Επανάληψη ενοτήτων: Σηψιρριζίες, Σηψεις λαιμού / Διάλεξη 7 / Επανάληψη ενοτήτων: Σηψιρριζίες, Σηψεις λαιμού. Επίλυση παλιότερων θεμάτων

Επανάληψη ενοτήτων: Σηψιρριζίες, Σηψεις λαιμού. Επίλυση παλιότερων θεμάτων: Μίκητες. Τώρα βρήκα 2-3 τριβλία επάνω, οι μίκητες όπως ξέρετε μοιάζουν... Τι πράγμα? Έχει υγρασία εδώ, γι' αυτό το βλέπουμε έτσι. Οι μίκητες είναι οι κοινές μούχλες. Τώρα απευθύνουμε με απλά λόγια στα παιδιά που δεν έχο...

Full description

Bibliographic Details
Main Author: Λαγοπόδη Αναστασία (Επίκουρη Καθηγήτρια)
Language:el
Institution:Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης
Genre:Ανοικτά μαθήματα
Collection:Γεωπονίας / Μυκητολογικές Ασθένειες Δενδρωδών και Αμπέλου
Published: ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 2013
Subjects:
Άδεια Χρήσης:Αναφορά-Παρόμοια Διανομή
Online Access:https://delos.it.auth.gr/opendelos/videolecture/show?rid=2707c021
Απομαγνητοφώνηση
Επανάληψη ενοτήτων: Σηψιρριζίες, Σηψεις λαιμού. Επίλυση παλιότερων θεμάτων: Μίκητες. Τώρα βρήκα 2-3 τριβλία επάνω, οι μίκητες όπως ξέρετε μοιάζουν... Τι πράγμα? Έχει υγρασία εδώ, γι' αυτό το βλέπουμε έτσι. Οι μίκητες είναι οι κοινές μούχλες. Τώρα απευθύνουμε με απλά λόγια στα παιδιά που δεν έχουν κάνει εργαστήρια και δεν τους έχουμε δει από κοντά. Αυτό εδώ το επέλεξα επίτηδες, βλέπετε αυτά τα πράγματα τα οποία κυκλοφορούν εδώ μέσα, δεν κυκλοφορούνε. Υπήρχαν επάνω στο μικήλιο και ξεκολλήσανε. Αυτά τα έφερα επίτηδες γιατί είναι σκληρότια και θέλω να δείτε τα σκληρότια. Οι υφές λοιπόν πώς δημιουργούνται τα σκληρότια? Οι υφές μπλέκονται μεταξύ τους και κάνουν αυτές τις μπαλίτσες, οι οποίες ξεκινάνε από μικρές, σιγά σιγά μεγεθύνονται και δημιουργούνται αυτά εδώ. Τώρα ξεκολλήσανε και... Αυτός εδώ είναι ο σκληροτίνιας κληροτιόρουμου, ο οποίος δημιουργεί σύψεις λαιμούς, υψηριζίες, επώδυφητα κυρίως στα μαρούλια, στα μπορεί να προκαλέσει σύψη κεφαλής, τέτοια. Εδώ σας έφερα το βερτισίλειο επίτηδες για να το δείτε επειδή είναι τόσο γνωστό σε σας από τις παραδόσεις. Το βερτισίλειο ξεκινάει με ένα άσπρο χρώμα απεικίας, τώρα βέβαια το βλέπουμε από κάτω γιατί έχει παλιώσει λιγάκι και μετά από την περιφέρεια αρχίζει σταδιακά και μαυρίζει. Γιατί, γιατί όλες του οι υφές μετατρέπονται σε σκληρότια τα οποία όμως είναι τόσο μικρά που θέλουμε μικροσκόπιο να τα δούμε, γι' αυτό τα λέμε μικροσκληρότια. Εδώ βλέπετε μια πιο φρέσκια να το πω απεικία, αν και είναι αρκετά παλιά και αυτή και αυτή είναι μια παλιότερη, έχει μαυρίσει και την έχουμε χρησιμοποιήσει και όλες έχουμε πάρει εμβόλια για να κάνουμε μια καλλιέργεια. Βλέπετε εδώ τη διαφορά, αυτή είναι νεότερη και αυτή είναι παλιότερη, έχει μαυρίσει, έχει γίνει κατάμαυρη, ενώ ξεκινάει δηλαδή από άσπρο γίνεται μαύρο. Και βέβαια μπορείτε να δείτε τη διαφορά, την ποικιλία που μπορούμε να έχουμε στα σκληρότια, αυτά είναι πάρα πολύ μικρά που χρειαζόμαστε μικροσκόπιο για να τα δούμε πώς είναι, ενώ αυτά είναι τεράστια, είναι μεγάλα και τα βλέπουμε κανονικά με γυμνό μάτι, εντάξει, ωραία. Αυτά θα τα περιεργαστείτε