ζητήματα που δεν θα είχαν προχωρήσει μέχρι σήμερα. Να φέρω και ένα παράδειγμα, νομίζω ότι αναφέρθηκε από συνάδελφο. Στα πρώτα συμβούλια τα περιφερειακά το θέμα των απορριμάτων ενθυμούμαι ότι είχε συζητητεί. Θα είμαστε στο ίδιο σημείο. Άκουσα επίσης από συναδέλφους της αντιπολίτευσης. Αφενός μεν θα πω προσωπικά έχω συγκεκριμένη πολιτική και ιδεολογική ταυτότητα. Το θεωρώ τιμή μου και στο DNA μου θεωρώ και εμένα και αρκετών συναδέλφων από εδώ. Δεν είναι να πούμε ότι δεν μας ενδιαφέρει το καλό. Και μας μας ενδιαφέρει το καλό. Και κινηθήκαμε πάντοτε με συγκεκριμένη πολιτική και ιδεολογική ταυτότητα. Είχατε συνάδελφος στον τομέα του. Θέλω να πω και κάτι άλλο. Σε κάποιους συναδέλφους που κυβέρνησαν από μας εδώ στον περιφερειακό συμβούλιο αρκετά χρόνια πριν. Πώς θα είχατε κυβερνήσει αν υπήρχε η απλή αναλογική. Με ενισχυμένη αναλογική δεν κυβερνήσατε τότε. Και να θυμίσω και τις κυβερνήσεις στη χώρα μας τα τελευταία 40 χρόνια. Που πέρασαν κυβερνήσεις όλοι του ιδεολογικού φάσματος. ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και τελευταία ΣΥΡΖΑ και αναλλαγές και τα λοιπά. Δικήθηκε η χώρα με 35% με 40%. Και ο νόμος αυτός που δικήθηκε η χώρα ήταν ομακροβιότερος. Γιατί δηλαδή θα πρέπει να μην μπορεί να δικηθεί η αυτοδιοίκηση. Να θυμίσουμε και κάποιες περιπτώσεις του 89-90 που έπρεπε να φτάσει τότε η κυβέρνηση για να γίνει κυβέρνηση ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης το 48%. Θεωρούμε ότι το νέο νόμο αφού τον βλέπουν θετικά το μεγαλύτερο μέρος των δημοτικών, το μεγαλύτερο μέρος των περιφερειαρχών θα λύσει οι ζητήματα και αυτό είναι σημαντικό. Άλλωστε είχαμε τοποθετηθεί από την αρχή ότι δεν είμαστε υπέρ της απλής αναλογικής και η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας είχε τοποθετηθεί. Και όσον αφορά για αυτούς που ισχυρίζονται ότι είναι ακομάτιστοι ότι είναι εκτός, έχουν δείξει και έχει αποδειχτεί ότι έχουν στηριχτεί στο παρελθόν σε παρατάξεις. Στηρίζουμε φυσικά το νέο εκλογικό νόμο. Ευχαριστώ. Ευχαριστούμε. Θα ήθελα εδώ να θυμίσω γιατί το ξέχασα. Η κυρία Σπυριδάκου και ο κύριος Μπουντρούκας για λόγους υγείας απουσιάζουν σήμερα δικαιολογημένα από το Περιφερειακό Συμβούλιο. Λοιπόν, πάμε στο... Ο κύριος Γανώσης. Καλησπέρα. Καλησπέρα. Το νέο εκλογικό σύστημα με βρίσκει σύμφωνο στη βασική του επιδίωξη, αλλά έχω και κάποιες μικρές ενστάσεις όσον αφορά επιμέρους ρυθμίσεις και διατάξεις. Είναι δεδομένο ότι ακόμα και οι αρχιτέκτονες της αφλής αναλογικής αποδέχονται πλέον την αποτυχία του συστήματος αυτού, αφού προκύπτει παντού πλήρη αγκυβερνησία του ΣΟΤΑ. Και το βλέπουμε και εμείς στην Περιφέρεια, να μπαίνουμε και στα λαμπούτσια της Εκάσουδας Περιφεριακής Δίκησης. Και ως αποτέλεσμα να μην μπορεί ένας δήμος, μια δημοτική αρχή ή μια περιφερειακή αρχή, να εφαρμόσει την πολιτική της εξ ολοκλήρου και την οποία στο κάτω κάτω θα πρέπει και να ακριθεί και κατά τη διάρκεια και στο τέλος της τετράετίας της Κυτίας. Δέχομαι φυσικά την διαφορετική προσέγγιση και τις πολλές φωνές που προκύπτουν και ακούγονται στα συμβούλια από ερετούς, αλλά καμία θητεία δεν θα ακριθεί ποτέ με βάση τον πλουραλισμό της αντιπολίτευσης. Βλέπουμε δημάρχους, περιφεριάρχες να αναγκάζονται να συνεργαστούν με στελέχη άλλων παρατάξεων, να μην μπορούν να επιβάλλουν την πολιτική τους και να είναι αναγκασμένοι να ισορροπούν συνεχώς πάνω σε ένα τετωμένο σκηνή. Και ρωτώ πώς μπορούν εκ διαμέτρου διαφορετικές φιλοσοφίες, διαφορετικές κουλτούρες να συνεργαστούν αρμονικά όταν πολλές φορές όλα κρίνονται σε μία ψήφο, στα συμβουλία. Εγώ το τόνισα και στην αρχή είμαι υπέρ της κυβερνησιμότητας που επαναφέρει ο νέος εκλογικός νόμος. Και όσον αφορά τις μικρές ενστάσεις που έχω, αυτό αφορά τη μείωση του αριθμού των εκλεγμένων, θεωρώ θα πρέπει να επανεξαταστεί, καθώς χρειάζονται πληθώρα στελεχών για να μπορούν να φέρουν θέματα από όλη την επικράτεια της περιφέρειας και όχι μόνο από τα αστικά κέντρα. Και επίσης ένα άλλο θέμα που για μένα προκύπτει είναι την νίωση του σταυρόπροτήμησης. Θεωρώ ότι θα δημιουργήσει στις προεκλογικές περιόδους πολιτική χαρακομάτων και πιθανότατα και σωστρέφια κάτι διάρκεια της προεκλογής περιόδου. Για τα ζητήματα μεταβίβασης και αλλαγής των αρμονιωτήτων θα αφήσω να μιλήσουν οι πιο εμπειροί από εμένα. Φυσικά αυτό που καταλαβαίνω και συμφωνώ κατά μία είναι ότι υπάρχει λογική να τρέξουν κάποιες διαδικασίες fast track, που νομίζω όσοι έχουν διοικήσει καταλαβαίνουν ότι είναι ανάγκη για να μπορείς να επιβάλλεις τη διοίκησή σου και αντιτίθεται στις τεράστιες γραφειοκρατικές αγγυλώσεις που ταλάνιζουν ακόμα το δημόσιο τομέα. Κλείνοντας θέλω να πω για ένα σημαντικό θέμα και αυτό θα πρέπει να επανεξεταστεί. Είναι η μεγάλη προσπάθεια που κάνουν οι κοινότητες να διατηρηθεί ο θεσμός τους ανεξάρτητος και είναι ωραίο που βλέπουμε σύσσωμες σε όλες οι κοινότητες της Ελλάδας, καθώς ο θεσμός αυτός και της κοινότητας και μαζί με τους συλλόγους και φορείς κάθε τόπου αποτολούν το ζωντανό κύταρο κάθε τοπικής κοινωνίας και αναδεικνύουν και διατηρούν την ανατόφια θρησιογνωμία κάθε πόλης, κάθε χωριού. Ευχαριστώ πολύ. Ευχαριστούμε. Ο κύριος Λαυρόπουλος. Ευχαριστώ πολύ κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Ξεκινώ λέγοντας ότι είμαστε ως παράταξη αναφανδόν υπέρ του συστήματος της ενισχυμένης αναλογικής. Το έχουμε πει με κάθε τρόπο πριν τις εκλογές. Συνεχίζουμε να το λέμε μετά τις εκλογές. Πήραμε την εμπιστοσύνη του λαού της Πελοποννήσου λέγοντας ότι είμαστε ενάντια στο σύστημα της απλής αναλογικής και στηρίζουμε την ενισχυμένη αναλογική. Και αυτό συνεχίζουμε να λέμε και τώρα χωρίς να μεταβάλλουμε άποψη και χωρίς να κοινούμαστε σε μια λογική στην οποία και στην κεντρική πολιτική σκηνή διαπιστώσατε στο τέλος της προηγούμενης διακυβέρνησης όταν άλλαζαν οι συσχετισμοί να αλλάζει και η επιθυμία για το εκλογικό σύστημα. Μιας κυβέρνησης δηλαδή, η οποία κέρδισε δύο εκλογές και διοίκησε τη χώρα μετά από δύο εκλογικές αναμετρήσεις με το εκλογικό σύστημα της ενισχυμένης αναλογικής και αποχωρώντας αποφάσισε να εφαρμόσει την απλή αναλογική. Όπως επίσης, ούτε μπαίνουμε στη λογική παρατάξεων οι οποίες μια χαρά διοίκησαν την περιφέρεια οι δήμους με την ενισχυμένη αναλογική με περιφερειακά συμβούλια τα οποία είχαν αλλειωμένοι ως προς τα ποσοστά της πρώτης Κυριακής Σύνθεση, δηλαδή είχες τρία πέμπτα του εκλογίτου περιφερειακού συμβουλίου έχοντας 40% στις εκλογές, αλλά τότε δεν ενοχλούσε και τώρα υπάρχει επιθυμία για απλή αναλογική. Δεν μπαίνω στη διαδικασία συζήτησης για το εάν οι αυξημένες αρμοδιότητες στην οικονομική επιτροπή να δημιουργούν θέματα φαινόμενα αυταρχισμού και αδιαφάνειας, θα έπρεπε να μπω στη συζήτηση εάν η σύνθεση του περιφερειακού συμβουλίου κατά ποσοστό διαφορετικό από το αποτέλεσμα της πρώτης Κυριακής δημιουργούσε φαινόμενα αυταρχισμού και αδιαφάνειας και προφανώς όταν δεν είχε δει κανείς ποτέ από οποιαδήποτε παράταξη διοικούσε πριν την περιφέρεια Πελοποννήσου να δώσει δείγματα γραφής προς την δύθεν απλή αναλογική δίνοντας διαφορετική σύνθεση σε αποφασιστικά σώματα από ό,τι όριζε ο νόμος της ενισχυσμένης αναλογικής που ίσχυε. Οι εκλογές κατά την άποψή μου γίνονται πρωτίστως για να εκλεγούν όργανα που θα διοικήσουν τους δήμους και τις περιφέρειες, βεβαίως αποτυπώνουν τις πολιτικές θέσεις και τους πολιτικούς συσχετισμούς, αλλά το κύριο είναι να εκλεγούν όργανα τα οποία θα διοικήσουν τους δήμους και τις περιφέρειες για την επόμενη περίοδο. Και προφανώς επίσης εκλέγονταν όπως εκλέχτηκαν περιφεριάρχες και δήμαρχοι τη Δεύτερη Κυριακή με απόλυτη δημοκρατική νομιμοποίηση, οι οποίοι θα πρέπει να έχουν, θα έπρεπε να έχουν τη δυνατότητα διοίκησης του δήμου ή της περιφεριάς τους και όχι να αναλώνονται σε συζητήσεις μόνο γενικών πολιτικών θέσεων στο όνομα και μόνο της απλής αναλογικής. Αυτός είναι, κατά την εποψή μου, ένας από τους λόγους που το σύνολο των περιφερειαρχών της χώρας και η πολύ μεγάλη πλειοψηφία των δημάρχων της χώρας τάσεται υπέρ του νέου συστήματος. Και μιλώ για το σύνολο των περιφερειαρχών, εκ των οποίων οι μισοί έχουν εκλεγεί από την πρώτη Κυριακή και δεν έχουν τα προβλήματα της δυσλειτουργίας των περιφερειακών τους συμβουλίων, επειδή έχουν απόλυτη πλειοψηφία, όμως και αυτοί διαπιστώνουν την ανάγκη να μπορεί μετά από την επόμενη εκλογική αναμέτρηση να προκύψουν περιφερειακά συμβούλια και δημοτικά συμβούλια τα οποία να μπορούν να διοικήσουν τους δήμους και τις περιφέρειές τους. Η κυβερνησιμότητα δεν είναι ένα τρίκ για να αλλάξει ο εκλογικός νόμος, είναι ένα ζητούμενο προκειμένου να διοικηθούν οι δήμοι και οι περιφέρειες. Όπως η κυρία Λιμπεροπούλου είπε μιλώντας, ότι έχουν διαπιστωθεί δυσλειτουργίες από την εφαρμογή στην πράξη της απλής αναλογικής. Προφανώς έχει διαφορετική άποψη, όμως το σημειώνω διότι είναι μία από τις πάρα πολλές φωνές οι οποίες έχουν διαπιστώσει παραδείγματα δυσλειτουργίας και τα παραδείγματα αυτά πρέπει να επιληθούν. Δεν βλέπω άλλο τρόπο να επιληθούν παρά μόνο να μπορούν να διοικηθούν οι δήμοι και οι περιφέρειες μετά από τα αποτελέσματα των εκλογών και όχι να μετατρέψουμε τις εκλογές σε ένα γκάλοπ αποτύπωσης των πολιτικών θέσεων. Ευχαριστούμε κύριε Λαπρόπολε. Ευχαριστώ κύριε Σκατζό. Λοιπόν, ενέα ο κύριος Καρούτζος. Καλησπέρα σας. Κυρίες συνάδελφοι, στη συζήτηση που αφορά τα αντιπροσώπευση των πολιτών σε συλλογικά όργανα, όπως αυτά της αυτοδιοίκησης, είναι σαφές ότι το κρίσιμο ζήτημα είναι ο προσδιορισμός του δικαιότερου τρόπου αντιπροσώπευσης. Σε αυτή την έννοια, η απλή αναλογική είναι το δικαιότερο, το αναλογικότερο, το πιο συμμετοχικό και γι' αυτό το καλύτερο σύστημα για την τοπική αυτοδιοίκηση. Εξασφαλίζει ότι το ποσοστό που έλαβες στις εκλογές είναι και αυτό που θα σου αναλογεί στα συμβούλια. Αυτό είναι το ποσοστό το οποίο εκπροσωπεί στην πραγματικότητα στην κοινωνία. Τι πιο δίκιο από αυτό. Η σημερινή κυβέρνηση απέκρουσε το σύστημα της απλής αναλογικής με το πρόσχημα της αδυναμίας κυβερνησιμότητας και επιτέθηκε στην απλή αναλογική από τον πρώτο μήνα διακυβερνησής της, πολύ πριν αυτή εφαρμοστεί στην πράξη, ενώ στη συνέχεια νομοθετούσε διαρκώς μέτρα που οδηγούσαν στην υποβάθμιση των οργάνων που λειτουργούν με τις αρχές απλής αναλογικής, όπως το περιφερειακό συμβούλιο. Είναι απλά πρακτική η λόγη που από την αρχή η κυβέρνηση αλλά και η παρούσα περιφερειακή αρχή, όπως έχει η ίδια δηλώσει κατεπανάληψη αντιτίθετες στην απλή αναλογική, πλέον και επίσημα και με το υποψήφιση νομοσχεύιο. Κρίνει η κυβέρνηση απλώς εξειδείων τα αλλότρια και θεωρεί ότι κάθε αντιπολίτευση θα είναι λαϊκιστική, θα είναι ανεύθυνη, θα έχει αυτοσκοπό να μπλοκάρει τη λειτουργία των θεσμών. Όχι παιδά, δεν ήταν αυτό και δεν θα μπορούσε να είναι αυτό, δεν προλάβαμε να δούμε την απλή αναλογική να εφαρμόζεται πλήρως αλλά και εν τέλει η εμπειρία έως σήμερα στο ΣΟΤΑ έδειξε ότι καθόλου δεν εμπόδισαν να λειτουργούν κανονικά οι ΩΤΑ και τα όργανα τους και να παίρνουν αποφάσεις. Η διαφωνία λοιπόν δεν είναι πρακτικής φύσης, δεν αφορά την κυβερνησμότητα, έχει να κάνει με την αντίληψη για το τι είναι πραγματικά δημοκρατικό. Ένα μεγάλο βήμα μπροστά που ο Κλιστένης προσπάθησε να φέρει ήταν να καλλιεργήσει κουλτούρα διαλόγου, κουλτούρα συμβιβασμών, συνεργασίας, συνενέσεων, ώστε στη λήψη των αποφάσεων να εκπροσωπείται πραγματικά η πλειοψηφία της κοινωνίας μέσω των αντιπροσωπών της στα συμβούλια και να ακούγεται το σύνολο της κοινωνίας χωρίς να αφήνονται απ' έξω μικρές παρατάξεις. Λοιπόν, συνάδελφοι, δεν γίνεται στην Ευρώπη η απλή αναλογική να επιλέγεται όλο και περισσότερο στο καλύτερο σύστημα άσκησης τοπικής αυτοδιοίκησης, να ευνοείται η τάση ευρύων πλειοψηφιών ως μέρος πολιτικής καθημερινότητας ώστε να εκπροσωπούνται δικαιότερα οι τοπικές κοινωνίες σε κάθε χώρας, εν τέλει να ευνοείται με κάθε τρόπο η κουλτούρα διαλόγου, αλλά εδώ στην Ελλάδα να λέμε δεν μπορώ να διοικήσω εάν δεν μου χαρίσει κάποιος το 60% των συμβουλίων και των συμβούλων σε αυτά. Δεν γίνεται τα σύγχρονα ευρωπαϊκά μοντέλα αυτοδιοίκησης να οργανώνονται με στόχευση την αναλογικότερη εκπροσώπηση και την απαγγίστρωση των συμβουλίων από κεντρικούς θεσμούς για να είναι πιο ανεξάρτητα και πιο αποδοτικά, πραγματικά αυτοδιοικούμενα δηλαδή, αλλά εμείς να θεωρούμε ότι το μόνο λειτουργικό μοντέλο είναι αυτό που μία μειοψηφία κερδίζει τις εκλογές και διοίκη, όπως επιθυμεί επειδή οι δικοί νόμοι και όχι η ίδια η κοινωνία, της δίνουν αυτή τη δυνατότητα. Το νομοσχέδιο θέλει την μείωση του διαλόγου, τον περιορισμό του ελέγχου, την άσκηση της διοίκησης από κατουσίαν μειοψηφίες και τη συγκέντρωση των εξουσίων γύρω από το πρόσωπο του περιφερειάρχη ή του δημάρχου. Θέλει την οπιστοδρόμη σε συστήματα αυτοδιοίκηση που απέτυχαν παταγοδώς, που συνδέθηκαν με διαφθορά που οδήγησαν σε μηδενική ανάπτυξη. Γι' αυτό το υποψήφιχησης του νομοσχέδιου χαρίζει το 60% των εδρώων στον πρόσωπο του περιορισμού. Ξέροντας ότι έτσι θα αφήσει απ' έξω πολλές αντιπολιτευτικές φωνές και κατά κανόνα της αριστεράς. Γι' αυτό μειώνει τον αριθμό των συμβούλων, γιατί πολυφωνία είναι εχθρός. Γι' αυτό υποβαθμίζει εκλογικά τις κοινότητες για να τις συνδέει με τον δήμαρχο και κλείνει τα μάτια μπροστά στο δεδομένο ότι κάθε κοινότητα έχει ανάγκη να μπορεί να απευθύνεται απευθείας στον ερετό που εκλέγει και όχι σε ένα δήμαρχο που μπορεί να βλέπει από σπάνια έως και καθόλου. Μήπως άλλωστε αυτή η αμεσότητα δεν είναι το πρωταρχικό στοιχείο κάθε αυτοδιοίκησης. Είναι το πρωταρχικό μεταρρυθμιστικό, κλονίζει τη δημοκρατικότητα και τη συμμετοχικότητα στη τοπική αυτοδιοίκηση, περιορίζει το πραγματικά