Future Talks - Συνάντηση με την Ειρήνη Βοκοτοπούλου [Interview] (Future Library, 2015)
: Ο μεγάλος και ο μικρός. Η υγεία και η αρρώστια. Ο άγγελος και ο διάβολος. Εχθρός, φίλος. Ο διάσημος και ο άσημος. Λύπη, χαρά. Είμαι Ηρήνη Βοκοτοπούλου. Εδώ και τρία χρόνια σχεδιάζω τις καλοκαιρινές εκστρατείες που οργανώνει το δίκτυο των βιβλιοθήκων του Future Library. Το θέμα της φετινής καλοκαιρινής εκστρατείας είναι οι αντίθετοι κόσμοι συναντιούνται στις βιβλιοθήκες. Ειδικότερα το δικό μου το εργαστήριο έχω ονομάσει «ό,τι κι αν σκέφτεσαι σκέψε το αντίθετο». Γιατί ακριβώς πιστεύω ότι η δημιουργική σκέψη στηρίζεται ακριβώς σε αυτή τη διαδικασία. Και αυτό είναι κάτι που μέσα στο εργαστήριό μου θα προσπαθήσω να δείξω και να εκπαιδεύσω τους ανθρώπους των βιβλιοθήκων στο να το κάνουν αυτό το πράγμα. Μέσα λοιπόν από αυτή τη διαδικασία της καλλιέργειας της δημιουργικής σκέψης προωθείται και η καλλιέργεια της δημιουργικής ανάγνωσης τόσο στους ίδιους τους εκπαιδευόμενους αλλά και στα παιδιά των βιβλιοθήκων. Μέσα από όλες αυτές τις διαδικασίες καλλιέργειας ενός διαφορετικού τρόπου προσέγγισης της ανάγνωσης θεωρώ ότι διαπαιδαγωγούμε τον βιβλιοθήκονόμο του μέλλοντος. Ο βιβλιοθήκονόμος του μέλλοντος δεν είναι αυτός που θα αποκηρύξει το παρελθόν του. Στην Ελλάδα το παρελθόν των βιβλιοθήκων δεν είναι ούτε συναρπαστικό ούτε ρόδινο αλλά είναι αυτό που έχουμε. Και αυτό πρέπει να το έχουμε πάντα υπόψη μας. Είσαι πάντοτε πολύ πιο καλός στη δουλειά σου όταν γνωρίζεις και κατανοείς από πού ξεκίνησες. Ο βιβλιοθήκονόμος του μέλλοντος πρέπει να γνωρίζει πάρα πολύ καλά το υλικό του. Να θέλει συνέχεια να διευρύνει τα ενδιαφέροντά του και τις πηγές της γνώσης του. Να συνδέει τους ανθρώπους, τους χρήστες της βιβλιοθήκης με το υλικό του. Μου αρέσει πάντοτε να σκέφτομαι ότι τα βράδια όταν η βιβλιοθήκη κλείνει, αυτά τα βιβλία που είναι γείτονες τα ράφια κάνουν διάφορες κουβέντες και συζητήσεις μεταξύ τους και άρα μπορεί και να τσακώνονται επειδή είναι αντίθετα. Άρα η λειτουργία της βιβλιοθήκης από μόνη της είναι μια βιβλιοθήκη που αναδεικνύει τις αντιθέσεις αλλά μπορεί και να τις κάνει να συνομιλούν. Η βιβλιοθήκη από τον ίδιο το χαρακτήρα και τη φύση της ευνοεί το διάλογο, ευνοεί τη συζήτηση και την ανάπτυξη επιχειρημάτων. Άρα μας κάνει όχι μόνο κριτικούς αναγνώστες, αλλά ανθρώπους που σκέφτονται απέναντι σε όλα τα προβλήματα που υπάρχουν στην καθημερινή ζωή. Και νομίζω ότι αυτή είναι η πιο ουσιώδης λειτουργία της βιβλιοθήκης.