στη συνέχεια, τώρα εγώ θα σας δείξω, θα πάμε λίγο στις υψηριζίες για να δούμε σημεία της υψηριζιών. Ας ξεκινήσουμε από αυτό, αυτό εδώ πέρα είναι μια ρίζα ελιάς και όπως βλέπετε είναι γεμάτο με αυτή την ασπρίλα επάνω, αυτή εδώ η άσπρη περιοχή, αυτή η άσπρη κρούστα να την πούμε καλύτερα, ονομάζεται μικυλιακή πλάκ, δηλαδή το μικύλιο ενώ είναι πολύ λεπτό, όπως θα το βλέπαμε σε ένα τριβλίο, αυτό είναι άλλος μήκητας αλλά και της αρμυλάριας θα ήταν έτσι λίγο, δεν θα σχημάτιζε τέτοια παχιά απεικία, εδώ λοιπόν οι υφές μπλέκονται αλλά δεν δημιουργούν έτσι στρογγυλά σωμάτια, δημιουργούν μια έτσι πιο εκτεταμένη επιφάνεια, η οποία κολλάει πάνω στο ξύλο το οποίο σαπίζει, το οποίο έχει προσβληθεί και βέβαια το ίδιο μπορούμε να βρούμε και στο φλειό, αν τον σηκώσουμε, αυτό βέβαια είναι, ας το χαλάσουμε δεν πειράζει, παλιό δείγμα, μπορούμε να βρούμε και από μέσα, την μικυλιακή πλάκα και όταν μας το πρωτοφέρανε, μπορούσαμε, αυτό που λέμε αποκόλληση του φλείου σαν γάντι, βγαίνει και κρατάει το αρχικό του σχήμα, αυτή λοιπόν είναι και επειδή βλέπουμε τόσο παχιά μικυλιακή πλάκα, τόσο εύρωστη, υποψεζόμαστε εξ αρχής αρμιλάρια με έλεα και όχι ροζελίνια, επειδή μικυλιακές πλάκες είναι εύρωστες, έτσι εισαγωγικά, είναι πιο παχιές να το πω κοινώς, είναι πιο καλά αναπτυγμένες, δεν είναι τόσο αραιοπλεγμένες, λέμε ότι είναι αρμιλάρια και όχι ροζελίνια. Επίσης, εδώ το ίδιο είναι, μικυλιακές πλάκες, όταν έχουμε αμπέλη, κοιτάξτε αυτό εδώ είναι από αμπέλη, είναι βαθιά μέχρι κάτω στη ρίζα οι μικυλιακές πλάκες, όταν έχουμε αμπέλη όμως, οι μικυλιακές πλάκες του αρμιλάρια είναι ακόμα πιο αραιές, γι' αυτό βλέπετε, ενώ εδώ τη βλέπετε έτσι πάρα πολύ παχιά, εδώ είναι πιο αραιοί, έτσι. Το ίδιο και εδώ, και αυτά είναι μοσχεύματα αμπελιού που έχουν επάνω αυτές τις μικυλιακές πλάκες, και εδώ το ίδιο, και εδώ πάλι έχουμε αμπέλη, κοιτάξτε το, είναι πιο αραιό σε σχέση με αυτό, είναι όμως αρμιλάρια. Ωραία, αυτό που είναι ενδιαφέρον στις μικυλιακές πλάκες του αρμιλάρια είναι ότι έχουν μορφή ρυπηδίου όπως λέμε, κοιτάξτε αυτό εδώ το γιαλάκι και σε αυτό είναι το ίδιο πράγμα. Βλέπουμε ότι από ένα σημείο ξεκινούν και ανοίγουν έτσι σαν βεντάλια, αυτό είναι το ρυπήδιο, το βλέπετε, αυτή είναι μια πάρα πολύ ωραία μικυλιακή πλάκα, είναι ένα πάρα πολύ ωραίο δείγμα μικυλιακής πλάκας. Ας τελειώσουμε με τις υψηριζίες και μετά θα δούμε τα υπόλοιπα. Ας δούμε αυτό εδώ πέρα, τι να είναι αυτό εδώ άραγε, ποιος μπορεί να μου πει. Αυτά είναι ρυζόμορφα, αφού το γράφει, όμως μπορείτε και να το πείτε και μόνοι σας, γιατί μοιάζει με ένα κομμάτι ρίζας, έτσι δεν είναι, μοιάζει με ρίζα, είναι όμως ρυζόμορφο. Βλέπετε τι ωραία ρυζόμορφα μπορούν να φτιάξουν οι μύκτες και να μας ξεγελάσουν. Αυτά λοιπόν δημιουργούνται στις ρίζες των δέντρων που έχουν ασθενήσει από υψηριζία, από αρμιλάρια μέλλαια κυρίως, γιατί από ροσελλήνια δεν μπορούν να γίνουν τόσο πολύ μεγάλα. Και μπορείτε να δείτε και μεταξύ τους αναστομώσεις. Είναι αυτό το δείγμα, το είχα δείξει και ένα σλάιντ. Βλέπετε εδώ ας πούμε τις αναστομώσεις, όπου