Παραμύθι ν’ αρχινήσει - Το σοκολατάκι του Αη Βασίλη (ΚΟΒΕΝΤΑΡΕΙΟΣ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΚΟΖΑΝΗΣ, 2020)
: [♪ Μουσική καταπληκτική Γεια σας παιδιά! Είμαι η Θεοδώρα και βρίσκομαι εδώ σήμερα για να σας πω μία ιστορία που μου την έχει πει η φίλη μου η Εύα. Πιστέψτε με μπορεί να ακουστεί σαν παραμύθι αλλά είναι πραγματικότητα. Είναι μία πραγματική αληθινή ιστορία του Άη Βασίλη. Όπως όλοι ξέρετε, όλο το χρόνο ο Άγιος Βασίλης ετοιμάζεται μαζί με τα ξωτικά και την οικογένειά του για να ρθεί σε όλα τα παιδιά και να μας μοιράσει δώρα, αρετές, όμορφα συναισθήματα. Έτσι λοιπόν και φέτος ο Άγιος Βασίλης ξεκίνησε το ταξίδι του. Άλλα που να φανταστεί ότι δεν θα πηγαίνουν όλα το ίδιο καλά. Ξύπνησε λοιπόν το πρωί αφού είχε ετοιμάσει όλες του. Είχε κάνει όλες του τις ετοιμασίες και ξεκίνησε σιγά σιγά το μεγάλο του ταξίδι. Δίθηκε, περιποιήθηκε αλλά πήγε να βάλει τα παπούτσια του. Τα παπούτσια του όμως, το ένα του παπούτσι δεν έμπαινε. Η δεξιά του μπότα δεν μπορούσε να τη βάλει με τίποτα μέσα. Προσπάθησε να αλλάξει τα παπούτσια του. Να βάλει το δεξί στο αριστερό και το αριστερό στο δεξί. Τίποτα. Στεναχωρήθηκε πάρα πολύ που αυτό το ταξίδι του δεν θα ξεκινούσε πολύ όμορφα. Έτσι λοιπόν έδεσε την μπότα του όσο πιο σφιχτά μπορούσε και ξεκίνησε το ταξίδι του. Τίποτα όμως δεν ήταν ίδιο σε αυτό το ταξίδι. Είχε συνέχεια το άγχος και την αμφιβολία μήπως χάσει την αγαπημένη του μπότα. Όπου κι αν πήγαινε, άφηνε το δώρο αλλά δεν μπορούσε ούτε καν το ωραίο σοκολατάκι, το γλυκό σοκολατάκι και τα χριστουγεννιάτικα γλυκίσματα να φάει που του είχαν αφήσει οι μικροί του φίλοι. Δεν μπορούσε να το ευχαριστηθεί αυτό το ταξίδι. Μοίρασε όλα τα δώρα με αυτό το άγχος. Γύρισε πίσω και είδε ότι είχε ένα τελευταίο δωράκι που έπρεπε να το δώσει στην Εύα. Πήγε λοιπόν μέσα στο σπίτι, άφησε το δώρο δίπλα στο τσάκι και κοίταξε την μπότα του ήταν ακόμα εκεί. Έτσι λοιπόν, χαρούμενος που όλα είχαν πάει καλά, έφαγε το γλυκό σοκολατάκι, έφαγε και τα χριστουγεννιάτικα γλυκίσματα και άφησε το δώρο στην Εύα. Γύρισε πίσω χαρούμενος και πήγε να κοιμηθεί. Κανείς όμως δεν φανταζόταν τι συνέβη το πρωί. Ξύπνησε και είδε ότι η μία του η μπότα δεν ήταν στη θέση του, ήταν πάρα πολύ στεναχωρημένος. Να φανταστείτε ταξοτικά και η οικογένειά του, του είχαν αφήσει τόσα πολλά δώρα που όμως δεν του έδιναν καθόλου χαρά. Τι να κάνει, τι να κάνει, η μπότα του δεν ήταν εκεί. Ταξοτικά του υποσχέθηκαν ότι θα του φτιάξουν μια πιο όμορφη μπότα, ακόμα καλύτερη απ' αυτή που είχε. Αλλά ο Άγιος Βασίλης δεν