αυτοδιοίκητο το ΝΟΤΑ και αλλειώνει την κοινωνική έκφραση και γι' αυτό είναι απόλυτα απορριπτό από εμάς. Ο κύριος Βερούτης. Καλησπέρα συνάδελφοι. Η συζήτηση γύρω από τον εκλογικό νόμο είναι χρήσιμη για να εκφράσει ο καθένας από εμάς τις απόψεις του. Αλλά αν είμαστε ρεαλιστές, αγαπητοί συνάδελφοι, θα παραμεκτούμε ότι κανένας από εμάς δεν είχε κρύψει τις θέσεις του για το πιο σύστημα θεωρούμε καλύτερο και πιο αποτελεσματικό για το τοπική αυτοδιοίκηση από την προεκλογική και όλας περίοδο. Όποιος έχει έστω και την ελάχιστη επαφή με την ελληνική πολιτική πραγματικότητα των τελευταίων χρόνων αλλά και του περασμένου αιώνα δεν μπορεί παρά να αναγνωρίσει ότι τα εκλογικά συστήματα με βάση την απλή αναλογική οδηγούν τελικά αντί για τη σύνθεση στην αποσύνθεση της διοίκησης και καθόλου σε σύνθεση σοβαρών εφαρμόσυμων και λειτουργικών προτάσεων και πολιτικών. Όμως εκ της ειστάσεώς τους οι οργανισμοί τοπικής αυτοδιοίκησης καλούνται εκ του συντάγματος να ασκούν συγκεκριμένες αρμοδιότητες δημόσιας εξουσίας και ειδικότερα την διοίκηση των τοπικών υποθέσεων σύμφωνα μάλιστα με την αρχή της διοικητικής αποτελεσματικότητας. Σε αυτό λοιπόν το συνταγματικό πλαίσιο επιβάλλεται η αναγκαία πλειοψηφική ενίσχυση των επιτυχών των συνδυασμών ώστε να διασφαλίζεται έτσι η ομαλή και εύρυθμη λειτουργία των διοικητικών αρχών της τοπικής αυτοδιοίκησης. Είναι λοιπόν, κατά τη γνώμη μου, επιβεβλημένες οι αποκλήσεις από το αναλογικό σύστημα για την αυτοδιοίκηση, έτσι κι αλλιώς το αναλογικό σύστημα που εισήγαγε για την αυτοδιοίκηση η προηγούμενη κυβέρνηση το 2018, καθόλου δεν διασφαλίζεται η κυβερνητισμότητα των δήμων και των περιφεριών και μάλιστα όπως έχουμε δει δημιουργεί και σοβαρά προβλήματα κατά την άσκηση της διοίκησης. Έχει επισημαθεί άλλωστε, τόσο από την Ένωση Περιφεριών Ελλάδας, όσο και από την Κεντρική Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων, αλλά και από άλλους χωρίς. Πρέπει λοιπόν, αγαπητοί συντάδελφοι, να εκπαιδευτούμε στην κουλτούρα της αποτελεσματικότητας της διοίκησης. Στην προσπάθεια να βάλουμε στο κέντρο των ενεργειών μας τον πολίτη. Εμείς υπάρχουμε εδώ για να υπηρετούμε αποτελεσματικά τον πολίτη και τους στόχους του δημοσίου συμφέροντος. Θα σας ευχαριστώ. Αυτοδιοίκησης, την περιφερειακή αυτοδιοίκηση και το νομοσχέδιο αυτό που έρχεται σε λίγες μέρες στην Κουλή, ουσιαστικά καταργεί την αυτοτέλεια της αυτοδιοίκησης περιφερειακής και δημοτικής. Το χέρι χέρι ή χεράκι κυβέρνησης και αυτοδιοίκησης, νομίζω ότι μόνο μια εξάτειτη αυτοδιοίκηση δεν υπηρετεί. Προσωπικά υπηρετώ την αυτοδιοίκηση 20 χρόνια από όλους τους θεσμούς. Τέτοια ταύτηση, κυριολεκτικά ταύτηση κυβέρνησης και περιφερειακής αρχής δεν έχει ξαναγίνει. Και λυπάμαι που θα το πω, γιατί προέρχομαι από αυτόν τον χώρο, από τη Νέα Δημοκρατία στον χώρο, αλλά γενικά, διαχρονικά, το κόμμα αυτό δεν τόλμησε ριζοσπαρτικές αλλαγές στην αυτοδιοίκηση. Ούτε και αν θα πούμε ότι το 2018 δεν θέλει να είναι ολογική, δεν τόλμησε ούτε στον Καλλικράτη, ούτε πριν στον Καποδίστρια. Και ενώ τώρα θα μπορούσε να αρχίσει ένας διάπρος επικοινωνίας, μην αρχίσει το 2020. Οδεύουμε στον Καλλικράτη και εμείς η Ελλάδα, οι Έλληνες δεν έχουμε αποφασίσει να συζητάμε. Εμείς θερρώμαστε πλέον αλαζονικά, αυτό είναι το χειρότερο όλο. Ακούω κάποιους συναδέλφους να μιλούν για τραγωδία της απλής αναλογικής. Αλλά αλήθεια, όλοι εμείς που κατήρθαμε στις εκλογές τις προηγούμενες, δεν γνωρίζαμε τι πιο καθεστώς θα γίνουν οι εκλογές αυτές, δεν το γνωρίζαμε. Είναι πραγματικά ωραία αυτή η εικόνα που αντιμετωπίσαμε εμείς σαν παράταξη στις εκλογές του 2019. Αυτή την πλήρη κομματικοποίηση των αυτοδικητικών εκλογών δεν είναι τραγωδία, να τα ακούσουν κάποιες συναδελφοί μας, όταν ο νυμ υπουργός εσωτερικών, κύριος Βορίδης, χαρακτήριζε εμένα και τους άλλους συναδελφούς προδότες της πατρίδος, σαν αυτούς που ψήφισαν τη συμφωνία των Πρεσπόν, επειδή τολμίσαμε και κατεβήκαμε με τον Πέτρο τον Τατούλη. Αλήθεια, ο κύριος Βορίδης, ποια απόψη έχει τώρα για τη συμφωνία των Πρεσπόν. Τελικά, είναι ξεκάθαρο ότι πολλοί αξιωματούχοι, σε πολλούς αξιωματούχους, ταιριάζει ο λόγος του Γεωργίου Παπανδρέου που είχε πει προς τον γρίμπα, «εδοξάστη κρυπτόμενος, κατεποντίστη εμφανιζόμενος». Ευχαριστώ πολύ. Ο κύριος Αναστασσόπουλος. Ευχαριστώ πολύ κύριε Βόριδη. Αγαπητές συναδέλφσες και συνάδελφοι, θεωρώ το θέμα έχει εξαντληθεί. Ακούστηκαν όλες οι απόψεις. Εγώ να πω ξεκάθαρα ότι ήμουν και είμαι υπέρ της ενισχυμένης αναλογικής, το οποία είναι ένα σύστημα δοκιμασμένο και αποτελεσματικό και ουσιαστικά δεν προσαρμόζομαι κάθε φορά ανάλογα αν είμαι στην πλειοψηφία ή στη μειοψηφία και να επιλέγω τότε τοποθέτηση όσον αφορά αυτά τα συστήματα τα εκλογικά. Ο λαός που μας ψηφίζει περιμένει αποτελεσματικότητα. Και αγαπητές συνάδελφοι που προ λίγο είχατε πάρει τον λόγο, δεν κατανοώ καθόλου την κριτική που ασκείται περί της κυβέρνησης την ώρα που μας εγκαλείται ότι μιλάμε σε επίπεδο βουλής. Εσείς αυτό το πράξατε προ λίγου και το κυριότερο είναι ότι δεν έχετε καν έτσι την ευαισθησία να κάνετε και μια μικρή αυτοκριτική επί του θέματος και να αξιολογήσετε την περίπτωση εκείνη της πρώτης περιόδου της δικής μασθητίας που υπηρετήσατε ένα σύστημα με ενισχυμένη αναλογική και απολαύσατε το καταστροφικό παιχνίδι της απλής αναλογικής όταν βρεθήκατε στην μοιοψηφία. Συνεχίζω όμως λίγο παρακάτω. Θέλω να πω δυο κουβέντες ακόμη κύριε Πρόεδρε όσον αφορά τα περί της αξίας της ψήφου αν είναι ενισχυμένο το σύστημα αν είναι απλή αναλογική, αν είναι ενισχυμένη η αναλογική. Κάποιοι θεωρούν ότι είναι η δική τους ψήφος πιο βαριά ότι έχει μεγαλύτερη βαρύτητα από τη δική μας. Εμείς δεν αισθανόμαστε άσχημα ότι αυτό το σύστημα της απλής αναλογικής μαϊμού έδωσε αυτά τα αποτελέσματα και από εκεί και πέρα ο καθένας γλένταγε το χώρο του και έλεγε ότι ας δούμε αν θα πάρουμε ποτέ απόφαση. Ευτυχώς που ήρθαν αυτές οι αλλαγές με την Οικονομική Επιτροπή και μπορέσαμε να κάνουμε κάποια πράγματα και ο κόσμος μας περιμένει να είμαστε αποτελεσματικοί. Και εμείς έχουμε χορτάσει κουβέντα και το έχουμε αποδείξει αυτό κάθε πανάληψη. Κλείνοντας κύριε Πρόεδρε για τον αείμνηστο Παναγιό του Φωτέα τον οποίο υπηρέτησα και εγώ. Λυπάνε για τον συνάδελφο τον Πετράκο που και τότε παρόλου δεν είχε εκλεγεί. Είχε λόγο στον Περιφερειακό Συμβούλιο και εν πάση περιττώση να του θυμίσω ότι αν ζούσε σήμερα Φωτέας δεν θα ήταν υπέροχος αυτής της απλής αραλογικής. Ευχαριστώ πολύ κύριε Πρόεδρε. Όχι. Ναι κύριε Πρόεδρε ακούγουμε. Ναι κύριε Σκούρο ναι. Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κυρίες συνάδελφοι θα πρέπει να προσδιορίσουμε πρώτα πρώτα που κινούμαστε. Υπηρετούμε την ερετή περιφέρεια. Όταν λέμε ερετή περιφέρεια το μυαλό μας πάει στο ότι όλοι εμείς που έχουμε εκλεγεί εκεί εκφράζουμε τις απόψεις των συμπολιτών μας και είμαστε υπεύθυνοι απέναντί τους. Όταν δημιουργήθηκε η ερετή περιφέρεια κύριε Πρόεδρε και κύριες συνάδελφοι πραγματικά θεωρήσαμε ότι ήταν η μεγαλύτερη διοικητική μεταρρύθμιση που έγινε στην Ελλάδα. Κατά κάποιο τρόπο έδινε στους πολίτες ένα βαθμό εξουσίας πάνω στα ζητήματα που τους αφορούν. Και επειδή ο κ. Περιφεριάρης κατά καιρούς λέει ότι δεν είμαστε και ανεξάρτητο κράτος κανένας δεν το υποστήριξε αυτό κ. Περιφεριάρη. Απλώς η ερετή περιφέρεια δεν θα νομοθετήσει. Δεν θα ασχοληθεί με τα οικονομικά του κράτους. Όμως με τα τοπικά προβλήματα είναι υποχρεωμένη να ασχοληθεί. Και αυτό που ζητούσαμε πάντα ήτανε μεταφορά αρμοδιωτήτων από την κεντρική κυβέρνηση στις περιφέρειες. Να είμαστε υπεύθυνοι για τον τόπο μας και να αποφασίζουμε εμείς για τον τόπο μας. Υπερετήσαμε αυτή την ερετή περιφέρεια περιμένοντας στην πορεία τη βελτίωση του νόμου του Καλλικράτη ώστε συνεχώς να μεταφέρονται αρμοδιώτητες στην περιφέρεια να καταστεί η περιφέρεια πραγματικά ένας πυρήνας παραγωγής έργου και πολιτικής. Τι συμβαίνει τώρα με το καινούργιο νομοσχέδιο που φέρνει η κυβέρνηση. Ουσιαστικά επιστρέφουμε στο παρελθόν, γυρίζουμε πάλι πίσω απαξιώνεται όλος αυτός ο θεσμός της ερετής περιφέρειας. Απαξιώνεται ο ρόλος του περιφέρειας. Απαξιώνεται ο ρόλος του περιφερειακού συμβουλίου που από το νόμο του Καλλικράτη και τη διοικητική μεταρρύθμιση καθοριζόταν σαν το μεγαλύτερο πολιτικό όργανο της περιφέρειας. Επιστρέφουμε στο παρελθόν. Οι περιφερειακοί συμβουλίοι θα μετατραπούν σε διακοσμητικά στοιχεία. Και θέλω να πω και κάτι άλλο. Όταν η προηγούμενη κυβέρνηση ψήφισε το νόμο για την απλή αναλογική γιατί και με αυτό μας κατηγορούν ότι εμείς κυβερνήσαμε με νησιμένη αναλογική όταν η προηγούμενη κυβέρνηση ψήφισε το νόμο για την απλή αναλογική πρώτα πρώτα ο Πέτρος Τατούλης και η Νέα Πελοπόννησος χαιρέτησαν και ήταν η μοναδική ίσως παράταξη στην Ελλάδα που χαιρέτησαν την απλή αναλογική. Δεν μπορεί να μας κατηγορεί κανένας, λοιπόν, ότι μόνο με την ενισχυμένη διτουργήσαμε. Και αν, κύριε Πρόεδρε, κύριοι συνάδελφοι, η απλή αναλογική που είναι το αντιπροσωπευτικότερο σύστημα εκλογών, εάν η απλή αναλογική αποτύχει δεν φταίει το σύστημα. Ουσιαστικά φταίνει αυτή που την υπερετούν. Θέλω να πω ότι μη γυρίζουμε πίσω, είμαστε αντίθετοι με το καινούργιο εκλογικό νόμο, πρέπει να πάμε μπροστά, η περιφέρεια πρέπει να προχωρήσει, να γίνει μια ευρωπαϊκή περιφέρεια και να αποφασίζει για το τόπο της. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρία Καλογεροπούλου. Ναι, ακούγομαι, κύριε Πρόεδρε. Ναι, κυρία Καλογεροπούλου. Καλησπέρα σε όλους. Θέλω να πω και εγώ δύο πολύ σύντομες κουβέντες και την άποψή μου για την απλή αναλογική, έτσι όπως την έχω βίωσει ως ώρας, ως μέλος αυτού του σώματος και του θεσμού του 2ου βαθμού της αυτοδίκησης. Θεωρώ ότι παράδειγμα ή επιχείρημα του γιατί πρέπει να καταργηθεί η απλή αναλογική και να προχωρήσει η Κυβέρνηση στην αλλαγή του εκλογικού νόμου, είναι δυστυχώς ο τρόπος με τον οποίο λειτουργεί το Περιφερειακό Συμβούλιο. Διότι σε αυτό το Περιφερειακό Συμβούλιο από την αρχή της νέας δηλικητικής περιόδου, όπου ίσχυσε και η απλή αναλογική, στα πιο σημαντικά θέματα και προβλήματα που ασχολούν την περιφέρειά μας, ελάχιστη διάθεση έχουμε δει για συνεργασία από τις παρατάξεις. Ούτε καν στον τουρισμό, με τον οποίο ασχολούμαι εγώ προσωπικά, που απ' τη φύση του είναι ένα κατάλληλο πεδίο για συνεργασία και για σύμπνια και αφορά την τουριστική ανάπτυξη της περιφέρειάς μας και έχει μείνει πολύ πίσω σε σχέση με άλλες περιφέρειες και πολύ περισσότερο σε σχέση με άλλες περιφέρειες της Ευρώπης. Ούτε και εκεί δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε. Και παρακαλώ πάρα πολύ να λυφθεί σοβαρά υπόψη, ότι σε αυτό το περιφερειακό συμβούλιο έχουμε την τύχη να έχουμε έναν περιφερειάρχη ο οποίος έχει έναν λόγο πάντα συνεργετικό και συνεργατικό και αναζητά λύσεις με τον πιο ήπιο τρόπο και καλή σε συνεργασίες όλες τις παρατάξεις προκειμένου να διευθετηθούν θέματα για τον τόπο μας και ζητήματα που μας απασχολούν. Σε όλες τις εκλογές, είτε είναι εθνικές είτε είναι αυτοδιοικητικές, οι πολίτες ψηφίζουν και δίνουν μια εντολή προκειμένου να προκύψει ένας επικεφαλής ο οποίος μαζί με τους συνεργάτες του θα χαράξει μια πολιτική για όλα τα κρίσιμα θέματα και θα κριθεί από τους ίδιους τους πολίτες που τον ψήφισαν με βάση στο έργο που θα έχουν παράξει. Όμως αυτός ο εκλογικός νόμος δεν διασφαλίζει τον επικεφαλής την ικανότητα της διοικησης εφόσον δεν του δίνει την πλειοψηφία να δρά και να παίρνει πολιτικές πρωτοβουλίες και αποφάσεις. Και ο ρόλος αντιπολίτευσης εδώ στο Περιφερειακό Συμβουλίο δεν είναι να συνδίκει αλλά κυρίως να ελέγχει. Και στις περισσότερες περιπτώσεις η πλειοψηφία των παρατάξιων έχει αντίθετη άποψη σε όλα τα σημαντικά θέματα και ιδιαίτερα εμπίζονται μειοψηφία. Κύριε Πετράκο, σε αυτό που περιγράφεται έτσι όπως περιγράφεται την απλή αναλογική θα μπορούσαν όλα αυτά που περιγράφεται να εφαρμοστούν μόνο σε ιδανικές κοινωνίες όπου θα παραμερίζονταν οι πολιτικές ιδεολογίες και όλοι μαζί θα μπορούσαμε να συνεργαστούμε χωρίς να προβάλλουμε την πολιτική μας ιδεολογία και κουλτούρα. Αυτό όμως δεν μπορεί να υπάρξει ούτε σε αυτή τη χώρα που ζούμε και πολύ περισσότερο στην περιφέρειά μας. Προσωπικά είμαι απολύτως αντίθετη με την απλή αναλογική η οποία ως όραση καταστροφικές συνέπειες στην ομαλή λειτουργία των ΟΤΑ πρώτου και δευτέρου βαθμού και τάσομαι υπέρ της αλλαγής του εκλογικού νόμου προκειμένου να μπει ένα τέλος με τα κυβερνησία και να θεραπευθούν όλοι στις υποδογένεις που έχει προκαλέσει η απλή αναλογική. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ. Κυρία Δημητρακοπούλου. Με ακούτε τώρα? Ναι. Α, ωραία. Εντάξει. Σας ευχαριστώ κύριε Πρόεδρε που μου δώσατε το λόγο. Καλησπέρα σε όλους, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Κακά τα ψέματα είναι η λειμμένη απόφαση για την κυβέρνηση να ψηφιστεί αυτό το νομοσχέδιο. Δυστυχώς είναι η λειμμένη απόφαση και για την περιφερειακή αρχή. Που άλλη μια φορά θα ακολουθούει στιφλά τις κομματικές επιταγές του μηχανισμού που την οδήγησε στην εξουσία. Προκλητικά, το συμφέρον της μικρής μας περιφέρειας. Ό,τι και να πούμε, όσο ισχυρά και να είναι τα τεχείρηματά μας, είναι αδύνατο να αλλάξουμε την αποφασιτικότητα της κυβέρνησης Μητσοτάκη και των δικών τους παιδιών, που συνεχίζουν νομοθετικά, προκλητικά, με τη χώρα σε γλυσμό, με τα μέσα μαζικής ενημέρωσης απόλυτα καθοδηγούμενα και φιμωμένα και λογοκρίνοντας πλέον και τα social media που αποδεικνύονται ίσως στη μοναδική μικρή πηγή ενημέρωσης για την πραγματική ζωή εκεί έξω. Είναι χαρακτηριστικό για τη χώρα μας πως στη διάρκεια της μεταπολίτευσης έχουμε 18 εκλογικές αναμετρήσεις με 7 εκλογικά συστήματα. Τώρα ήρθε και η σειρά της αυτοδιοίκησης πέραν του κεντρικού κράτους, γεγονός που δείχνει ότι σχεδόν η κάθε κυβέρνηση χρησιμοποιεί τον εκλογικό νόμο για τις δικές της πολιτικές κομπημότητες και τα δικά της μικροκομματικά οφέλη. Ο καθένας που έρχεται στην εξουσία αλλάζει τον εκλογικό νόμο όπως νομίζει πως τον συμφέρει. Το 2018 την αυτοδιοίκηση ο Πλυσθένης έφερε την απλή αναλογική. Ένα εγχείρημα που συζητιόταν πάρα πολλά χρόνια και φιλοδοξούσε να φέρει μια νέα πνοή στη λειτουργία της τοπικής αυτοδιοίκησης, να εισαγάγει τον ουσιαστικό διάλογο της συγκλήσης και της συνθέσεως. Κύριο εγχείρημά του ήταν η ενεργοποίηση και η συμμετοχή των πολιτών, τις τοπικές υποθέσεις του Δήμου και της περιφέρειάς του, αλλά και η τοπική αναβάθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης συνολικά. Θεσμοθέτησε τον εκλογικός αίσθημα της απλής αναλογικής, προώθησε την ιδέα της συνεργασίας και της πίεσης, ενίσχυσε τον λόγο της αυτοδιοίκησης στο νομοθετικό έργο, έδωσε δυνατότητα δημοψηφισμάτων, αποσύναισε την εκλογή των κοινωνικών συμβουλίων από τις δημοτικές παρατάξεις, ενίσχυσε το θεσμό της συνέλευσης των κατοίκων, εφάρμοσε την αρχή της εγκύτητας της διοίκησης, άμπλυνε τις ανισότητες, την ανισότητα και κυρίως την μη αντιπροσώπευση του πολίτη που είχε προϋπάρξει από τον καλλικράτιο που δεν είχε καλά μελετηθεί σε κάποια σημεία. Όμως η νέα εξουσία επιθυμεί και επιδιώκει τον ολοκληρωτικό κάθετο έλεγχο όλης της πολιτικής πυραμίδας. Είναι η ίδια τακτική που έζησε ο ελληνικός λαός στην κεντρική πολιτική συνειογωσία, όπως είπα πριν. Ήρθαμε για να αλλάξουμε όπως μας βολεύει ουσιαστικά είναι το μότο. Το σχέδιο νόμου το οποίο έδωσε η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη δεν μας καθνιάζει και είναι άλλο ένα παιδί της δεξιάς που έχει αλλεργία στην πολυφωνία, τη συνεργασία, τον πλουραλισμό και την εκπροσώπευση όλων των κοινωνικών ομάδων. Είναι ό,τι πιο συντηρητικό και ό,τι πιο συγκεντρωτικό έχει σαγάγει ποτέ δεξιά κυβέρνηση. Υπερετήξε κάθαρα τις ιδεολογικές της αναχωρέ και την προκλητική στρατηγική πρόθεση ελέγχου της εξουσίας. Οποδηγηθόθηκε όλοι με μια φράση, τη φράση του υπουρικού εξωτερικών. Οι εκλογές μας από εδώ και πέρα θα γίνονται στην Ελλάδα μονίμως για να χάνει αριστερά. Φοβερή δημοκρατία. Η κυβέρνηση από την πρώτη μέρα έδειξε τις προθέσεις. Δεν θέλησε και δεν ανέλαβε ποτέ πρωτοβουλία να στηρίξει πολιτικά και να ενθαρρύνει την κουλτουρία των συνθέσεων που είναι προϋπόθεση για την απλή αναλογική. Έτσι ώστε να δοκιμαστεί στην πράξη, στο πεδίο η απλή αναλογική και να φανούν τα αποτελέσματά της. Αντιθέτως υπονόμευσε, τα έχουμε δει από το 2019 αμέσως δηλαδή με το που βγήκε, υπονόμευσε την λειτουργία των κορυφαίων οργάνων των περιφερικών και δημοτικών συμπουλίων, εκεί δηλαδή που οικοδομούνται αυτά τα πράγματα ανοιχτά, διάφανα και δημόσια. Με πολιτικούς όρους, οι συγκλήσεις μεταφέρονται σε συγκεκριμένες κρίσιμες αρμοδιότητες στην οικονομική επιτροπή, η οποία όχι μόνο απέκτησε υπηρεξουσίες αλλά και τεχνητές πλειοψηφίες. Δεν επέτρεψαν, λοιπόν, αυτό που είπαμε, να δοκιμαστεί στο πεδίο η οποία είναι ανοιχτική. Θα θέσω δύο σκέψεις από την πλευρά μου σαν μια κατάθεση, μια επένδυση στο διάλογο, όχι ότι περιμένω να γίνει κάτι, γιατί θα συνεχιστεί ο διάλογος και θα ξανασυνεχιστεί αργότερα μετά τις επόμενες εθνικές εκλογές, να το θυμηθείτε, για το εκλογικό σύστημα των ΕΠΑ. Δεν θα επαναλάβω αναλυτικά όλα, όσο μπορεί να ανέβη από τους άλλους συναδέρφους, γιατί βλέπω ότι υπάρχει σύγκληση απόψεων και, προφανώς, θα αποτυγωθούν σε κοινό ψήθισμα. Θέλω να προσθέσω στην κουβέντα την άλλη διάσταση, της εικόνας που έχει ο απλός πολίτης για όλα αυτά. Με επικλήση στην κυβερνησιμότητα, δήματικοι περιφεριάχες με ποσοστά κάτω του 50% θα καθεί στο αντιπεντοτύναμο. Εγώ θα πάω πιο πέρα λίγο τη σκέψη. Θα πω, άρα αν εξέλιξει. Πρώτον, γιατί κερδίζει αυτό το 60% των εδρών. Κυρία Δημητρακοπούλου, είσαστε τεσσερες σύμιση λεπτά. Και δεύτερον, γιατί αντιποτελευτευόμενες φωνές περιορίζονται με δύο κόφτες. Αφενός μπαίνει το 100% του εωρώριου, εισόδει το 3% και αφεντέρου περιορίζεται ο αριθμός των εδρών στα αυτοδιοικητικά όργανα. Πάνω σε αυτό αναρωτιέμαι και επικαλούμαι τη λογική όλων εσάς και εσάς εδώ μέσα. Οι πολίτες σε επίσημες μελέτες θεωρούν τους ΟΤΑ ίσως το πιο διαφερμένο κομμάτι της εξουσίας. Εμείς θα επιτρέψουμε να συνεχιστεί αυτό και να γιγαντωθεί ακόμη περισσότερο στα επόμενα χρόνια μέσω του καινούργιου εκλογικού συστήματος. Σε μια εποχή που ο κόσμος μας καταστρέφεται, η ζωή μας διαλύεται, αντί να απαλέψουμε για μια τοπική αυτοδιοίκηση έξω από τα κόμματα για οι δημιουργικές συστήματα εξουσίας, αντί να ισχύσουμε για να προχωρήσουμε μπροστά, αντί να... Ο κύριος Γιωλής. Θα ήθελα, κύριε Πρόεδρε, κύριες και κύριοι συνάδελφοι, να ξεκαθαρίσω πως στάσω με υπέρ της αλλαγήσης του εκλογικού νόμου και προφανώς της κατάργησης της απλής αναλογικής, όπως σωστά και υπεύθυνα, το που θυμόσαστε όλοι, είχε προεκλογικά δεσμευτεί ο πρωθυπουργός της χώρας Κυριάκος Μητσοτάκης. Εμείς είμαστε οι πρώτοι που λέμε ναι στη Δημοκρατία, κύριοι συνάδελφοι, ναι στη συμμετοχή και την πολυφωνία των υγειών δυνάμεων. Συνενόηση λοιπόν. Μην απειλείτε κάποιους που ψηφίζουν, που θέλουν τη συνενόηση. Εμείς σεβόμαστε τις ιδέες σας. Απετούμε και από σας το ίδιο να κάνετε. Ήρθαμε να κάνουμε έργα. Έργα πολλά που έχουμε κάνει ήδη και σχεδιάζουμε για το μέλλον. Μάλιστα, ενάμιση χρόνο τώρα, μέσα με σούσεις μιας πρωτόγνωρης παγκόσμιας πανδημίας. Η πλειοψηφία των δημάρχων, των περιφεριαρχών, ζητά την κατάργηση της απλής αναλογικής. Εμείς θέλουμε, όπως σωστά υπεύθυνα προωθεί η Κυβέρνηση, να εξαλειφθούν τα ζητήματα κυβερνησιμότητας. Να διασφαλίζεται στο νικητή η κανότητα της διοίκησης. Ως νέος στα κοινά, στο Περιφερειακό Συμβούλιο, θα κοιτάξω να υπερασπίζω με τις απόψεις και την ιδεολογία μου. Βαρέθηκα, όπως και οι περισσότεροι, η πλειοψηφία, η γενιά μου, τους πολιτικούς γυρολόγους. Σας ευχαριστώ, Πρόεδρε. Να πάμε στον κύριο Μποζίκη και να επανέλθουμε. Καλησπέρα σε όλους. Χαίρομαι πραγματικά ιδιαίτερα, γιατί βλέπω ότι υπάρχει μια διάθεση να μιλήσουμε όλοι. Άλλωστε, νομίζω ότι αυτό πλέον, αγαπητοί συνάδελτοι, μας έχει μείνει. Να μιλάμε μόνο. Έτσι κατάτησε το Περιφερειακό Συμβούλιο. Δυστυχώς, από το μεγάλο πετσοκόψιμο που έχει γίνει από την κυβέρνηση, το μόνο πράγμα που μας έχει παίρνει είναι να μιλάμε. Γι' αυτό μιλάτε όσο είναι καιρός ακόμα, γιατί δεν ξέρω αν στο μέλλον υπάρχει και αυτή η δυνατότητα. Γιατί πολλά βλέπουμε να γίνονται εδώ πέρα. Μην καμαρώνετε, αγαπητοί μου συνάδελτοι. Είμαστε πλέον διακοσμητικά στοιχεία. Είμαστε μαριονέτες. Δεν είμαστε τίποτα. Δεν μετράει η ψήφος μας. Δεν μετράει η ψήφος των πολιτών που κουβαλάμε στις πλάτε μας. Το μόνο που μετράει είναι όλες οι μεταρρυθμίσεις και οι αλλαγές, οι νομοθετικές στροπολογίες που έκανε ο κ. Θεοδηρυκάκος. Αυτό μετράει για την κυβέρνηση. Τίποτα άλλοστε αυτό το κόμμα, αυτή παράταξη, το λέω πολλές φορές και πιστεύω ότι είμαι κουραστικός, είναι μια παράταξη Νέας Δημοκρατίας που είναι απέναντι σε οτιδήποτε καινούργιο, απέναντι σε οποιαδήποτε μεγάλη αλλαγή της τοπικής αυτοδιοίκησης. Για αυτό ήταν απέναντι στα συμβούλια περιοχής, απέναντι στην ερετή νομαρτιακή αυτοδιοίκηση, απέναντι στον Καποδίστρια, απέναντι στον Καλλικράτη, απέναντι στον Πιστεύει, δεν μπορεί να είναι και τώρα μαζί στην απλή αναλογική, απέναντι και εκεί είναι. Αγαπημούς συνάδελφοι, γιατί συζητάμε σήμερα. Δεν κατάλαβα γιατί συζητάμε. Απλώς είπα, μας έχει μένει μόνο να συζητάμε. Για αυτό συζητάμε εδώ πέρα. Η κυβέρνηση έχει αποφασίσει να αλλάξει το νόμο, να φέρει την ενισχυμένη αναλογική όπως την βολεύει. Και δεν φταίει όλη η κυβέρνηση. Φταίει και όλοι οι κύριοι περιφεριάρχες, οι οποίοι συμφωνούν, βολεύονται με αυτό. Δεν θέλουμε να υπάρχει από κάτω η πολυφωνία. Για ποια αναλογική. Δεν είναι το καλύτερο σύστημα, βαθένει την δημοκρατία. Δεν είναι σε μειονευτική θέση. Δεν χαζεί όλοι οι Ευρωπαίοι και άλλα κράτη στον κόσμο που την έχουν εφαρμόσει την απλή αναλογική. Όχι μόνο στη νομική αρτοδιοίκηση αλλά και σε εθνικό επίπεδο. Γιατί η Ιταλία είναι κατώτερη από μας. Που έχει απλή αναλογική εφαρμόση εδώ και δεκάδες χρόνια σε κεντρικό επίπεδο στην κυβέρνηση. Γιατί η Αμερική, όταν τον Κογκρέσο έχει την πλειοψηφία και δεν έχει ο πρόεδρος, δεν πάει μπροστά η Αμερική. Πάει η Ελλάδα μπροστά με τα σκουριασμένα μυαλά που διαθέτουμε πάνω στα συστήματα αυτά. Αγαπητοί συνάδελφοι, η απλή αναλογική είναι το πιο αντιπροσωπευτικό σύστημα. Δεν αποκλεί με κανένα. Δηλαδή μεθαύριο θα κυβερνάει το 43% και το 47%, ένα μέρος αυτού θα είναι στην αντιποήθευση που απλώς θα μιλάει πως τώρα και τέλος θα είναι τελείως εκτός. Δηλαδή τα μικρά κόμματα τα οποία εκπροσωπούν ένα 20% του ελληνικού λαού δεν θα έχουν καμία εκπροσώπιση. Είναι σωστό αυτό. Πώς το καταλαβαίνετε εσείς, βέβαιος και απλή αναλογική που αφαρμόστηκε με τη κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ ή και τις ατεριές της. Δηλαδή δεν υπήρχε λόγος να υπάρχει η Δεύτερη Κεριακή. Δεν κατάλαβα και να υπάρξει η Δεύτερη Κεριακή και να δημιουργήσουν όλα αυτά τα προβλήματα. Εγώ δεν συμφωνώ και με την ποσότηση των γυναικών. Γιατί νομίζω ότι η ποσότηση των γυναικών μειώνει της γυναίκης. Οι γυναίκες πλέον πρέπει να είναι ησόξια με τους άντρες στην αρένα της πολιτικής. Τι θα πει ποσόστος. Η ποσότηση της μειώνει της γυναίκης. Κι άλλες και άλλες αλλαγές μπορούσαν να γίνουν και ήδη εφαρμοσχεία. Άκουσα προηγουμένως δεν θα προχωράει τίποτα. Πώς δεν προχωράει τίποτα. Και στην Οικονομική Επιτροπή. Και πριν εφαρμοστεί η ενισχυμένη της διοίκησης στην Οικονομική Επιτροπή. Αλλά και τώρα. Τα πιο πολλά θέματα περνάνε και ομόφωνος. Στο Περιφερειακό Συμβούλιο άκουσα πριν μόνος κάποιους συναδέλφους όπως την κυρία Κόρκα και κάποιους άλλους ότι δεν πέρασαν να κάνουν τα απορρήματα. Βλέπετε και τα απορρήματα, αγαπητοί μου συναδέλφοι, της Περιφερειακής Αρχής της υπάρχουσας. Δεν κάνει να μιλάτε. Γιατί εσείς βρίζετε άλλους τρόπους, αποστασίες να μην προχωράει το εργοστάσιο των επιχειρήσεων στα απορρήματα. Για να τα χρησιμοποιείς σε άλλους τρόπους. Και τελειώντας θέλω να απαντήσω και στον κύριο Σιδέρη. Δεν μου αρέσουν οι κολοτούμπες, αγαπητοί βασί. Τι έλεγε εσύ πρέπει να πεις αναλογική στην προηγούμενη θητεία μας. Τώρα τι κολοτούμπα ήταν αυτή. Δεν το κατάλαβα. Και στον κύριο Νίκα τελειώντας θέλω να απαντήσω για τρία πράγματα που είπε. Ο τρία δεν φτάνουν Ευαγγέλι. Όχι, ούτε ένα τρόπο. Ότι δεν είμαστε αντί των κομμάτων. Δεν θέλουμε το σφιχταγγάλιασμα των κομμάτων της τοπικής αυτοδιοίκησης. Και ανεξάρτητη τοπική αυτοδιοίκησης το οποία και πρεσβεύουμε. Το δεύτερο πράγμα που θέλω να πει είναι ότι μας κατηγόρησε ότι διοικούσαμε με ενισχυμένη αλλογική. Αυτή βρήκαμε. Όπως τα βρήκες Νίχθη λέω και όπως ήξερες. Αυτή βρήκαμε και αυτή διοικήσαμε. Και το τελευταίο που θέλω να πω. Δεν μπορεί να σπηλώνει, είπε ο κύριος Νίκας, ότι κάναμε κακοδιαχείριση. Δεν το βλέπουμε αυτό το πράγμα εγώ αυτό. Να κοιτάει ο Διακονιάρης θα προσθέτει να βλέπει. Τα πίσω δεν τα βλέπει. Ο κύριος Ζινιέρης, ο κύριος Μποζίκης, συγγνώμη. Ο κύριος Μποζίκης. Άνοιξέ μου πρόεδρε. Εντάξει. Απούχομαι. Ναι, ναι. Καλησπέρα συνάδελφοι. Θα σταθώ στους πολέμιους της απλής αναλογικής που λένε συχνά για τον κίνδυνο της ακυβερνησίας που δήθεν υποκρύπτει η εφαρμογή της. Ωστόσο η ιστορική εμπειρία μας διδάσκει ακριβώς το αντίθετο, αγαπητοί μου συνάδελφοι. Η αίσθηση παντοδυναμίας, η απουσία ουσιαστικής πολιτικής και προγραμματικής συζήτησης άφησαν ανεξέλεγχτες τις τότε κυβερνήσεις για να αντιμετωπίσουν το κράτος ως λάφυρο, αγαπητοί μου συνάδελφοι μου και πάλι, λέει η Λασία, και να εμποδίσουν τον ουσιαστικό έλεγχο αλλά και για οποιαδήποτε σοβαρή συζήτηση γύρω από το όραμα κάθε πολιτικής δύναμης της χώρας. Θεωρούμε ότι είναι απαράδεκτος ο νέος εκλογικός νόμος και τον καταψηφίζουμε με χέρια και με πόδια γιατί φέρνει έκτη φωτός πίσω τη χώρα και θα έχει τις επιπτώσεις πάλι της διαφθοράς. Και θα αναφερθώ και σε πάρα πολλά παραδείγματα τότε νομαρχίες και τότε δήμους, πανηγύρι χρημάτων γινότανε αγαπητοί μου και κύριοι συνάδελφοι για αυτό φτάσαμε εδώ που φτάσαμε. Θα θεωρήσω στη συνέχεια απαράδεχτη την τοποθέτηση του περιφερειάρχη στο να στρέφεται κατά της αεστεράς με τόσο εκνευρισμό λες και του πήραμε τη θέση αυτή τη στιγμή και να λέει ότι απλή αναλογική είναι για άντρες και απ' την άλλη να κατακρίνει την αριστερά και τις ιδέες της. Σας πληροφορώ κύριε περιφερειάρχη ότι αν δεν ήταν η αριστερά εσείς δεν πρόκειται να χατεκάνει τίποτα στο να σας στηρίζει σε πολλές αποφάσεις και να σας δίνει ιδέες αυτή τη στιγμή. Δεν νομίζω να έχετε δεχτεί τη σκληρή αντιμετώπιση της αριστεράς στο περιφερειακό συμβούλιο. Θα φέρω και ένα παράδειγμα στην τελευταία οικονομική επιτροπή που εισήχθη ένα θέμα στο να νικιαστεί μια αποθήκη εδώ στο νομό κολληθίας χιλίων τετραγωνικών μέτρων στα 120 ευρώ. Η παρέμβασή μας ήταν να αναβληθεί το θέμα και να το δούμε καλύτερα. Ό,τι και να ήταν. Δηλαδή αν υπήρχε η πλειοψηφία η μεγάλη και δεν υπήρχε πολλοί περιφερειακοί σύμβουλοι στην οικονομική επιτροπή θα παίρναγε απ' την πίσω πόρτα γιατί κάποιος μπορεί να ήθελε να βολέψει κάποιον. Ένα παράδειγμα απλό φέρνο αυτή τη στιγμή. Αυτή τη στιγμή έρχεται απευθείας ανάσταση 30.000 συμφυβεία. Πάλι βολεύει το σύστημα της δεξιάς, τους δεξιούς και τους μεγάλους επιχειρηματίες. Πάμε τώρα και θέλω να πω στον κύριο Περιφερειάρχη αντί να δει τον 4412 της αυτοδίκησης περί των έργων να γίνει μια τροποποίηση γιατί όλα αυτές αυτές οι υπογραφές που βάζει σε κάθε