δημιουργείται ένα σχηματισμός η, όπου το ένα κολλάει με το άλλο, οπότε μπορούν να καταλάβουν ότι δεν είναι ρίζα και από αυτό. Ένας άλλος εμπειρικός τρόπος για να καταλάβουμε ότι δεν είναι ρίζα, είπαμε ποιος είναι. Το τρίβουμε ανάμεσα στα δάχτυλά μας. Οπότε αν είναι ριζόμορφο εξαφανίζεται, δεν αφήνει τίποτα, ενώ αν είναι ρίζα φυσικά δεν μπορεί να εξαφανιστεί. Αυτά λοιπόν είναι ριζόμορφα και είναι και από αρμιλάρια, μέλλαια. Στη Ροσελίνια έχουμε επίσης ριζόμορφα, αλλά δεν είναι τόσο μεγάλα. Αυτά μπορούν να φτάσουν στα πολύ άρρωστα δέντρα και σε χωράφια τα οποία έχουν πάρα πολύ γρασία, μπορούν να φτάσουν μέχρι και πέντε μέτρα. Και αν θυμόσαστε αυτά που δείχναμε που ήταν από δασικά, ήταν πάρα πολύ χοντρά και πάρα πολύ ανεπτυγμένα. Και εδώ έχουμε κάποια στοιχεία από Ροσελίνια. Εδώ πέρα αυτά που έχουμε είναι περιθύκια. Αυτά τα μαύρα είναι σαν στίγματα που εμφανίζονται. Σας είχα δείξει κάτι περιθύκια στο μάθημα που ήταν πάρα πολύ μεγάλα. Εκείνα ήταν από δασικό και στα δάση φυσικά είναι πολύ πιο χειρότερα τα πράγματα, έχουμε πιο πολύ γρασία. Εδώ μπορείτε να δείτε σαν αραχνούλα πόσο λεπτά μπορεί να είναι τα ρυζόμορφα του Ροσελίνια. Έτσι βλέπετε κάποιες κλωστούλες άσπρες πάνω σε αυτό εδώ. Και το άλλο που μπορούμε να δούμε είναι και σκληρότια. Είναι πάρα πολύ παλιό το δείγμα και δεν μας γράφει ποια ακριβώς είναι τα σκληρότια. Τώρα έχω δύο ακόμα δείγματα. Αυτό εδώ είναι μια τήξη. Πώς να μπορέσετε να το δείτε αυτό. Θα πρέπει να παρατηρήσετε πάρα πολύ προσεκτικά τους λεμούς των φυτών. Εδώ πέρα είναι από αμυγδαλιά αν δεν κάνω λάθος. Αυτά όταν τα βάλεις στη φορμόλι μετά από καιρό φεύγει το χρώμα. Θα πρέπει να κοιτάξετε στους λεμούς των φυτών για να δείτε κάποια έλκη. Εδώ ας πούμε βλέπουμε κάποια σημεία σαν να τα έχουμε χαράξει με κάτι, με ένα μαχαιράκι σαν να έχει ξεκολλήσει λίγο φλιός. Είναι αυτή η σύψη που δημιουργεί η ριζοκτόνια και βέβαια αυτά μπορούν να μην πεθάνουν, αλλά θα μείνουν καχεκτικά και δεν πρέπει να τα χρησιμοποιήσουμε. Αυτά θα τα δείτε σε λίγο με την ησυχία σας. Και αυτό εδώ είναι ένα δεντράκι, ήταν μια μικρή λεμονιά το οποίο έπασχε από σύψη λεμού. Αυτός είναι ο φλιός μάλλον ο οποίος ξεφλουδίζεται είπαμε και εξαφανίζεται ιδιαίτερα στα εσπεριδοειδή. Ο καστανός μεταχρωματισμός φαίνεται σε σχέση με το υγιές και άμα το κόψουμε έτσι εγκάρσια θα δούμε και τη σύψη πόσο βαθιά έχει προχωρήσει. Είμαι σίγουρη ότι θα βρείτε και πιο καλά δείγματα εσείς στο μέλλον. Φυτόφθορος έχει, να μην πω δόξα το Θεό γιατί δεν είναι καλό για τους παραγωγούς, έχει παντού. Ας κάνουμε μια επανάληψη στις ψηριζίες σύψης λεμού. Την επόμενη φορά είπαμε θα κάνουμε σύψης ξύλου και αδρομικώσης. Λοιπόν, οι συψηριζίες και οι σύψεις λεμού εντοπίζονται όπως βλέπετε στο κατώτερο μέρος του δέντρου. Αυτές οι ασθένειες έχουν κοινά συμπτώματα αλλά το σημείο προσβολής διαφέρει, όχι το σημείο προσβολής, το σημείο στο οποίο εκδηλώνεται πιο έντονα η σύψη. Όμως είναι πάνω κάτω τα ίδια και σας είπα όταν κάναμε την σύψη λεμού ότι πολλές φορές ξεκινάει το ένα και έρχεται και το