ήθελε, ήθελε αυτήν τη δική του μοναδική μπότα. Κοιμότανε και όλες τις γιορτές της πέρασε πάρα πολύ λυπημένος. Αχ, τι να κάνω, τι να κάνω, η μπότα μου έφυγε. Στο όνειρό του λοιπόν, εμφανίστηκε το όνειρο. Πήγε και του λέει, Άγιε Βασίλη, εσύ φέτος μου έφερες ένα καταπληκτικό δώρο, πρέπει να στο ανταποδώσω. Θα ψάξω εγώ, θα πάω εγώ σε όλα τα παιδιά για να δω πού ακριβώς έχεις χάσει την μπότα σου. Κοιμήσου, ξεκουράσου και το χαμόγελό σου το θέλω πάλι πίσω την επόμενη μέρα. Εντάξει, υποσχέθηκε ο Άγιος Βασίλης. Ταξίδεψε όλο το βράδυ το όνειρο σε όλα τα παιδιά. Φανταστείτε πόσο κουράστηκε. Και έφτασε και στο όνειρο της Εύας και βρήκε την μπότα του Άγιου Βασίλη κάτω από το τζάκι της Εύας, εκεί που άφησε το δώρο του Άγιου Βασίλης. Μέσα όμως, σε αυτή την μπότα, όταν πήγαιναν την πάλι, ήδη ότι μέσα υπήρχαν εκλικίσματα, καραμέλες και πολύ μικρά δωράκια. Τα είχαν αφήσει τα παιδιά και οι φίλοι της Εύας για να τα δώσουν σε παιδάκια που τα έχουνε πραγματικά ανάγκη τις μέρες αυτές. Το όνειρο είπε ότι κάτι πρέπει να γίνει και ότι δεν μπορεί να πάρει αυτή την μπότα των παιδιών. Έτσι γύρισε πίσω στον Άγιο Βασίλη. Του είπε, ξύπνα Άγιε Βασίλη, βρήκα την πότα σου. Αλλά του εξήγησε τι ακριβώς γινόταν. Ο Άγιος Βασίλης σκέφτηκε αρκετά μαζί με τα ξωτικά και πήρανε μία μεγάλη απόφαση. Θα ράψουν μία μπότα, δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσο λαμπερή, με πολύχρωμα υφάσματα, με κορδέλες και θα τη γεμίσουν με μικρά δωράκια, με καραμέλες και χριστουγεννιάτικα γλυκά. Έτσι λοιπόν το βράδυ το όνειρο θα ταξίδευε πάλι στο σπίτι της Εύας. Θα έπαιρνε την πότα του Άγιου Βασίλη και θα αφήνε αυτή την πολύχρωμη. Έτσι λοιπόν και πραγματικά έγινε. Πήγανε. Πήγε το όνειρο στο σπίτι της Εύας, πήρε την πότα και την άφησε. Άφησε κρεμασμένη την πότα που είχανε φτιάξει τα ξωτικά. Φανταστείτε τι χαρά είχαν τα παιδιά την επόμενη μέρα που ξύπνησαν. Ήταν εκπληκτικοί. Πώς είναι δυνατόν! Η πότα του Άγιου Βασίλη είχε φύγει και να την αντικατέστησαν με αυτήν την πανέμορφη μάλινη πολύχρωμη κάλτσα πάνω στο τζάκι κρεμασμένη. Σκέφτηκαν λοιπόν ότι ίσως αυτό ήταν ακόμα ένα δώρο του Άγιου Βασίλη. Αλλά τα παιδιά ποτέ δεν έμαθαν όλες τις λεπτομέρειες. Εσείς όμως τις ξέρετε. Έτσι δεν είναι. Μην ξεχάσετε φέτος τα Χριστούγεννα να κρεμάσετε τις μπότες σας πάνω από το τζάκι ή από όπου αλλού εσείς επιθυμείτε και ο Άγιος Βασίλης θα σας φέρει τα δικά σας δώρα. Τα δικά σας όμορφα συναισθήματα και τις δικές σας αρετές. Σας εύχομαι χρόνια πολλά, καλά Χριστούγεννα, με αγάπη, υγεία και πολλά πολλά χαμόγελα.