περιφερειακή ενότητα και όλα αυτά τα έργα που ψηφίζονται στην οικονομική επιτροπή μαζί με την δική μας την ψήφο της αντιπολίτευσης και της μοιοψηφίας θεωρώ ότι έτσι όπως δουλεύει δεν πρόκειται με τις διάφορες εστάσεις των εργολάβων να υλοποιηθεί τίποτα κύριε Περιφερειάρχη στην τετρατεία αυτή που πάει στην Περιφερειακή Αρχή. Ευχαριστώ πολύ. Να είστε καλά. Καλή συνέχεια. Ο κύριος Τζινιέρης. Ευχαριστώ κύριε Πρόεδρε. Συγγνώμη, συγγνώμη κύριε Τζινιέρη. Συγγνώμη ένα λεπτό. Επειδή έχεις ζητήσει προσωπικού το λόγο ο κύριος Σιδέρης για ένα λεπτό και θα επανέλθουμε. Έχετε το λόγο για ένα λεπτάκι κύριε Σιδέρη. Το μικρόφωνο κύριε Σιδέρη. Με ακούτε. Ναι, ναι. Ένα λεπτάκι παρακαλώ. Ένα λεπτό, θα είμαι λακκονικότατος. Το λόγο προσωπικού για τον φίλο του Βαγγέλη, τον Γιανακούρα. Κολοτούμπας, Βαγγέλη δεν ήμουν ποτέ και ποτέ δεν εκφράστηκα θετικά για την αυλία αναλογική, γιατί εμένα το σημερινό θέμα είναι μίζον πολιτικό και ιδεολογικό θέμα. Όπως και εσείς και πολλοί άλλοι από τους συναδέλφους που είμαστε στην παράταξη, κανένας δεν είχε εκφρασθεί θετικά για την απλή αναλογική. Θα ήθελα πραγματικά αυτό που είπες για εμένα να του πάρεις πίσω, γιατί ποτέ δεν έχω εκφραστεί εγώ αρκετικά για εσένα. Ευχαριστώ πολύ. Κύριος Τζινιέρης. Καλησπέρα και πάλι. Ευχαριστώ κύριε Πρόεδρε. Το ισχύον πολιτικό, το ισχύον εκλογικό σύστημα απέτυχε. Είχε δε σ' ανεποτέλεσμα την ακυβερνησία και την ανεποτελεσματικότητα. Από τους 432 δήμους, οι 230 και από τις 13 περιφέρειες οι 6, δεν είχαν την πλειοψηφία των πελών, των αντιστοίχων συμβουλίων και ως εκ του του οι εκλεγμένοι επικεφαλείς δεν μπορούσαν να εφαρμόσουν την πολιτική για την οποία εκλέχθηκαν. Καρακτηριστικό παράδειγμα, το ανέφεραν και πριν και διάφοροι και άλλοι συνάδελφοι, ο δήμαχος της Αλλονίκης, ο οποίος εκλέχθη δευτεροκυριακή με 66,8 και έλαβε 7 από τις 49 έδρες. Μάλιστα στο δημοτικό συμβούλιο, από τους 16 συμμετείχαν 16 συνδυασμοί, οι 9 είχαν εκλεγεί με 1 έως 2% Το πρόβλημα λύθηκε με το νόμο για την κυβερνησιμότητα και η κυβέρνηση δεν μας ευνηδίασε. Το είχε πει προεκλογικά ότι θα αλλάξει τον εκλογικό νόμο για την αυτοδίκηση. Συμφωνώ απόλυτα με το νόμο και απλώς εγώ θα ήθελα να υπήρχε και μια διάταξη ώστε να μπορεί να ανανεώνεται το προσωπικό, η εκλεγμένη περιφερειακή και δημοτική σύμβουλη. Αυτή τη στιγμή υπάρχουν σε δήμους, δεν ξέρω και σε περιφέρειες, κατεπάγγελμα δημοτικοί σύμβουλοι, 30 χρόνια. Το ίδιο πρέπει να πει και συμβαίνει και σε περιφέρειες. Υπάρχουν ειδικλήδες όπως η θητεία των συμβούλων. Να πάρουμε αφώαση για θητεία συμβούλων. Και άλλα, ώστε να υπάρξει ανανέωση. Χρειάζεται να γίνει ανανέωση, δεν έρχεται νέος κόσμος να ασχοληθεί με τα κοινά. Ευχαριστώ πολύ. Ο κ. Στατούλης. Ακούγω, ναι. Ναι, ναι. Λοιπόν, άκουσα μια πρόταση πριν λίγο, που δείχνει το βάθος του μύθου της άγνοιας και της επικίνδυνότητας. Θητεία επί των ερετών συμβούλων και αρχών δεν μπορεί να υπάρξει γιατί είναι αντισυνταγματικό. Το έχουμε συνηθίσει τόσες φορές, είναι γνωστό σε όλους. Αλλά εδώ φανελώνεται και ο δόλος. Ποιος είναι ο δόλος? Δεν είναι ο δόλος ότι εμείς αμφισβητούμε δικαίωμα της κυβέρνησης. Εμείς πολιτικά συζητάμε το θέμα και το παραμείχνει. Είναι ακριβώς η απόλυτη τάφτιση της περιφερειακής αρχής με την κυβέρνηση. Αυτό τι σημαίνει είναι ο μεγάλος σκέδινος για την ίδια τη δημοκρατία και για τους ίδιους τους αυτοδιοικητικούς θεσμούς. Αφήστε τους πολίτες να έχουν το όραμά τους, γιατί αν προσπαθείτε να το εμποδίσετε και να το ακυρώσετε, αυτό θα αποτελεί για εσάς μια ολεύθρια κατάσταση. Θα αποτελεί ολεύθρια κατάσταση για την ίδια την κυβέρνηση. Και επειδή καταλαβαίνω και ακούω, να μην κάνετε κριτική στον πρωθυπουργό, να μην κάνετε κριτική στην κυβέρνηση, σε ποια χώρα αυτά εκεί μπορούμε να δούμε. Θέλω να σας θυμίσω τους λόγους του ΑΕΝΙΣ, του πατέρα του σημερινού πρωθυπουργού, του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, ο οποίος έλεγε το εξής. Οι πολίτες, τα μέσα, όλοι οι θεσμοί έχουν το δικαίωμα να κάνουν τη πιο σκληρότερη κριτική και να επιτελούν τη μεγαλύτερη αμφισβήτηση απέναντι σε κάθε μορφή εξουσίας. Και δεν το έλεγε το 90-91. Το έλεγε από το 63-64-65. Δεν μπορεί λοιπόν σήμερα να έρχεται ο κύριος του περιφερειάκης και να μας λέει εδώ με τέτοιον υπριστικό τρόπο σταματήστε να κάνετε κριτική στον Άγιο πρωθυπουργό. Ας το άλλος και κανένας δεν μπορεί να αμφισβητεί την αγιοσύνη του ενός ή του άλλου, αλλά η πολιτική είναι ένα άλλο ζήτημα. Η πολιτική έχει άμεση σχέση με την ποιότητα της οριμότητας των ίδιων των πολιτών, της ίδιας της κοινωνίας. Και θεωρώ ότι τα φαινόμενα που ενσκύπτουν διακώς τώρα έχονται να επιβεβαιώσουν την αρχική μου άποψη ότι η αλλαζωνία στην εξουσία, η οποία κυρίως στηρίζεται στην τοροδοκία των μέσων ενημέρωσης, στην χρηματοδότηση των μέσων ενημέρωσης, όπου και αυτό κι αν γίνεται, δεν έχει μεγάλο δρόμο. Έχει πολύ μικρό δρόμο. Και θέλω να σας θυμίσω κάτι για πια απλή αναλογική μιλάτευσης. Πότε δοκιμάστηκε η απλή αναλογική μόνο στο εκλογικό αποτέλεσμα. Πώς αντιδράσαμε εμείς ως περιφερειακή παράταξη. Να αμφισβητήσουμε ως νόμιμο δικαίωμα της Κυβέρνησης και του τότε Υπουργού Εσωτερικών, που ήρθε από άλλον πολιτικό χώρο, να αλλάξει το νόμο και να επιτελέσει ένα από τα μεγαλύτερα πολιτικά πραξικοπήματα εναντίον της αυτοδιοίκησης. Προάγγελος θανάτου για την αυτοδιοίκηση. Δεν είχε κανένα δικαίωμα συνταγματικά να αλλάξει την απόφαση των πολιτών προς όλες τις παρατάξεις ως προς το εκλογικό αποτέλεσμα. Ο νόμος στον οποίο στηρίχτηκαν οι προηγούμενες εκλογές ήταν ο νόμος του Πλησθένη. Αυτό λοιπόν είναι ένα μεγάλο ψέμα. Δεν δοκιμάστηκε ποτέ η απλή αναλογική. Και η περιφερειακή αρχή η δική μας είχε πάρει αποφάσεις του περιφερειακού συμβουλίου όπου δεν υπήρξε καμία διαφορία από την πριοψηφούσα περιφερειακή παράταξη για την άμεση στήριξη της απλής αναλογικής και του Πλησθένη και με τροποποιήσεις οι οποίες δεν έγιναν δεχτές. Θέλω επίσης να επισημάνω κάτι που το ξεχνάτε. Το ξεχνάνε όλοι τους. Δεν πρέπει όμως να το ξεχνάει η κοινωνία και οι πολίτες. Ότι σε ώρες αυτές τις μεταρρυθμίσεις η Νέα Δημοκρατία ήταν απέναντι. Και στον Καποδίστρια ήταν απέναντι. Και προηγούμενα στην Εβετίνο Μαρχία ήταν απέναντι. Και στον Καλιθράτη ήταν απέναντι στον Κλησθένη. Πέντε λεπτά κύριε Τατούλη. Συντομεύεται. Τελειώνω. Τελειώνω σε ένα λεπτό. Στον Καποδίστρια ο Κώστας Καλαμαλής τότε πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας είχε αποδεχτεί την πρόταση μόλις εκλεγεί προτυπουργός να αναστείλει τη λειτουργία του. Να την τροποποιήσει. Δεν το έκανε ποτέ. Γιατί είχε το πολιτικό ανάστημα να καταλάβει πόσο χρήσιμη ήταν αυτή η μεταρρύθμιση. Το ίδιο και ο Αντώνης Σαμαράς. Και ο Αντώνης Σαμαράς που τον παρακαλούσατε και του φιλούσατε το χέρι στην πλατεία εν σκύπτων μέχρι το έδαφος προκειμένου να σας δώσει την συγκατάθεσή του για να γίνετε περιφερειά της. Γιατί έτσι γίνατε περιφερειά της. Προς τιμή του. Ενώ είχε διαφωνήσει σκάθετα με το νόμο του Καληθράτη που εμείς θεωρήσαμε από τη πρώτη στιγμή ως την μεγαλύτερη μεταρρύθμιση και κυρίως έσωσε την αυτονίκηση δεν το άδειξε. Και μάλιστα είπε προς τιμή του και το λέω και άλλη μια φορά παρόλο που ξέρω τι ρόλο έπαιξε απέναντί μου στις εκλογές απέναντί μας. Είπε όχι θα προχωρήσουμε με τον Καληθράτη γιατί είναι ένα χρήσιμο σύστημα που ανεβάζει το επίπεδο και το πεδίο της αυτοδίκησης. Μην πάτε λοιπόν εναντίον... Χαριστούμε κύριε Τατούλη. Χαριστούμε. Τελειώνω μισό δευτερόδετο. Τελειώνω. Μην πάτε λοιπόν απέναντι στους αυτοδιοικητικούς θεσμούς γιατί αποτελεί τον εγκύτερο παράγοντα στον πολίτη. Οι πολίτες θα αγαναχτίσουν και θα σας κυνηγάν ως Ελληνίες για πολλά χρόνια. Εγώ ήθελα να πω καταρχήν για τους πολίτες. Είναι μια απάντηση που πιστεύω. Ναι, ο πολίτης και οι πολίτες δίνουν την απάντηση στις δημοκρατίες και τις δίνουν στις εκλογές. Τι που θα πάρετε σε δυο χρόνια, σε δυόμιση, κύριε Τατούλη. Θα την πάρετε την απάντηση γιατί ήδη, ενώ για πολλά χρόνια σας βόλεψε η ενισχυμένη αναλογική, αλλάξατε το τροπάρι. Κολοτούμπα κοινός αυτά που λέτε και γράφετε στο διαδίκτυο σήμερα. Κολοτούμπα λοιπόν σήμερα. Γιατί φοβάστε, γιατί ξέρετε τι σας περιμένει στις επόμερες εκλογές. Το ξέρετε πολύ καλά. Αυτός είναι ο λόγος. Προσωπικά λοιπόν. Προσωπικά και εσάς και η παράταξή σας. Με αυτή τη λογική κινείστε. Με την προσωπική σας λογική. Και το συμφέρον το πολιτικό το προσωπικό. Αυτό είναι η ουσία. Πάμε παρακάτω όμως σε κάποια επιχειρήματα που θεωρώ σημαντικά. Συμμαχίες. Συμμαχίες ακούστηκαν. Συμμαχικό επιχείρημα. Οι συμμαχίες με την απλή αναλογική. Έχουμε παραδείγματα. Πρόσφατα παραδείγματα αγαπητοί συνάδελφοι. ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ. ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ. Δεν το ζήσαμε το σκηνικό πέντε χρόνια. Δύο παρατάξεις ιδεολογικά στα δύο άκρα. Στα δύο άκρα. Είδαμε το αποτέλεσμα. Η εξουσία της Συμμαχίας. Η εξουσία. Η εξουσία για τον κ. Καμένο. Αυτό δεν ήταν. Υπήρχε προγραμματική συγκλήση. Σε ποια δεδομένα. Που νομίζετε ότι ζούμε όλοι. Δεν βλέπουμε την πραγματικότητα. Ποια ήταν και ποια είναι. Αυτού του είδους τις Συμμαχίες. Θέλετε με αυτού του είδους τις Συμμαχίες. Θέλετε να προχωρήσουμε μπροστά. Με τη Συμμαχία των Προσωπικών Επιδιώξεων. Αυτό θα είναι το πρόβλημα. Μέγα λάθος. Πάμε λοιπόν. Δημοκρατία. Ήμουν αγνιός και γέρασα. Ακούω το ίδιο πανηγύρι. Λες και υπάρχουνε κάποιοι. Που έχουνε πάρει το ρόλο του ράφτη. Και της μοδίστρας. Και κόβουνε μοντελάκια εδώ. Και τα λένε Δημοκρατία. Και υπάρχουνε. Και οι άλλοι εμείς δηλαδή εδώ. Ιδαιολογικά είμαστε αντίθετοι. Και έχουμε κάθε δικαίωμα να είμαστε αντίθετοι. Είμαστε δημοκράτες όμως. Αυτό που μας δίνουν όμως είναι το κουστούμακι του Σακάτη λέει. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Δεν σας δίνουμε αυτό το δικαίωμα. Δεν το έχουμε δώσει. Ιδαιολογικά λοιπόν. Η δική μας παράταξη. Στηρίζει αυτή την κυβέρνηση. Ιδαιολογικά. Ναι στην ενισχυμένη αναλογική. Ναι στην κυβερνησιμότητα. Ναι να διοικείται ο τόπος. Να κυβερνάται ο τόπος. Εδώ θέλω να κάνω μια παρατήρηση και να συγχαρώ. Γιατί ακούστηκε και το θέμα του κυρίου Σιδέρη με τον κύριο Γανώση. Οι οποίοι ορθώσαν το ανάστημά τους. Ναι αγαπητοί μου φίλοι. Υπάρχουν ιδεολογίες. Ιδαιολόγοι. Ιδαιολογικά και πολιτικά διαφωνούμε σε αυτό. Ορθώσανε το ανάστημά τους. Έχουν κάθε δικαίωμα να το κάνουν. Όπως και ο καθένας έχει δικαίωμα, κύριε Τατούλη, να ασκεί κριτική και στην κυβέρνηση και όπου θέλει. Όμως παίρνει και τη ρότα του. Παίρνει την πορεία του. Και πραγματικά εξεπλάγγειν σήμερα με το ψήφισμα που φέρατε για την αστυνομική βία. Που είδατε αστυνομική βία στη Νέα Σμύργη. Που δεν είδατε ότι παρά λίγο να σκοτωθεί ένας αστυνομικός. Αυτό δεν το είδατε. Αυτό δεν βλέπετε τηλεόραση. Είδατε μόνο μονόπλευρα, τη μία πλευρά. Βέβαια, κύριε Τατούλη, θα συρθείτε σιγά σιγά και θα παρακαλάτε το ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό είναι το πεπρωμένο σας. Γιατί πλέον δεν έχετε καμία ιδεολογική, κανένα πολιτικό υπόβαθρο. Το μόνο που σας ενδιαφέρει, η εξουσία ως προσωπική επιλογή. Πάμε λοιπόν ένα τρίτο επιχείρομα και κλείνω εγώ. Στο χρόνο, γιατί είναι δημοκρατικό, γιατί είναι δημοκρατική η ενισχυμένη αλλά λογική, γιατί δεν κυβερνάει η SAI, γιατί λέει στα τέσσερα με πέντε χρόνια, ο λαός θα έρθει πάλι, ο λαός θα αποφασίσει και θα δώσει το λόγο και την ψήφο να κυβερνήσει όποιος αυτός του κάθεται καλύτερα, όποιος του αρέσει καλύτερα, όποιος πιστεύει ότι εξυπηρετεί τα συμφέροντά του στην πλειοψηφία. Ο χρόνος λοιπόν, λέμε κάθε τέσσερα ή πέντε χρόνια ανάλογα, θα γίνονται εκλογές, θα αποφασίζει πάλι ο λαός. Όχι αγαπητοί συνάδελφοι της αριστεράς, εκείνοι στις αριστεράς που δεν πιστεύει και και δεν κλείνει καλά το μάτι στον κοινοβουλευτισμό, όχι στο 99% για πενήντα χρόνια. Αυτές δεν είναι δημοκρατίες. Εμείς πραγματικά στο πετσί μας θέλουμε τη δημοκρατία, πιστεύουμε στη δημοκρατία, πιστεύουμε ταυτόχρονα στο ότι πρέπει ένας τόπος να διοικείται και να κυβερνάται, να παίρνει αποφάσεις για το καλό των πολιτών του. Πάμε στη Δευτερολογία. Και εγώ θα ήθελα να παρακαλέσω εδώ, επειδή το θέμα ουσιαστικά το έχουμε εξαντλήσει. Ξέρουμε το χρόνο ότι είναι τα δύο λεπτά. Γιατί, γιατί έχουμε και το άλλο θέμα. Το άλλο θέμα θα το βάλουμε ούτως ή άλλως. Σήμερα θα τελειώσουμε, να το ξέρετε. Άρα, να είμαστε όλοι συνεπείς για να προχωρήσουμε και να τελειώσουμε. Ο κύριος Κάτσαρης έχει το λόγο. Κύριε Πρόεδρε, ευχαριστώ πολύ, αλλά ξεχάσατε την κυρία Βεργινάδη, η οποία έχει ζητήσει το λόγο και δεν έχει πρωτολογήσει. Δεν έχει τοποθετηθεί, τέλος πάντων. Είχε γράψει και στο μήνυμα και ξανά είχε γράψει και το είχε πει και ο κύριος Κάτσαρης. Να μιλήσει και η κυρία Βεργινάδη. Τέλος πάντων, εντάξει, να μιλήσει. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Καταρχήν έχουν τεθεί τόσα πολλά θέματα, τα οποία τα περισσότερα είναι εκτός του θέματος του νέου νόμου, το οποίο είναι σε δημόσια διαβούλευση. Θα πρέπει να απαντεθούν τα περισσότερα από αυτά, όπως αυτά τα τελευταία που είπε ο Σεβαστός Κύριος Πρόεδρος του Περιφερειακού Συμβουλίου. Το μόνο που θα αρκεστώ εγώ να πω είναι το εξής, ότι με φλύδι η τοποθέτηση της περιφερειακής αρχής, όταν αντί να αντιπαρατεθεί με πολιτικά επιχειρήματα αλλά και πολιτικούς όρους, αποδίδει στους πολιτικούς της αντιπάλους στο χαρακτηρισμό υποκριτές και θα το κλείσω με αυτό. Για το θέμα των αστυνομικών, αν μείνει χρόνο θα κάνω μια μικρή επισήμανση. Πάμε τώρα στην πολυδιαφυμισμένη μεταρρύφηση της νέας δημογραφίας, για την ομαλή λειτουργία των ΟΤΑ, όπως η ίδια είχε πολυδιαφυμίσει, η οποία τελικά δεν ήταν τίποτα άλλο παρά η επιστροφή στο παρελθόν. Όπως είπε πολύ εύστοχα και ο Δέδες, είναι ένα δήμα που μας πάει προς τα πίσω, η επιλογή του 43% που καλύπτει δύο στοιχεία. Πολύ σύντομα, ότι η μοναδική στόχη της νέας δημογραφίας είναι να δημιουργήσει ευνοϊκές συνθήκες επανεκλογής των δικών της δημάρχων και περιφερειαρχών και προκειμένου να εξασφαλίσει κάτι τέτοιο, δεν διστάσει να θέσει θεσμικά εμπόδια που θα δισεχεράνουν τις άλλες παρατάξεις να κεδήσουν τις εκλογές. Η κυβέρνηση θα λέγαμε ότι διαφορεί επιδεικτικά για τη συνταγματικά κατοχυρωμένη ισοδυναμία της ψήφου. Αναφέρθηκε σε αυτό ο κ. Αναστασσόπουλος, γι' αυτό το λέω. Μιλάμε για τη συνταγματικά κατοχυρωμένη ισοδυναμία της ψήφου. Και μιλώ για αυτό που προβλέπει ο Νέος Δόμος, για την εξασφάλιση της εκλογής των τριών πάντων των μελών του Συμβουλίου στον νικητή. Το είπε και ο Δέδες, επικαλούμενη την κυβερνησιμότητα, επαναφέρει τη μεγάλη διαφοροποίηση της βαρύτας της ψήφου. Ευτυχώς, και λέω ευτυχώς, κατά το ίμισι, άλλαξε ορχικός σχεδιασμός για την κατάφυση του ψηφοβελτίου από τις 30 Ιουνίου. Πραγματικά, ποιος μεγάλος πολιτικός νους σκέφτηκε αυτό, να υπάρξει η μία παρατεταμένη εκλογική περίοδος από τις 30 Ιουνίου μέχρι να γίνουν εκλογές. Ευτυχώς, άλλαξε κατά το ίμισι, θα καταδυθούν τα ψηφοβελτία τέλεια Αυγούστου. Άλλαξε επίσης ο ορχικός σχεδιασμός για το 33% της ποσότητας του φύλου και επαναφέρεται το 40%, το οποίο το είχε προβλέψει, προβλεπόταν και στο Γλιστένη, στο 40%. Συμπερασματικά, η Νέα Δημοκρατία συνεχίζει να βλέπει το ΣΟΤΑ όχι ως αυτόνομο πεδίο άσκησης πολιτικής, δίπλα στις ανάγκες του κάθε πολίτη, αλλά ως ένα ακόμα πεδίο μεταφοράς των παθογενειών της κεντρικής διοίκησης σε κάθε πόλη και σε κάθε χωριό. Οι μεγάλες, όμως, ανάγκες της τοπικής αυτοδιοίκησης δεν μπορούν να εγκανοποιηθούν με εκλογικές βιάστρευλώσεις και με νόφευση της λαϊκής ετοιμηγορίας. Τέλος, θα θέλαμε να μιλήσουμε και να μιλήσουμε και να μιλήσουμε και να μιλήσουμε και να μιλήσουμε και να μιλήσουμε και να μιλήσουμε. Και τέλος, ένα ευρύ μέτωπο προοδευτικών και δημοκρατικών πολιτικών δυνάμεων μπορεί και πρέπει να βοηθήσει στη θεμελήωση ξανάμιας σύγχρονης και δημοκρατικής τοπικής αυτοδιοίκησης. Και τελειώνουμε αυτό στην αποστροφή της περιφερειακής αρχής. Στην αρχή, λοιπόν, ότι μας ενοχλούν οι αστυνομικοί με όλο το σεβασμό προς όλους και προς όλες. Δεν πρέπει να μας ενοχλούν και δεν πρέπει να μας ενοχλούν οι αστυνομικοί άντρες και γυναίκες της ελληνικής αστυνομίας σε ένα οργανωμένο κράτος δικαίου. Αυτό που μας ενοχλεί είναι η αστυνομική αφαιρεσία και η υπέρμετρη αστυνομική βία. Και, κύριε Πρόεδρε, με όλο το σεβασμό και από τις δύο πλευρές είναι καταδικαστέατα φαινόμενα αυτά. Είμαστε σαφείς. Επειδή είναι ένα θέμα το οποίο είναι πολύ σοβαρό, αρκετά σοβαρό, ταλανίζει την ελληνική κοινωνία, θα πρέπει να είμαστε ευθύβολοι και θα πρέπει να δείξουμε αυτοσυγκράτηση και χαμηλούς τόνους. Με όλο το σεβασμό προς όλες και προς όλους. Σε ευχαριστώ. Ο κύριος Κάτσαρης. Δύο λεπτά αυστηρά, παρακαλώ, έτσι? Το έχουμε εξαντιλίσει το θέμα. Αυστηρά, κύριε Πρόεδρε, αυστηρά. Λοιπόν, δύο πράγματάκια θα πω που δεν είχα πει στην πρωτολογία μου. Γιατί πολύ λιβανίζουμε και την υπόλοιπη Φύλλιο και την Ευρωπαϊκή Ένωση, την προηγμένη, με τις απλές ανολογικές. Θα υπενθυμίσω ότι υπάρχουν και χώρες όπου έχουν πλειοψηφικά συστήματα. Και αυτό το λένε Δημοκρατία. Και αυτό που είπατε είναι πάρα πολύ ωραίο. Ότι ο καθένας ράβει το κουστούμακι όπως τον βολεύει. Λάθος, κύριε Πρόεδρε. Δεν το ράβει όπως τον βολεύει, όπως τον αφήνει ο λαός να τον βολεύσει το ράβει. Γιατί όταν ο λαός ξεσηκώνεται και επιβάλλει την Δημοκρατία την πραγματική, που είναι μόνο η λαϊκή Δημοκρατία και όχι η αντιπροσωπευτική Δημοκρατία, τότε κάθονται όλοι στη γωνιά τους και δεν μιλάει κανένας. Και σέβονται την πραγματική Δημοκρατία που είναι η άμεση Δημοκρατία και με ισοτιμία όλων των ψήφων. Αυτή είναι η πραγματική και η μόνη Δημοκρατία. Τα υπόλοιπα είναι όλα μπαρούφες για να περνάμε την ώρα μας και να νέμονται την εξουσία αυτοί που την έχουν την εξουσία. Για να ξέρουμε και πού πατάμε και πού βρισκόμαστε. Και όπου έχει εφαρμοστεί η άμεση Δημοκρατία, στους 10.000 της Αρχαίας Αθήνας, στους 10.000 δούλεψε. Για τους 10.000, ναι, για τους 10.000. Πού, σε εργοστάσια στις αρχές της Οκτωβριανής Επανάστασης δούλεψε, ναι. Στην Γαλλική Επανάσταση στην αρχή με την Παρισινή Κομμούνα δούλεψε, ναι. Εκεί, στην αρχή της Επανάστασης στην Κούβα, στα εργοστάσια της Κούβας, στις τοπικές κοινότητες της Κούβας που μας λέει ο κ. Περφυριάκης ότι δεν έχουν τοπική αυτοδιοίκηση και έχουν και μάλιστα με άμεση δημοκρατία τέτοιου είδους όμως που δεν σας αρέσει αυτή, γιατί αυτή η δημοκρατία σημαίνει ότι ο κάθε πολίτης πηγαίνει και λέει την απόψη του άμεσα μεταφέρεται και αυτή μεταφέρεται, αυτή μεταφέρεται. Όχι αυτή που είπε πριν από τέσσερα χρόνια. Πολύ ωραία λέτε ότι είστε νομοποιημένοι και είστε δημοκρατικά νομοποιημένοι. Πριν από τέσσερα χρόνια η Κυβέρνηση, για τέσσερα χρόνια, για πέντε τώρα, η Περιφέρεια, για πέντε χρόνια, πριν από πέντε χρόνια δεν θυμάται καν τι είχε ψηφίσει ο άλλος, πηγαίνετε να τον ρωτήσετε. Στα πενήντα πέντε τι θυμάται Παναγιώτη, στα πενήντα πέντε τι θυμάται στην Κορεία. Αυτό δεν μας το λες όμως. Δεν σας διακόψω ένα δευτερόλεπτο να πω. Είχε τελειώσει γι' αυτός. Όχι μόνο η μισή, το εβδομή εξήντα τόσο τα εκατό δεν πήγε καν να ψηφίσει. Αυτή τη νομιμότητα έχετε, έχετε του 40% δηλαδή με 12%, 13%, 14%, 15% αυτή σας ψηφίσανε και κυβερνάται. Οι άλλοι ανέχονται, κάθονται στη γωνία γιατί μυρωλατρικά έχουν υποστήριξει τη δημοφάλλου, ότι αυτό το σύστημα δεν αλλάζει. Αυτό είναι το σύστημα. Ευχαριστούμε. Κυρία Λιμπεροπούλου. Ευχαριστώ κύριε Πρόεδρε θα είμαι πάρα πολύ σύντομη. Είπα και ξαναλέω και διαπιστώνω για άλλη μία φορά ότι είναι άστοχο να μιλάμε τελικά για συνεδρική δημοκρατία. Είπα κάτι που δεν το σχολίασε κανένας σας. Είπα ότι πρόσφατα το οικονομίστ που δεν είναι αριστερό το οικονομίστ, μην τρελαθούμε κιόλας, μας χαρακτήρησε ως ελαττωματική δημοκρατία. Και είμαστε μία θέση πιο πάνω από την Τουρκία, η οποία κατά τάσετος υβριδικό καθεστώς. Αν όλα αυτά εσάς σας αρέσουνε, εμένα με συγχωρείτε αλλά δεν μου αρέσουνε καθόλου. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ. Το κύριο Τζεμπετζής. Το μικρόφωνο κύριε Τζεμπετζή, το μικρόφωνο. Ακούτε κύριε Πρόεδρε. Ναι, ναι. Θεωρώ το εξής, ότι μετά τα όσα είπε ο κύριος Περιφερειάρχης, πιθανόν να αλλάξει η θέση μου στην ψηφοβορία. Πιθανόν. Ακόμη είμαι υπό σκέψη. Ευχαριστούμε. Ο κύριος Γόντικας ή ο κύριος Κελάρης, δεν ξέρω. Ναι, μ' ακούτε. Ναι. Λοιπόν, αγαπητοί συνάρεφοι, τι κουβεντιάζουμε, εκλογικό σύστημα, τι είναι, δεν είναι τεχνικό το πρόβλημα, είναι βαθιά πολιτικό. Είναι το σύστημα, το εκλογικό για να υλοποιηθεί μια συγκεκριμένη πολιτική. Για ποια κατάσταση μιλάμε, για την αυτοδιοίκηση λέτε όλοι σας και κλείνετε σε όλους τους τόνους. Μα ξεχάσατε όλοι σας ότι πλέον τα όποια λαϊκά χαρακτηριστικά είχε η αυτοδιοίκηση τις προηγούμενες δεκαετίες και ειδικά μετά την εποποιία του ΕΑΝ του ΕΛΑΣ, που εφάρμοσε πρώτα και κύρια την αυτοδιοίκηση στην ελεύθερη Ελλάδα, έχουν αφιδατοθεί. Εμείς δεν μιλάμε για αυτοδιοίκηση, μιλάμε για τοπική διοίκηση πλέον ότι υπάρχει, περιφερειακή διοίκηση, κεντρική διοίκηση. Ο δήμος, η περιφέρεια είναι κρίκος του αστικού κράτους που ενιαία υλοποιούν μια πολιτική από επίπεδο ΕΕ μέχρι και στο τελευταίο χωριό. Δεύτερο ζήτημα που θέλουμε να ανοίξουμε με βάση απ' τα που ακούσαμε. Αυτά τα κυφιλιστικά θενόμενα που παρουσιάζονται στα κόμματά σας, αγαπητοί συνάδελφοι, της Νέας Δημοκρατίας, του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ, που είστε σε 5-6 συνδυασμοί ή σε έναν που δεν υπάρχει δεύτερη λέξη που μόνο εμείς στον καταστατικό μας το έχουμε γιατί έχουμε Δημοκρατία μέσα στον κόμμα μας όπου όχι όπως εσείς. Αυτά τα κυφιλιστικά θενόμενα είναι για τη αντανακλώνηση της απίλα ενός άπιου συστήματος που εκπροσωπείται ή και φτιάχνονται για να υπάρχουν οι βαλδίδες εκτόνωσης. Και να έρθουν στα κοντρά εις δήματα της Δημοκρατίας που βάλατε. Πολλά θα μπορούσα να πω στα υπόλοιπα. Για ποια Δημοκρατία μιλάτε αγαπητοί συνάδελφοι. Δεν είναι ούτε άχρομη ούτε άοσμη ούτε ευαίτερη Δημοκρατία. Γιατί πρέπει να απαντήσετε Δημοκρατία για ποιον και εμείς σας λέμε λοιπόν όλες οι κυβερνήσεις. Δημοκρατία αστική υλοποιούσαν. Δημοκρατία λοιπόν για τα μονοπόλια, για τα επιχειρηματικά συμφέροντα ενώ εμείς πιστεύουμε στην άλλη Δημοκρατία. Την προοριταριακή του λαού τη Δημοκρατία. Όπου η δική μας ερετή, η ερετή του λαού στο δικό μας σύστημα της λαϊκής εξουσίας και οικονομίας θα επλέγονται σε οικονομική βάση. Όχι όπως εσείς κάθε πέντε χρόνια καίνται μετά. Θα απολογούνται κατά τα κταχρονικά διαστήματα σ' αυτούς που τους εκλέξανε. Δύμινο, τετράμινο, εξάμινο, θα μπορούν να τους ανακαλέσουν αυτοί που τους εκλέξανε. Δε θα είναι κοπρίτες κυφήνες του συστήματος. Θα δουλεύουν την ώρα που θα χρειαστεί να πάνε για να νομοδετήσουν στο οποιοδήποτε επίπεδο εξουσίας, τοπικό, περιφερειακό, κεντρικό. Θα πάρουν άδεια και θα φύγουν απ' τη δουλειά τους. Θα παίρνουν το μισθό που παίρνουν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι και αυτοί που τους εκλέγουν. Δε θα έχουν επιπλέον προνόμια. Να, λοιπόν, μια άλλη ανώτερη δημοκρατία που εμείς προεσβεύουμε, συνάδελφοι. Μια δημοκρατία που δεν έχει τη συναλλαγή γιατί φεύγει απ' τη μέση το κέρδος, φεύγει απ' τη μέση ο επιχειρηματίας που παλιά έβαζε τους δικούς του ανθρώπους, ενώ τώρα μπαίνει ο ίδιος μέσα στα όργανα της διοίκησης, τοπικής, περιφερειακής και κεντρικής για να προωθήσει τα δικά του συμφέροντα. Άρα, κύριε Νίκα, πολύ ανώτερη δημοκρατία από αυτήν που προεσβεύεται και νιώθεται τόσο αδύναμος και γι' αυτό φέρνεται τέτοια καλπονοπθευτικά συστήματα, εμείς προεσβεύουμε. Αλλά παράλληλα δεν ανεχόμαστε και το φράσος και την υποκρισία. Όλοι αυτοί που είναι εκλέγχτηκαν, δεν λιώνω, είτε αυτοί που εκλέγχτηκαν σε ανώτερες ή και σε μεσαίες ή κατώτερες θέσεις όλα τα όργανα, στα γερανατά τους να σκεφτούν την απλή αναλογική, γιατί έχουν φύγει από τα κόμματα εξουσίας και ψάχνουν να βγουν καινούργιους εκφραστές. Εμάς δεν μας εκφράζουν αυτά, είμαστε απέναντι, καταθέτησαμε την πρότασή μας, αυτή βάζουμε για ψηφοφορία. Ευχαριστώ. Ο κ. Πετράκος. Ευχαριστώ κ. Πρόεδρε. Κύριε Πρόεδρε, πρώτον, θα μου δώσετε το για μισό λεπτό, γιατί υπήρξε ένα από τον κ. Αναστασόφουλο επί προσωπικού. Γράψτε το ό,τι θέλω, έχω και μισό λεπτό παραπάνω. Λοιπόν, δεύτερο, πάμε λοιπόν στο θέμα μας. Θα μου επιτρέψετε να απαντήσω με τα λόγια του Νίκου του Καλογερόπουλου στη Δημητσάνα. Μάθε, παιδί μου, γράμματα. Την αλήθεια ρε, την αλήθεια. Αυτά είπε και δεν λέτε την αλήθεια. Γιατί η αλήθεια είναι η εξής, ότι ναι, δημοκρατικό είναι μόνο το σύστημα της απλής, ανώθευτης αναλογικής ενός γύρω. Αυτό είναι δημοκρατία. Αντιδημοκρατικό είναι όταν η ψήφος του ενός πολίτη δεν είναι ίση με την ψήφωση του δεύτερου πολίτη. Αυτό είναι η βάση της αντιδημοκρατίας. Τρίτο, την αλήθεια δεν είπατε, σε ποια θέματα? Ένα επιχείρημα είχατε ότι δεν μπορέσανε, λέει, δεν θα περνάγατε τα σκουπίδια. Αφού στα σκουπίδια συμφωνείται 35. 35, αυτή είναι η διάποψη. Πώς δεν περάσατε? Στις οικονομικές επιτροπές, σχεδόν με ευρύ τάτη πλειοψηφία περνούνε. Τι μας λέτε τώρα? Τι δεν περάσατε? Δεν περάσατε τη βία η απολιγνητοποίηση. Αυτό αρνήθηκε το Συμβούλιο. Δεν περάσε τη μείωση των αρμοδιοτήτων. Δηλαδή, κυβερνητικές αποφάσεις. Σε ποιο έργο σοβαρό και σωστό για την περιφέρεια Πελοποννήσου σας έφερε αντίρηστο περιφερειακό Συμβούλιο που βγήκαν όλοι και είπανε, πέστε μου ένα έργο σοβαρό, σοβαρό για την περιφέρεια, το οποίο φέρατε και να είπε ένας συνάδελφος να είπε όχι, να μην γίνει αυτό το έργο. Σε ποιο? Άρα λοιπόν, δεν λέτε την αλήθεια, λυπάμαι πολύ, λέτε ψέματα για να δικαιολογήσετε το αντιδημοκρατικό εκλογικό νόμο των οποίων υπερασπίζεστε. Αλλά θέλω να σας θυμίσω ότι με τα αντιδημοκρατικά εκλογικά συστήματα και σε κεντρικό επίπεδο η Ελλάδα χρεοκόψε το 10. Δεν χρεοκόψε με την απλή αναλογική. Το παπα Γεωργόπλος και όλοι αυτοί οι οποίοι κάνανε καταχρήσεις σε καλκονοθευτικά εκλογικά συστήματα έχανε βγει. Αυτοί, αυτά έχανε βγει. Η απλή αναλογική υποχρεώνει να φανεί ποιος είναι ηκανός αυτός που μπορεί να πείσει με επιχειρήματά του ότι είναι σωστά αυτά που λέει και να δημιουργήσει συνθέσεις και όχι να διοικεί με στρατιωτική λογική. Εσείς αυτό θέλετε. Τελευταίο από αυτά που δεν είπατε και που είπε ο κ. Περιφέρειάρχης, παρακαλώ να είχε σε όλο τον κόσμο η αυτοδιοίκηση που υπάρχει στην Κούβα. Μόνο στην Κούβα υπάρχει αυτό και σε αυτή τη στιγμή. Πραγματική λαϊκή αυτοδιοίκηση. Δεν υπάρχει τα συστήματα αυτά. Δεν έχουνε. Ξέρετε πώς λειτουργεί το αυτοδιοίκηση στην Κούβα. Ανακαλείται ο εκπρόσωπος αν δεν κάνει σωστά τη δουλειά του με άμεση εκλογή, άμεση δημοκρατία και όχι έμεση δημοκρατία κάθε τέσσερα χρόνια. Πού τα πουλάτε. Συντομεύεται κύριε Πετράκο. Φτάσαμε τέσσερα λεπτά. Τέλος. Επί προσωπικού. Άρα λοιπόν καταθέτουμε αυτό τη πρόταση, μια πρόταση που είναι κοινή. Πρόταση την έχει διαμορφώσει και ο κ. Δέδες πιο μαζεμένα. Είναι κοινή πρόταση αυτά που ουσιαστικά έχουμε όλοι στα χέρια απλώς πιο μαζεμένα. Λοιπόν, και είναι σε όλα τα email. Αυτό που είπαμε για αυτά τα ζητήματα. Καταδικάζουμε το εκλογικό σύστημα αυτό. Είμαστε υπέρ της ανώθευτης ανωλογικής ενός γύρω. Μην τα επαναλαμβάνετε κύριε Πετράκο. Τέλος. Τέλος, τέλος, τέλος. Το προσωπικό κύριε Περιφερειάνη. Κύριε Αναστόπλε, γνωρίζετε πολύ ότι ο ΑΕΝΙΣΤΟΣ Παναγιώτης Φωτέας ήταν μπροστά από την εποχή του, δεν έκανε χάρη ούτε σε εμένα ούτε στον