άλλο να αποτελειώσει τον κακομύρι των ασθενείων. Πολλές φορές θα βρίσκουμε μαζί, ιδιαίτερα αν έχουμε υγρασία. Στο σημείο της προσβολής, λοιπόν, τα κοινά συμπτώματα θα τα βρούμε περισσότερο στην κόμη. Αλλά έχουμε και κοινά συμπτώματα εδώ στο σημείο της προσβολής. Στο σημείο της προσβολής θα πρέπει όμως, αφού το εντοπίσουμε, να πάμε να ψάξουμε για παθογραμμονικά συμπτώματα για να μπορέσουμε τελικά να κάνουμε τη διάγνωση, να καταλάβουμε ποια από τις ασθένειες είναι. Θα πρέπει δηλαδή να βρούμε τα ειδικότερα συμπτώματα τα οποία θα μας βοηθήσουν να κάνουμε τον διαχωρισμό. Πολλές φορές ίσως να χρειαζόμαστε και τη βοήθεια ειδικού. Οπότε θα πρέπει να συλλέξουμε δείγματα, να πάρουμε ένα κομμάτι της ρίζας ή να ξεριζώσουμε ένα δέντρο αν είναι νεαρό και να το στείλουμε σε ένα αφιτοπαθολογικό εργαστήριο. Τα κοινά συμπτώματα τα οποία δείξαμε πολλές φορές με εικόνες είναι αυτά. Νομίζω ότι περισσότεροι τώρα πλέον μπορείτε να τα πείτε. Είναι μια μείωση του ρυθμού της ανάπτυξης, είναι η μικροφυλλία, είναι η πτώση των φύλλων, ξύρανση των γλαστών μεγαλύτερων κλάδων, εμφάνιση της ασθένειας με μορφή υμιπληγίας ή και αποπληψίας. Όπου έχουμε ξύρανση ξαφνική μέσα σε μια καλλιεργική περίοδο ολόκληρο του δέντρου. Οι πυριζίες και οι ύψεις λαιμού εμφανίζονται σχεδόν σε όλα τα δέντρα, όπως επίσης και στο αμπέλι. Και είναι εδαθογενείς ασθένειες, γιατί τα παθογόνου διαβιούν στο έδαφος. Και γι' αυτό το λόγο μεταφέρονται με ότι τίποτε μπορεί να μεταφέρει έδαφος. Ποια από αυτές τις ασθένειες, ποιο παθογόνο από αυτές τις ασθένειες μπορεί να μεταφερθεί και αυτόν ονομα, πάει μόνο από τη μία θέση στην άλλη όταν το ευνοούν οι συνθήκες. Η αρμιλάρια, αυτό που είπαμε πριν, ότι τα ρυζόμορφα του αρμιλάρια μπορούν να μεγαλώνουν μέσα σε μία απόσταση και πέντε μέτρα έχουν διαπιστωθεί, μπορεί να είναι και παραπάνω. Γενικά όμως τα μολύσματα μεταφέρονται με ότι τίποτε μπορεί να μεταφέρει έδαφος, δηλαδή τα καλλιεργητικά μηχανήματα, τα παπούτσια μας και κυρίως το νερό, το οποίο περνάει από το ασθενές προς τα υγιή και κουβαλάει όλα αυτά τα μολύσματα. Για να διαπιστώσουμε τις υψηριζίες δεν θα πρέπει να διστάσουμε να ξελακώσουμε, δηλαδή είναι κάτι το οποίο εσείς το θεωρείτε παράξενο ή δύσκολο να γίνει. Αλλά αν θα δείτε συμπτώματα στην κόμη, ξέρω εγώ κυτρινισμένο φύλλωμα ή εξειράνσεις βιβλαστών, θα πρέπει, ειδικά αν έχετε ένα έδαφος που νεροκρατάει, θα πρέπει να πάρετε μια ξύνα και να αρχίσετε να αποκαλύπτετε τις ρίζες. Είναι μια διαδικασία απαραίτητη. Άρα λοιπόν ξελάκωμα. Τα παθογνωμονικά συμπτώματα όμως πολλές φορές μπορεί να φτάνουν και ψηλά, σε αρκετά εκατοστά από την γραμμή του εδάφους. Θα σας θυμίσω παρακάτω κάποιες φωτογραφίες με συψηριζίες που ενώ λέγονται συψηριζίες δημιουργούν μυκηλιακές πλάκες μέχρι και 50-60 εκατοστά πάνω στον κορμό. Τα παθογόνα αίτια τώρα εντάχει να σας τα θυμίσω. Δεν υπάρχει λόγος τώρα να διαβάζετε όλα αυτά, αλλά σας θυμίζω ότι υπάρχουν δύο μίκητες οι οποίοι προκαλούν συψηριζίες σε όλα τα είδη. Ο ένας είναι βασιδιομίκητας και ο άλλος είναι ο ασκομίκητας. Ο