ΑΕΝΙΣ τον Δίνο Μακρόπουλο, τον εκπρόσωπο τότε της λαϊκής συσφύρωσης στον Ομαρχιακό Συμβούλιο Μεσημίας, αλλά πίστευε στην απλή αναλογική και σήμερα θα ήταν απλή αναλογική. Μην λέτε λοιπόν ψέματα και προσβάλετε τη μνήμη του. Λοιπόν, ο κύριος Γιλίτσης. Κύριε Πρόεδρε, με ακούτε. Ναι, ναι. Δεν έχω κάτι να προσθέσω εγώ. Ευχαριστούμε. Πάμε. Ο κύριος Δέδες. Ευχαριστώ κύριε Πρόεδρε. Νομίζω ότι η σημερινή συνεντρίαση είναι ενδιαφέρουσα. Προσέλγησε και η ψηλή ποιότητα και μεγάλο αριθμό ομιλητών. Αυτό δείχνει και το ενδιαφέρον του θέματος. Βέβαια στους πολλούς ομιλητές, αυτό που παρατηρήθηκε τουλάχιστον από την πλευρά των περισσότερων ομιλητών της πλειοψηφίας, δεν λέω για όλους, είναι ότι μάλλον χρησιμοποιήσαν το ίδιο σκονάκι που διανέμει η Νέα Δημοκρατία σε τέτοιες περιπτώσεις τα ζητήματα κεντρικής ενημέρωσης, είτελος πάντων είχαν την ίδια επιφίτηση χρησιμοποιώντας όλοι δύο λάθος κατά την άποψη με επιχειρήματα. Υπεραθυζόμενοι την ενισχυμένη αναλογική και τα πλειοψηφικά συστήματα. Εξηγούμε. Το πρώτο επιχείρημα και ο Τσίπρας με ενισχυμένη αναλογική κυβέρνησε και του ήρθε στο τέλος της τελετίας του να κάνει για να μας τιμωρήσει ένα σύστημα απλής αναλογικής. Το επιχείρημα αυτό μάλλον είναι boomerang. Είναι το αντίθετο. Κυβέρνηση συνεργασίας επήρξε με εκλογές που έγιναν με σύστημα ενισχυμένης αναλογικής, το οποίο είχαν προδιαγράψει προηγούμενες κυβερνήσεις, όπως το Σύνταγμα ορίζει. Κυβέρνηση συνεργασίας ήταν και η προηγούμενη από τον Τσίπρα με σύστημα ενισχυμένης αναλογικής. Κυβέρνηση Σαμαρά με ΠΑΣΟΚ. Κυβέρνηση συνεργασίας ήταν και η προηγούμενη από αυτήν. Νέα Δημοκρατία, ΚΙΝΑΛ, ΠΑΣΟΚ, ΔΙΜΑΡ. Όλες αυτές οι κυβερνήσεις συνεργασίας προέκτησαν με σύστηματα ενισχυμένης αναλογικής. Αυτό που έκανε ο Τσίπρας είναι να εφαρμόσει την προεκλογική του δέσμευση σε όλα τα επίπεδα και να θεσμοθετήσει και στην κεντρική πολιτική σκηνή και στην αυτοδιοίκηση νόμου για την απειλή αναλογική με τα οποία προβλήματα μπορούμε να συζητήσουμε. Τι θέλω να πω με αυτό. Έχει καταδεχτεί πλέον η τάση της ελληνικής κοινωνίας να εκφράζεται με μεγαλύτερη πολυφωνικότητα και πλουραλισμό ακόμα και στις ασυντήματα της κεντρικής κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης. Αυτό εσείς το παραβλέπετε. Παραβλέπετε ότι οι τελευταίες κυβερνήσεις που υπήρξαν στην χώρα ήταν όλες και μέσα στην κρίση κυβερνήση συνεργασίας. Το παραβλέπετε και πώς απαντάτε. Το 43% των πολιτών που επιλέγει κάποιον θα του δίνει το 60% των εδρών στο περιφερειακό ή το δημοτικό συμβούλιο. Ωραίο μοντέλο και ωραίο επιχείρημα. Το δεύτερο επιχείρημα είναι ότι με την απλή αναλογική οδηγηθήκαμε σε ακυβερνησία. Οδηγηθήκαμε σε αποτυχία. Οδηγηθήκαμε σε αναποτελεσματικότητα. Αυτό εκφράστηκε ιδιαίτερα ευγλωτά από τον κ. Τσινιέρη αν δεν κάνω λάθος. Προσέχτε τα επιχείρηματά σας. Αυτό τι είναι? Ομολογία αποτυχίας της παρούσας περιφερειακής αρχής. Δεν τα καταφέραμε επί 1,5 χρόνου που είμαστε η περιφερειακή αρχή. Έχουμε αναποτελεσματικότητα. Έχουμε αδράνεια γιατί μας δημιούργησε προβλήματα η απλή αναλογική. Αν είναι τέτοιο θα το αποδεχτούμε και το συζητήσουμε. Αν υπονοείτε κάτι άλλο να μας το διευθυνήσετε. Γιατί δεν μπορεί να έρχεστε και να λέτε ότι αποτύχαμε, είμαστε αποτελεσματικοί, έχουμε αδράνεια, έχουμε προβλήματα κυβερνησιμότητας και για όλα αυτά η απλή αναλογική που δεν εφαρμόστηκε. Γιατί ο Θεοδωρικάτρος φρόντισε ακόμα πριν αναλάβει η παρούσα περιφερειακή αρχή να έχει ρυθμίσει τη μεταφορά αρμοδιωτήτων στην Οικονομική Επιτροπή. Και για πέστε μου κατά προβλήματα κυβερνησιμότητας που λέγαμε, στο σύνολο των αποφάσεων της Οικονομική Επιτροπής, που είναι όργανο απόλυτης πλειοψηφίας της παράταξης πλειοψηφίας, της παράταξης του κ. Νίκα. Πόσος είναι ο αριθμός των αποφάσεων που έχουν ληφθεί κατά πλειοψηφία. Μήπως είναι ένα ποσοστό μόνο της τάξης 10%, 15%, 20% ενώ στο 80%-85% υπάρχει η συμφωνία της συντριπτικής πλειοψηφίας και των παρατάξεων της αντιπολίτευσης. Παίστε μας τα νούμερα. Κλείνω μια αναφορά στον κ. Νίκα σε σχέση με τα μαθήματα. Εμείς δεν κάνουμε μαθήματα, αλλά δεν μπορεί να παραδίδει και ο κ. Νίκας μαθήματα γιατί που να φτάνουνε με μάλιστα με χτισίμια της αριστεράς ή την υποκριτική στάση ορισμένων και μάλιστα με ύφος δικημασιακή της δεκαετίας του 60. Εμείς δεν δίνουμε μαθήματα, τις απόψεις μας λέμε, τις θέσεις μας εκφράζουμε. Παίρνουμε όμως μαθήματα και κυρίως μαθήματα από την ιστορία. Την πολιτική ιστορία του τόπου μας και την ιστορία της αυτοδιοίκησης του τόπου μας. Κύριε Δέδο, φτάσαμε στα πέντε λεπτά αισίωσε από τα δύο. Τελειώνω σε τριάντα δεύτερα. Τελευταία μου φράση, κύριε Πρόεδρο. Εσείς λοιπόν που αναγνωρίζετε σήμερα δημόσια την πλήρη καύτησή σας με την κυβέρνηση, πέστε μου πώς κρίνετε τη στάση του κόμματός σας σε όλες τις αυτοδιοικητικές νομοθετικές μεταρρυθμίσεις που έγιναν από την εποχή του ΑΕΜΙΣ του Γιώργου Γεννηματά το 1982, τον Καποδίστρια το 1994, τον Καλλικράτη το 2010 και τον Κλιστέγη το 2018. Όχι μόνο τις πολεμήσατε. Όχι μόνο τις αντιπαρατεθήκατε. Αποχωρούσατε από το Κοινοβούλιο, αγαπητοί συνάδελφοι της πλειοψηφίας που πρόσχεστε στην Νέα Δημοκρατία και σήμερα έρχεστε να μας πείτε ότι η ρύθμιση που κάνετε είναι μια φοβερή καινοτομία στο χώρο της αυτοδιοίκησης που δημιουργεί κυβερνησιμότητα σε ένα θεσμό που ποτέ δεν πιστέψατε, που ποτέ δεν στηρίξατε και αντίθετα ιστορικά πάντα πολεμήσαμε. Ευχαριστώ πολύ. Η κυρία Νικολάπη. Και δεν πίστευα ποτέ ότι θα το ακούσω. Ο κ. Περιφεριάκης είπε κατά λέξη και κατά γράμμα ότι δεν ενδιαφέρει καθόλου η απόφαση του Περιφερειακού Συμβουλίου για το συγκεκριμένο θέμα. Θέλω να το καταγγείλω δημόσια και να πω πως από αυτή και μόνο τη φράση του, έτσι όπως την εξέφρασε, αντιλαμβανόμαστε πως ο ίδιος θεωρεί ότι μπορεί να διηγήσει την Περιφέρεια Πελοκονίσου. Όταν μιλάτε για τον κ. Μητσοτάκη είναι σαν να βρίζετε εμένα και εμάς, είπε ο κ. Μίκας. Από πότε, κ. Περιφεριάρθα, εσείς γίνατε τόσο ακραία κομματικός. Είναι κάτι που με εξάφνιασε πραγματικά πάρα πολύ. Δεν ξέρω εάν οι φήμες ότι η Νέα Δημοκρατία είναι πολύ δυσαρεστημένη από εσάς, σας ανάγκασαν να προβείτε σε αυτή τη δήλωση, αλλά σίγουρα δεν συνάδει με αυτά που λέτε και με το παρελθόν σας. Σήμερα, αγαπητοί συνάδελφοι, πραγματικά αποδείχθηκε ότι η μεγάλη συμμετοχή έδειξε και το ενδιαφέρον όλων μας. Θέλω να συμφωνήσω με τον Γιώργο το βέβαια, όσο στο σκονάκι ήταν μια έκφραση που την είχα σημειώσει να την πω και την έκλεξε και την πρόλαβε, είναι ξεκάθαρο το τι ακριβώς συμβαίνει. Όμως, είναι μια σημαντική στιγμή για την αυτοβιοίκηση. Και ξεπερνώντας τις διαφοροποιήσεις μας, πρέπει να συνεργίσουμε ώστε για να μην οδηγήσουμε την αυτοβιοίκηση σε οπιστοδρόμηση. Να μην πάμε στον απόλυτο κομματισμό. Να μην φτάσουμε στο σημείο το επόμενο βήμα να είναι διονισμένοι περιφεριάρχες. Γιατί εκεί πάει το πράγμα. Και ποιος σας είπε κύριε Νίκα, ότι μας ενδιαφέρει, τι είπαμε, οι 13 περιφεριάρχες, οι οποίοι έχουν αυτή τη στιγμή, τα ενία ή την εξουσία στα χέρια τους ως πρόσωπα. Οι αποφάσεις των περιφερειακών συμβουλίων μας ενδιαφέρουν. Οι αποφάσεις των γενικών συνελεύσεων, της Ελπέ και της Κέντε, όπου εκεί ακούγονται όλες οι απόψεις. Και αυτοί που έχουν αυτή την γνώμη και αυτοί που έχουν τη διαφορετική. Που είναι αυτές οι αποφάσεις. Η κυβέρνηση αποφάσισε και διέταξε. Ο Κώστας ο Καλαμαλής ως πρωθυπουργός και ο Αντώνης ο Σαμαράς επίσης, δεν προχώλησαν σε αλλαγή νόμων, που δεν είχαν ψηφίσει τα κόμματά τους. Εδώ έχουμε μια πίστευτη κίνηση. Πριν λειτουργήσει απεί η αγαλωτική, πολύ πριν λειτουργήσει, να έρχεται αντιδημοκρατικός νόμος και να αλλάζει όλα τα δεδομένα, βάσει τον οποίο ψήφισαν οι πολίτες. Ελπώς, στην Πελοκόνηση, οι πολίτες, κύριε Νίκα, δεν ήθελαν η παράταξή σας να κάνει κουμάντο. Τι να κάνουμε. Ήθελαν να είστε εσείς περιφερειαρχείς, αλλά ήθελαν στο περιφερειακό συμβούλιο η σύνθεση να είναι τέτοια που θα σας υποχρέωνε να υλοποιείτε τις αποφάσεις του περιφερειακού συμβουλίου. Περί αυτού πρόκειται. Και δεν θα είχατε τόσο αυτακισμό, δεν θα είχατε τόση λαζονία και θα ακούγατε και τις απόψεις των μοιοψηφιών. Και λέτε ψέματα. Έχει δει ότι ο κ. Πετράκος και ο κ. Δέδες λένε ψέματα. Κανένα πρόβλημα δεν δημιουργεί και στην Περιφέρεια Πελοκονίσου. Στην Οικονομική Επιτροπή, οι αντιπολιτές της ψηφίζουμε σχεδόν συντριπτικά τα θέματα. Και στο Περιφερειακό Συμβούλιο, το ατυχές παράδειγμά σας για τα απορρήματα που τώρα νιαστήκατε, έχει να κάνει με το ότι εμείς απαιτήσαμε αυτό το θέμα να το ψηφίσει το Περιφερειακό Συμβούλιο και όχι η Οικονομική Επιτροπή. Κύριε Πρόεδρε, έρχεται μεγάλη έννοια για την παράταξή μας. Δεν σέβεστε έναν αρκά πολιτικό, ο οποίος για 30 χρόνια βρίσκεται στην πρώτη θέση. Δεν σέβεστε την ιστορία του. Δεν σέβεστε καν ότι όταν γίνατε δήμαρχος, ο κ. Πέτρος Ατούλης ήταν πολίτης του δήμου σας, δημότους του δήμου σας. Μην ανησυχείτε. Όπως το 2019, κατεβήκαμε χωρίς καμία κομματική στήληξη. Επιτρέψτε μου. Χωρίς καμία κομματική στήληξη. Και καταφέραμε, μετά από όλα όσα έγιναν της βάρος μας, να είμαστε η πρώτη παράταξη. Έτσι ακριβώς. Και στις επόμενες εκλογές, θα είμαστε εκεί εμείς, με τις δικές μας δυνάμεις, για να μπορέσουμε να ζητήσουμε την εμπιστοσύνη και την βγήθο των πολιτών, που γύρισαν την πλάτη στα κόμματα. Ναι, αυτή είναι η αλήθεια. Στις εκλογές του Μαΐου του 2019, οι πολίτες γύρισαν την πλάτη στα κόμματα. Και έθεσαν, πρώτοι δύναμοι, έναν ανεξάρτητο συνδυασμό. Γιατί όλα τα κόμματα είχαν άλλες επιλογές και είχαν τους εκλεκτούς τους. Και κλείνω λέγοντας το εξής. Η παράταξή μας συνεπίστα όσα έλεγε εδώ και χρόνια και σύμφωνα με όσα ψήφισε στο προηγούμενο Περιφερειακό Συμβούλιο για την απλή αναλογική, με μία απόφαση πρώτη στη χώρα υπέρ της απλής αναλογικής, υπερβένει τις αντιπαραθέσεις και τις πολιτικές αντιθέσεις. Με άλλες παρατάξεις, κατεβάζουμε κοινό ψήφισμα και έρχομαι και εγκύζω στο Περιφερειακό Συμβούλιο Πελεμονής του για ακόμη μία φορά να δώσει λαμπρό παράδειγμα συνένωσης, συνεργασίας, υπέρβασης, δίνοντας μία πρόοδο στην κοινότητα. Σε ευχαριστούμε. 6 μισή λεπτά, κυρία Νικολάχου. Στάνει. Κλείνω, κλείνω, κύριε Πρόεδρε. Μόνο θέλω να πω για το ψήφισμα το οποίο έχουμε καταθέσει και θέλω να πω ότι εμείς ποτέ δεν είπαμε κάτι για την αστυνομία, εμείς καταδικάζουμε την βία από όπου κι αν προέρχεται και καταδικάζουμε και την αστυνομική βία όμως, όχι μόνο τις υπόλοιπες βίας και ζητάμε παρακαλώ στο τέλος να τεθεί το ψήφισμά μας προς ψηφοφορίου. Ο κύριος Περιφερειακό Άρχισε εκτός λόγου. Λοιπόν, για την πρωτόγονη προπαγάνδα του ψηφίσματος θα μιλήσουμε ασφαλώς. Αγαπητοί συνάλεφοι, ούτε εγώ ούτε οι συνάλεφοι μου από τους οποίους είμαι πολύ ευχαριστημένος σήμερα, προσωποποιούμε τις οποιασδήποτε πολιτικές αντιπαραθέσεις. Άλλο τα πρόσωπα, άλλο οι άνθρωποι, άλλο οι οποίες πολιτικές αντιθέσεις έχουμε και βεβαίως καλώς να υπάρξουν γιατί στα νεκροταφεία δεν υπάρχουν αντιθέσεις. Θέλω λοιπόν να σας πω με ευθύδητα και πάλι τα εξής. Πρώτον για την υποκρισία. Ξέρετε παρακολουθώ με πολύ μεγάλη προσοχή πολλούς δύθενα κομμάτις τους. Πρώην υφυπουργούς, πρώην βουλευτές, πρώην υποψηφίους βουλευτές, πρώην γραμματείς βουλευτών, μισθωτούς κομμάτων, μέλη επιτροπών των κομμάτων. Αυτοί είμαστε με τις ταυτότητές μας. Γιατί ερχόμαστε εδώ πέρα και λέμε «γεια κομμάτις στη αυτοδίκηση», «γεια κομμάτις στη πορεία» και δεν ξυπερετεί ακριβώς αυτό. Θα σας πω τι ξυπερετεί. Να ψαρεύομαι σε θωλά νερά. Να χαμογελάμε από εδώ και από αυτοί προς συλλογή ψήφων. Αυτό είναι η υποκρισία. Δεν γίνεται από όλους. Εγώ τιμώ από αυτούς που δεν γίνεται. Και λένε «Φέως εμείς αυτοί είμαστε πολύ λίγοι και παλεύουμε για αυτό που πιστεύουμε». Είμαστε και με τον Άννα και με τον Καϊάφα και με τους Μέν και με τους Δέ. Δεν υπάρχει λοιπόν ακομμάτις αυτοδίκηση. Δεν υπάρχει αυτοδίκηση χωρίς ιδεολογικό περιεχόμενο. Πουθενά στον κόσμο. Και μη με βάλετε να μιλάω για την αυτοδίκηση της Μόρειας Κορέας ή της Κούβας ή δεν ξέρω, της Κίνας, γιατί προφάνως δεν υπάρχει. Αυτοδίκηση υπάρχει στις ανοιχτές κοινωνίες. Εγώ αγαπητή συνάλεφη, ακούστε, στα 25 χρόνια της αυτοδικητικής μου πορείας έχω συνεργαστεί άριστα με όλες τις κυβερνήσεις. Κρατώντας την αυτοτητά μου και λέγοντας με θάρρος την άποψή μου. Ποτέ και πουθενά δεν συνάντησα υπόδια. Ούτε από την προηγούμενη κυβέρνηση. Και το έχω πει δημόσια πολλές φορές. Και στην πορεία μου, με αυτήν την ευθύτητα, την πολιτική και την ιδεολογική, που βοηθηθεί και από ένα μέρος του κόσμου της αριστεράς. Και αυτό το τιμώ πάντοτε και το λέγω. Και προσπαθώ πάντοτε να διορθώναμε και, το κυριότερο, να μην αισθάνομαι φανατισμός ή μίσος εναντίον οποιοδήποτε έχει τη διαφορετική άποψη. Για το 44-82, αυτό που λέγαμε 44-11, ερωτώ όλους αυτούς που έχουν ασκήσει εξουσία. Αντί περιφερειάρχες, περιφερειάρχες και δημάρχους. Πηγαίναμε από έξι μήνες μέχρι δύο χρόνια τα έργα πίσω, γιατί δεν μπορούσαμε να συγκροτήσουμε τις επιτροπές. Ήδη συγκροτούσαμε, ο ένας είχε πάρει σύνταξη, τρέχαμε, κοιτάει ο Βερούτης, ο οποίος είναι από τους τελευταίους που έχουν υποφέρει, με παρακαλάνε εμένα, πάρε τον αδίμο, τον βίταδίμο, που έχει κληρωθεί ο μηχανικός, για να προσιπογράψει κάποια αναγκαία έγγραφα. Επομένως, έπρεπε να αλλάξει αυτό και χρειάστηκε πολύ μεγάλη προσπάθεια και κατηστέτησαν. Κρεμόμαστε από τις αναθέσεις που λέτε, γιατί δεν υπήρχαν αναθέσεις και πριν. Δεν υπήρχε και πριν δυνατότητα με το 44-12 να γίνεται το 1 να δεις, μήπως δεν έγινε. Δεν έχει ψηφίσει κακώς η Βουλή των Ελλήνων απαλλαγές ερετών για διάφορα προβλήματα και οικονομικό επίπεδο τα οποία υπήρξαν. Εμείς χαιρόμαστε για το 44-82, διότι δίνει μία δυνατότητα να γίνονται τα έργα