βασιδιομίκητας είναι ο αρμιλάρια με επικρατέστρωτο είδος το αρμιλάρια μέλλαια και ο ασκομίκητας είναι ο ροσελλήνια με επικρατέστρωτο το ροσελλήνια νεκάτριξ. Στην Ελλιά έχουμε τους δύο αυτούς και έναν τρίτο, τον ομφαλό του Σολεάριος, που είναι κι αυτός βασιδιομίκητας. Οι βασιδιομίκητες, όπως λέει και το όνομά τους, τι σημεία αναμένουμε να μας παρουσιάσουν επάνω στα ασθενεί. Μανιτάρια, δηλαδή βασιδιοκάρπια. Καλό θα είναι εσείς να ξέρετε και τον όρο βασιδιοκάρπια, να μην το λέτε παντού μανιτάρια, μια και είσαστε γεωπονοί με γνώσης πιτωπαθολογίας. Τα βασιδιοκάρπια λοιπόν είναι αυτά που βλέπουμε, τα μανιτάρια που βλέπουμε στον κορμό έστει τους στο λαιμό του δέντρου. Και ο ομφαλό τους είναι βασιδιομίκητας, οπότε κι αυτός δημιουργεί μανιτάρια, βασιδιοκάρπια. Εδώ λοιπόν βλέπουμε τις μικυλιακές πλάκες που είδατε κι εσείς πριν από λίγο από κοντά. Εδώ μικυλιακή πλάκα η οποία φτάνει σε αρκετό ύψος από το έδαφος, παρόλο που είναι στη ψηριζία, γιατί όταν θα αρχίσει η σύψη και ειδικά να την βοηθάει η υγρασία, θα επεκτείνεται και προς τα πάνω και θα πιάνει και μεγάλο μέρος του ρυζικού συστήματος. Και εδώ βλέπουμε στην περιοχή των ρυζών τις μικυλιακές πλάκες από ένα ακτινίδιο που είχε έρθει στο εργαστήριο πριν πολλά πολλά χρόνια. Είναι παλιά αυτή η φωτογραφία. Για τις ύψεις λεμού θα ψάξουμε για ποθογνωμονικά συμπτώματα στο λεμό, αλλά έχουμε σύψη και στις ρίζες. Όταν έχουμε φυτόφερα, όταν έχουμε σύψη λεμού μπορεί η ζημιά να ξεκινήσει από τις ρίζες και να προχωρήσει προς το λεμό ή να ξεκινήσει από το λεμό και να προχωρήσει να πιάσει και τις ρίζες. Εδώ όμως δεν υπάρχουν οι μικυλιακές πλάκες, όπως υπάρχουν στις υψηριζίες. Δεν υπάρχουν μικυλιακές πλάκες και από τους νεκρούς εις τους θα διαπιστώσουμε 100% ότι είναι φυτόφερα όταν θα δούμε ωσπόρια. Πού θα τα δούμε αυτά όμως? Μην πάτε και μου γράφετε στις εξετάσεις που απαντάτε θα δούμε ρόπαλα ή θα δούμε ωσπόρια. Πού να τα δούμε? Αυτά στο μικροσκόπιο μόνο φαίνονται. Τα ρόπαλα που υπάρχουν μια και τα είπα. Τον Κυριάκο κοιτάω. Τον Κυριάκο στιμάται συνήθως. Ρόπαλο οι δύο μορφοί παίρνουν τα κύταρα των υφών του Ροσελίνια και δεν μπορούμε να τα δούμε με γυμνό μάτι. Όχι όπως γράφετε ότι βλέπουμε κορίνες και ρόπαλα αν σηκώσουμε το φυλλό. Λοιπόν, είμαστε στη Σύψη Λεμού. Η Σύψη επεκτείνεται και στις ρίζες οπότε εκεί μπορεί να μπαρδευτούμε με Συψηριζία. Αλλά όπως είπαμε και πριν η Σύψη Λεμού μπορεί να συμπάρθει με Συψηριζία και είναι κάτι πάρα πολύ κοινό. Οι Σύψης Λεμού οφείλονται σε ομίκητες του γένους φυτόφθορα. Εδώ είναι μια εικόνα που είχαμε δείξει στο αντίστοιχο μάθημα της Σύψης Λεμού. Εδώ έχουμε μια Σύψη από φυτόφθορα και εδώ έχουμε μια Σύψη από αρμυλάρια. Εδώ η Σύψη είναι λίγο πιο ξηρή αλλά αυτό δεν λέει τίποτα. Μπορεί και να μην φανεί έτσι. Εδώ δεν έχουμε ακόμα μικυλιακή πλάκα. Οπότε δεν μπορούμε να ξέρουμε. Εκεί θα χρειαστεί να πάμε στον ειδικό. Για να μας πει τι είναι. Αν το βάλεις σε θάλαμο ή γρασία. Αν το βάλεις σε θάλαμο ή γρασία, ναι. Ή μπορείς να το βάλεις σε μια λεκανίτσα με νερό. Σιγά σιγά, θέλει