γρήγορα, να μην λυμνάζουν χρήματα, να μην εκνευριζόμαστε συνεχώς, γιατί για μήνες δεν μπορούμε να προωθήσουμε το σύστημα της παραγωγής έργων και θα βοηθήσει προς αυτή την κατεύθυνση. Εγώ σας λέω ειλικρινά, επειδή οι αναθέσεις μπορεί στο μέλλον να αποτελέσουν ένα ζήτημα τριβής, ό,τι υπήρχαν μέχρι τώρα, είμαι ανοιχτός να υπάρχει μία διαφάνεια και μία συνεργασία σε αυτό το επίπεδο. Σας το λέω από τώρα ότι θα αξιοποιηθεί το σύστημα των αναθέσεων για την παραγωγή έργων και την παραγωγή μελετών. Ισαγάγει και άλλα ζητήματα τα οποία έχουν ιδεολογική διάσταση. Τι να κάνουμε, έχουμε διαφορετική προσέγγιση. Δίνει, δηλαδή, λέω ένα, στο δήμο και στην περιφέρεια τη δυνατότητα να αναθέτει ακόμα και την επίβλεψη των έργων. Ακόμα και αυτό. Λοιπόν, τώρα, ξέρετε, αισθάνομαι πολύ άσχημα όταν λέτε, προσέξτε. Υπερετείτε ένα σάπιο σύστημα. Άρρωστε, δηλαδή, είσαστε σάπιοι και εσείς. Είσαστε υπερέτες της διαθωράς. Είσαστε υπερέτες διαπλοκής. Υπερετείτε το πελατιακό κράτος. Και διάφορα τέτοια, τα οποία μας εξακοντίζεται επί των κεφαλών μας. Παριστάνεται, ή μάλλον είσαστε βέβαιοι, ότι γνωρίζετε την πας αλήθεια. Έχετε επενδύσει ολόκληρη τη ζωή σας, ότι υπερετείτε μια συγκεκριμένη αλήθεια κάποιοι, ενώ αυτό δεν είναι καθόλου σωστό. Αυτό οδήγει και στη σύγκρουση και στο φαντατισμό. Λοιπόν, για το άλλο, το οποίο είπατε, κάποιοι. Όσον αφορά τις αποφάσεις του Συμβουλίου. Προφανώς οι αποφάσεις του Συμβουλίου, οι οποίες συνδέονται με τυπικά και διαχειριστικά θέματα, δεν υπάρχει κανένα ζήτημα. Αποφάσεις, όμως, του Συμβουλίου, οι οποίες συνδέονται με ζητήματα ιδεολογικά και πολιτικά, προφανώς το Συμβούλιο μπορεί να παίρνει τις αποφάσεις του και εγώ τραβώ τον δρόμο μου. Με τύχα σε όλες τις συζητήσεις, για σειρά νομοσκεδίων, είμαι και ο Πρόεδρος Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας της Ένωσης Περιφεριών, για τέτοια ζητήματα. Έχω συμμετάσει στα ζητήματα αυτά. Εσείς με καλείτε στο Συμβούλιο. Η δική μου παρουσία δεν είναι υποχρωτική. Το Περιφερειακό Συμβούλιο είναι ένα ανεξάρτητο όργανο και εγώ επίσης είμαι ένα ανεξάρτητο όργανο. Και η Οικονομική Επιτροπή Ενπολής είναι ένα άλλο ανεξάρτητο όργανο, που ο καθένας είναι κατοχυρωμένος όσα αναφορά στη σαρμοδιώτη θέση. Λοιπόν, και σας είπα, η συμπόρευσή μας σημαίνει ότι πρέπει να ελλιένουμε διαφορές και αγωνίες, ότι πρέπει να αφήνουμε πολιτικά και ιδεολογικά ζητήματα όσο μπορούμε στην άκρη. Και το κυριότερο, να μη χρησιμοποιούμε γλώσσα σκληρή του τύπου σάπιο σύστημα, ανοίθη και εσείς που το υπηρετείτε και όλα τα συνεφή. Δεν βοηθάει αυτό σε καμία περίπτωση. Λοιπόν, επίσης, ζητήματα τα οποία είπατε για τη λειτουργία του Περιφερειακού Συμβουλίου στα πλαίσια της αναλογικής. Γιατί εμείς δεν προσπαθούμε να συνοηθούμε όσο μπορούμε περισσότερο. Δεν δίνουμε περιθώρια για να γίνει συνδίκηση. Πρέπει να αναγνωρίσετε ότι εμείς έχουμε την ευθύνη της πορείας της περιφέρειας. Και αν είναι κάτι για το καλό, πρέπει να υποστηρίζετε. Θα μου πείτε, έγινε κατεπανάληψη. Και κυρίως από την πλευρά της αριστεράς. Μόνο, όχι κυρίως, μόνο από την πλευρά της αριστεράς. Διότι μια πλευρά εδώ και ενάμιση χρόνο προσπαθεί, με νύχια και με δόντια, να αναρκωθεθήσει οποιαδήποτε απόφαση. Ακόμα και την απόφαση για το ασανσέρ στο κεντρικό χτίριο. Που είναι για τα άτομα τα οποία δεν μπορούν να ανέβουν αυτή τη σκάλα. Ακόμα και αυτό. Ξέρετε πόσες ώρες χάνουμε για προσφυγές χωρίς ουσία στην αποκεντρωμένη ή στην Επιτροπή του Άρθο 68. Μια επίθεση από όλες τις πλευρές. Και ενώ καταδικάζεται η παρουσία της αποκεντρωμένης γενικά, αν μπορεί και αυτή να είναι ένα στήριγμα της δικής μας περιφερειακής αρχής να χρησιμοποιηθεί. Ποτέ εμείς δεν είπαμε ότι δεν αναγνωρίζουμε τη συμβολή ιδιαίτερα της αριστεράς σε κρίσιμες αποφάσεις. Όχι ιδιαίτερα, μόνο. Λοιπόν, ακούστε να πω και κάτι άλλο. Εγώ σας παρακουρθώ με ιδιαίτερη προσοχή με την εμπειρία που έχω. Βλέπω μια προϊούσα ζήμος. Έτσι είναι. Υπάρχει μια πορεία. Θέλω να πω όμως μόνο τούτο. Φοβού τους δαναούς και δώρα φέροντες. Μην ξεχνάτε τα εννιά χρόνια τα οποία πέρασαν. Μην ακούτε αυτούς που μιλάνε σήμερα για άλλα ζωνίες, όταν έχουν μια πορεία εννιά χρόνια, όπου μπήκαμε σε περιφερειακά συμβούλια στις 20, στις 15 Ιουλίου και παίραμε απόφαση με 14 ψήφους για 20 προγραμματικές. Έτσι για να αναρκοδετήσουμε μία πορεία, την πορεία της επόμενης περιφερειακής αρχής, δηλαδή τη δική μας την πορεία. Λοιπόν, δεν ξέρω. Αυτό για μένα είναι το μήνυμα του σημερινού περιφερειακού συμβουλίου. Ότι ο καθένας βαδίζει κατά τη φωλιά του. Βαδίζει κατά το χώρο του. Και αν κατορθώσουμε να κοροϊδεύσουμε και το ΣΥΡΙΖΑ, όπως κοροϊδεύσαμε το ΠΑΣΟΚ και τη Νέα Δημοκρατία το 10 και το 14, με το καλό να έρθει εμείς που συγκρινόμαστε με το Σαμαρά, με τον Καραμαλί, με τον Κωνσταντίνο Μησοτάκη, με όλους αυτούς είμαστε στο ίδιο επίπεδο, τοπικοί προδιπουργοί, που ήρθε ένας κακός άνθρωπος που έσκιβε συνεχώς και φύλαγε τα χέρια και μας πήρε την εξουσία η οποία μας ανήκε. Μας ανήκε. Η Νέα Δημοκρατία για την αυτοδίκηση. Έχετε δίκιο. Η Νέα Δημοκρατία στα χρόνια που πέρασαν δεν έδωσε τη δική της πολιτική άποψη και τη δική της φραγίδα στα ζητήματα αυτοδίκησης. Αυτό είναι σωστό. Απολύτως σωστό. Όμως δεν πρέπει να ξεχνάτε ότι υπουργός παρά τον Πρωθυπουργό είναι ο Θοδωρής Ολιβάνιος, ο οποίος έστισε όλα αυτά για τα οποία μας μιλάτε. Υπάρχει μια πορεία σήμερα η οποία είναι κεντροβαρική σε πολιτικό επίπεδο. Μια ανοιχτή αγκαλιά η οποία αγκαλιάζει τις φιλελεύθερες δυνάμεις οι οποίες θέλουν να υπηρετήσουν συγκεκριμένους στόχους και συγκεκριμένους σκοπούς. Λοιπόν, άκουσα πολλά και διάφορα ότι, ξέρω εγώ, η αλαζωνία στην εξουσία, σας το είπα, ή χρηματοδοτείτε τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, αλλά στο τέλος η αλήθεια λάμπει. Υπάρχει παρελθόν συνάντηση και υπάρχει και πορεία. Ποτέ δεν θα ξεχάσω τα μακρόσυρτα υβρεολόγια, δεκά λεπτά και δεκαπεντά λεπτά εναντίον και δεν μίλαγα ποτέ. Ποτέ επιθετικότητα και απ' τον έναν και απ' το άλλο ρέγγο. Με όλη τους τη δύναμη. Φιλοξενία χωρίς προηγούμενο στα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Εντυπωρία κάτι χάλασε. Κάτι έγινε, κάτι συνέβη. Αυτό να γίνεται δίδαγμα, προφανώς, ότι η μεταχείριση των μέσων μαζικής ενημέρωσης πρέπει να γίνεται με αντικειμενικότητα και να μην παρεμβαίνεις στην ακροαματικότητα ή στη θεαματικότητά τους. Λοιπόν, επειδή μίλησα πολύ, παρότι ξέρετε υβρίζομαι συστηματικά. Το διαβάζετε και το βλέπετε και δεν απαντώ. Συστηματικά, μόνιμα, από το μεγάλο υβριστή και από κατατόπους υβριστές. Με μια επιθετικότητα χωρίς προηγούμενο. Τους πήραμε την μπουκιά από το στόμα. Κάτι το οποίο τους ανήκε. Είναι πρωτοφανές αυτό το οποίο γίνεται. Ακούστε, μην υποτιμάτε τη δική μας αγωνιστικότητα. Τη δική μας επικοινωνιακή δυνατότητα. Δεν απαντάμε ποτέ με τον ίδιο τρόπο. Αλλά να είσαστε βέβαιοι ότι όπως και στην προεκλογική περίοδο πάμε πόρτα-πόρτα, πάμε σπίτι-σπίτι, μιλάμε με φορέα-φορέα. Και ποτέ να ξέρετε αντίον της αριστεράς. Είπα και πάλι, γιατί εμείς μόνο είμαστε αντίπαλοι, θα μαλώσουμε όταν το κρίνουμε εμείς, δεν θα μας βάλει κανένας να μαλώσουμε και προφανώς αναγνωρίζουμε τις θέσεις τις οποίες λαμβάνει, τις θέσεις τις οποίες παίρνει. Εγώ στην άλλη φορά δεν είχα κομματικά αξιώματα. Δεν είχα. Μπορούσα να έχω. Τι νομίζετε, δεν μπορούσα να έχω κομματικά αξιώματα. Δεν είχα. Δεν ήμουνα ούτε υποψήφιος βουλευτής, ούτε σε γραφείο βουλευτή, ούτε υφυπουργός, ούτε τίποτα από όλα αυτά. Θα μπορούσα κάποια από αυτά να τα έχω μετά από μια 25-χρονη διαδρομή. Ποιος έσκυψε, συνάδρεφη, ο εκλεγμένος από την πρώτη Κυριακή τρεις φορές ως δήμαρχος της μεγαλύτερης πόλης. Δροπή, συνάδρεφη, για αυτόν ο οποίος το λέει και για αυτόν ο οποίος το υποστηρίζει. Ποιος μιλάει για λαζονία σε αυτόν τον τόπο. Ποιος μιλάει για λαζονία και επιθετικότητα σε αυτόν τον τόπο. Μήπως είδατε κανένα δικό μου κείμενο να υβρίζει κάποιον, να επιτήθεται σε κάποιον άλλον. Μια φορά μου ξέφυγε κάτι και ζήτησα δημόσια συγγνώμη. Ποιοι είναι αυτοί με τα ανοιχτά στόματα που ξερνάνε οτιδήποτε μπαίνει στο άρρωστο κεφάλι τους. Λοιπόν, εδώ είμαστε να ξέρετε. Εμείς τη στηρίζουμε την κυβέρνηση, όχι άκρητα. Έχουμε τον πρωθυπουργό της χώρας την υποψηφιότητα του οποίου ως αρχηγός την έχω υπογράψει πρώτος. Να ξέρετε. Και εγώ την υπογραφή μου την τιμώ. Για όποιον θέλει να μάθει γιατί στηρίζω αυτή την προσπάθεια και γιατί στηρίζω αυτόν τον άνθρωπο ο οποίος προσπαθεί να αντιμετωπίσει μύρια όσα προβλήματα. Εθνικά προβλήματα, τον κορονοϊό, το μεγάλο ζήτημα με τους πρόσφυγες. Υπάρχουν πάρα πολλά ζητήματα. Και φλύβομαι όταν προσπαθούμε να δημιουργήσουμε μέσα σε αυτή την πανδημία και την άσχημη κατάσταση και καταστάσεις οι οποίες εν πάση περίπτωση δεν βοηθούν. Εύχομαι και ελπίζω μετά τη σημερινή συζήτηση στη Συμβουλή να υπάρξει μια υποιότητα. Να ξέρετε ότι παράταξε μας σε όλα τα επίπεδα. Και αυτές τις οδηγίες έχουν. Γι' αυτό τους βλέπετε τεκμηριωμένους όλους και με χαμηλούς τόνους. Είναι η συνεργασία την οποία επιδιώκομαι. Συνεργασία χωρίς συνδίκηση. Και το κυριότερο χωρίς καθοδίκηση. Την οποία δεν την έχουμε ανάγκη. Και χωρίς διδασκαλία. Αυτά θέλω να σας πω. Προφανώς ψηφίστε ό,τι θέλετε. Εγώ προφανώς έχετε δικαίωμα. Εγώ ως θεσμικό όργανο είμαι υπέρ της ενισχυμένης αναλογικής. Υπέρ του νόμου. Αυτές οι οποίες ψηφίζετε. Αυτές τις απόψεις διατύπωσα στην δημόσια διαβούλευση δεν σας σήκει. Δεν υποβαθμίζει τίποτα. Αλλά στις σύγχρονες θεσμικές συνθήκες. Προφανώς το περιφερειακό συμβούλιο δεν είχε τη δύναμη. Δυστυχώς. Την οποία είχε στο παρελθόν. Δυστυχώς. Διότι εγώ πιστεύω σε πλειοψηφίες και μειοψηφίες. Δεν πιστεύω σε αυτή την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί. Σε 6 δήμους και 6 περιφέρειες. Μπορεί να μίλησα με ένταση. Αυτό όμως δεν αναφέρεται σε κανένα πρόσωπο. Δεν επιτίθεμαι σε κανένα. Λέγω τις απόψεις μου όσο πιο καθαρά και όσο πιο ευθέως μπορώ. Ευχαριστώ. Λοιπόν, περνάμε στη Ψηφοφορία. Υπάρχει η παράταξη του Περιφερειάρχη. Το είναι εξής πρόταση. Στηρίζουμε τη νομοθετική πρωτοβουλία της Κυβέρνησης για την κατάργηση του νόμου της λεγόμενης απλής αναλογικής και την ψήφιση της ενσκυμένης αναλογικής με βασικό κριτήριο την κυβερνησιμότητα στους δήμους και τις περιφέρειες της χώρας. Υπάρχει η πρόταση του κυρίου Πετράκου που μαζί είναι η παράταξη του κυρίου Τατούλη, του κυρίου Δέδε, και η κυρία Λιμπεροπούλου, αν δεν κάνω λάθος. Έτσι. Λοιπόν, και υπάρχει η πρόταση του κυρίου Γόντικα. Συμφωνούμε, τρεις προτάσεις έχουμε. Άρα λοιπόν, προχωράμε στην ψηφοφορία. Έχουμε το μικρόφωνο για να μπορούμε να ψηφίζουμε. Δεν θέλω να μιλάμε όλοι μαζί, την ψήφο μόνο. Ψηφοφορία έχουμε τώρα. Λαμπρόπουλος Χρήστος. Πρόεδρε, μισόπλαιο ξεκινήσουμε, μισόπλαιο, μια διαφρύγηση ενός λεπτό δεν είναι παραπάνω. Δεν τον κάνω το πολυτοποθέτηση, επί της προτάσεως μόνο να σου πω κάτι. Ναι. Για να ξέρουμε τι ψηφίζουμε, έτσι. Το έχουμε στείλει την κοινή πρόταση, που είναι σε δύο μικρές φράσεις διορθωμένη. Αυτή μπαίνει στην ψηφοφορία και την υποστηρίζουν οι παραδάσεις. Την έχετε στείλει στην Γραμματεία τώρα, πριν την ψηφοφορία. Ναι, την έχουμε στείλει. Ωραία, εντάξει, πάμε. Λαμπρόπουλος. Την πρόταση της περιφερειακής αρχής. Μαλτέζος. Ναι, στην πρόταση της περιφερειακής αρχής. Γιωλής. Προχωράω γιατί είδε, νομίζω. Ναι, ναι. Ναι, πρόεδρε. Γιωλής. Βερούτης. Αναστασόπουλος. Σκαντζός. Καφέλιος. Όχι έτσι. Συγγνώμη. Ναι σε τι, πρόεδρε, να λένε την πρόταση. Την πρόταση του περιφερειάρχη, ρε παιδιά, μη. Να ακούγονται όλοι, τι ψηφίζουν, όχι να το λέτε εσείς. Ωραία, ωραία. Πάμε. Βερούτης. Ναι, στην πρόταση της περιφερειακής αρχής. Μπράβο. Αναστασόπουλος. Αναστασόπουλος. Ναι, στην πρόταση της περιφερειακής αρχής. Καφέλιος. Ναι, στην πρόταση της περιφερειακής αρχής. Σουχαλάς. Ναι, στην πρόταση της περιφερειακής αρχής. Δητηνιώτης. Ναι, στην πρόταση της περιφερειακής αρχής. Σκηνοχορείτης. Ναι, στην πρόταση της περιφερειακής αρχής. Κόρκα. Ναι, στην πρόταση της περιφερειακής αρχής. Τζινιέρης. Ναι, στην πρόταση της περιφερειακής αρχής. Καλογεροπούλου. Ναι, στην πρόταση της περιφερειακής αρχής. Ματζούνις. Ναι, πρόεδρε. Χρονάς. Ναι, πρόεδρε, στην πρόταση μας. Σαρδέλης Αναστάσιος. Πρόεδρε, στην πρόταση μας. Τατούλης. Κοινή πρόταση. Ναι. Συγγνώμη, συγγνώμη, ξέχασα τον κύριο Γκούνι, Γκούνις. Την κοινή πρόταση, την κοινή πρόταση. Ωραία. Γιανακούρας. Κοινή πρόταση. Τζανετέα. Κοινή πρόταση. Σιδέρης. Κοινή πρόταση. Σιδέρης. Υπέρ του νέου νόμου. Ρουμπελιώτης. Κοινή πρόταση. Κανελάκης. Απόν Παπατονίου. Κοινή πρόταση. Σταματάκος. Κοινή πρόταση. Νικολάκου. Κοινή πρόταση. Κοινή πρόταση. Κοινή πρόταση. Κοινή πρόταση. Κοινή πρόταση. Κοινή πρόταση. Κοινή πρόταση. Κοινή πρόταση. Κοινή πρόταση. Κοινή πρόταση. Κοινή πρόταση. Κοινή πρόταση. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Σκούρος, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Σκούρος, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Σκούρος, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Σκούρος, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Γανώσης, Μπούζα. Πέτριτσις, Γιμπέρις, Γανώσης, Μπούζα. Πάμε ο κύριος Γόντικας. Παρακαλώ, τώρα θα μιλήσω. Όπως είναι, δεν πειράζει. Ο κύριος Κελάρις έχει το λόγο. Τώρα, τώρα. Συνάδελφοι και συναδελφίσες, ο σύντροφος ο Νίκος ο Γόντικας στη συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμπουλίου στις 14 Σεπτέμβρη του 2020, όπου συζητούσαμε προσλήψεις μόνιμου και έκτακτου προσωπικού στην Περιφέρεια Πελοπονίσου, έβαλε τη συνολικότερη μας θέση και τις ευθύνες των ερετών και κυβερνήσεων για την υποστελέχωση των υπηρεσιών, την εκχώρηση υπηρεσιών και έργων στις ανατξιακές εταιρίες, τις ιδιωτικοποιήσεις, την ανατροπή των εργασιακών σχέσεων, γιατί αυτά συζητάραμε. Τμήμα αυτής της τοποθέτησης ήταν και η περάστηση του ελάχιστοι προσωπικού, που έχει απομείνει στην Περιφέρεια από την εντατικοποίηση της δουλειάς, τη χειροτέρευση των συνθηκών εργασίας, το τσαλαπάτημα της προσωπικότητάς τους, την τρομοκρατία που υφίστανται από τους εκάστοτε δικούντες. Έκανε λάθος συνάδελφοι ο σύντροφος ο Γόντικας, αναφέρθηκε μόνο στα πρόσφατα με τους κοριούς ή στα συνεκμερινά με τις κάμερες, στα δημόσια αυτοίρια που στεγάζονται οι υπηρεσίες της Περιφέρειας και δεν αναφέρθηκε και στα παλιότερα με τους χειρόγραφους φακέλους, όχι τους ηλεκτρονικούς, μεταπιστοποιητικά κοινωνικών φρονιμάτων, διώξεων κλπ. που πολύ καλά όλοι σας γνωρίζατε σαν πιο παλαιοί κι από εμένα. Ο κύριος Περιφερειάρχης έδωσε εξηγήσεις ότι οι κάμερες μπήκαν για λόγους ασφαλείας στοχτυρίων και των εγγράφων υπολογιστών κλπ. Σε ώρες που δεν λειτουργεί η Περιφέρεια έδωσε αυτές οι εξηγήσεις. Βεβαίως και δεν μας καλύπτουν αυτές οι εξηγήσεις. Είναι όμως μια πολιτική απάντηση που κρίνεται από όλους και πρώτα και κύριε θα κριθεί από τον ίδιο το λαό. Ο κύριος Στατούλης θεώρησε πρέπει ον πολιτικά να προβεί σε φοβιστικές δηλώσεις και στην πορεία σε μηνίσεις και αυτός με τη σειρά του θα κριθεί, κρίνεται και θα κριθεί. Επίσης, σύμφωνα με δηλώσεις του στις 3.11 του 2020, ανάλογες μηνίσεις και αγωγές έχει καταθέσει ο κύριος Στατούλης ενάντια στον σύντροφο Γόντικα και για την Πελοπόννησο ΑΕ και για το κρυφό συμπονητικό. Μέχρι να τελειώσει η θετή αυτού του συμβουλίου, ποιος ξέρει πόσες άλλες μηνίσεις και αγωγές θα δούμε. Φαίνεται όμως ότι πιο πολύ εξόργησε τον κύριο Τατούλη την ανάληψη στον περιφερειακό συμβουλείο από τον σύντροφο Δωγόντικα της ύπαρξης του κρυφού συμπονητικού μεταξύ περιφέρειας και ιδιωτικής εργολαβικής εταιρείας. Με αυτό λοιπόν το συμπονητικό, θυμίζουμε, η περιφέρεια αναλάμβανε την υποχρέωση να ικανοποιήσει τις διεκδικήσεις του εργολάβου στην Πελοπόννησο, ύψους ενός εκατομμυρίου ευρώ και ο εργολάβος σαν αντάλλαγμα ή ποινικές μινήσεις αιρετούς. Άφηνε επίσης ανοιχτό να στραφεί κατά υπηρεσιακού παράγοντα πρόσφατα μετά από κονομοδότηση δικηγόρου η οικονομική επιτροπή της περιφέρειας ομόφωνα αποφάσισε να εκδικήσει από τον εργολάβο να επιστρέψει ποσό 500.000 ευρώ που πήρε για τόπους που είχαν παραγραφεί. Επειδή λοιπόν θεωρούμε ότι δεν γίνεται να ποινικοποιείται η πολιτική δράση, διά πάλι και αντιπαράθυση και μάλιστα όταν αυτή στηρίζεται σε υπαρκτά δεδομένα, κρυφό συγχωρητικό δηλαδή κάμερες, κοργοί και γίνεται μάλιστα και μέσα από στα ειρετά όργανα στις συνειδριάσεις του περιφερειακού συμβουλίου. Είχαν και έχουν όλη τη δυνατότητα να την αντικρούσουν πράγμα που δεν έκανα. Σε υπαρκτά στοιχεία που παρουσίασε ο σύντροφος. Επειδή ο λαός μας έχει την πείρα, σήμερα έχουμε τη δύο ξεναντίον του Γόντικα, χθες είχαμε ενάντια σε άλλους, αύριο μπορεί να είναι κάποιος άλλος από εσάς, θεωρούμε ότι το περιφερειακό συμβούλιο πρέπει να πάρει ξεκάθαρη θέση. Καθαρά χαρτιά συνάδελφοι. Και τελειώνοντας, αγαπητοί συνάδελφοι, θέλω να πω αυτό. Το έχουμε επαναλάβει πολλές φορές και ας το χωνέψουν, να ασφυλώσουν το κόμμα μας και τα στελέχη του. Είναι γελασμένοι κάποιοι αν νομίζουν ότι με μηνύσεις και αγωγές θα θυμώσουν τα στελέχη του ΚΚΕ για να μην αποκαλυφθούν η αντιλαϊκή πολιτική και οι μεθοδεύσεις για την υλοποίησή της που χρόνια υπηρετούν. Έχουμε τονίσει και στο παρελθόν ότι καλά θα κάνει ο κύριος Στατούλης να εγκαταλείψει παλιές γνωστές μεθόδους και τακτικές, να διαφοροποιεί στελέχη του ΚΚΕ από το ίδιο το κόμμα και την ηγεσία του. Όλα τα στελέχη του κόμματος, από τη θέση που κατέχουν κάθε φορά, εκφράζουν και υλοποιούν την πολιτική του κόμματος. Και τέλος, σε κάθε περίπτωση, να πω ότι ο λαός, το οργανωμένο λαϊκό κίνημα έχει πήρα, θα ρίξει στο καλάθετο να χρήστον τις προσπάθειες περιορισμού πολιτικών και δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών. Ευχαριστώ. Ο κύριος Πετράκος. Ευχαριστώ πολύ κύριε Πρόεδρε. Είναι σαφές και καθαρώ ότι η πολιτική αντιπαράθεση δεν μπορεί και δεν πρέπει να φινικοποιείται. Σε καμία περίπτωση. Παρ' ό,τι εγώ προσωπικά, και θέλω να είμαι καθαρός, έχω κάνει μήνυση και αγωγή στον κύριο Τατούλι. Διότι με κατήγγειλε ότι ήμουν υποκινητής δολοφονικής επίθεσης. Την οποίαν αυτή η δολοφονική επίθεση, μόνο ο Γιώργος Οπουλοκέφαλος, και θέλω να τον ευχαριστήσω και δημόσια, με στήριξη. Και ήρθε στο δικαστήριο. Το συμπέρασμα βέβαια που έβγαλα είναι ότι δεν ξαναπάω στο δικαστήριο. Κατάλαβα ότι όποιος έχει εξουσία, αυτός κερδίζει και όχι η αλήθεια. Εμένα όμως η περίπτωσή μου ήταν σε πανελλαδικό τηλεοπτικό δίκτυο, ακούστηκαν αυτά, ότι κουβάλαγα δίθερα από την Κουμουνδούρου τρία λεωφορεία με νεολαίους, κλπ. Αυτό το λέω, για να μην υπάρχει σε απάντηση, αλλά με έχει σπάει στο δικαστήριο. Θεωρώ, το λέω αυτό, εκ των προτέρων, διότι δεν θεωρώ ότι είναι το ίδιο πράγμα. Διότι θα μπορούσα να ρίξω ένα δίκιο στον κύριο Τατούλη αν είχε κάνει μήνυση στην κυρία Λιφέρη. Δεν έχει κάνει μήνυση στην κυρία Λιφέρη, απ' ό,τι ξέρω, εκτός αν έχει κάνει. Λοιπόν, αν πας και ρωτήσεις κάποιον στον δρόμο τι είχε γίνει στη Μεσσυνία, να σου πει, ξέρω εγώ, μάλλον θα πει ο περισσότερος κόσμος, θέλω να είμαι απολύτως, αυτό θα πει. Μάλλον υπήρχαν κοργοί, τώρα υπήρχανε, δεν υπήρχανε, θα βρεθούνε, δεν θα βρεθούνε, όπως είπε και ο πουλόγεφαλος. Πού να το ξέρουν, αλλά αυτό είναι και ο κύριος Τατούλης δεν αντέδρασε εκείνη τη στιγμή αντίον αυτής της αντιπεριφερειάρχου που είχε τότε, που είπε αυτά τα πράγματα, δεν αντέδρασε να την οδηγήσει στη δικαιοσύνη πηγαίνοντας αυτά. Άρα, το να λες σήμερα ότι το γόντικα τον πάω στη δικαιοσύνη, το θεωρώ ατόπιμο, μεγάλο. Πολύ μεγάλο. Εκεί είμαστε, δεν είχε. Για αυτό το είπα, δεν είναι ίδιο, εγώ κατηγορήθηκα ότι ήμουνα δωλός. Λοιπόν, έπρεπε να προστατεύσω την τιμή και την υπόληψή μου απέναντι σε όλη την Ελλάδα. Δεν υπόθυκε μέσα στο Περιφερειακό Συμβούλιο, αυτό για μένα. Άρα, λοιπόν, εγώ είμαι της άποψης ότι είναι, πωλήσω, σε καμία περίπτωση δεν πρέπει ποιαδήποτε πολιτική αντιπαράθεση που γίνεται μέσα στο Συμβούλιο να αποδηγείται στα δικαστήρια. Εκφράζω την αλληλεγγύη μου στο γόντικα. Όσο και αν ο κύριος Γόντικας λέει διάφορες ανακρίβειες, όπως είπε και ανακρίβειες για τις κάμερες, ότι δίθενε εμείς δεν πήραμε θέση για τις κάμερες. Εμείς καταγγείλαμε και εμείς τις κάμερες και αν τόφερνε το θέμα στο Συμβούλιο δεν τόφερε και δεν επιχείρησε να μαζευτεί υπογραφές, εμείς θα βάζαμε υπογραφή για τις κάμερες. Παρόλα αυτά, εμείς εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας και καλούμε τον κύριο Τατούλιε να αποσύρει τη μήνυση. Γιατί δεν έχει καμία βάση αυτές οι μηνήσεις. Και δεν έχω καμία σχέση με αυτή τη μήνυση που κάναμε εμείς, που έκανα εγώ. Όπως είπα, δεν έχω και πολύ μεγάλη εμπιστοσύνη ότι μέσα στα δικαστήρια βρίσκεις το δίκαιο σου. Μετά από αυτά, για να πω όλα. Κυρία Λιμπεροπούλου. Κύριε Πρόεδρε, ευχαριστώ. Συμφωνώ απόλυτα, με εξέφρασε απόλυτα ο κύριος Πετράκος. Πραγματικά με εξέφρασε απόλυτα. Αυτό και τίποτα άλλο. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ. Κύριε Σκάτσαρης. Ευχαριστώ κύριε Πρόεδρε. Μ' αρέσει πολύ η ευαισθησία του κύριου Περιπεριάρχη. Και εγώ συμφωνώ με αυτά που είπε ο Θανάσης ο Πετράκος πριν. Αλλά θα ήθελα να έβλεπα και την ίδια ευαισθησία για τις πολιτικές διώξεις, τις μηνύσεις, τις αγωγές και τις συλλήψεις στα μέλη και στους συντρόφους της Ανταρσίας για την πολιτική τους θέση που ήταν η συγκέντρωση σε ανοιχτό χώρο ανα πέντε μέτρα, την οποία με πρόσημα την πανδημία την μετέτρεψε η Κυβέρνηση σε διώξεις και μηνύσεις και δικαστήρια. Θα ζητήσουμε και τότε την συνδρομή του στο δικαστήριο του κύριου Περιπεριάρχη και πιστεύουμε ότι θα έρθει να πει ένα καλό λόγο για τον πρώην Περιπεριακό Σύμβουλο τον Σύντροφο του κ. Ντονάπτ. Ευχαριστώ πάρα πολύ. Λοιπόν, εγώ νομίζω κάνω μια πρόταση... Πέντε πολλά. Κάνω μια πρόταση. Αφού τελειώσαν οι πολιτικές παρατάξεις, επειδή έχουνε γραφτεί τρεις ομιλητές, η κυρία Τζανετέα, η κυρία Μπούσα και ο κύριος Πετρίτσις. Νομίζω ότι εκφράστηκαν για το θέμα αυτό, έχουν εκφραστεί οι παρατάξεις και νομίζω ότι να τελειώνουμε, γιατί έχει πάει και δέκα η ώρα. Αν δεν έχετε αντίρρηση. Ο κύριος Δέδες. Πρόεδρε, επειδή εμείς δεν τοποθετηθήκαμε σε σχέση με την απόπαση που πρέπει να πάρουμε, ο κύριος Συμπουλοκέφαλος ως συγγυητής που τον ορίσατε μίλησε θα ήθελα, αν μου επιτρέπετε, δυο λόγια αντί για τη θεολογία, διδικά μας την παράδειξαν, αν μου επιτρέπετε. Μπορώ? Ναι, ναι. Ωραία. Λοιτά και σύντομα στα πλαίσια του χρόνου και της προτεραιότητας που κι εσείς θέσατε. Είμαστε κατά οποιασδήποτε απόπειρας ποινικοποίησης της πολιτικής ζωής και του πολιτικού διαλόγου που εξελίσσονται μέσα στα όργανα, τα θεσμικά, τα συνδεταγμένα από το κράτος και δικά στα όργανα της αυτοδιοίκησης. Και νομίζω ότι εδώ έχουμε μια τέτοια περίπτωση και όχι ένα βαρύ προσωπικό χαρακτηρισμό που θα δικαιολογούσε μία ανάλογη αντίδραση από τον κ. Λατούλη. Θυμάμαι καλά τη συγκεκριμένη συζήτηση και ο κ. Γόντικας έχει πολιτικά, θεωρώ, επιτεθεί εντός εισαγωγικών η λέξη τόσο στην περιφερειαρχή Νίκα και απεριφερειακή αρχή του κ. Νίκα όσο και στην προηγούμενη περιφερειακή αρχή του κ. Τατούλη λέγοντας συγκεκριμένα ότι, είτελος πάντων το ρεζουμέ της ομιλίας του, κ. Νίκα κυβερνάται με κάμερες, ο κ. Τατούλης κυβερνούσε με κοριούς. Θεωρώ ακόμα και στα οξία επιχείρηματα που μπορεί να έχει αντίπαλη πλευρά, στην έντονη επιθετικότητα που μπορεί να εκφράσει η μία ή άλλη πλευρά ο δρόμος είναι αυτά τα ζητήματα να εξελίσσονται και να λύνονται μέσα στον περιφερειακό συμβούλιο και όχι στο δικαστήριο. Για το σκοπό αυτό αποδοκιμάζω τη στάση της ποινικοποίησης του διαλόγου, του κάθε διαλόγου που εξελίσσεται μέσα στον περιφερειακό συμβούλιο και θέλω να καλέσω τον κ. Τατούλη θεωρώντας, όπως είπα πριν, ότι έχουμε να κάνουμε με ζήτημα πολιτικής σύγκρουσης να ανακαλέσει τη μινήση και αντίκα της ένθρωσης των δικαστηρίων η συζήτηση, η πολιτική που πρέπει να γίνει από αυτό το θέμα, να γίνει μέσα στον περιφερειακό συμβούλιο σε ειδική συνεδρίαση, όπου εκεί και από την πλευρά του κ. Βόντικα αλλά και από την πλευρά του κ. Τατούλη και της πατάταξής του θα μπορεί να εξελιχθεί μια συζήτηση με το ανάπτυγμα της επιχειρηματολογίας και των δύο. Τι είπαμε τώρα... Α, η κ. Νικολάκου. Έχω κάνει μια πρόταση. Αν συμφωνούμε να περάσουμε... Κύριε Βράδε, επειδή έχουμε γίνει η φορά όλων των παρατάξεων και της μεγαλοψυχίας όλων γιατί δεν έχουνε δεχτεί στον πετσί τους την επίθεση της υποχαδίας της ύπνης και τα ψέδρη εμείς επιμένουμε και εμένουμε να μιλήσουν με οι της παράταξής μας, το θεωρούμε ηθική μας υποχρέωση, το θεωρούμε καθήκον μας και δεν κάνουμε πίσω ούτε ένα βήμα στους ομιλητές που ζητήσαμε προσθέτουμε και τον κ. Ρουμελιόπη και την κ. Παπαντομίου-Κλειώ. Ωραία. Άριστα. Να πάρουμε μισή ώρα όμως γιατί δεν γίνεται διαφορετικά το σώμα... Να πάρουμε μισή ώρα παράταση. Σήμερα δυο σωριφερειά πήγαινε... Σήμερα δυο σωριφερειά πήγαινε... Είπα μη λες πολλά κυρία Γικολάκου σε παρακαλώ εγώ δεν προχωράω. Εντάξει. Δεν προκαλείς συνέχεια. Γιατί προκαλείς. Εντάξει. Εντάξει. Κλείσ' το μικρόφωνο. Λοιπόν πάμε μισή ώρα παράταση ποιή είναι. Είμαστε υπέρ. Συμφωνούμε παράταση η μη ωρί. Ωραία. Εγκρίνετε. Πάμε ο μιλυτές η κυρία Τζανετέα και γράφονται κι όσοι θέλουν. Ακούγομαι κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Δεν ακούγεσαι. Ναι κυρία Τζανετέας. Ακούγομαι. Ναι, ναι. Ωραία. Ευχαριστώ πολύ κύριε Πρόεδρε γιατί δεν είχα. Δεν ακούγιόμουν. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Ακούσαμε την εισήγηση. Κύριε Πρόεδρε ακούγομαι. Τώρα ακούγεστε. Εμένα παρακαλείτε. Εσείς κλείνετε τα μικρόφωνα. Μα δεν τα κλείνουμε εμείς κυρία Τζανετέα. Μην το ξαναβείτε αυτό. Εντάξει κύριε Πρόεδρε. Ό,τι πείτε. Ακούσα προσεκτικά την εισήγηση του κυρίου Πουλοκέφαλου που έχει διατελέσει. Γιατί κουνάτε το χέρι σας. Κυρία Τζανετέα. Εδώ μιλάω με τους γραμματείς. Ωραία. Άκουσα λοιπόν προσεκτικά την εισήγηση του κυρίου Πουλοκέφαλου ο οποίος έχει διατελέσει για μία ολόκληρη τετραετία ως πρόεδρος του Περιφερειακού Συμβουλίου. Και θέλω να κάνω κάποια ερωτήματα που προκύπτουν από αυτή ακριβώς την τοποθέτησή του. Και να απευθύνω στον Γιώργο Πουλοκέφαλο τα εξής ερωτήματα. Εσείς κύριε Πουλοκέφαλε που μελετούσατε πολύ καλά τον κανονισμό της λειτουργίας του Περιφερειακού Συμβουλίου. Είδατε πουθενά να λέει ότι το Περιφερειακό Συμβούλιο έχει αρμοδιότητες δικαστικές. Αν προσβληθεί και μάλιστα βάναυσα η τιμή οποιαδήποτε μέλους του Περιφερειακού Συμβουλίου πώς πρέπει κάποιος να υπερασπίσει την τιμή και την υπόληψή του. Πώς πρέπει ο προσβληθής να υπερασπίσει τον εαυτό του. Μήπως να καλέσει τον προσβάλλοντας σε μονομαχία. Είναι εύκολο να κάνουμε διακηρύξεις στο Λούρας για την ελευθερία της έκδρασης και ότι τα πολιτικά ζητήματα δεν λύνονται στα δικαστήρια. Από πότε όμως η προσβολή της τιμής είναι πολιτικό ζήτημα. Βεβαίως τα πολιτικά πρόσωπα και συμφωνώ μαζί σας και με όλους όσους έχουν τοποθετηθεί. Κρίνονται πολιτικά από το λαό όχι όμως από λαϊκά δικαστήρια. Και επίσης άποψή μου είναι ότι η πολύ συντροφικότητα ποτέ δεν οδήγησε σε ορθή κρίση. Κάθε επομένως κάθε πολιτικό πρόσωπο έχει την ευθύνη τον λεγόμενό του και την υποχρέωση όμως της απόδειξης. Όποιος λοιπόν θεωρεί ότι έχει να καταγγείλει κάποια πράγματα θα πρέπει να αποδείξει τα καταγγελόμενα στη δικαιοσύνη. Τελειώνοντας θέλω να απευθυνθώ πάλι στο Γιώργο το Μπουλοκέφαλο και να του κάνω το εξής ερώτημα. Εσύ Γιώργο