αρκετό καιρό όμως και θα σου βγάλει αυτή την ασπρίλα. Μπορεί να βγάλει μικύλιο για να το δεις κατά του μυθοφθόρου. Μικύλιο μπορεί να σου βγάλει και φυτόφθορα. Εδώ πέρα βλέπουμε αυτό που είπαμε ότι στην Σύψη Λεμού δεν θα δούμε μικυλιακή πλάκα. Θα δούμε λοιπόν μικυλιακή πλάκα το ότι είμαστε σίγουροι ότι είναι στη Ψυψη Ρυζία. Ωραία. Τώρα σας αφήνω ένα δυο λεπτά. Όχι για να γράψετε ρε παιδιά. Προστεύω μην το κάνετε αυτό. Δεν πρόκειται να μπει αυτό το θέμα πάλι. Μην το κάνετε αυτό. Τρέχετε σαν τρελή να γράψετε το θέμα. Κοιτάξτε, διαβάστε το. Όταν έρχεται η ώρα των εξετάσεων, αρκετά θέματα είναι τόσο μεγάλα. Σαν το που βλέπετε αυτό, αρχίζετε έτσι και μπλοκάρετε, βραχηκυκλώνετε. Δεν είναι έτσι τα πράγματα. Το θέμα πρώτα απ' όλα θέλει να σας βοηθήσει. Σας δίνει πολλές πληροφορίες μέσα στις οποίες υπάρχουν οι απαντήσεις. Καμιά φορά για πονηριά μπορεί να μπει και κάποιο στοιχείο το οποίο είναι τελείως ξεκάρφωτο και δεν χρειάζεται. Λοιπόν, διαβάζουμε. Επισκέπτεστε το Μάιο Μηλεώνα. Άρα έχουμε ένα δέντρο. Εντάξει, φωτογραφίζει ο άλλος. Μηλεώνα, στην περιοχή της Πέλλας. Αυτό δεν έχει και τόσο πολύ σημασία αν θα είναι στην περιοχή της Πέλλας. Και τι διαπιστώνεται σε θμήμα αγρού που νεροκρατεί. Σας λέει πολλά μπλα μπλα. Κρατήστε τα. Την ύπαρξη κυλίδας 12 δέντρων. Ελπίζω μέχρι τώρα να σας είναι ξεκάθαρο τι σημαίνει κυλίδα. Όχι κυλίδες που είναι πάνω στις ρίζες που θα σκάψουμε και θα βρούμε πάνω στη ρίζα μία κυλίδα. Είναι μια περιοχή του χωραφιού. Μέσα στην οποία υπάρχουν κάποιοι άντομα που είναι άρρωστα. Αυτή είναι η κυλίδα. Την ύπαρξη κυλίδας 12 δέντρων. Τα οποία παρουσιάζουν μίωση του μήκους αιτήσιας βλάστησης. Τώρα αρχίζει το μπλα μπλα με πράγματα που ξέρετε. Δεν τα ξέρετε αυτά. Μίλα μικρότερα του κανονικού κυτρινοπάσου χρωπράσινα και νεκρώσης κλάδων σε μορφή μυπληγίας. Μέχρι τώρα όποιος έχει διαβάσει αμέσως πιάνει σε ποια κατηγορία στενιών είμαστε. Σε ορισμένα από τα δέντρα παρατηρείται στην περιοχή του λαιμού εκτεταμένες σκοτρινοκαστανές περιοχές, ρογμές με λαφρά εξίδρωση και έντονη μυρωδιά ζύμωσης. Τώρα αρχίζει και μας λέει ποιο εξειδικευμένα πράγματα. Επιπλέον, αποκάλυψη τμήματον της ρίζας προς την περιοχή του λαιμού αποκαλύπτει, δηλαδή ρίζα προς λαιμό. Αποκαλύπτει, που ήμουνα, καστανό μεταχρωματισμό κάτω από το φλείο. Ποια ασθένεια θα υποψιαστείτε, ποιο είναι το παθογόνα έδειο της ασθένειας αυτής, ποια άλλη ασθένεια αναφέρετε ότι προκαλεί παρόμοιες ζημιές και τι διαφορές συμπτωματολογικές υπάρχουν, τι θα κάνετε για να επιβεβαιώσετε τη διαγνωσή σας. Το πρώτο πράγμα που θα κάνετε είναι να εντοπίσετε ποιο είναι το ερώτημα. Γιατί είναι συνηθισμένο φαινόμενο άλλο να ρωτάει το ερώτημα και άλλο να απαντάτε εσείς. Άρα λοιπόν, τι είναι αυτό το οποίο σας ρωτάει, τι έχω να απαντήσω. Όταν είμαστε στο δημοτικό και μας λένε ότι για να λύσουμε ένα πρόβλημα πρέπει να προστηρήσουμε το ζητούμενο, μετά να δούμε τι στοιχεία έχουμε στη διάθεσή μας και μετά να δούμε πώς να τα χρησιμοποιήσουμε για να φτάσουμε στο ζητούμενο. Άρα λοιπόν, είναι ουσιόδου σημασίας για να πάρετε το 10 να δείτε τι ρωτάει. Άντρια στην πράξη βέβαια θα σας ρωτήσουν τι έχει το δέντρο μου. Αυτά λοιπόν είναι που ρωτάει όλα αυτά από το 1 μέχρι το 5 και δεν πρέπει να ξεχάσουμε κάποιο. Παρακάτω. Άρα λοιπόν με ηρεμία διαβάζουμε τα στοιχεία που μας δίνει. Μετά βλέπουμε τι πρέπει να απαντήσουμε. Μετά πάμε για να δώσουμε την απάντηση. Ποια στένια θα υποψιαστείτε λοιπόν, είμαστε να λύσουμε το πρώτο ερώτημα. Τι πληροφορίες μας δίνει σχετικά με την εμφάνιση της ασθένειας. Θα πάρουμε πρώτα τις γενικές πληροφορίες. Σε ποια κατηγορία ασθενειών βρίσκομαι αυτή τη στιγμή. Μας λέει λοιπόν ότι είναι τμήμα του αιγρού που νεροκρατεί και έχουμε κυλίδα. Άρα υποψιεζόμαστε αμέσως ότι πρόκειται μάλλον για εδαφογενή ασθένεια. Βοηθούν τα άλλα στοιχεία σε αυτό. Συντρέχουν άλλοι λόγοι για να στρίξω αυτή τη γνώμη. Ναι, λέγει η ελευθερία. Η ελευθερία είσαι η αδερφή της. Η αδερφή της ε. Που σε λένε πως. Γιώτα. Ρόζα. Τι ωραίο όνομα. Λέγε μας Ρόζα, υπάρχουν άλλα στοιχεία. Είναι η μείωση της βλάστασης στα μικρότερα φύλλα, το σύνδεμι με τη μημεία. Πάρα πολύ σωστά. Άρα λοιπόν υπάρχουν και άλλα πράγματα τα οποία με βοηθάνε να υποψιαστώ εδαφογενή ασθένεια. Όλα αυτά τα οποία είπε η Ρόζα. Αυτά είναι τα γενικευμένα συμπτώματα των εδαφογενών ασθενιών που τα βλέπουμε στην κόμμη. Πράγματι λοιπόν έχω γενικευμένα συμπτώματα τα οποία στηρίζουν αυτή την απόψή μου ότι έχω εδαφογενή ασθένεια. Ποια όμως ασθένεια έχω. Από εκεί και πέρα μου δίνει στοιχεία για να δω ποια έχω. Επειδή θα πρέπει να ξέρω ότι έχω 2-3 εδαφογενείς ασθένειες. Άρα λοιπόν μου δίνει ειδικότερα συμπτώματα τα οποία θα βρίσκονται στο σημείο προσβολής που υποψιάζομαι. Ποια είναι αυτά τα ειδικότερα συμπτώματα. Μου δίνει. Νάτα. Στην περιοχή του Λεμού έκτα τα μέρες σκοτεινό καστανές περιοχές δρογμές με λαφρά εξίδρωση και καστανό μεταχρωματισμό κάτω από το φλειό. Υποψιάζομαι λοιπόν σύψη Λεμού αποφυτόφθορα. Γιατί. Ποια είναι η λέξη η οποία κατευθείαν μας πάει στη φυτόφθορα. Αλέξανδρε. Λεμός. Λέει τη λέξη λεμός εντού της. Καστανός μεταχρωματισμός εντού της. Λεμός και καστανός μεταχρωματισμός θα μπορούσαν να είναι και στη ψηριζία. Δεν αναφέρει μυκηλιακή πλάκα. Αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό να το σκέφτομαι. Μπορεί να μην την αναφέρει. Μπορεί και να μην υπάρχει. Μπορεί να είδε αρμυλάρι και να μην έχει κάνει ακόμα μυκηλιακή πλάκα. Λέει αυτήν εδώ την ελαφρά εξίδρωση που είπαμε ότι στη ψηριζία του Λεμού έχουμε ρογμαίες ιδιαίτερα στα μυλοειδή. Το θυμόσαστε στα μυλοειδή. Μια ελαφρά εξίδρωση από τις ρογμαίες και έχουμε μηλιά. Είμαστε σε μηλαιόνα. Άρα αυτή είναι μια λεξούλα η οποία μπορεί να μας βοηθήσει αλλά πρέπει να προσέξουμε να μην μας παραπλανήσει. Δεν μας λέει τίποτα ότι και να έχει εξίδρωση ότι δεν είναι αρμυλάρια. Υποψιάζουμε λοιπόν από όλα αυτά εντού της ψήψηλε μου από φυτόθορα. Αλλά θα μπορούσε να είναι και στη ψηριζία αφού έχουμε καστανό μεταχρωματισμό κάτω από το φλειό και μάλιστα ποιά στη ψηριζία. Μας λέει για μυρωδιά ζύμωσης. Άρα θα μπορούσε να είναι μια ροσελίνια η οποία δεν έχει προλάβει ακόμα να κάνει μικριακή πλάκα. Εντάξει. Μυρωδιά ζύμωσης. Άρα λοιπόν εσείς θα πείτε υποψιάζομαι σήψηλε μου αλλά θα μπορούσε να είναι και στη ψηριζία. Μην ξεχάσετε το παθογόνο έτειο σήψηλε μου από φυτόθορα. Είπαμε δεν χρειάζεται να ξέρετε σε αυτή τη φάση όλα τα πόσα ιδέα έχουμε. 7 ή 9 δεν θυμάμαι, αναφέρει. Λοιπόν, τι θα κάνετε για να επιβεβαιώσετε τη διάλμωσή σας. Τι διαφορές συμπτωματολογικές υπάρχουν. Ήδη είπαμε, έτσι, δεν υπάρχουν μικριακές πλάκες. Θα ψάξω για μικριακές πλάκες κεριζόμορφα που δεν υπάρχουν στη σήψηλε μου αλλά υπάρχουν στη ψηριζία. Μπορεί να μη σου το λέει το θέμα αλλά εσύ θα μου πεις θα ψάξω για μικριακές πλάκες. Αν θα δω μικριακές πλάκες κεριζόμορφα τότε έχω κατά πάση επιφανότητα στη ψηριζία από ροσελίνια. Αν δεν έχω τότε ενισχύεται η άποψή μου ότι είναι φυτόθορα, ότι είναι σήψηλε μου. Εντάξει. Και τι θα κάνω και να επιβεβαιώσω τη διάγνωσή μου πέρα από το ψάξιμο που θα κάνω μόνος μου. Μπορώ, αν θέλω την επιβεβαίωση από κάποιον ειδικό, να στείλω δείγμα σε το Παθολογικό Εργαστήριο ή να το πάω μόνος μου. Σας φαίνεται το θέμα δύσκολο. Όχι. Για εσάς που ερχόσαστε και ακούτε δεν είναι καθόλου δύσκολο. Γιατί γελάς, Γιάννη. Ναι, αλλά οι απαντήσεις δεν υπάρχουν αυτή τη στιγμή μέσα στο κεφάλι σου. Εντάξει, πρέπει να τις βάλεις σε μία σειρά, γιατί δεν ήρθε η ώρα να διαβάσεις ακόμα. Πρέπει να τις βάλεις σε μία σειρά. Αλλά αν κάποιος έχει προσπαθήσει μέσα σε 10 μέρες να βγάλει όλη την ύλη του μαθήματος, δεν μπορεί να το θυμηθεί όλα αυτά, γιατί είναι πάρα πολλές βεπτομέρειες. Και δεν είναι να αντιμετωπίσετε το μάθημα και τις εξετάσεις. Είναι να αντιμετωπίσετε αυτό που είπαμε αύριο. Το ερώτημα του παραγουγού, τι έχει το δέντρο μου. Όπου θα αρχίσετε να υβρώνετε, θα σας πιάσει τα χικαρδία και είπαμε, το πρώτο καιρό θα λέτε, θα το εξετάσω και θα σας πω. Άρα, λοιπόν, δεν είναι δύσκολα. Εντάξει, ναι. Στο πέντε. Δεν θα ζητήσω την βοήθεια φυλοκοπολογικού εργαστήριου. Δεν μπορείς να το... Αυτό που κάναμε πριν, να το βάσεις σε θάλαμα. Και να δεις τις καταφορίες. Ο Κυριάκος λέει, γιατί θα πρέπει να πάω σε αυτό το φυλοκοπολογικό εργαστήριο και να μην το κάνω μόνος μου. Φυσικά και μπορείς να το κάνεις και υπάρχουν αρκετοί συναδελφοί έξω, που έχουν και μηκροσκόπιο και στεροσκόπιο και είναι λίγο πολύ μόνοι τους, όσο μπορούν. Κάμια φορά μπορεί να είναι ένας παραγωγός που τον επιβλέπεις ή δουλεύεις για αυτόν και να θέλει ένα χαρτί επίσημο. Έτσι. Οπότε εκεί μπορεί να θέλεις την γνώμη κάποιου ειδικού. Αλλά κι εσύ ειδικός είσαι, δεν είσαι γεωπόνος, μηκροσκόπιο. Ή για ρόπαλα μου λέγαμε. Ή για υφές κάτω από το φυλό, που έχουν δυόγκοση πέρα από το διάφραγμα και μοιάζουν με ρόπαλα ή κορίνης. Εντάξει. Ωραία. Την Δευτέρα λοιπόν συνεχίζουμε με τις ύψεις ξύλου. Την Πέμπτη θα τις ολοκληρώσουμε και μετά θα κάνουμε την ανακεφαλαίωση ύψης ξύλου αδρομικώσης και θα δείξουμε πάλι δείγματα. Την Πέμπτη. Πάμε να δείξουμε τις ύψεις ξύλου αδρομικώσης. Πόσο είναι η ύψη άβγενε, δεν υπάρχει λόγο να τελεπωρούμαστε. Ωραία, ευχαριστώ πολύ.